O Alienista e outros contos

by Machado de Assis

A obra apresenta dez contos de Machado de Assis: O alienista; Teoria do medalhão; D. Paula; Uns braços; A segunda vida; Cantiga de esponsais; Singular ocorrência; Trio em lá menor; Entre santos e Um homem célebre, com destaque para o primeiro conto (que alguns críticos costumam classificar como novela, pela extensão e estrutura narrativa). A profunda análise psicológica dos personagens - uma das marcas da literatura machadiana - está presente nesta coletânea, e o estudo do comportamento humano tem em "O alienista" seu ponto mais alto. Publicado em 1882, esse texto conta a história do médico Simão Bacamarte, um cientista obcecado em determinar com precisão os limites entre a razão e a loucura. Para isso, instala na cidadezinha de Itaguaí, no interior do Rio de Janeiro, um hospital para doentes mentais chamado Casa Verde. A princípio, é bem aceito pela população, mas à medida que vai encarcerando pessoas que ninguém considerava loucas, começam os protestos que deixam a cidade em polvorosa. Isso porque o doutor Bacamarte aplicava rigidamente o seguinte princípio: qualquer atitude que denunciasse um desvio da racionalidade (uma mania, um hábito estranho etc), por mais irrelevante que fosse, bastava para que uma pessoa fosse considerada louca, e assim era internada. Depois de algum tempo, a maior parte da cidade estava na Casa Verde. Surpreendentemente, um dia, o doutor liberta todos os internados e aplica o princípio oposto: agora são considerados loucos quem é absolutamente justo, honesto, imparcial. Ele concluiu que agir assim de forma tão íntegra era um traço de anormalidade e, portanto, de loucura. Seu método de "cura", nesse caso, era tentar fazer desaparecer essas virtudes e "inocular" certos defeitos nessas pessoas, para que elas ficassem iguais à maioria. Ele solta, então, todos esses internados, devidamente "curados", e, ao reconhecer que só ele, naquela cidade, era absolutamente equilibrado, sem nenhum defeito, decide internar-se na Casa Verde, sozinho, para estudar seu próprio caso. Alguns meses depois, morre. A história do alienista (médico de loucos) pode ser lida como uma sátira às pretensões cientificistas da época, com sua fé cega no progresso da ciência.

Genres: Classics, Short Stories, Fiction, Brazil, Latin American, Literature, Latin American Literature

71 pages, Paperback

First published January 1, 1963

About the author

Joaquim Maria Machado de Assis, often known as Machado de Assis, Machado, or Bruxo do Cosme Velho, (June 21, 1839, Rio de Janeiro—September 29, 1908, Rio de Janeiro) was a Brazilian novelist, poet, playwright and short story writer. He is widely regarded as the most important writer of Brazilian literature. However, he did not gain widespread popularity outside Brazil in his own lifetime.
Machado's works had a great influence on Brazilian literary schools of the late 19th century and 20th century. José Saramago, Carlos Fuentes, Susan Sontag and Harold Bloom are among his admirers and Bloom calls him "the supreme black literary artist to date."

Reviews

[sAmAnE · Rating 3 out of 5]

از این نویسنده کتاب "خاطرات پس از مرگ براس کوباس" رو خوندم، که عالی بود. اگر خوندن مجموعه داستان هم مورد پسندتونه این کتاب هم خوبه.

[Gypsy · Rating 4 out of 5]

خیلی بدون جانبداری، بی شیله پیله، به فکر فروبرنده و ساده در نوشتار.

[Carmo · Rating 4 out of 5]

São 20 contos ordenados por ordem de publicação. Neles, Machado de Assis mostra como bem dominava a arte da ironia sofisticada. Como, de uma maneira atrativa ridicularizava a sociedade através de uma visão critica e honesta. Não era muito crédulo nas boas intenções da raça humana, propagava até algum pessimismo através de personagens ambíguas que se moviam, sobretudo, em ambientes familiares fechados, reféns das aparências, dos vícios, dos preconceitos, enfim, das miudezas que tão bem caracterizam a humanidade.


Joaquim Manuel Maria Machado de Assis, (1839 - 1908) mulato, míope, gago, bisneto de escravos, criado num ambiente de pobreza e ignorância. Tinha tudo para ser mais um extraviado na vida e passar despercebido. Em vez disso, contrariou as expectativas e foi um dos maiores nomes da literatura no Brasil, introduziu o realismo no país – numa ótica muito pessoal – e fez parte da fundação da Academia Brasileira de Letras, instituição literária que continua a divulgar e promover a língua portuguesa e a literatura brasileira.

[Niyousha · Rating 3 out of 5]

داستانهای معمولی، هیچکدوم چیز خاصی نبودند. ولی کتاب روون و کوتاهی بود.

[Firmin · Rating 4 out of 5]

کاش می‌شد سه‌ونیم داد.

📝 «روانکاو و داستان‌های دیگر» ترکیبی از یه داستان بلند به اسم «روانکاو»ـه با یازده‌تا داستان‌کوتاه در کنارش، که مربوط به اوایل قرن بیستمن اما به طرز عجیب و شدیدی تازه نشون می‌دن و هیچ حس قدیمی و کلاسیکی از خوندنشون به آدم دست نمی‌ده؛ انگار یه نفر همین چند سال پیش اینا رو نوشته و منتشرشون کرده.
داستانِ روانکاو فوق‌العاده بود و ده‌تا از اون یازده‌تا داستان رو هم خیلی دوست داشتم و حتا دوتاشون رو بیشتر از بقیه. مشکلی که من با داستان‌کوتاه دارم اینه که اغلب متوجه نمی‌شم نویسنده چی نوشته و برای چی نوشته. داستان‌های ماشادو از این قِسم نیستن. نویسنده کاملن مشرفه که داره روی کاغذ با شما و کاراکترهاش چه کار می‌کنه. هرچند به خودش زحمت قضاوت نمی‌ده و تکلیف چیزی رو هم برای خواننده روشن نمی‌کنه. قصه‌شو می‌گه و شما رو با خودتون تنها میذاره تا به چراهای بی‌جواب قصه‌ش فکر کنید؛ چراهایی که نه فقط در متن داستان، که شاید بعضن در طول تاریخ هم بی‌جواب مونده باشن؛ چون خب کیه که بتونه ادعا کنه از روان و درون آدما به طور کامل سر درمیاره؟
کتاب با داستان بلند «روانکاو» شروع می‌شه، و با یازده داستان‌کوتاه دیگه ادامه پیدا می‌کنه. غیر از داستان‌کوتاهِ اول که باهاش ارتباطی نگرفتم، مابقی رو واقعن دوست داشتم و فکر کنم دقیقن به همین دلیل خوندنِ این کتاب نسبتن کم‌حجم، این‌همه طول کشید؛ داستان کوتاهِ اول منو نسبت به داستان‌های بعدی کمی بدبین و ناامید کرد، ولی این‌طور نبود و حتا شاید این یک داستان هم به خاطر اتمسفر نسبتن جنسی‌یی که داشت، ضعفش رو مدیون سانسور و ممیزی باشه...
طرح جلد رو دوست داشتم و ترجمه‌ی خوب عبدالله کوثری و ویراستاری‌های بی‌نقصِ نشر ماهی هم که نیازی به تعریف نداره؛ هرچند یه‌جا یه عبارتی آورده شده بود که به نظرم مفهومِ کسی رو داشت که قراره به زودی مادر باشه و الان بارداره و شاید عبارت «مادرِ آینده» بیشتر بهش میومد ولی توی کتاب نوشته شده بود «مادر بعد از این»، که اگر برداشتم درست بوده باشه، خیلی عبارتِ ملموس و مرتبطی نبود.
در کل کتاب خوبی بود که نمی‌شد سرسری از روی داستان‌هاش عبور کرد و نیاز به کمی مکث و تامل داشت و به نظرم می‌شه با خیال راحت به دیگران پیشنهادش کرد.
من این کتاب رو هم‌زمان با تماشای فصل اول سریال you دیدم، که در کنار ژانر جنایی‌ش یه تم روان‌شاختی هم داره و این هم‌زمانی برام خالی از لطف نبود. شما هم اگر مثل من ژانر جنایی-روان‌شناسی رو به جنایی-تریلر ترجیح می‌دید، این سریال هم به نظر گزینه‌ی تماشایی‌یی میاد.



📚 #روانکاو_و_داستان‌های_دیگر
✍🏽 #ماشادو_د_آسیس
🖋 #عبدالله_کوثری
🖨 #نشر_ماهی

[Mohammad Mirzaali · Rating 4 out of 5]

داستان‌های ماشادو انگار نه انگار که صد و خرده‌ای سال پیش نوشته شده‌اند؛ به شکل مدرنی درون‌کاوانه و ذهنی اند و البته با مضامینی بکر پرورانده شده‌اند. ترجمه‌ی عبدالله کوثری دلیل دیگر دل‌چسبی قلم ماشادو و بختیاری خواننده است

[Jazzy Lemon · Rating 5 out of 5]

Several short stories, each one a gem.

[Vahid · Rating 4 out of 5]

ماشادودآسیس اعجوبه ای است از برزیل قرن نوزده.
داستان‌هایش به شدت تازه می‌نماید.
مدرن، با ظرافت و با طنزی ملیح.
آدم اصلا باورش نمی‌شود این نویسنده متعلق به آمریکای لاتین و صد سال قبل باشد.
روانکاو یکی از بهترین داستان‌های کتاب بود که با زیبایی و طنزی فوق‌العاده به رشته تحریر درآمده بود.

[Amene · Rating 3 out of 5]

داستان هایی پست مدرن از قرن نوزدهم!

[Mohsenam · Rating 3 out of 5]

چرا کتابا غیب میشن یهو

[Rupert Owen · Rating 4 out of 5]

Machado very much like Pessoa is succinct at surfacing underpinning motives flourished by societies moors and contradictions. My favourite stories were The Psychiatrist, Education of a Stuffed Shirt and The Looking Glass. One of my favourite passages from the book ...

"Sleep, real sleep was another matter: it brought me relief - not for the usual reason, that it is the brother of death - but, for another. I believe I can best explain it in this way. Sleep, eliminating the necessity for an exterior soul, permitted the inner soul to go into action."

Over-all, I enjoyed quite a few of his short stories, some more then others of course, which is natural. I have yet to read Epitaph of a Small Winner which is on my 'to-read' list but on the whole I have found Machado to be a unique echo in literature perhaps one of few of a small band of like-wise authors of the same ilk.

[Somayeh · Rating 5 out of 5]

عالی بود. از بهترین مجموعه داستانهای کوتاهی که خوندم. تک تک داستانهاش خوندنی و پر معنا بود با چاشنی طنز خاص د آسیس.

[Lourdes · Rating 5 out of 5]

this is incredible!! it's my first Machado and, oh my god, his way of describing things is so wonderful, so one-of-a-kind. The translation, though I'm not sure it's the best out there, kept me engrossed. Of course, my favorite section was The Alienist, which examines the unquestioned, like what happens when science is wrong, when our embrace of scientific enlightenment or progress goes the wrong way, and when science becomes a tool for people to corrode and ruin everything. It's a great pleasure to read.

[Afshin · Rating 5 out of 5]

ماشادو کشف دیرهنگامی برایم بود. نویسنده ای سخت توانا و مبدع که شیرینی خواندن از او با لذت ترجمه استادانه عبدالله کوثری هزارچندان می شود. شیوه روایی صمیمانه او و در عین حال پرهیزش از سانتی مانتالیسم معمول، که گاه خواننده را به یاد چخوف می اندازد، بی نظیر است. کافی است نگاهی به چند سطر آن کنید تا همه چیز دست تان بیاید

طبیعت کار خودش را می کرد، جنین رفته رفته بزرگ شد و تا بخواهد به دنیا بیاید دردسری برای مادرش بود. ماه هشتم بود، ماه گرفتاری و محرومیت، هرچند به پای ماه نهم نمی رسید، و من از توصیف این ماه صرف نظر می کنم. همان بهتر که نتیجه را بگویم: بدتر از آن محال بود

یا جایی دیگر، وقتی قهرمان داستان می شنود که عشق دیرین اش در نبود او دل به دیگری داده

ژوزه دیوگو کی برمی گردد؟
امروز نمی آید
نمی آید؟
نه، نمی آید. رفته به گواراتیبا. شاید جمعه یا شنبه برگردد...چرا می پرسی؟ مگر او به تو چه کرده؟
شاید زن های دیگر هم همین را می گفتند. اما کمتر کسی این حرف را این قدر ساده دلانه می زد. ببینید که ما در این مورد چقدر به طبیعت نزدیکیم. مگر این تخته سنگی که افتاد روی سرت به تو چه کرده؟

صرف نظر از لحن، توجه ماشادو به زیرساخت های روان شناسانه جامعه خیره کننده است و کافی است در این باره شما را به داستان اصلی روانکاو یا آموزش از ما بهتران ارجاع بدهم.

آیا لازم است بگویم که این کتاب را به دوستان ادبیات توصیه می کنم؟

[Atena | آتنا · Rating 4 out of 5]

زندگی یک بخت آزمایی بزرگ است.جایزه هایش معدود است،اما تا بخواهی باخت دارد.امیدهای نسل آینده از حسرت های این نسل مایه می گیرد.زندگی این‌جور است. با آه و ناله کاری از پیش نمی رود،فقط باید هرچیزی را همانجور که هست قبول کنی، با مشکلات و مزایایش، با افتخارات و بدنامی هایش، و بعد با دل و جرئت پیش بروی.

[Tanaz · Rating 2 out of 5]

باورم نمیشه انقد طول کشید تا تمومش کنم
هر چقد بیشتر میخوندم کمتر پیش میرفتم

خود داستان روانکاو که کتاب هم به همین اسم هست داستان گیرا و جذابی هست واقعاً

[Diadvos · Rating 3 out of 5]

داستان‌ها ساده و جالب بودند.

[misael · Rating 5 out of 5]

São 20 os contos de Machado aqui presentes, organizados por ordem de publicação, e com um ponto comum entre todos eles: a ironia sofisticada, acompanhada de um sentido de humor raras vezes igualado na literatura. Machado de Assis - não duvidemos - dominava a arte da boa escrita e usava-a de uma forma nunca antes vista e jamais depois repetida na literatura lusófona: uma escrita original, diferente, direta e inovadora, que nunca um lusófono usou.
Se houve um ou outro conto que não me deleitou, houve alguns que me transportaram para o Brasil do século XIX e fizeram o meu coração e a minha razão passear entre mocinhas, jovens apaixonados, médicos neuróticos ou talvez nem tanto e muitas outras personagens de criação machadiana e de relembrar para tempos póstumos.
A edição, da Relógio D'Água, é, como não poderia deixar de ser, da maior qualidade.

[Diogo Lopes · Rating 4 out of 5]

Prodigioso utilizador da língua portuguesa, munido de um brilhante sentido de humor.

Nestes 20 contos, como podemos ler na contra-capa, "passeamos pelos bairros do Rio de Janeiro, acompanhando diversas personagens que compõe uma gama variada de histórias em termos de cenários, caracteres, temas e estilos" através do olhar por vezes dissecante do autor.
Não obstante o já referido aprimorado sentido de humor, alicerçado na ironia e sarcasmo, penso que reduzir Machado de Assis a isso é injusto. Nestes contos encontramos um escritor capaz do Belo, através de uma escrita muitas vezes poética e sempre esmeradamente polida. Encontramos um escritor capaz dos pensamentos mais profundos e pertinentes.
Destaco os contos:
- O Alienista
- O Espelho
- A Igreja do Diabo
- Cantiga de Esponsais
- Noite de Almirante
- A Cartomante
- Uns Braços
- Um Homem Célebre
- Missa do Galo

"As estrelas pareciam-lhe outras tantas notas musicais fixadas no céu à espera de alguém que as fosse descolar; tempo viria em que o céu tinha que ficar vazio, mas então a terra seria uma constelação de partituras."

[António · Rating 4 out of 5]

Este livro é uma excelente forma de entrar em contacto com a escrita de Machado de Assis e com o universo de temáticas que o autor aborda. "O Alienista" é um conto divertido e cheio de ironia, sobre as ambições e os limites do conhecimento científico e a fronteira entre a loucura e a sanidade.
Também importantes são "A Igreja do Diabo", sobre o bem e o mal, "O Caso da Vara", sobre a dificuldade de discernir entre o que está certo e o que é conveniente, "Trio em Lá Menor", sobre os perigos da indecisão, e "Um Erradio", uma bela parábola sobre a inspiração e o esforço.

[Ema · Rating 4 out of 5]

Gostei muito desta selecção de contos. Houve só um ou outro de que menos gostei, mas no geral, são todos contos muito interessantes com os quais temos algo a aprender ou a reflectir. Acho que a ideia chave para descrever os contos do Machado é sabedoria escrita em forma de ironia. O meu conto preferido é o mais curto de todos, é uma espécie de fábula, brilhantemente escrita, onde as personagens principais são uma agulha e uma linha, e que acaba com a frase que me causou mais impacto em todo o livro. Também adorei os contos sobre um enfermeiro forçado e outro sobre a missa do galo mais inconveniente. Posso destacar outros: a dona paula e os seus sentimentos, o diabo que cria a sua religião, uma cartomante que nada sabe e o alienista mais alienado. Machado aborda vários temas da sociedade da sua época e critica quaisquer absurdo que nela vê, de uma forma muito inteligente e divertida. Apesar deste autor não ser o meu contista preferido até agora, vou querer ler mais contos dele porque estes souberam, sem dúvida alguma, a pouco.

[Allan MacDonell · Rating 5 out of 5]

Imagine you revert back all the way to late 1890s Brazil in order to read the short fictions of Machado de Assis as they dropped upon a provincial, pre-automobile, slave-owning public, slipping over into 1905 in a couple of the yarns contained within The Psychiatrist and Other Stories. You are delighted to perceive that irony is alive and lethal, taking no prisoners, slaying the entire society. The prose is clear and sweet. The poison is soluble like sugar. But you can’t understand. You are dumbfounded trying to pinpoint where along your journey from the future the killer irony had died.

[Giuseppe Jr. · Rating 4 out of 5]

A man decides to build an asylum. Then, in the name of science he proceeds to put everyone inside asylum for ridiculous reasons. The town gets mad and instigates the “Pork Chop Revolution” that accomplishes nothing. Eventually man has an existential crisis and puts himself in the asylum only to die months later. Hilariously written book. I found the part where he’s “curing” people by attacking their virtues very striking, and almost allegorical to our modern day infrastructures. I think the whole book could be seen as an allegory for the trust people have in the “scientific” (of course this is usually the way to go) and the problems that could potentially create if somebody were to use this to act as a tyrant. Intelligentsia’s in different societies would do this to forge general public perception.

[ریچارد · Rating 5 out of 5]

ترجمه خیلی خوب و روان است، در مقدمه اشاره شده که نویسنده روی بورخس خیلی تاثیر گذاشته، و آن داستان اولی ها را که می‌خواندم همچین حسی هم داشت و فضا فانتزی تر بود، حتی به نظرم می رسید روی گارسیا مارکز هم باید تاثیر گذاشته باشد. جلوتر داستان‌ها ساده تر شده بودند و مرزهای واقعیت (رئال بودن) کمتر زیر مشت‌های نویسنده، حتی یک داستان داشتیم در مورد کودکی که پدرش مرده.
برای من همیشه سوال بوده که آن الهه هایی که به برخی هنرمندان شکوفه های حرف های جالب و تازه هدیه می دهند، کدام دریچه‌ها را برای این بخشایش ها انتخاب می کنند. حدس می زنم منبع الهامات بورخس که کم‌بینا بود، داستان‌هایی بوده که می‌خوانده (بعدتر برایش می خواندند)، در مورد گابریل گارسیا مارکز چون خیلی ازش بدم می آید حدسی ندارم. حالا برایم جالب است که بدانم منبع الهام ماشادو، مشاهدات در کدام اطرافیانش بوده‌اند، در مقدمه کتاب گفته شده هفت هشت تا رمان بلند هم دارد، باید یکی شان را که می دانم یک جایی دارم پیدا کنم وبخوانم، همچین باید سری به ویکی‌پدیا بزنم تا ببینم در زمان زندگی چه اندازه قدر دیده و بالای مجلس نشسته، آن وقت معلوم می شود از کدام درزهای آقای ماشادو، نور به داخلش می‌تابیده.
کتاب حتما ارزش خواندن دارد، کاش آقای کوثری بعدا اگر دوست داشتند توضیح بدهند بر کدام اساس این قصه‌ها را از این نویسنده انتخاب کرده اند، چون به هر حال ماها که هم کم خوانیم هم انگلیسی و اسپانیایی و فرانسه و آلمانیمان چنگی به دل نمی زند، دریچه مان به دنیاهای دیگر از چشم ها و سلیقه های آقایان و خانم های مترجم است.

[Saskia · Rating 5 out of 5]

Ik zal niet de enige zijn die nog nooit van deze Braziliaanse schrijver had gehoord. Maar wat een ontdekking! Dank Pieter Steinz voor het opnemen van dit boek in de lijst met meesterwerken. Ik ben het weer eens helemaal eens. De korte verhalen in dit boek zijn juweeltjes.

De setting van de verhalen is steeds 19e eeuws Rio en omstreken, een mij totaal onbekende wereld. Toch zie je onmiddellijk voor je hoe het er daar uitziet en hoe het eraan toegaat. Steeds spreekt er weer een heldere levendige stem uit dat verleden en die verre maatschappij je als lezer aan. De verhalen sprankelen, zijn kritisch en weemoedig, maar nooit zonder humor en mededogen. Licht en luchtig tewijl ze tegelijkertijd het zware thema van schijn en werkelijkheid aan de orde stellen. Hoe is dat mogelijk?

Het titelverhaal gaat over een psychiater die uit naam van de wetenschap de hele bevolking van de plaats waar hij woont terroriseert door al naar gelang van zijn definitie van gek zijn steeds verschillende mensen op te sluiten. Al is het idee van gekkenhuizen wel voorbij, toch maken de praktijken in de moderne psychiatrie met beschrijvingen en aanpassingen van (nieuwe) stoornissen dit verhaal nog steeds actueel. Om over de populistische politici en corrupte ondernemers, die ook een belangrijke rol in het verhaal spelen, maar te zwijgen. Je zou hopen dat meer mensen tot dezelfde conclusie kwamen als de psychiater in dit verhaal: misschien ben ik dan de enige ware gek en moet ik mezelf opsluiten?!

Misschien heeft August Willemsen als vertaler wel een steentje bijgedragen aan de aantrekkelijkheid van de 135 jaar oude teksten. Hij heeft er wat mij betreft zeker goed aan gedaan om Machado de Assis uit de vergetelheid te halen. Jammer dat deze vertalingen uit de jaren '80 van de vorige eeuw tegenwoordig moeilijk te krijgen zijn. Ik had het geluk deze in een antiquariaat te vinden.

[Heydar · Rating 5 out of 5]

داستان روانکار فوق العاده بود. 4 ستاره برای روانکار و 1 ستاره برای داستان های دیگر
یکی از عموهای باکامارته که مردی رک گو بود، از او پرسید چرا زن زیباتری انتخاب نکردی. جناب پزشک جواب داد که دونا اواریستا جهاز هاضمه‌ای سالم، بینایی فوق العاده و فشار خون طبیعی دارد، عوارض هیچ مرض وخیمی در او دیده نشده و نتیجه‌ی تجزیه‌ی ادرارش هم منفی بوده. بنابراین، این خانم به احتمال فراوان فرزندانی سالم و خوش بنیه به شوهرش تقدیم می کرد. اگر دونا اواریستا، گذشته از فضایل روانی، اسباب صورتی داشت که نه تک تک زیبا بود و نه باهم جور می آمد، جناب پزشک خدا را به پاس این موهبت شکر می گفت، چرا که به این ترتیب دیگر گرفتار این وسوسه نمی شد که فعالیت علمی اش را بگذارد و غرق تامل در جمال بی مثال همسرش بشود. اما دونا اواریستا در برآوردن آرزوی شوهرش ناکام ماند. هیچ فرزند خوش بنیه ای به دنیا نیاورد بماند، دریغ از یک بچه ی لاغر و مردنی.

[Fo · Rating 4 out of 5]

اگر ماشادو د آسیس را جستجو کنید، همه جا از او به عنوان یک آدم بزرگ یاد کرده‌اند، خوشبختانه این کتاب هم بزرگی نویسنده را به خوبی نشان می‌دهد، شاید یک علت اصلی این باشد که داستان‌های کتاب اغلب ماهیت جهان شمول دارند و در قید زمان و‌مکان خاصی نیستند.
کتاب، مجموعه داستان‌هایی با زمینه روانکاوی و عشق است. داستان‌ها از زبان راوی نوشته شده‌اند و اتفاقا توصیفات جالبی دارند، توصیفات خیلی عجیب و غریب نیستند ولی کاملا با داستان‌ها جور درآمده‌اند. ترجمه هم خیلی روان است، حتی شاید نتوان دقیقا گفت که زیبایی کارها متعلق به اصل داستان‌ها است یا ترجمه هم کمک کننده بوده. اولین تجربه من از ادبیات برزیل بود ولی تجربه دلچسبی بود.

[Maedeh Hq · Rating 3 out of 5]

بنظرم داستان‌های تامل برانگیز این کتاب از ماجرای “پدر در برابر مادر” شروع میشود. از این داستان به بعد بیشتر میتوان روی روابط عمیق شد و معنی از داستان یافت. به علاوه با توجه به تاریخ نگارش کتاب میتوان گفت نویسنده درک نسبتا عمیقی از روابط انسانی داشته و سعی کرده در قالب داستان و به صورت غیرمستقیم این روابط را به تصویر بکشد.
در مجموع از خواندن کتاب لذت بردم ولی کتابی نیست که بخواهم دوباره برای خواندنش برگردم.

[Ciaran Monaghan · Rating 2 out of 5]

I think something might be lost in translation because, although the stories are all fine, they are not anything special, as I would have expected from one of Brazil's best regarded authors. This edition does benefit from extra historical information and analysis, though, which helps gain a little more context and understanding from each of the stories.

[Conor · Rating 4 out of 5]

Somebody described him as a "Brazilian Dostoyevsky" and I'm inclined to agree. Laugh out loud funny.