Op een hete zomerdag verdwijnt de twaalfjarige Ferdi Heijen tussen het mais. Niemand uit de boerengemeenschap lijkt zich om zijn lot te bekommeren, en het waarom van zijn verdwijning is onduidelijk. Dorpsbewoners vertellen een voor een wat ze die dag hebben gezien en gehoord. Hun caleidoscopische verslaglegging toont een gesloten wereld die langzaam in verval is geraakt. Ondanks de sociale controle lijkt werkelijke verbinding tussen de dorpsbewoners te ontbreken. Hoe kan een kind zomaar ongezien verdwijnen? Het verdwijnen van Ferdi Heijen is een indringende vertelling waarin het kwijnende plattelandsleven in al zijn facetten invoelbaar wordt gemaakt. Een boer moet noodgedwongen zijn land verpachten, een Poolse arbeidsmigrant knapt de rotklussen op, kinderen hebben weinig toekomstperspectief en de buitenstaanders die iets voor hen willen betekenen komen er nauwelijks tussen. Samen vormen ze een zieltogende gemeenschap die zich staande probeert te houden in een snel veranderende wereld.
Max Hermens (1991) is schrijver en docent Creative Writing. Hij publiceerde eerder werk in onder meer De Gids, Das Magazin en De Optimist. Met zijn chapbook 'Toch zonken ze niet' oogstte hij veel lof. 'Het verdwijnen van Ferdi Heijen' is zijn debuutroman. Hij groeide op in een klein Limburgs dorp.
Heel origineel boek! Joost Oomen zegt: ‘Als je wilt weten hoe de mensen praten en denken, echte mensen, moet je bij Max Hermens wezen.’ En daar sluit ik me helemaal bij aan. Max Hermens komt uit een klein Limburgs dorp en woont nu in Nijmegen, ik ben zelf opgegroeid in een klein Brabants dorp, dus dat ligt daar precies middenin. En alle mensen in het boek zijn zo herkenbaar voor me. Het dorpse dialect, de afkeer tegen de stad en het dorp, de kennis van boerderijen en maisvelden, de omgeving met niks dan weilanden, heerlijk. Eigenlijk is het boek een soort getuigenverslag, allerlei stemmen komen aan bod over wanneer ze Ferdi Heijen voor het laatst hebben gezien en hoe ze hem kennen. Daardoor is het boek geen seconde saai, omdat er telkens een nieuw personage wordt uitgelicht met een nieuw verhaal. Hierdoor leer je Ferdi kennen, maar ook de spreker, en hoe de dynamiek daar zit in het buitengebied. Echt verrassend goed en interessant boek!
Omdat het boek vanuit veel verschillende personages is geschreven, ligt het tempo hoog en is het lekker te lezen . De sfeer van het dorpje, het stof van de akkers dat opwaait na het oogsten, het kattenkwaad dat de jongens uithalen en het waarschijnlijk spannende einde worden goed overgebracht. Toch vond ik dat einde tegenvallen omdat er een plot mist, terwijl er met de ontdekking van een wietplantage en de betrokkenheid van veel personages een heel spannend einde zou kunnen komen. Nu eindigt het heel plotseling, worden er op de laatste pagina's zelfs nog onbekende nieuwe personages opgevoerd en moet je wel heel veel aan je eigen verbeelding over laten.
Ik bewonder de heldere ongekunstelde schrijfstijl van Hermens, maar als geboren Brabantse stoorde ik me wel aan de combinatie van ‘ons’ voor de naam van een man. Want dat moet dan natuurlijk ‘onze’ zijn. Maar Hermens komt misschien uit een ander deel van Brabant, waar iedereen van ‘ons’ is. Verder kwamen de personages niet allemaal even echt tot leven, ze bleven vluchtig, of zelfs wat karikaturaal in een enkel geval.
Ik kan er wel inkomen, dit agrodetective-genre. Een heerlijk zomerboek. Ben er doorheen gevlogen. Echt heel knap hoe er in relatief weinig tekst een hele wereld (of althans: dorp) en tientallen personages tot leven komen!!
3.5 sterren. De verschillende POV's maken dit boek echt tot een interessant verhaal. Ook voelt het, door de spreektaal van de mensen, alsof je er als lezer echt tussen leeft. Dat is goed gedaan! Wel had ik (misschien door de titel?) iets meer spanning verwacht, maar alsnog was ik erg verrast door dit boek en was het geen moment saai.
In een vlot tempo met verschillende getuigenissen krijgen we een beeld van de verdwijning van Ferdi Heijen. Tegen de achtergrond van de teloorgang van de kleine boertjes en de opkomst van de wietteelt in het Brabantse land.
De eerder verschenen chapbook smaakte naar meer en Max Hermens maakt het waar met deze debuutroman. Het vertelt het verhaal van Ferdi, een 12 jarie jongen uit een problematisch gezin, die op zijn zelf omgebouwde skelter door het dorp rijdt en her en der sjachert. Het speelt zich af op één dag. Hermens kiest voor een bijzonder vertelperspectief: afwisselend krijgen we het verhaal vanuit de hoofdpersoon, en als een soort verhoor, vanuit de verschillende bewoners van het dorp. Je komt zo de verhoudingen en de recente geschiedenis van het dorp te weten, een fictief boeren dorp in Limburg, waar boeren hun bedrijven moeten opgeven ten faveure van grote veehouders. Tegelijk ontrafeld zich langzaam aan wat er die dag is gebeurt.
Leest lekker snel door; goede spanningsopbouw. Verval van een buitengebied en nostalgie naar een succesvollere tijd spelen een belangrijke rol in deze roman. Het verhaal zit vernuftig in elkaar; het is onduidelijk wie nu precies de focalisator is en dat geeft het verhaal spanning. Doordat je steeds vanuit andere perspectieven leest, krijg je een steeds beter beeld van een samenleving die ooit heel hecht was, maar nu vooral elkaar vanaf een afstandje in de gaten houdt. Ondertussen weet je als lezer dat de twaalfjarige Ferdi Heijen is verdwenen. Ik vind het knap hoe Max Hermens al deze perspectieven zo mooi heeft vervlochten. Uiteindelijk weet je als lezer het meest en blijven de bewoners van het buitengebied onwetend achter. Jammer dat deze roman nog helemaal niet is opgepakt door de kranten. Vier sterren, met name door de mooi beschreven setting.
De titel dekt de lading volledig. Want waar is Ferdi nou? Grappig, die steevast terugkerende dubbele ontkenningen in de uitspraken van Ferdi en veel andere dorpsbewoners. Herkomst, uit een goed (lees: veilig) nest komen, zo valt ook uit dit verhaal op te maken, geeft de mens kansen. Maar ook verleidingen (vlug geld) liggen op de loer en neem je wel een juist besluit? Zeker aan te bevelen om te lezen al is het maar om kennis te maken met ons pap en ons mam.
Een zeer goed geconstrueerd verteld verhaal omtrent een verwaarloosde jongen. Ik geef geen 5de ster wegens het onjuist toepassen van het dialect (ons in plaats van onze: onze Max, onze Luc en ons Maria, ons Mireille...) wat ik heel storend vond.
Interessant geschreven boekje vanuit verschillende perspectieven. Herkenbaar het leven op het platteland met al zijn facetten. Mooi hoe de schrijver het echte leven heeft beschreven.
Ferdi Heijen verdwijnt en aan de hand van de verhalen van de dorpsbewoners krijgen we stilaan een idee wat er gebeurd is. De verschillende perspectieven maken het enerzijds boeiend, maar anderzijds ook vermoeiend, omdat er zo veel verschillende personages de revue passeren. De schrijfstijl is niet bijzonder, en ik bleef in het verhaal ook wat op mijn honger zitten. De opgebouwde spanning werd niet helemaal ingelost. Maar wel een aardig tussendoortje.