What do you think?
Rate this book
Meester Mitraillette
Een jonge schoolmeester belandt tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven omdat hij in zijn dorp getuige is geweest van zaken die het daglicht niet kunnen velen. Als hij deserteert om zijn geliefde te zoeken wordt hij veroordeeld tot het vuurpeloton.
Jan Vantoortelboom beschrijft met zijn haarfijne pen hoe een jongen opgroeit en in zijn jeugd beschadigd raakt door een noodlottige gebeurtenis. Hij laat zien hoe schuldgevoelens een leven kunnen ontwrichten.
Jan Vantoortelboom beschrijft met zijn haarfijne pen hoe een jongen opgroeit en in zijn jeugd beschadigd raakt door een noodlottige gebeurtenis. Hij laat zien hoe schuldgevoelens een leven kunnen ontwrichten.
272 pages, Paperback
First published February 1, 2014
10 people are currently reading
1483 people want to read
About the author
Jan Vantoortelboom
9 books50 followersJan Vantoortelbooms debuut, 'De verzonken jongen', werd bekroond met De Bronzen Uil 2011, de Prijs Letterkunde West-Vlaanderen 2012, en het haalde de shortlist voor de Zeeuwse Boekenprijs 2011. Van 'Meester Mitraillette' (2014) werden meer dan 25.000 exemplaren verkocht en het verscheen in Engelse vertaling. Voor 'De man die haast had' (2015) ontving Vantoortelboom de Zeeuwse Boekenprijs en 'De drager' (2017) werd eveneens lovend ontvangen. In 2019 verscheen 'Jagersmaan', waarin de schrijver terugkeert naar de tijd en streek van zijn bejubelde debuut en tweede roman.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 94 reviews
May 24, 2021
Ik heb een uitmuntende Vlaamse schrijver leren kennen, Jan Vantoortelboom is zijn naam. Dit prachtige verhaal is geschreven in een uiterst mooie stijl. Alles wat Vantoortelboom met mededogen beschrijft zie je voor je ogen gebeuren. Waarschuwing: het verhaal trekt je zodanig mee dat je het moeilijk uit handen kunt leggen. Zorg dus dat je voldoende leestijd hebt! Al van de eerste pagina weet je dat de hoofdpersoon zal worden gefusilleerd, de reden waarom wordt gaandeweg duidelijk. Je krijgt het verhaal voorgeschoteld van een ongelovige beginnende leerkracht in het katholieke West-Vlaamse Elverdinge begin deze eeuw. Zijn afkeer van god en diens vertegenwoordigers op aarde is zeer herkenbaar. Je leest over zijn belevenissen met de boerse leerlingen in de klas en over die ene leerling-uitschieter. Mooi afgewisseld met verhalen uit zijn jeugd over zijn ouders en veel te vroeg gestorven broertje. In dit geval is ‘typisch Vlaams’ een compliment.
April 9, 2018
Mooi en treurig verhaal. WO I . Daar staat hij dan voor het vuurpeloton, het einde van zijn eigen nog jonge leven in de ogen kijkend. Klaar om het te verlaten. In zijn hoofd passeren zijn dierbaren, de dapperen, de levens van degenen die hun vleugels nooit werkelijk hebben kunnen uitslaan.
"Als de tijd rijp is klautert het vogeljong op de rand van het nest en springt. Heel af en toe eindigt de sprong spartelend in een plas. Soms wordt het jong door een roofvogel uit de lucht geplukt alvorens het de macht van zijn vleugels kan voelen. Doch het merendeel fladdert naar de weidsheid met een oerkracht in dat kleine vogelhart."
August 6, 2019
Erg mooi. Genieten. Vloeiend. Vlaamse taal. Historisch.
Dit boek lag al tijden in het te-lezen-vak en op het laatste moment toch meegenomen. Er was plaats voor meer boeken :). Geen spijt van. Leest als en trein.
Van deze auteur wil ik meer lezen.
Verrassend dat dit boek niet geheel over de Eerste Wereldoorlog gaat, de tekst op de achterkant doet dit vermoeden. Het getal 'vier' en 'koning Leopold' zullen mij vaak met een glimlach doen herinneren aan dit boek.
Dit boek lag al tijden in het te-lezen-vak en op het laatste moment toch meegenomen. Er was plaats voor meer boeken :). Geen spijt van. Leest als en trein.
Van deze auteur wil ik meer lezen.
Verrassend dat dit boek niet geheel over de Eerste Wereldoorlog gaat, de tekst op de achterkant doet dit vermoeden. Het getal 'vier' en 'koning Leopold' zullen mij vaak met een glimlach doen herinneren aan dit boek.
August 23, 2020
Schrijver Jan Vantoortelboom (Torhout, 1975) woont al even in Zeeuws-Vlaanderen. Het boek waarmee hij doorbrak, Meester Mitraillette uit 2013, speelt zich af in het dorp waar de auteur zijn jeugd heeft doorgebracht: Elverdinge.
In de proloog maken we kennis met David, een jongeman, die vlak na de Eerste Wereldoorlog voor een executiepeloton in de loop van een geweer zijn leven aan hem ziet passeren. In de volgende hoofdstukken leren we hem dan kennen in verschillende tijdsvakken, als kind én als pas afgestudeerde jongeman uit het Gentse die in een West-Vlaams katholiek dorp gaat lesgeven aan een aantal opgeschoten jongens. Hij heeft een harde maar best onbezorgde jeugd achter de rug en heeft veel moeten meehelpen thuis en voor zijn jongere broertje moeten zorgen. Zijn jongere broertje Henri had de bijnaam Rattekop. Je weet al snel dat Rattekop gestorven is, waarvoor hij zich schuldig voelt, en dat speelt mee als reden voor de afstand die hij nu neemt van zijn ouders.
Naarmate de roman vordert, kom je meer te weten over de omstandigheden van de dood van zijn broertje. Zijn jeugd leer je kennen in flashbacks, die meer spanning en ritme brengen in het boek. Ook zijn leven naar aanloop van de oorlog en tijdens de oorlog leer je beter kennen. Tijdens zijn jaren als leraar heeft hij een nauwe band met de jongen Marcus uit zijn klas, en gaat hij ook heel wat voelen voor diens moeder. De relaties met Marcus en zijn familie zijn belangrijk en komen later onder druk te staan. De vader van Marcus is de eigenaar van zijn huisje, en deze geeft gestalte aan de kwade vaderfiguur. Het is een beetje een cliché geworden in verhalen die zich in deze tijd afspelen maar uiteraard ook dikwijls gebaseerd op de realiteit.
David komt eigenlijk uit een buurgemeente van Gent waar hij niet doordrongen werd van het geloof en heeft zijn opleiding tot leraar aan de toen door de katholieken verguisde Rijksuniversiteit Gent genoten. Als hij begrijpt hoe katholiek Elverdinge is, vraagt hij zich af hoe zijn vader hier in godsnaam (pun intended) een baan voor hem heeft gevonden. Hij kan zijn overtuiging dat hij niet in een alwetende god gelooft, moeilijk van zich afzetten en vertelt zijn leerlingen dan ook wat geloof voor hem betekent, en dit brengt hem in de problemen met de pastoor en in de parochie natuurlijk. Davids opstand tegen de vorige koning Leopold II vanwege het gevoerde geweld en het misdadige regime in de toenmalige Belgische kolonie Kongo, dat toen blijkbaar ook net in alle kranten stond, samen met zijn leerlingen, maakte de pastoor die hen er op betrapte bovendien ook nog eens woedend. David doet steeds zo goed mogelijk zijn best maar kan zichzelf niet verloochenen, en past jammer genoeg niet echt in de omgeving waarin hij is terechtgekomen. Tegenslagen en zijn leven overkomen hem, en hij probeert ondertussen zijn richting niet te verliezen.
De Vlaamse taal die wordt gebruikt in dit boek, is weer smakelijk voor niet-Vlamingen onder ons en doorspekt met West-Vlaams dialect. Toch is het voor mij minder opvallend dan in een aantal andere romans die ik al las (zoals in Kerkhofblommenstraat of Woesten bv) op de een of andere manier, en springt dit er voor mij niet bovenuit. Maar er is een ouderwetsheid in de taal verweven waardoor je het boek wel in de tijd kan situeren waarin het zich afspeelt. Ook een aantal metaforen spelen een belangrijke rol doorheen het boek. Het boek is erg beeldend beschreven. De auteur laat zijn verhaal spreken en schrijft suggestief, je ziet geen emoties uitgeschreven staan. Dat vind ik krachtig, je moet het uit het verhaal en uit de zinnen zelf halen als lezer.
Doordat je de situatie waarin David zich bevindt vanaf het begin kent, kan het verhaal je nog wel bekoren maar loopt het niet af op een verrassing uiteraard. Dat nam de spanning en de punch van het verhaal wel wat weg, een gevoel dat mij doorheen het boek jammer genoeg is bijgebleven. Het is wel een gevoelig en een sfeervol zelfs melancholisch boek. Ook was het einde wat te plots, en kwam dat niet zo goed binnen. Hoewel het best een aangrijpend verhaal is, overtuigde het me niet helemaal.
In de proloog maken we kennis met David, een jongeman, die vlak na de Eerste Wereldoorlog voor een executiepeloton in de loop van een geweer zijn leven aan hem ziet passeren. In de volgende hoofdstukken leren we hem dan kennen in verschillende tijdsvakken, als kind én als pas afgestudeerde jongeman uit het Gentse die in een West-Vlaams katholiek dorp gaat lesgeven aan een aantal opgeschoten jongens. Hij heeft een harde maar best onbezorgde jeugd achter de rug en heeft veel moeten meehelpen thuis en voor zijn jongere broertje moeten zorgen. Zijn jongere broertje Henri had de bijnaam Rattekop. Je weet al snel dat Rattekop gestorven is, waarvoor hij zich schuldig voelt, en dat speelt mee als reden voor de afstand die hij nu neemt van zijn ouders.
Naarmate de roman vordert, kom je meer te weten over de omstandigheden van de dood van zijn broertje. Zijn jeugd leer je kennen in flashbacks, die meer spanning en ritme brengen in het boek. Ook zijn leven naar aanloop van de oorlog en tijdens de oorlog leer je beter kennen. Tijdens zijn jaren als leraar heeft hij een nauwe band met de jongen Marcus uit zijn klas, en gaat hij ook heel wat voelen voor diens moeder. De relaties met Marcus en zijn familie zijn belangrijk en komen later onder druk te staan. De vader van Marcus is de eigenaar van zijn huisje, en deze geeft gestalte aan de kwade vaderfiguur. Het is een beetje een cliché geworden in verhalen die zich in deze tijd afspelen maar uiteraard ook dikwijls gebaseerd op de realiteit.
David komt eigenlijk uit een buurgemeente van Gent waar hij niet doordrongen werd van het geloof en heeft zijn opleiding tot leraar aan de toen door de katholieken verguisde Rijksuniversiteit Gent genoten. Als hij begrijpt hoe katholiek Elverdinge is, vraagt hij zich af hoe zijn vader hier in godsnaam (pun intended) een baan voor hem heeft gevonden. Hij kan zijn overtuiging dat hij niet in een alwetende god gelooft, moeilijk van zich afzetten en vertelt zijn leerlingen dan ook wat geloof voor hem betekent, en dit brengt hem in de problemen met de pastoor en in de parochie natuurlijk. Davids opstand tegen de vorige koning Leopold II vanwege het gevoerde geweld en het misdadige regime in de toenmalige Belgische kolonie Kongo, dat toen blijkbaar ook net in alle kranten stond, samen met zijn leerlingen, maakte de pastoor die hen er op betrapte bovendien ook nog eens woedend. David doet steeds zo goed mogelijk zijn best maar kan zichzelf niet verloochenen, en past jammer genoeg niet echt in de omgeving waarin hij is terechtgekomen. Tegenslagen en zijn leven overkomen hem, en hij probeert ondertussen zijn richting niet te verliezen.
De Vlaamse taal die wordt gebruikt in dit boek, is weer smakelijk voor niet-Vlamingen onder ons en doorspekt met West-Vlaams dialect. Toch is het voor mij minder opvallend dan in een aantal andere romans die ik al las (zoals in Kerkhofblommenstraat of Woesten bv) op de een of andere manier, en springt dit er voor mij niet bovenuit. Maar er is een ouderwetsheid in de taal verweven waardoor je het boek wel in de tijd kan situeren waarin het zich afspeelt. Ook een aantal metaforen spelen een belangrijke rol doorheen het boek. Het boek is erg beeldend beschreven. De auteur laat zijn verhaal spreken en schrijft suggestief, je ziet geen emoties uitgeschreven staan. Dat vind ik krachtig, je moet het uit het verhaal en uit de zinnen zelf halen als lezer.
Doordat je de situatie waarin David zich bevindt vanaf het begin kent, kan het verhaal je nog wel bekoren maar loopt het niet af op een verrassing uiteraard. Dat nam de spanning en de punch van het verhaal wel wat weg, een gevoel dat mij doorheen het boek jammer genoeg is bijgebleven. Het is wel een gevoelig en een sfeervol zelfs melancholisch boek. Ook was het einde wat te plots, en kwam dat niet zo goed binnen. Hoewel het best een aangrijpend verhaal is, overtuigde het me niet helemaal.
December 15, 2017
Het boek gaat hoofdzakelijk over de tijd voor de Eerste Wereldoorlog en over de jeugd van de hoofdpersoon. Daardoor is dit boek anders dan ik gedacht had op basis van de beschrijving. Overigens in positieve zin. Het is een interessant en origineel verhaal. Het boek leest ook prettig. Het is dat ik weinig tijd had om te lezen, want anders had ik het wel eerder uitgehad. Het is namelijk niet heel dik.
November 4, 2017
Een mooi verteld boeiend verhaal en een geheugenswaardige leeservaring. Van deze schrijver wil ik wel meer lezen.
March 6, 2014
Over het boek:
Een jonge schoolmeester belandt tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven omdat hij in zijn dorp getuige is geweest van zaken die het daglicht niet kunnen velen. Als hij deserteert om zijn geliefde te zoeken wordt hij veroordeeld tot het vuurpeloton. Wat heeft Marcus Verschoppen er mee te maken?En zijn moeder ?
Jan Vantoortelboom beschrijft met zijn haarfijne pen hoe een jongen opgroeit en in zijn jeugd beschadigd raakt door een noodlottige gebeurtenis. Hij laat zien hoe schuldgevoelens een leven kunnen ontwrichten.
Mijn mening:
Wat hierboven over heb boek geschreven is, zegt echt niet genoeg.
Het verhaal is op een manier geschreven, waardoor je jezelf tijdens het lezen op je gemak voelt.
Het voelt aan of het in je eigen omgeving gebeurd is. Heel vertrouwd allemaal, kijkend in een wereld waar nog niet alles vernield is door de snelheid van vandaag.
Jan Vantoortelboom schrijft heel beschouwend, je voelt, ziet en proeft wat er geschreven staat.
Je bent als het ware aanwezig in het verhaal, een toeschouwer.
Na de geboorte van zijn broertje:
'Toen mijn vader eindelijk naar boven kwam, zag ik dat alles goed was. Zijn ogen fonkelden.
Hij stak zijn hand naar me uit en trok me tegen zich aan....Vandaag was een blije dag.'
Het gaat over goed en kwaad, liefde en haat en alles wat de mens eigen is.
Een goede afwisseling tussen momenten tijdens jeugd van de hoofdpersoon terwijl hij nog thuis woont en later wanneer hij meester in het dorp is. Het voelt heel vanzelfsprekend.
Niet alleen de omgeving, maar vooral de gevoelens van de hoofdpersoon zijn heel mooi beschreven.
Het is heel ontroerend om te lezen hoe de auteur de jeugd van de hoofdpersoon neerzet.
Een gelukkige jeugd, met de dingen waar een jongere en later een jong volwassene mee bezig was, toendertijd. Een jeugd en gevoel van gerustheid, waarvan hij steeds de angst heeft om deze te verliezen.
'Dat moment, met zijn vieren samen in de keuken, met de kleine raampjes beslagen door de damp van eten dat voor de tweede keer werd opgewarmd en de geur van de kruidenbossen die aan touwtjes gebonden ondersteboven aan de kasknoppen bungelden: met een blije, ontspannen vader en moer ( het rode lintje met de gaatjes rond haar paardenstaart) vergat ik nooit meer.'
Wat er in zijn jeugd gebeurd is heeft een grote impact gehad op zijn leven, het leven dat
ook niet lang duurt. Zijn angst en schuldgevoelens over dingen die hij zichzelf verwijt, zijn de
oorzaak van de handelingen die tot zijn overlijden leiden. Door het verlies van vertrouwen in het leven.
'Ik ben niet bang. Ik heb mijn best gedaan.'
Ik waardeer dit boek met 5/5 sterren
Een jonge schoolmeester belandt tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven omdat hij in zijn dorp getuige is geweest van zaken die het daglicht niet kunnen velen. Als hij deserteert om zijn geliefde te zoeken wordt hij veroordeeld tot het vuurpeloton. Wat heeft Marcus Verschoppen er mee te maken?En zijn moeder ?
Jan Vantoortelboom beschrijft met zijn haarfijne pen hoe een jongen opgroeit en in zijn jeugd beschadigd raakt door een noodlottige gebeurtenis. Hij laat zien hoe schuldgevoelens een leven kunnen ontwrichten.
Mijn mening:
Wat hierboven over heb boek geschreven is, zegt echt niet genoeg.
Het verhaal is op een manier geschreven, waardoor je jezelf tijdens het lezen op je gemak voelt.
Het voelt aan of het in je eigen omgeving gebeurd is. Heel vertrouwd allemaal, kijkend in een wereld waar nog niet alles vernield is door de snelheid van vandaag.
Jan Vantoortelboom schrijft heel beschouwend, je voelt, ziet en proeft wat er geschreven staat.
Je bent als het ware aanwezig in het verhaal, een toeschouwer.
Na de geboorte van zijn broertje:
'Toen mijn vader eindelijk naar boven kwam, zag ik dat alles goed was. Zijn ogen fonkelden.
Hij stak zijn hand naar me uit en trok me tegen zich aan....Vandaag was een blije dag.'
Het gaat over goed en kwaad, liefde en haat en alles wat de mens eigen is.
Een goede afwisseling tussen momenten tijdens jeugd van de hoofdpersoon terwijl hij nog thuis woont en later wanneer hij meester in het dorp is. Het voelt heel vanzelfsprekend.
Niet alleen de omgeving, maar vooral de gevoelens van de hoofdpersoon zijn heel mooi beschreven.
Het is heel ontroerend om te lezen hoe de auteur de jeugd van de hoofdpersoon neerzet.
Een gelukkige jeugd, met de dingen waar een jongere en later een jong volwassene mee bezig was, toendertijd. Een jeugd en gevoel van gerustheid, waarvan hij steeds de angst heeft om deze te verliezen.
'Dat moment, met zijn vieren samen in de keuken, met de kleine raampjes beslagen door de damp van eten dat voor de tweede keer werd opgewarmd en de geur van de kruidenbossen die aan touwtjes gebonden ondersteboven aan de kasknoppen bungelden: met een blije, ontspannen vader en moer ( het rode lintje met de gaatjes rond haar paardenstaart) vergat ik nooit meer.'
Wat er in zijn jeugd gebeurd is heeft een grote impact gehad op zijn leven, het leven dat
ook niet lang duurt. Zijn angst en schuldgevoelens over dingen die hij zichzelf verwijt, zijn de
oorzaak van de handelingen die tot zijn overlijden leiden. Door het verlies van vertrouwen in het leven.
'Ik ben niet bang. Ik heb mijn best gedaan.'
Ik waardeer dit boek met 5/5 sterren
August 8, 2018
“Ook al zeulde ik met een koffer, die dag wandelde ik naar het station met voeten die de grond amper leken te raken, met een hart dat beukte in mijn borst. Mijn sprong was begonnen en geen mens om me heen die ervan op de hoogte was: de man in driedelig kostuum met wandelstok die mijn pad kruiste keek voor zich uit; de groenteventer merkte niet eens dat iemand langs hem heen liep; zelfs de beambte die mij met zijn stompe vingers het treinkaartje toeschoof, wist niet dat ik vandaag uitvloog naar een hoek van het land waar ik nog nooit was geweest. Al herkende hij misschien wel de hoop in mijn ogen, de reislust in mijn ledematen.”
David Verbocht is op weg naar zijn eerst baan als schoolmeester van het zesde leerjaar in het dorp Elverdinge. Het verhaal speelt zich met name af aan de vooravond (1913/1914) van de Eerste Wereldoorlog.
Afwisselend vertelt David over zijn onconventionele optreden als schoolmeester in het dorp en hoe hij is opgegroeid samen met zijn broertje ‘Rattekop’. Maar het boekt opent met David voor een vuurpeloton. Vantortelboom creëert daarmee een spanningsboog die je aandacht tot het einde vasthoudt. Onze jonge schoolmeester maakt weinig vrienden in het dorp als hij zijn verlichte ideeën loslaat op de leerlingen.
“Diep vanbinnen weet je en voel je wanneer je goed of kwaad doet. Alleen als je kiest voor het slechte heb je achteraf een biecht nodig. Juist doordat meneer pastoor jullie heeft wijsgemaakt dat je met een biecht van je zonden afgeraakt, durven jullie kwaad te doen.”
Gaandeweg het verhaal bouwt David een bijzondere band op met de gevoelige Markus, mede op instigatie van diens aantrekkelijke moeder. Al lezende doemt natuurlijk steeds weer dat beeld op van David voor het vuurpeloton. Waarom staat hij daar? En wanneer gaat die oorlog eens beginnen!
Ik had wat moeite met de geloofwaardigheid van een aantal sleutelmomenten. Ik ben daar toch erg gevoelig voor merk ik. Ik heb geen moeite met ongeloofwaardigheid van een verhaal of karakter als het duidelijk zo bedoeld is, zoals bijvoorbeeld in Grunberg’s Moedervlekken. Gelukkig was het niet al te storend en kon ik de schakelaar makkelijk omzetten en me laten meeslepen door het verhaal.
Uiteindelijk met veel plezier in 2 rukken uitgelezen. Mooie stijl (ik heb een zwak voor dat Belgisch Nederlands..). Allez, 4 sterren!
David Verbocht is op weg naar zijn eerst baan als schoolmeester van het zesde leerjaar in het dorp Elverdinge. Het verhaal speelt zich met name af aan de vooravond (1913/1914) van de Eerste Wereldoorlog.
Afwisselend vertelt David over zijn onconventionele optreden als schoolmeester in het dorp en hoe hij is opgegroeid samen met zijn broertje ‘Rattekop’. Maar het boekt opent met David voor een vuurpeloton. Vantortelboom creëert daarmee een spanningsboog die je aandacht tot het einde vasthoudt. Onze jonge schoolmeester maakt weinig vrienden in het dorp als hij zijn verlichte ideeën loslaat op de leerlingen.
“Diep vanbinnen weet je en voel je wanneer je goed of kwaad doet. Alleen als je kiest voor het slechte heb je achteraf een biecht nodig. Juist doordat meneer pastoor jullie heeft wijsgemaakt dat je met een biecht van je zonden afgeraakt, durven jullie kwaad te doen.”
Gaandeweg het verhaal bouwt David een bijzondere band op met de gevoelige Markus, mede op instigatie van diens aantrekkelijke moeder. Al lezende doemt natuurlijk steeds weer dat beeld op van David voor het vuurpeloton. Waarom staat hij daar? En wanneer gaat die oorlog eens beginnen!
Ik had wat moeite met de geloofwaardigheid van een aantal sleutelmomenten. Ik ben daar toch erg gevoelig voor merk ik. Ik heb geen moeite met ongeloofwaardigheid van een verhaal of karakter als het duidelijk zo bedoeld is, zoals bijvoorbeeld in Grunberg’s Moedervlekken. Gelukkig was het niet al te storend en kon ik de schakelaar makkelijk omzetten en me laten meeslepen door het verhaal.
Uiteindelijk met veel plezier in 2 rukken uitgelezen. Mooie stijl (ik heb een zwak voor dat Belgisch Nederlands..). Allez, 4 sterren!
July 21, 2014
Het was een ander boek dan ik vooraf dacht. Het gaat niet zozeer over de Eerste Wereldoorlog als wel over conflicten en spanningen in het korte leven van meester David Verbocht.
Het verhaal wordt niet chronologisch verteld, het begint aangrijpend met het einde van Davids leven. Daarna wordt door elkaar heen teruggekeken, naar een grotendeels gelukkige jeugd die echter dramatisch eindigt en naar Davids leven als jonge schoolmeester in Elverdingen in de Vlaamse Westhoek. En ook dat eindigt dramatisch.
Het is een soms ontroerend verhaal over goed en kwaad, wraak, liefde en haat, schuldgevoelens en verantwoordelijkheden.
‘Diep vanbinnen weet je en voel je wanneer je goed of kwaad doet. Alleen als je kiest voor het slechte heb je achteraf een biecht nodig. Juist doordat meneer pastoor jullie heeft wijsgemaakt dat je met een biecht van je zonden afgeraakt, durven jullie kwaad te doen’. Dit vertelt David zijn leerlingen in zijn pogingen hen een moraal besef bij te brengen. Hij praat veel met ze, leert ze nadenken maar dat is niet altijd naar de zin van de dorpsbewoners. Met name de pastoor jaagt hij tegen zich in het harnas.
Ik vond het wel te merken dat het boek geschreven is door een onderwijzer, mooi hoe meester Verbocht met zijn leerlingen omgaat. Hij is altijd eerlijk tegenover de kinderen en krijgt een goede band met ze.
Ook verder mooi geschreven,levendig en helder, alsof je er bij bent. Mooie opbouw ook.
Ik bleef wel nog met wat vraagtekens zitten wat betreft Davids ouders, de moeder bleef me te vaag. De vader intrigeerde me door zijn langjarige obsessie voor het getal 4, min of meer ontaardend in een soort waanzin. De scène in het tuinhuis waar vader zich steeds meer terugtrekt deed me denken aan 'A beautiful mind'. Een wand volgekrabbeld met golvende lijnen, Romeinse cijfers en letters. Het geeft de ordening van de wereld weer op basis van het getal vier. 'De geschiedenis en dus ook de toekomst kent altijd een indeling van vier die zich steeds herhaalt: Krisis, opbouw, realisatie, uitbouw.' Over dit ouderpaar had ik wel meer willen weten. Misschien in een volgend boek?
Het verhaal wordt niet chronologisch verteld, het begint aangrijpend met het einde van Davids leven. Daarna wordt door elkaar heen teruggekeken, naar een grotendeels gelukkige jeugd die echter dramatisch eindigt en naar Davids leven als jonge schoolmeester in Elverdingen in de Vlaamse Westhoek. En ook dat eindigt dramatisch.
Het is een soms ontroerend verhaal over goed en kwaad, wraak, liefde en haat, schuldgevoelens en verantwoordelijkheden.
‘Diep vanbinnen weet je en voel je wanneer je goed of kwaad doet. Alleen als je kiest voor het slechte heb je achteraf een biecht nodig. Juist doordat meneer pastoor jullie heeft wijsgemaakt dat je met een biecht van je zonden afgeraakt, durven jullie kwaad te doen’. Dit vertelt David zijn leerlingen in zijn pogingen hen een moraal besef bij te brengen. Hij praat veel met ze, leert ze nadenken maar dat is niet altijd naar de zin van de dorpsbewoners. Met name de pastoor jaagt hij tegen zich in het harnas.
Ik vond het wel te merken dat het boek geschreven is door een onderwijzer, mooi hoe meester Verbocht met zijn leerlingen omgaat. Hij is altijd eerlijk tegenover de kinderen en krijgt een goede band met ze.
Ook verder mooi geschreven,levendig en helder, alsof je er bij bent. Mooie opbouw ook.
Ik bleef wel nog met wat vraagtekens zitten wat betreft Davids ouders, de moeder bleef me te vaag. De vader intrigeerde me door zijn langjarige obsessie voor het getal 4, min of meer ontaardend in een soort waanzin. De scène in het tuinhuis waar vader zich steeds meer terugtrekt deed me denken aan 'A beautiful mind'. Een wand volgekrabbeld met golvende lijnen, Romeinse cijfers en letters. Het geeft de ordening van de wereld weer op basis van het getal vier. 'De geschiedenis en dus ook de toekomst kent altijd een indeling van vier die zich steeds herhaalt: Krisis, opbouw, realisatie, uitbouw.' Over dit ouderpaar had ik wel meer willen weten. Misschien in een volgend boek?
February 16, 2015
In het eerste deel had ik wat moeite om in het verhaal te komen, maar vanaf deel twee kon ik niet meer stoppen met lezen. Een beklijvend boek. Roept heel wat emoties op. De moeite waard om te lezen, verhaallijnen zitten knap in elkaar.
March 3, 2014
'Ik verlaat dit vertrapte leven als jongeman: krachtig van lichaam, klaar van geest. dat is niet wat ik wil, maar mij werd niks gevraagd.'
Het aangrijpende openingstafereel van 'Meester Mitraillette' (waarin de verteller voor het vuurpeloton staat, luttele seconden voor hij zal geëxecuteerd worden) schept verwachtingen die pas de laatste 100 pagina's worden ingelost. Maar dan vindt Vantoortelboom de gespannen toon terug die beurtelings voor gruwel en ontroering zorgt in een relaas waarin we de jonge schoolmeester naar het onafwendbare einde volgen. 'Toen ik dacht mijn plek in Elverdinge als schoolmeester van de jongens van het zesde leerjaar te hebben gevonden, mijn waarde in dit leven te hebben ontdekt en de dood van mijn broertje, voor zover mogelijk, te hebben aanvaard, pakten de omstandigheden me bij de lurven en slingerden me in al hun onverschilligheid terug in de vergeetput van mijn verleden.'
De verhaallijn van 'Meester Mitraillette' is iets te wijdlopig, maar Vantoortelboom heeft een krachtige stijl met fraaie en suggestieve beschrijvingen van de natuur die een grote rol speelt in het leven van de hoofdpersonen. Als David oog in oog staat met het vuurpeloton is hij niet bang, hij denkt aan de komende lente, aan het leven dat altijd vol verwachting zal blijven.
'Dra komt de lente. De dagen lengen al. De zon zal de winter genadeloos smoren. Dan zullen mens en dier voor haar buigen, verwachtingsvol en nieuw leven zal bloeien: larven ontpoppen in vlinders, knoppen botten uit in bloesems. Boven mijn soldatengraf zullen ze fladderend paren, die vlinders.'
Jan Vantoortelboom is een jonge schrijver van eigen bodem die ongetwijfeld nog van zich zal laten horen. Zijn debuut ('De verzonken jongen') kreeg eerder al lovende recensies én een Bronzen Uil en 'Meester Mitraillette' werd door Nederlandse boekhandelaars verkozen tot 'boek van de maand' (februari 2014).
Het aangrijpende openingstafereel van 'Meester Mitraillette' (waarin de verteller voor het vuurpeloton staat, luttele seconden voor hij zal geëxecuteerd worden) schept verwachtingen die pas de laatste 100 pagina's worden ingelost. Maar dan vindt Vantoortelboom de gespannen toon terug die beurtelings voor gruwel en ontroering zorgt in een relaas waarin we de jonge schoolmeester naar het onafwendbare einde volgen. 'Toen ik dacht mijn plek in Elverdinge als schoolmeester van de jongens van het zesde leerjaar te hebben gevonden, mijn waarde in dit leven te hebben ontdekt en de dood van mijn broertje, voor zover mogelijk, te hebben aanvaard, pakten de omstandigheden me bij de lurven en slingerden me in al hun onverschilligheid terug in de vergeetput van mijn verleden.'
De verhaallijn van 'Meester Mitraillette' is iets te wijdlopig, maar Vantoortelboom heeft een krachtige stijl met fraaie en suggestieve beschrijvingen van de natuur die een grote rol speelt in het leven van de hoofdpersonen. Als David oog in oog staat met het vuurpeloton is hij niet bang, hij denkt aan de komende lente, aan het leven dat altijd vol verwachting zal blijven.
'Dra komt de lente. De dagen lengen al. De zon zal de winter genadeloos smoren. Dan zullen mens en dier voor haar buigen, verwachtingsvol en nieuw leven zal bloeien: larven ontpoppen in vlinders, knoppen botten uit in bloesems. Boven mijn soldatengraf zullen ze fladderend paren, die vlinders.'
Jan Vantoortelboom is een jonge schrijver van eigen bodem die ongetwijfeld nog van zich zal laten horen. Zijn debuut ('De verzonken jongen') kreeg eerder al lovende recensies én een Bronzen Uil en 'Meester Mitraillette' werd door Nederlandse boekhandelaars verkozen tot 'boek van de maand' (februari 2014).
March 17, 2020
‘Ik verlaat dit vertrapte leven als jongeman: krachtig van lichaam, klaar van geest. Dat is niet wat ik wil, maar mij werd niks gevraagd.’
Zo opent de roman Meester mitraillette van Jan Vantoortelboom. Aan het woord is de jonge schoolmeester David. Hij is als deserteur tot de dood veroordeeld en staat nu oog in oog met het vuurpeloton. Hoe heeft het zo ver kunnen komen?
Jan Vantoortelboom trekt je onherroepelijk het leven van deze David in, onderweg naar het noodlot in een Vlaamse dorpsgemeenschap. Er gaat iets gebeuren in dat dorp, iets naars, dat voel je gelijk. De schrijver bouwt de spanning echter zorgvuldig op. David komt vers van de opleiding als hij zijn eerste aanstelling ontvangt als leerkracht. Een onbekend dorp, ver weg van waar hij is opgegroeid, en een groep twaalfjarige jongens om onder de duim te houden. Alle begin is moeilijk, maar David weet zijn plek te bemachtigen... Lees de rest van mijn bespreking hier
Zo opent de roman Meester mitraillette van Jan Vantoortelboom. Aan het woord is de jonge schoolmeester David. Hij is als deserteur tot de dood veroordeeld en staat nu oog in oog met het vuurpeloton. Hoe heeft het zo ver kunnen komen?
Jan Vantoortelboom trekt je onherroepelijk het leven van deze David in, onderweg naar het noodlot in een Vlaamse dorpsgemeenschap. Er gaat iets gebeuren in dat dorp, iets naars, dat voel je gelijk. De schrijver bouwt de spanning echter zorgvuldig op. David komt vers van de opleiding als hij zijn eerste aanstelling ontvangt als leerkracht. Een onbekend dorp, ver weg van waar hij is opgegroeid, en een groep twaalfjarige jongens om onder de duim te houden. Alle begin is moeilijk, maar David weet zijn plek te bemachtigen... Lees de rest van mijn bespreking hier
April 26, 2016
Heel indrukwekkend. Een verhaal dat een ongelooflijke start neemt en daarna trefzeker verdergaat. Het wisselende vertelperspectief tussen de oudere en de jongere hoofdfiguur werkt bijzonder goed. Dit boek is zeker geen historische roman over de Eerste Wereldoorlog, maar veeleer een persoonlijk en psychologisch verhaal.
Op sommige elementen uit het verhaal krijgt de lezer geen antwoord, maar juist die lacunes zorgen ervoor dat het verhaal realistisch overkomt. De lezers verbeelding wordt aan het werk gezet. In het leven krijg immers ook niet op alles een antwoord...
Ik ga zeker nog meer van Jan Vantoortelboom lezen!
Op sommige elementen uit het verhaal krijgt de lezer geen antwoord, maar juist die lacunes zorgen ervoor dat het verhaal realistisch overkomt. De lezers verbeelding wordt aan het werk gezet. In het leven krijg immers ook niet op alles een antwoord...
Ik ga zeker nog meer van Jan Vantoortelboom lezen!
February 23, 2015
Het boek begon een beetje saai, maar hoe verder ik kwam hoe meer het verhaal mij greep. Prachtig boek!
June 8, 2018
Dit boek is vlot geschreven en omvat korte hoofdstukjes.
Op zich zeker geen slecht boek maar het ontbrak mij wat aan spanning.
Op zich zeker geen slecht boek maar het ontbrak mij wat aan spanning.
January 30, 2026
Prachtig! Wat een mooi en ook verdrietig boek tegelijk. En zo mooi geschreven. Ik kon niet stoppen met lezen
March 26, 2025
Het verhaal van David Verbocht de schoolmeester die onvrijwillig soldaat werd leest als een trein. Het is een verhaal over een onbereikbare liefde tussen de meester en een moeder van een van zijn leerlingen. Vantoortelboom beschrijft de natuur als een wondere wereld waar hij graag in vertoeft. Geen beschrijving van een vlinder of een boom is hem te veel. Zijn liefde voor zijn leerlingen is groot en hij heeft veel belangstelling voor de zoon van Godelieve, de tere doch levenslustige Marcus.
Marcus komt op een ongelukkige manier aan zijn einde in de vijver van het nabijgelegen kasteel nadat hij zonder de meester ging zwemmen. De meester komt hierdoor in de cel terecht en nadien in de loopgraven waar hij veteranen leert schrijven.
Meester Verbocht is een vrijdenker. Hij gelooft niet in god maar wel in het goede van de mensen.
Het triest dat zijn leven eindigt voor een vuurpeloton nadat hij nog een keer naar zijn oude leven wilde terugkomen.
Een verhaal over oorlog maar bovenal over liefde en levenskracht.
Marcus komt op een ongelukkige manier aan zijn einde in de vijver van het nabijgelegen kasteel nadat hij zonder de meester ging zwemmen. De meester komt hierdoor in de cel terecht en nadien in de loopgraven waar hij veteranen leert schrijven.
Meester Verbocht is een vrijdenker. Hij gelooft niet in god maar wel in het goede van de mensen.
Het triest dat zijn leven eindigt voor een vuurpeloton nadat hij nog een keer naar zijn oude leven wilde terugkomen.
Een verhaal over oorlog maar bovenal over liefde en levenskracht.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 23, 2024
Mooi boek! Thematiek lijkt wo1 maar het gaat vooral over het leven van een gevoelige man in de jaren voor wo1. Wonend in een dorp waar het leven guur en onpersoonlijk is.
Read
January 9, 20244,5 sterren
June 21, 2024
Prachtig verhaal en zit mooi in elkaar over jongeman die zijn broer verliest en later schoolmeester wordt. Met zijn eigen speciale aanpak en aandacht voor ieder individu in zijn klas weet hij veel te bereiken. Tot er iets ernstigs gebeurt en de schoolmeester besluit de loopgraven van de 1e wereldoorlog in te gaan om te ontsnappen aan het dagelijks leven.
December 5, 2016
David komt als jonge schoolmeester in een West-Vlaams dorpje terecht, net voor het uitbreken van WOI. Op bladzijde één lees je dat hij voor het vuurpeleton wordt gebracht, en met terugblikken naar zowel zijn jeugd (waarin vooral de tragische dood van zijn broertje tekenend is geweest) en zijn korte schoolcarrière (waarin ook het één en ander is gebeurd dat heeft geleid tot zijn terechtstelling).
Al vanaf het allereerste begin kon ik David niet uitstaan. Zo jong als hij is - jonger dan ik! - komt hij heel hoogdravend, arrogant, stijf en gesloten over. Een beetje creepy, zelfs. Ik zat er feitelijk op te wachten dat hij een leerling zou molesteren of als ontluikende tiener met die vrouw in het bos in bed dook. Ofzo. Het kan dus aan mijn pervers brein liggen, want ook al deed hij niks van die misdaden, ik vond hem een akelig mannetje.
En dat is niet veranderd toen ik een klein beetje medelijden met hem kreeg. Wat een triestig leven had hij eigenlijk? In mijn ogen deed hij er ook niets aan om dat te veranderen - integendeel, hij stevent récht vooruit op z'n dood af - maar in die tijd had je natuurlijk nog niet dezelfde mogelijkheden als nu, en werd je als jonge, single man scheef bekeken, en kende iedereen in zo'n dorp iedereen.
En toch. Het knaagt dat hij blijkbaar niets of niemand vond om voor te leven, dat hij de gevolgen van zijn daden maar al te goed kende, en blijkbaar heb ik me toch voldoende kunnen inleven om, op het moment dat hij besluit weg te lopen van zijn soldatenbroeders, in de bladzijde te willen stappen om hem dooreen te schudden.
2 sterren, omdat het boek me vermoedelijk niet zal bijblijven.
Al vanaf het allereerste begin kon ik David niet uitstaan. Zo jong als hij is - jonger dan ik! - komt hij heel hoogdravend, arrogant, stijf en gesloten over. Een beetje creepy, zelfs. Ik zat er feitelijk op te wachten dat hij een leerling zou molesteren of als ontluikende tiener met die vrouw in het bos in bed dook. Ofzo. Het kan dus aan mijn pervers brein liggen, want ook al deed hij niks van die misdaden, ik vond hem een akelig mannetje.
En dat is niet veranderd toen ik een klein beetje medelijden met hem kreeg. Wat een triestig leven had hij eigenlijk? In mijn ogen deed hij er ook niets aan om dat te veranderen - integendeel, hij stevent récht vooruit op z'n dood af - maar in die tijd had je natuurlijk nog niet dezelfde mogelijkheden als nu, en werd je als jonge, single man scheef bekeken, en kende iedereen in zo'n dorp iedereen.
En toch. Het knaagt dat hij blijkbaar niets of niemand vond om voor te leven, dat hij de gevolgen van zijn daden maar al te goed kende, en blijkbaar heb ik me toch voldoende kunnen inleven om, op het moment dat hij besluit weg te lopen van zijn soldatenbroeders, in de bladzijde te willen stappen om hem dooreen te schudden.
2 sterren, omdat het boek me vermoedelijk niet zal bijblijven.
March 21, 2016
Het boek begint sterk, vlak voor de executie van de schoolmeester, bezien vanuit het standpunt van de schoolmeester. Hij heeft geen schrik voor de dood.
Dan volgt het verhaal dat geleid heeft tot deze executie en dat heeft weinig met de oorlog te maken.
David Verbocht is dankzij een goede kruiwagen, zijn vader, schoolmeester kunnen worden in een katholieke school, van de jongens van het zesde leerjaar. De jongens die dat jaar hun communie doen, maar zelf is hij niet katholiek. Hij houdt er heel andere opvattingen op na en dat wordt hem door de pastoor niet in dank afgenomen. In het dorp vinden ze de meester maar een rare. Hij gaat niet naar de kerk en gaat veel wandelen.
Een van zijn leerlingen, Marcus, trekt met hem op. Het is een zachte jongen, niet dat brute geweld dat jongens normaal op die leeftijd hebben. Marcus heeft het moeilijk thuis. Zijn vader vindt hem een zwakkeling die geen fysieke arbeid aan kan. Marcus is heel slim en kan mooi tekenen, maar dat past niet bij iemand die de boerderij moet gaan overnemen.
Tussendoor leren we ook over het leven van David Verbocht als kind, over zijn overleden broertje.
Bij aanvang van dit verhaal dacht ik dat het over de eerste wereldoorlog zou gaan, maar eigenlijk gaan alleen de laatste 30 pagina's over de oorlog. De rest is een heel lange aanloop en in se gaat dit verhaal ook niet over oorlog of desertie. Het gaat over vriendschap tussen een leraar en een van zijn leerlingen en wat anderen daarvan maken.
Dan volgt het verhaal dat geleid heeft tot deze executie en dat heeft weinig met de oorlog te maken.
David Verbocht is dankzij een goede kruiwagen, zijn vader, schoolmeester kunnen worden in een katholieke school, van de jongens van het zesde leerjaar. De jongens die dat jaar hun communie doen, maar zelf is hij niet katholiek. Hij houdt er heel andere opvattingen op na en dat wordt hem door de pastoor niet in dank afgenomen. In het dorp vinden ze de meester maar een rare. Hij gaat niet naar de kerk en gaat veel wandelen.
Een van zijn leerlingen, Marcus, trekt met hem op. Het is een zachte jongen, niet dat brute geweld dat jongens normaal op die leeftijd hebben. Marcus heeft het moeilijk thuis. Zijn vader vindt hem een zwakkeling die geen fysieke arbeid aan kan. Marcus is heel slim en kan mooi tekenen, maar dat past niet bij iemand die de boerderij moet gaan overnemen.
Tussendoor leren we ook over het leven van David Verbocht als kind, over zijn overleden broertje.
Bij aanvang van dit verhaal dacht ik dat het over de eerste wereldoorlog zou gaan, maar eigenlijk gaan alleen de laatste 30 pagina's over de oorlog. De rest is een heel lange aanloop en in se gaat dit verhaal ook niet over oorlog of desertie. Het gaat over vriendschap tussen een leraar en een van zijn leerlingen en wat anderen daarvan maken.
January 1, 2015
MM is een fijn boek. Het verhaal over David Verbocht speelt zich af vlak voor het begin van WOI in Belgie vlakbij Ieper. Voordat de oorlog uitbreekt leren we DV kennen als een Grunbergiaans tragisch hoofdpersoon die zonder aarzelen op zn noodlot afrent - een type naar mijn hart. DV verliest zich in de beste leerling uit zijn klas (Marcus) en diens moeder Godelieve, worstelt met de liefde voor beiden in een zwaar katholiek en traditioneel plattelandsdorp. Ze voelen elkaars gevoeligheid en breekbaarheid en verliezen het van de hardvochtige kilheid van de tradities van het geloof en het boerenleven. Dat DV op een of andere manier moet boeten voor zijn gevoeligheid ligt er duimendik bovenop en stelt dan ook niet teleur. Zodra de oorlog begint zijn alle daden uit het verleden uitgewist - inclusief een moordbeschuldiging.
Nadeel van het boek vond ik de rare overgang naar het leven aan het front. Dat voelde als een overbodig post-scriptum wat veel te lang doorborduurde. Liever had ik gezien dat ook dat deel van het verhaal roteerde in de hoofdvertelling, samen met het verhaal van de jeugd en de ongelukkige zelfmoord van zijn broertje. De overgang van zoveel gevoeligheid van zijn jeugd en zijn tijd als leraar naar de zinloze moordpartijen aan het front voelde te geforceerd en sloeg met al het geweld alles wat eerder opgebouwd was weg. Jammer.
Nadeel van het boek vond ik de rare overgang naar het leven aan het front. Dat voelde als een overbodig post-scriptum wat veel te lang doorborduurde. Liever had ik gezien dat ook dat deel van het verhaal roteerde in de hoofdvertelling, samen met het verhaal van de jeugd en de ongelukkige zelfmoord van zijn broertje. De overgang van zoveel gevoeligheid van zijn jeugd en zijn tijd als leraar naar de zinloze moordpartijen aan het front voelde te geforceerd en sloeg met al het geweld alles wat eerder opgebouwd was weg. Jammer.
May 21, 2014
Wat een saai, voortkabbelend boek. Als ik de NRC moest geloven (wat ik normaalgesproken toch wel doe) moest ik 'het wonder van de literatuur' ervaren tijdens het lezen van dit boek. Als het wonder een ingevuld schema is, dan klopt het inderdaad. Maar wat ik te lezen kreeg was een verhaal over een slaapverwekkende docent die het atheïsme komt brengen naar een Vlaams dorp, net voor de Eerste Wereldoorlog. Natuurlijk volgt er een confrontatie met de pastoor en natuurlijk redt hij, de heiden, uiteindelijk het leven van de geestelijke. Natuurlijk blijkt de norse uitsmijter van het café, Victor, daadwerkelijk een winnaar: ongemerkt blijkt de terloops beschreven man een grote rol gespeeld te hebben in het leven van de meester.
Ik zit gewoon niet te wachten op een boek vol bedachte motieven (vogelschijt in een oog, een steek van een vlieg, een hommel die tegen een lichaam botst, een gele die geen winterslaap houdt) en vol eendimensionale personages.
De enige lezenswaardige passages zijn die die zich afspelen in de loopgraven. Eindelijk heeft de hoofdpersoon een interessant leven, ook geestelijk gezien. Maar om daar nu zoveel bladzijdes op te wachten.
Ik zit gewoon niet te wachten op een boek vol bedachte motieven (vogelschijt in een oog, een steek van een vlieg, een hommel die tegen een lichaam botst, een gele die geen winterslaap houdt) en vol eendimensionale personages.
De enige lezenswaardige passages zijn die die zich afspelen in de loopgraven. Eindelijk heeft de hoofdpersoon een interessant leven, ook geestelijk gezien. Maar om daar nu zoveel bladzijdes op te wachten.
January 17, 2015
De hoge verwachtingen worden niet helemaal waargemaakt. Daarvoor ligt de symboliek er te dik bovenop en heeft het net een paar herhalingen teveel. Toch is het een buitengewoon aangrijpend werk over hoe goed en kwaad verbleken bij de massaliteit en de vernietigende kracht van de eerste wereldoorlog. Het heeft een mooie rustige opbouw die uiteindelijk naar een grandioos slotstuk leidt.
Bij nader inzien ga ik omhoog met mijn stem. Het heeft een moeilijk te doorgronden poëtische schoonheid in hoe het plattelandsleven in afwachting van de op handen zijnde verwoesting, weergeeft. De meeste werken gaan over de tragiek van de oorlog zelf, maar hier wordt zeer treffend een artistieke inpressie gegeven van de sfeervolle momenten die eraan vooraf gingen. Letterlijk de stilte voor de storm. Zo komt de uiteindelijke algehele destructie nog pijnlijker aan als iets wat alle mogelijke verbeelding te boven gaat.
Bij nader inzien ga ik omhoog met mijn stem. Het heeft een moeilijk te doorgronden poëtische schoonheid in hoe het plattelandsleven in afwachting van de op handen zijnde verwoesting, weergeeft. De meeste werken gaan over de tragiek van de oorlog zelf, maar hier wordt zeer treffend een artistieke inpressie gegeven van de sfeervolle momenten die eraan vooraf gingen. Letterlijk de stilte voor de storm. Zo komt de uiteindelijke algehele destructie nog pijnlijker aan als iets wat alle mogelijke verbeelding te boven gaat.
April 9, 2015
Dit is zeker niet het enige boek waar het eerste hoofdstuk de laatste scene van het verhaal vertelt, en dan zou je kunnen vermoeden dat de rest van het verhaal voorspelbaar is, maar dat is het gelukkig niet. De auteur vertelt nl. 2 verhalen : eentje van het hoofdpersonage als jonge onderwijzer in de dorpsschool in een dorp bij Ieper, en een tweede van dezelfde David Verbocht als jongen in een gezin dat in het Gentse woont. Het verleden weegt zwaar op het heden - net voor en aan het begin van WOI - van DV; stilaan - door het heen- en weer springen tussen verleden en heden - krijgt de lezer meer inzicht in het personage, in het persoonlijke drama dat hij met zich mee draagt, en in het waarom van de afloop. Geen 4 sterren voor deze nochtans mooi opgezette verhaallijn, want ik vind dat er op sommige momenten in het verhaal leemtes zijn en/of vermeldingen die weinig tot het verhaal bijdragen. Maar Jan Vantoortelboom is zeker een jonge auteur om in het oog te houden.
March 9, 2017
waw! deze stond al even op een lijstje, dus had ik hem op de e-reader gezet voor onderweg. Ik wist niet meer waar het over zou gaan, gewoon begonnen bij de eerste zin op de eerste pagina zonder te weten waarheen het me zou brengen. Fan-tas-tisch! Ik hou van de vertelstijl - het is alsof ik in een klein arbeidershuisje bij de stoof zit, laat op de avond en luister naar mijn grootvader of overgrootvader die een verhaal vertelt. Magnifiek. Een jonge man wordt leraar, probeert vast te houden aan principes in een kleine dorpsgemeenschap, droomt groots en wil niets dan het beste voor zijn 12-jarige bijzondere leerling. Op en top mens, zonder al te diep in te gaan op filosofische bedenkingen, heen en weer geslingerd tussen het juiste doen, juist volgens eigen gevoel, of juist volgens de verwachtingen. Op de eerste pagina ontmoeten we hem voor het eskadron op het slagveld in 1915 dat hem zal doden - hoe hij daar terecht komt is een mooi, menselijk, goed verteld verhaal.
September 13, 2015
Bijna evenzeer over de manier van leven in het plattelandse Belgie net voor de eerste wereldoorlog als over het onding zelf.
De verhaallijn is ook rechtlijnig te noemen en zeker het schoolleven kent raakpunten met verhalen uit eigen familie.
Slechts twee zaken deden me wat twijfelen. Zou men toen al toegestaan hebben dat een ongodsdienstige leerkracht aan het werk kwam? Het boek zegt op voorspraak van zijn vader maar licht dit onvoldoende toe. Verder is meester Verbocht niet alleen goddeloos, maar blijkt (ondanks de verleiding) een volledig seksloos leven te hebben geleid. Dit ondanks de beschrijvingen van het ontluikende hormonenbestand.
Getwijfeld tussen 3 en 4, het werd een 4. Alleen omdat ik chauvinistisch ben, alles voor het vaderland, als het maar niet sneuvelen is (met dank aan Wouter Deprez)
De verhaallijn is ook rechtlijnig te noemen en zeker het schoolleven kent raakpunten met verhalen uit eigen familie.
Slechts twee zaken deden me wat twijfelen. Zou men toen al toegestaan hebben dat een ongodsdienstige leerkracht aan het werk kwam? Het boek zegt op voorspraak van zijn vader maar licht dit onvoldoende toe. Verder is meester Verbocht niet alleen goddeloos, maar blijkt (ondanks de verleiding) een volledig seksloos leven te hebben geleid. Dit ondanks de beschrijvingen van het ontluikende hormonenbestand.
Getwijfeld tussen 3 en 4, het werd een 4. Alleen omdat ik chauvinistisch ben, alles voor het vaderland, als het maar niet sneuvelen is (met dank aan Wouter Deprez)
February 19, 2016
Het boek begint met de executie van hoofdpersoon David Verbocht.
Dit gebeurt tijdens de 1e wereldoorlog, hij is gedeserteerd.
Daarna lezen we hoe zijn leven verlopen is tot deze gebeurtenis.
Hij groeit op met zijn vader en moeder en een jonger broertje.
Deze overlijdt op jonge leeftijd, pas aan het eind van het verhaal horen we hoe.
Later volgt hij een opleiding tot onderwijzer en zijn vader bezorgt hem een baan en kosthuis in een andere plaats.
Daar geeft hij les aan jongens van de 6e klas. Hij sluit vriendschap met een van hen en met hem loopt het, net als met zijn broertje, ook niet goed af.
David wordt opgepakt en gevangen gezet. Hij is nog niet veroordeelt als hij verplicht dienst moet nemen.
Dit gebeurt tijdens de 1e wereldoorlog, hij is gedeserteerd.
Daarna lezen we hoe zijn leven verlopen is tot deze gebeurtenis.
Hij groeit op met zijn vader en moeder en een jonger broertje.
Deze overlijdt op jonge leeftijd, pas aan het eind van het verhaal horen we hoe.
Later volgt hij een opleiding tot onderwijzer en zijn vader bezorgt hem een baan en kosthuis in een andere plaats.
Daar geeft hij les aan jongens van de 6e klas. Hij sluit vriendschap met een van hen en met hem loopt het, net als met zijn broertje, ook niet goed af.
David wordt opgepakt en gevangen gezet. Hij is nog niet veroordeelt als hij verplicht dienst moet nemen.
January 17, 2016
Het verhaal opent sterk met de beschrijving van een nakende executie vanuit het standpunt van het slachtoffer. Naar mijn mening legt de auteur de lat hierbij te hoog. De spanningsboog die gecreëerd wordt, kan niet volgehouden worden. De dramatiek en spanning zakken in en maken de volgende hoofdstukken vlakker dan verwacht. Het taalgebruik is archaïsch, wat goed bij de inhoud aansluit, maar het lezen ook stroever maakt. Dat het hoofdpersonage, meester David Verbocht, me niet echt kon boeien, maakte het lezen er niet beter op. Ondanks de goede weergave van de tijdsgeest en een paar krachtige beelden lag dit boek me niet.
Displaying 1 - 30 of 94 reviews