Een zwerver verliefd

by Arthur van Schendel

Arthur Van Schendel (1874-1946), een van Nederlands meest bewonderde en meest gelezen 'moderne klassieke' schrijvers, werd vooral beroemd met de romans uit zijn 'Hollandse periode": De waterman, Het fregatschip johanna Maria en Een Hollands drama. Daarnaast verwierven onder meer Een zwerver verdwaald en De wereld een dansfeest een durende bekendheid.
Over Een zwerver verliefd schreef Van Schendel in een brief aan Aart van der 'Het is over een geboren zwerver, die zichzelf eigenlijk heel gelukkig vindt, en na heel wat ondervindingen verliefd wordt; de mensen hebben nooit iets met hem te maken gehad en het meisje wil natuurlijk ook niets van hem weten.'
Een blijvend meesterwerk van de Nederlandse letterkunde.

Genres: Literature, Dutch Literature

First published January 1, 1904

About the author

Arthur François Emile van Schendel was een Nederlands neo-romantisch schrijver.

Arthur van Schendel in de Nederlandstalige Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Arthur_v...

Arthur François Emile van Schendel
was a Dutch neo-romantic writer.

Arthur van Schendel in the English Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Arthur_v...

Reviews

[Matthieu Wegh · Rating 5 out of 5]

? Een mooie nieuwe uitgave van Astoria (2016) van deze neo-romantische klassieker uit 1904. Ik zag hem langskomen bij de tips van de bieb en was nieuwsgierig door de titel en een beetje door de stijl die mij aansprak bij Het fregatschip Johanna Maria, maar dat boek vond ik te zeiltechnisch....

🤔 Het poëtische proza van dit boekje is zo mooi dat je sommige zinnen gewoon nog eens wil lezen en dan duurt een klein boekje van nog geen 100 pagina's gewoon wat langer, maar wel met plezier dus! Ik mag wel zeggen met veel meer plezier dan ik van te voren verwacht had en dat blijft leuk, verrast worden door een mooi boek!

p68: "Het was een schone nacht voor die twee die elkander beminden, een lange schone nacht aan vreugde uit al grotere liefde in hun harten ontbloeid met kus na kus van lieve lust, hun vreugde was zo zoet als de geuren van de kersenboom in het vroege jaar."

p86: "De tijd scheen voort te gaan, de schemer vergaderde zich al donkerder onder het gebladerte, en nog stond Tamalone in verbijstering te staren naar waar zij in de verre schaduwen heen was gegaan. Hij voelde dat het koud was."

=> Misschien ga ik later alsnog een keer De wereld een dansfeest lezen, dit leuke boekje smaakte in ieder geval naar nog meer van deze schrijver!
MW 11/5/22

[PostbodeTimen · Rating 5 out of 5]

Een zwerver verliefd is een roman uit de neoromantiek uit 1904, eerst dacht ik dat het trage, droge koek zou zijn. Maar het bleek een Romantisch, heerlijk zachte ervaring.

Van schendel kan ik een meester der woorden en natuur noemen, zijn schrijfwijze laat de natuur een reactie op de emoties van de karakters weergeven. Ik vind het moeilijk om te plaatsen, maar de woorden in dit verhaal zijn zo innig en teder dat ik door wilde blijven lezen omdat de woorden mij van binnen een warm gevoel gaven.

Verder vind ik het concept van een vrije geest, een doler, een zwerver, enorm interessant en misschien wel het hoogtepunt van Romantische concepten zoals sehnzugt. Het voelt zo verfrissend om mee genomen te worder door een persoon dat zo vrij van geest is, maar toch ineens een bepaald verlangen krijgt, een verlangen die hij niet kan onderdrukken, maar wel zou moeten, aangezien hij in zijn ogen niets meer dan een zwerver is, en dient te zijn.

Maar daar buiten kan ik dit boek aanraden voor mensen die verloren willen raken in het rondzwerven van onze broeder Tamalone, door het prachtig beschreven Italië, door plekken zoals Pisa, Lucca en Bologna.

Normaliter zou ik dit boek niet te hoog scoren, want het verhaal was goed maar niets baanbrekends. Maar de woorden van Schendel zijn zo zachtjes en Romantisch dat ik deze korte roman 4.5 sterren geef maar naar boven afrond.

4.5 sterren.

[Anja · Rating 3 out of 5]

"hij peinsde waarom hij de passie zocht die hem niets dan verdriet kon geven"

het wordt al snel duidelijk dat Tamalone van de bindingsangstige aard is. Constant onderweg, nergens lang blijven en als hij eens iets voelt, is het voor een vrouw die haar mond niet kan houden over een andere man, waar ze ook nog zwanger van is.

vallen voor het onmogelijke project. enkel voelen als je zeker weet dat je niet moet opleveren. Tragedie zeg.
ook dat niet praten over de essentie daar nog bij. dat stiekeme niet zeggen wat beter wel gezegd wordt. ergerlijk bijna.

tijdloos thema wel voor oudnederlands boekje van meer dan 100 jaar oud.

[Els Lens · Rating 3 out of 5]

Eindelijk iets van Arthur Van Schendel gelezen. (Het Fregatschip stond 45 jaar geleden op onze leeslijst, maar een fregatschip sprak me toen niet aan.) "Een zwerver verliefd" valt wel mee. Goed geschreven. Maar soms gebeurt er wel erg veel op 1 pagina en moet je naar veel dingen raden.
Het slot bevalt me niet. Vandaar 3 sterren en geen 4.
Het wordt vervolgd. "Een zwerver verdwaald."

[Alexis · Rating 3 out of 5]

Een verhaal uit 1904, duidelijk de tijd waarin de "flaneur" het populairste literaire karakter was. In dit dunne romannetje is de flaneur een zwervende (nep)monnik ergens in de Middeleeuwen, in Italië, waar oorlog heerst tussen de Paus en de keizer - geloof ik. Het verhaal moet ergens in de 13e eeuw spelen. Ik heb de 16e druk uit 1949 gelezen, het verhaal was bijzonder populair kennelijk. In 1984 verscheen nog een 24e druk. De manier waarop het is geschreven is interessant, het is namelijk een manier die je nooit meer tegenkomt in de hedendaagse Nederlandse literatuur, die meestal scènisch is op een filmmanier, en al te vaak geschreven in Jip en Janneke-taal. Hier is het verloop van de tijd nog veel meer fluïde en vermengt met dichterlijke taal en beschrijving van innerlijke gemoedsbewegingen. Veel wordt indirect verteld en veel wordt weggelaten, alles heeft een soort dromerig en wazig karakter waarin de motieven van personages soms pas later of heel terloops duidelijk worden. Het verhaal is een romantische Middeleeuwen-fantasie... het is net niet gedetailleerd genoeg om levensecht te zijn. Desondanks wordt je er als lezer in meegenomen. De taal zelf heeft iets heel katholieks en iets braafs à la 1904, ofschoon het verhaalde best scabreus zou kunnen zijn. "Een meisje, dat hij ontmoette, lachte hem zo liefjes toe, dat hij verwonderd in nieuwe vervoeringen raakte en haar gaarne behaagde; doch weinig dagen slechts, want het meisje ging met een ander spaceren terwijl hij haar overal zocht, en haar later wel beziende, vond hij haar niet zo mooi als hij eerst had gezien." Dat is tegelijkertijd erg archaïsch, maar toch ook wel weer grappig. Ons doet het bloemrijk en kunstmatig aan, maar in 1904 vond men dit juist een al te kale, ongekunstelde stijl. De hoofdpersoon Tamalone, die begint als een dromerige spijbelaar, ontwikkelt zich tot een getapte zwerfmonnik die volgens het boek in stad en land bekend staat om zijn grappige verhalen en charme en boevenstreken. Maar we krijgen in het boek helemaal niets te horen van die grappige verhalen of te zien van de die boevenstreken. In 1904 was er duidelijk nog helemaal niks mis met "tell, don't show". Het lezend publiek had daar kennelijk ook geen enkele moeite mee. In andere opzichten laat de tekst wel heel veel open, de auteur zegt vrijwel niets over tijd, setting, nieuwe geïntroduceerde personages, die moet je al lezende leren kennen. Al met al zijn de personages enigszins karikaturaal en archetypisch, de setting is romantisch, het verhaal ontwikkelt zich dramatisch. Ik vond het een mooie romantische fantasie, maar iets te veel een bedenksel om me echt te betoveren of grijpen.

[Joost · Rating 5 out of 5]

In een etmaal herlas ik dit boek. Vrijwel niets herkende ik terug na ruim vier jaar. Karakters, plot, alsof het helemaal nieuw voor me was. Ik ging er bijna aan twijfelen of ik het echt wel gelezen had destijds. Misschien is de oorzaak dat ik ditmaal veel meer tijd heb genomen om alles nauwkeurig te lezen, langzaam, met aandacht voor alle details, hoewel Van Schendel er vele weglaat. Zoals alle andere mij bekende boeken van Van Schendel is ook deze weer auctorieel verteld. Personages worden niet ingeleid, maar plots opgevoerd, of ze allang bij de lezer bekend zijn. Belangrijke gebeurtenissen worden niet 'beleefd' maar verteld, op een manier zoals je dat thans zelden ziet. De schrijver laat grote open plekken achter, die de lezer zelf mag invullen. Aan grote gevoelens worden niet meer dan enkele woorden besteed. Het woordpalet is romantisch en archaïsch. Inhoudelijk is de invloed van het naturalisme evident. Maar de romantiek van het verleden en de avontuurlijke zwerversgeest maakt hier het verschil.
Na een beknopt beeld van de jeugdige Tamalone die veelzeggend is voor zijn ongebonden karakter plaatst Van Schendel ons ineens midden de belegering van een stad. Ik bladerde nog even terug, klopt dit wel? Geen enkele overgang? Nee. Welkom in de wereld van Van Schendel, waarin de lezer zich vol vertrouwen verlaat op de schrijver. Gaandeweg wordt alles duidelijk. Maar sla geen zin over, want het tempo ligt zeer hoog. En de essentiële details lijken zo terloops dat je ze gemakkelijk overziet.

[Eugene Van Diepen · Rating 5 out of 5]

Indrukwekkend. Het verhaal gaat over een zwerver, Tamalone, die door Italië trekt. Hij helpt de vrouw Mevena om bij haar minnaar Rogier te komen, die echter een vijand van haar vader is. Het verhaal draait om een onvrrvulbare liefde. Wensen, verwachtingen, hoop en onmogelijkheden om te doen wat je wilt en gelukkig te worden, worden prachtig verhaald door Van Schendel.
Van Schendel heeft een mooi taalgebruik en schildert prachtige sfeerbeelden.

[Peter Boot · Rating 3 out of 5]

Het boek is wel weer mooi geschreven. Maar anders dan in de paar 'Hollandse' romans die ik van Van Schendel ken, is dit boek op een vervelende manier expliciet over wat er omgaat in de geest van de hoofdpersoon, de zwerver Tamalone. De thematiek van het niet goed passen in de burgerlijke samenleving herken je uit de andere boeken. In Een zwerver verliefd is de held echter een vrij onaangenaam karakter waarvan niet duidelijk is waarom je er iets voor zou moeten voelen.

[Sjoerd Touwen · Rating 4 out of 5]

Moest er even inkomen, maar dit vroeg 20ste eeuw middeleeuwse sprookje las daarna echt als een trein. Over een omzwervende monnik, peinzend over het liefhebben van een jonkvrouw die nooit de zijne zal zijn. Idk I'm a sucker for romance I guess

[Melody · Rating 2 out of 5]

2.5/5

[Mia Martens · Rating 2 out of 5]

1.5🌟

[Robin · Rating 3 out of 5]

Dit was een leuk boek om te lezen voor Nederlands. Het is beter dan de gemidelde literatuurboeken. Al mis ik wel heel erg de karakterontwikkeling. Je leert bijna niets over de gevoelens van de karakters, alleen over de gebeurtenissen. Misschien hoort dat bij de periode dat het in is geschreven, dat weet ik niet, omdat mijn lerares daar nog niets over vertelt heeft, maar het was in het algemeen goed te lezen.

[Bianca · Rating 5 out of 5]

Mijn eerste 'echte' boek. Prachtig geschreven vond ik toen. Binnenkort nog eens lezen.

[Maaike · Rating 5 out of 5]

Lovely