Η μουσική του κόσμου

by Γιώτα Γουβέλη

"...από ένα γάμο στο ξωκλήσι του Αϊ-Λια θα ξεκινήσω να σου λέω την ιστορία, ένα γάμο που τον θυμάμαι σαν να 'ταν τώρα κι ας περάσανε κοντά σαράντα χρόνια από τότε".

Σε κάποια γωνιά της ελληνικής υπαίθρου στα τέλη της δεκαετίας του '50, όπου η κλειστή κοινωνία καθρεφτίζει τη μιζέρια αλλά και την ισχύ της ανθρώπινης ύπαρξης, η 17χρονη Αρτεμισία γνωρίζει τη βίαιη όψη της ζωής και στιγματίζεται για πάντα. Θα ξαναβρεί το χαμόγελό της στα μάτια του νεαρού Κωστή και μαζί θα ονειρευτούν και θα σχεδιάσουν μια καλύτερη ζωή που θα τους οδηγήσει στην πόλη, αφήνοντας για πάντα πίσω το παρελθόν.

Ωστόσο, τα όνειρα και οι προσδοκίες τους θα ανατραπούν πολλές φορές ακόμα.

Τα σκαμπανεβάσματα της ζωής τους ακολουθούν τα κρεσέντα της μουσικής του κόσμου, της μουσικής που συνθέτει το σύμπαν ζυμώνοντας το καλό με το κακό, το μεγαλείο με τη μικρότητα, τις μονοδιάστατες κοσμικές χορδές τη μια με την άλλη...

480 pages, Paperback

First published May 10, 2010

About the author

Η Γιώτα Γουβέλη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μεσολόγγι. Είναι απόφοιτος του Μαθηματικού Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στην πληροφορική και τη διοίκηση επιχειρήσεων. Αρχικά εργάστηκε στον χώρο της εκπαίδευσης και στη συνέχεια σε πολυεθνικές εταιρείες επικοινωνίας ως υπεύθυνη Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Έχει τρία παιδιά και ζει με την οικογένειά της στην Αθήνα. Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της: Η μουσική του κόσμου (2010), Το σκίτσο (2011), Το κεντρί της πεταλούδας (2013), Το μαγεμένο ποτάμι (2014), Η πρώτη κυρία (2015), Η νύφη της Μασσαλίας (2016), Ματωμένα εντελβάις (2017), Το δάκρυ της μάντισσας (2018), Η προσευχή της μάντισσας (2019), Για ένα τανγκό στη Σμύρνη (2020), Φιορ ντ’ αμόρε (2021), H παραμάνα (2022), Βεντέτα στον Βόσπορο (2023) και Σκλάβα (2024).

Reviews

[Vicky Ziliaskopoulou · Rating 3 out of 5]

Σε γενικές γραμμές το βιβλίο μου άρεσε. Ο τρόπος γραφής είναι απλός και δεν με κούρασε, παρά το στενάχωρα κοινωνικό θέμα του το διάβασα ευχάριστα. Επίσης μου άρεσε ο τρόπος που παρουσιάστηκαν οι βασικοί ήρωες και το πώς σταδιακά καταλάβαινα τα βασικά στοιχεία του χαρακτήρα τους.
Όμως είχα πρόβλημα με τα άτομα που πλαισίωναν την Αρτεμισία. Πολλές φορές αναρωτήθηκα "Ποιός είναι πάλι αυτός;" όταν έβλεπα ένα όνομα κάποιου που εμφανιζόταν ξαφνικά να παίζει ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Εκ των υστέρων καταλάβαινα, αλλά θα μου ήταν πιο εύκολο ταυτόχρονα με το όνομα να γίνεται μια αναφορά στην ιδιότητά του (πχ. ο πεθερός της Αρτεμισίας, τα αδέρφια του Κωστή...). Ξεχνάω ονόματα εύκολα και όταν κάποιος απλά παρουσιάζεται σε κάποιο σημείο και επανεμφανίζεται μετά από πολλές σελίδες θα με διευκόλυνε να μου έλεγε ο συγγραφέας δυο λέξεις για το ποιόν του.
Και ακολουθεί σπόιλερ τεραστίων διαστάσεων, κανονίστε...
Επίσης δεν κατάλαβα καθόλου τη Φρόσω. Για ποιό λόγο δεν έκανε οικογένεια; Πέρασε όλη τη ζωή της να φροντίζει τους άλλους, σε σημείο να γίνει δολοφόνος για αυτούς. Γιατί δεν έκανε οικογένεια; Δεν είχε άλλα φλερτ; Δεν είχε προσωπική ζωή εκτός από τη δουλειά της; Νέα κοπέλα ήτανε, με ξένισε λίγο αυτή η απόλυτη αφοσίωσή της, θα ταίριαζε περισσότερο σε γεροντοκόρη. Και η Δέσποινα, θα ήθελα ή να γίνει πιο μεγάλη αναφορά στην ιστορία της (έδωσε δύο παιδιά της; και ενώ για το πρώτο μαθαίνουμε πώς έγινε για το δεύτερο γίνεται μια απλή αναφορά... Ούτε πώς αισθάνθηκε δεν μάθαμε). Ή εναλλακτικά θα μπορούσε να λείπει όλη της η ιστορία.....
Γενικά είναι καλογραμμένο βιβλίο, μια ιδέα που αν και είναι ειπωμένη πολλές φορές (η πανέμορφη κοπέλα που περνάει του λιναριού τα πάθη) με κέρδισε με τον τρόπο που είναι δοσμένη.

[Marina Maidou · Rating 3 out of 5]

Ο τρόπος γραφής είναι απλός και ρέει συνέχεια με την χαρακτηριστική ομιλία της περιοχής, που για ευνόητους λόγους δεν κατονομάζεται, κρατάει την αγωνία ειδικά από τη μέση προς το τέλος. Η αναπαράσταση των χαρακτήρων πολύ καλή, διαγράφονται με λεπτομέρειες οι φωτεινές και σκοτεινές πλευρές τους, σε κάνει να νοιάζεσαι για το τι θα τους συμβεί. Αλλά. Πρώτον, η γνωστή πανέμορφη κάνει την εμφάνισή της λες και μια γυναίκα με απλώς ιδιαίτερη εμφάνιση χωρίς αυτό το "περνούσε και σταματούσε η κίνηση κλπ" δεν γίνεται να υπάρξει βιβλίο. Δεύτερον, μια παράπλευρη ιστορία (η Δέσποινα) αφού τραβολογάει τον αναγνώστη τι θα απογίνει η ηρωίδα, που είναι μάλιστα και θέμα μάνας με παιδιά, τελειώνει όπως-όπως σε απολογισμό κουβέντας ειπωμένης από τρίτο πρόσωπο (η οικογένεια διαλύθηκε, χαίρετε). Τρίτον, υπάρχουν και τα πανταχού με τον ίδιο τρόπο δοσμένα θέματα όπως η εξωτερική απόδοση της στενοκέφαλης κλειστής κοινωνίας της επαρχιακής πόλης, η συνήθεια να συνδέονται αισθηματικά μέλη αντίπαλων οικογενειών θαρρείς και στα 4 δισεκατομμύρια κόσμο δεν υπάρχουν άλλοι. Το τέλος να μη το σχολιάσω καν. Πιθανόν να ήταν καλή ιδέα για το αναπάντεχο (αφού η ιστορία ξεκινάει με κηδεία) αλλά ο τρόπος κι αυτός θαρρείς μας τέλειωσε το χαρτί, ας το τελειώνουμε όπως όπως, η δε Φρόσω τόσο serial killer δεν ταίριαζε καθόλου μα καθόλου. Ο τίτλος ήταν μαγευτικός, αλλά στο βιβλίο φαινόταν άσχετος τελικά. Υπήρχε ένα ενδιαφέρον τραγούδι με πολύ καλούς στίχους, αλλά η μουσική δεν ταίριαζε. Την επόμενη φορά ίσως είναι καλύτερα.

[Maria · Rating 3 out of 5]

Βιβλιοπαρουσίαση στο https://youtu.be/F27pA0snE9Q

[Valentini Georgopoulou · Rating 4 out of 5]

Στα τέλη της δεκαετίας του ’50, σε ένα χωριό, η 17χρονη Αρτεμισία θα βιώσει μια τραυματική εμπειρία που θα την στιγματίσει για την υπόλοιπη ζωή της. Η μοίρα όμως θα την λυπηθεί και θα της χαρίσει το χαμόγελο και την ευτυχία. Ο Κωστής Γεωργόπουλος θα μπει σαν ήλιος φωτεινός στην ζωή της και θα διαλύσει κάθε γκρίζο σύννεφο. Μαζί θα ονειρευτούν και θα σχεδιάσουν με τα πιο ζωηρά χρώματα τον καμβά της κοινής του ζωής. Αφήνουν πίσω τους το παρελθόν και ότι τους πλήγωσε και ξεκινούν φτωχικά μεν, αλλά με πολλή αγάπη δε να χτίζουν την καινούργια τους ζωή.

Τίποτα δεν τους χαρίζεται, τίποτα δεν είναι εύκολο και ρόδινο. Μαζί όμως σαν μια γροθιά θα υπερνικήσουν τις αντιξοότητες και θα ξεπεράσουν τα εμπόδια. Ωστόσο, η μοίρα έχει και πάλι τα δικά της σκοτεινά σχέδια και σε μια στιγμή έρχονται να ανατραπούν όλα. Τα σκαμπανεβάσματα της ζωής τους ακολουθούν τα κρεσέντα της μουσικής του κόσμου, της μουσικής που συνθέτει το σύμπαν ζυμώνοντας το καλό με το κακό, το μεγαλείο με την μικρότητα και την μικροπρέπεια, τις μονοδιάστατες κοσμικές χορδές τη μια με την άλλη…

Ένα όμορφο και συγκινητικό βιβλίο με απλό τρόπο γραφής που δεν σε κουράζει καθόλου. Εισχωρεί στον μικρόκοσμο της κλειστής τοπικής κοινωνίας με τα κόμπλεξ, τα ταμπού και τις μικροπρέπειές του και εσύ σαν αναγνώστης παρακολουθείς τις εξελίξεις. Θυμώνεις, εκνευρίζεσαι, άλλες φορές κατανοείς και άλλες πάλι απορείς με τον τρόπο που χειρίζονται ανθρώπους και καταστάσεις. Πλούσια πλοκή με αρκετούς χαρακτήρες, οι οποίοι ξεδιπλώνονται σταδιακά. Κάθε χαρακτήρας μοναδικός, κάθε ένας έχει παίξει τον ρόλο του στην εξέλιξη της ιστορίας. Το δε τέλος, άκρως συγκινητικό που σε αφήνει όμως με ένα «γιατί». Ευχαριστώ την κ. Γουβέλη για το όμορφο αναγνωστικό ταξίδι που μου προσέφερε.

[Sophia Olga Atmatzidou · Rating 4 out of 5]

Ενα βιβλίο με πλούσια πλοκή,πολλούς χαρακτήρες όπου ο καθένας έχει τον ξεχωριστό του ρόλο σε όλη την πλοκή.Δεν σε κουράζει γιατί ο λόγος κυλάει σαν νερό.Δεν καταλαβαίνεις τις σελίδες γιατι σιγά σιγά μπαίνεις στον μικρόκοσμο της κοινωνίας και παρακολουθείς τις εξελίξεις!Ένα βιβλίο που περνάει πολλά μηνυματα!Δε μπορω να αποφασισω αν το κυριο στοιχειο ειναι η αδικία της μικρο-κοινωνίας ή η δυναμη και η τολμη να προχωρας μπροστα οσο αντίξοες κι αν ειναι οι συνθήκες που αντιμετωπίζεις!Οι ηρωες μεγαλωνουν,παλευουν,κι εμεις τους συντροφευουμε καθως τα χρονια περνουν και πλάθουν ο καθενας ξεχωριστα τον χαρακτήρα του!Ένα βιβλίο με ήρεμη πλοκή περιτριγυρισμένη από μικρές εξάρσεις και ένα τέλος αναπάντεχο,που σου φέρνει ένα κόμπο στο λαιμό,ένα λυγμό που δεν βγαίνει...κι όμως...κλείνοντας το βιβλίο...χαμογελάς γεμάτος από το ταξίδι που έκανες!

[Iouliapl · Rating 3 out of 5]

Αρκετά καλό βιβλίο. Η συγγραφέας καταπιάνεται με πολλά θέματα που αφορούν τόσο τις διαπροσωπικές σχέσεις όσο και την κοινωνία μας γενικότερα ενώ η ανάγνωση κύλησε ευχάριστα, χωρίς να με κουράζει. Αυτό που δεν μου άρεσε ωστόσο ήταν η "αγιοποίηση" των πρωταγωνιστών της ιστορίας καθώς κ η τάση της συγγραφέως να εκθειάζει την ανωτερότητα τους συχνά συγκριτικά με άλλους χαρακτήρες, κάτι που περιόριζε την αληθοφάνεια τους κατά τη γνώμη μου, και εμπόδιζε την όποια ταύτιση (που θα ήθελα ως αναγνωστρια) μαζί τους. Συμπερασματικά με ικανοποίησε αρκετά ως γραφή, θέμα, πλοκή, έλειπε όμως αυτό το "κάτι" παραπάνω για να μου μείνει αξέχαστο. Ίσως στο επόμενο βιβλίο της..

[Bella Baxter · Rating 3 out of 5]

Θλιβερή ιστορία , με χαρακτήρες με προσωπικότητα όπως η Φρόσω ή η Λαμπρινή , καλογραμμένο δε λέω .
Προβλεπόμενη πλοκή για το ζεύγος των δυο παιδιών , ίσως παραπάνω αστέρι αν δεν ήταν τόσο μελοδραματικό και ψυχοπλακωτικό .
Κακοί εναντίον καλών , οι κακοί κερδίζουν ως συνήθως και οι καλοί παίρνουν τα μπογαλάκια τους
και φεύγουν ...

[Josephine T. · Rating 4 out of 5]

Ωραίο χαλαρό βιβλίο να περάσεις την ώρα σου...το τέλος σε χτυπάει λίγο απότομα αλλά είναι ωραίο αναγνωσμα

[Constadina Karra · Rating 3 out of 5]

Με απογοήτευσε το τέλος αν κ αναπάντεχο. Σε γενικές γραμμές πολύ ενδιαφέρον!

[Anna Chios · Rating 3 out of 5]

Απλοικό, καλογραμμένο, με μια συνηθισμένη ιστορία αλλά ενδιαφέροντες ήρωες. Θα έβαζα 4 αστερια αν δεν ήταν τοσο απογοητευτικό το τέλος του.

[Elena Vafiadou · Rating 3 out of 5]

Καλογραμμενο βιβλίο. Χρησιμοποιεί απλά λόγια και δεν κουράζει. Η ιστορία συγκινητική από την αρχή μέχρι το τέλος.