Sincerely yours, จดหมายรักฉบับที่หนึ่ง

by หมอก

จดหมายจากเจ้าหญิงแห่งเมืองลายจุดที่เขียนถึง 'ใครคนหนึ่ง' ทุกๆ วัน เพื่อเล่าเรื่องราว การเดินทางตามหาสิ่งที่ขาดหายไปจากบทเพลง ของนักแต่งเพลงแห่งเมืองลายเส้น การผจญภัยที่งดงาม เรียบง่าย ทว่าเหนือจินตนาการดำเนินมาถึงจดหมายฉบับที่สี่สิบเก้า และเมื่อการเดินทางสิ้นสุดลง จดหมายตอบกลับ ฉบับที่ห้าสิบก็ถูกส่งมาถึงเธอ

160 pages, Paperback

First published January 1, 2014

Reviews

[Seamonkey · Rating 4 out of 5]

สวัสดีดากานดา ... ไม่ใช่สิ

เรื่องราวเหมือนนิทานก่อนนอนที่เล่าผ่านสายลมและสัญลักษณ์อันหลากหลาย เพื่อหวังให้เธอเข้าใจถึงความนัยของจดหมายที่ไม่กล้าบอกออกไปให้เธอฟัง

แต่เธอจะเข้าใจรึเปล่าน๊าาา

เนื้อหาเฉยๆ แต่ภาพประกอบสวยมากกกกกกก

[SEkung · Rating 4 out of 5]

เนื้อหาเป็นจดหมายทั้งหมด 49 ฉบับที่เจ้าหญิงแห่งเมืองลายจุด เขียนถึง "ใครคนหนึ่ง" เป็นประจำ เขียนเล่าทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งการที่เธอได้คุยกับหมู่นกเอย ผีเสื้อเอย ดอกทานตะวันเอย ฯลฯ (อย่าตกใจ แนวเรื่องออกจะเป็นแฟนตาซีใสๆ ค่อนไปทางเชิงสัญลักษณ์กลายๆ) รวมทั้งเธอก็ยังเล่าเรื่องที่พบระหว่างทางขณะที่เดินทางไปกับนักแต่งเพลงแห่งเมืองลายเส้นด้วย โดยสิ่งที่มีมาให้ในเล่ม คือเนื้อหาจดหมาย และภาพประกอบสีน้ำน่ารักและสวยสมกับเรียนสายมังงะมาจริงๆ เห็นแล้วตื้นตันน้ำตาจะไหล (ปัจจุบันผู้เขียนเรียนปี 2 คณะ Story Manga แล้ว)

สำนวนผู้เขียน เป็นแนว "ไปเรื่อยๆ" ซึ่งถ้าเป็นใน 'ธีม' ของ "จดหมาย" ก็พอถูไถรับได้ว่า ปกติจดหมายคนส่วนใหญ่ก็เขียนสด ซึ่งเรื่องนี้ผู้เขียนก็น่าจะเขียนสด (เดาโดยส่วนตัว) สำนวนวกวนนักโดยเฉพาะช่วงแรก หลังๆก็อาจวกวน (รึเปล่า) แต่สงสัยผมจะชินไปแล้ว ๕๕๕๕๕

แน่นอนว่าเป็นนิยายประกอบภาพ กว่าครึ่งจึงเป็นพื้นที่ว่างเปล่ากับภาพ อีกครึ่งจึงเป็นเนื้อความจดหมาย ฉะนั้นมีความเป็นไปได้ว่าจะอ่านจบไวมาก แต่ก็นั่นเอง...ด้วยความ "เวิ่นเว้อ" ของตัวเอกผู้เขียนจดหมาย (เจ้าหญิงแห่งเมืองลายจุด) ทำให้ผมต้องใช้ความอดทนไม่น้อย กว่าจะฝ่า 91 หน้าแรกมาได้สำเร็จ แถมในช่วงประมาณ 30 หน้าแรกผมก็เห็นจุดเล็กๆ แต่สำคัญยิ่งแวบผ่านตามาซะแล้ว ซึ่งนั่นเป็นจุดเฉลยว่า "ใครคนหนึ่ง" ที่เจ้าหญิงเขียนจดหมายส่งไปให้ตลอดนั้นเป็นใคร แอบรู้สึกว่าไวไปหน่อยนะเออ

แต่หลังจากนั้นมา นับว่าดีครับ พอจะตีความออกแล้วว่า "สัญลักษณ์" ทั้งหลายที่ทยอยหยอดมาในต้นเรื่องกำลังจะสื่อถึงอะไร สำบัดสำนวนเรื่องเข้าถึงอารมณ์มากขึ้น และถึงจุดพีคในจดหมายฉบับสุดท้าย และจบสวยพอเหมาะกระชับสั้นแต่กินใจอิ่มได้พอดีกับ "จดหมายฉบับสุดท้ายของสุดท้ายอีกที" (หืม?)

นับเป็นหนังสือดีที่จะเก็บเข้ากรุครับ ด้วยภาพสวยก็ส่วนหนึ่ง วิธีการถ่ายทอดก็ส่วนหนึ่ง อย่างไรก็ตามผมว่ามันน่าจะดีกว่านี้หากต้นเรื่องเรียบเรียงให้มันดูเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นหน่อย คือเข้าใจอารมณ์คนเขียนจดหมายนะครับว่ามันจะต้องมีช่วงที่ขาดว่างโหว่ไป คนเราเล่าทุกสิ่งที่คิดออกมาได้ไม่หมด บางทียิ่งอาจเล่าได้ยากลำบาก แต่กระนั้น ก็น่าจะถ่ายทอดความเป็น "ลำดับเหตุการณ์" ออกมาได้ชัดเจน (อย่างน้อยควรชัดเจนกว่านี้ เพราะตอนนี้ยังแอบมึนว่าเจออะไรก่อนอะไรแล้วไปเจออะไรต่อ T T)

พูดเรื่องจดหมาย นึกถึงเรื่อง "นิกกับพิม" ผมเคยอ่านสมัยเด็ก ทั้งเรื่องเป็นจดหมายของคนสองคนที่เขียนแทน "หมา" ของตนส่งคุยกัน เนื้อหามีช่วงที่ขาดหายไปตามประสาจนหมายอยู่ แต่ลำดับเหตุการณ์ก็ชัดเจน อ่านไปรู้เลยว่าอะไรเกิดก่อน เกิดแล้วไปเจออะไรต่อ

หาก "จดหมายรักฉบับที่หนึ่ง" ทำเช่นนั้นได้น่าจะดีขึ้นอีกโข อย่างไรก็ตาม ผมชอบเล่มนี้ เป็นอีกหนังสือดีที่ขอเก็บเข้ากรุ และจะนำมาอ่านอีกเรื่อยๆ เมื่อระลึกถึง

*เพิ่มเติม*
เจอพิมพ์ตกไปทั้งคำในหน้าคำนำสำนักพิมพ์ (หน้าฝั่งขวา ประมาณบรรทัดที่ 2) แล้วก็มีฉีกคำสองตำแหน่งในเนื้อหา เห็นแล้วสะเทือนใจเล็กน้อย

[rem · Rating 3 out of 5]

ภาพประกอบสวยมากเลยค่ะ ขอชื่นชมเลย เนื้อเรื่องของจดหมายถึง 49 ฉบับก็ดูล่องลอยชวนฝัน บ้างก็ดูเข้าถึงยาก บ้างก็ดูจะเข้าใจง่าย นี่อาจจะเป็นความรู้สึกของ ‘ความรัก‘ หรือเปล่านะ ?

เนื้อเรื่องถูกเล่าโดยใช้จดหมายเป็นสื่อกลาง ทุกเรื่องราวที่ถูกเขียนจะเล่าผ่านสายตาและความคิดของเจ้าหญิงองค์หนึ่ง ผู้ที่ตัดสินใจออกเดินทางตามนักแต่งเพลงจากเมืองข้าง ๆ ตอนที่อ่านแรก ๆ ก็ดูเป็นความรักข้างเดียวที่เอาแต่พรรณาถึงความรู้สึกที่ค่อย ๆ เกิดขึ้นมาในใจ แล้วค่อยส่งจดหมายมาเรื่อย ๆ ให้ผู้อ่านอย่างเรา ๆ รับฟัง ส่วนตัวที่เราชอบที่สุด น่าจะเป็นจดหมายฉบับที่ 7 ในบรรทัดเกือบท้าย ๆ ของบทกวีที่เจ้าหญิงคัดลอกมา

”เมื่อใดที่เธอเริ่มตามหาฉัน เมื่อนั้นฉันคงมีความสุขน่าดู“

เป็นความรู้สึกที่ดูประจวบเหมาะกับจดหมายในฉบับหลัง ๆ ที่เจ้าหญิงส่งกลับมา เรารู้สึก relatable กับความรู้สึกนี้ได้ดีสุด ๆ เลยค่ะ

(ป.ล. จริง ๆ อยากให้ 3.5 ค่ะ แต่มันให้อีกครึ่งดาวไม่ได้ TT)