What do you think?
Rate this book
Ze hebben mijn zoon vermoord
Op 26 mei 2023 veroordeelt het Antwerpse hof van beroep achttien leden van Reuzegom tot een boete van 400 euro en werkstraffen tot 300 uur. De uitspraak jaagt een schokgolf door ons land. Vijf jaar eerder hadden de achttien – stuk voor stuk zonen van advocaten, notarissen en bedrijfsleiders – student Sanda Dia twee dagen lang vernederd op een manier die elke verbeelding tart. Toen ze hem uiteindelijk binnenbrachten op de spoedafdeling had hij geen schijn van kans meer. Vijf jaar heeft vader Ousmane Dia, lasser bij DAF Oevel, gezwegen. Met 'Ze hebben mijn zoon vermoord' haalt hij de stenen uit de muur die hij rond zichzelf bouwde. Een rauw gebed van gemis, verdriet en opgekropte woede. Over de liefde voor Sanda, leven zonder haat, de kinderen van de Vlaamse elite, klassenjustitie en de KU Leuven. Maar ook over zijn eigen parcours, van Senegal tot hier. ‘België heeft me alles gegeven. Reuzegom heeft me alles afgepakt.’
148 pages, Paperback
Published February 26, 2024
9 people are currently reading
632 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 131 reviews
February 28, 2024
"De snelheid waarmee de Reuzegommers naar een advocaat holden, heeft me diep geschokt. Waren ze maar even rap in actie gesprongen voor mijn zoon."
Ik ben er stil van. Het lezen van de gebeurtenissen vanuit het perspectief van Ousmane Dia heeft mijn adem doen stokken. Soms sloeg ik na elke alinea het boek dicht, staarde naar voren, huilde, en ging vervolgens weer verder. Dat is de luxe die wij -lezers van dit boek- hebben. Wij kunnen even stoppen wanneer het te overweldigend wordt. Het boek dichtslaan. Er even uitstappen.
De familie van Sanda kan dat niet.
Nu ik het boek uit heb zal ik nog even in stilte voor me uit blijven staren, maar dat zal niet lang duren. Want om met de woorden van Ousmane te spreken heeft iedereen op beslissende momenten in het leven de keuze;
"je rug rechten en opstaan, of zwijgen. Ieder van ons kan mee het verschil maken."
Ik ben er stil van. Het lezen van de gebeurtenissen vanuit het perspectief van Ousmane Dia heeft mijn adem doen stokken. Soms sloeg ik na elke alinea het boek dicht, staarde naar voren, huilde, en ging vervolgens weer verder. Dat is de luxe die wij -lezers van dit boek- hebben. Wij kunnen even stoppen wanneer het te overweldigend wordt. Het boek dichtslaan. Er even uitstappen.
De familie van Sanda kan dat niet.
Nu ik het boek uit heb zal ik nog even in stilte voor me uit blijven staren, maar dat zal niet lang duren. Want om met de woorden van Ousmane te spreken heeft iedereen op beslissende momenten in het leven de keuze;
"je rug rechten en opstaan, of zwijgen. Ieder van ons kan mee het verschil maken."
February 25, 2024
Als je één boek leest dit jaar, laat het dan dit zijn aub.
March 19, 2024
Hartverscheurend. Ousmane rouwt om zijn zoon. Hij probeert het te snappen, wat er gebeurd is en hoe België ermee is omgegaan. Het is hard en heel emotioneel, ik heb vaak even moeten stoppen met lezen omdat het me teveel werd. Hij verwoordt precies wat zo velen denken.
"De snelheid waarmee de Reuzegommers naar een advocaat holden, heeft me diep geschokt. Waren ze maar even rap in actie gesprongen voor mijn zoon." Dit is maar één van de heel rake zinnen die me altijd zullen bijblijven.
Sanda mag niet vergeten worden, ik hoop dat iedereen dit leest.
"De snelheid waarmee de Reuzegommers naar een advocaat holden, heeft me diep geschokt. Waren ze maar even rap in actie gesprongen voor mijn zoon." Dit is maar één van de heel rake zinnen die me altijd zullen bijblijven.
Sanda mag niet vergeten worden, ik hoop dat iedereen dit leest.
April 25, 2025
Mijn hart is een paar keer gebroken.
March 1, 2024
mocht er een ranking bestaan
van mijn meest gebruikte woorden
van de laatste vijf jaar
'waarom' was de winnaar
Lezen.
van mijn meest gebruikte woorden
van de laatste vijf jaar
'waarom' was de winnaar
Lezen.
February 24, 2025
Schaam u diep Belgische rechters, voor deze uitspraak. Hoe kunnen moordenaars een lagere straf krijgen dan een YouTuber die hun namen verspreid. Wat een schande. Het meest pijnlijke voorbeeld van klassenjustitie.
Name and shame deze rijke lui kindertjes:
Donald De Vinck, Alexander Garmyn, Phillipe De Geest, Jef Jonkers, Bram Lebleu, Jeff Slosse, Zazou Bindi, Owen Vangrunderbeek, Julien De Visscher, Willem Peeters, Maxim Peeters, Simon Peeters, Benoit Plaitin, Jerome Verstraeten, Pierre Onghena, Leon Lesseliers, Taras Moychan, Viktor Knevels, Arthur Geheniao, Maurice Geheniao, Quentin Walters, Arthur Versavel, Joachim Meeusen.
https://reuzegom.club/
Justice for Sanda Dia 💔
Name and shame deze rijke lui kindertjes:
Donald De Vinck, Alexander Garmyn, Phillipe De Geest, Jef Jonkers, Bram Lebleu, Jeff Slosse, Zazou Bindi, Owen Vangrunderbeek, Julien De Visscher, Willem Peeters, Maxim Peeters, Simon Peeters, Benoit Plaitin, Jerome Verstraeten, Pierre Onghena, Leon Lesseliers, Taras Moychan, Viktor Knevels, Arthur Geheniao, Maurice Geheniao, Quentin Walters, Arthur Versavel, Joachim Meeusen.
https://reuzegom.club/
Justice for Sanda Dia 💔
April 23, 2025
“Met een touw kan je veel aanvangen
Je kan er iemand mee opknopen maar je kunt het ook gebruiken om een mens uit de put te halen
Voor mij had de waarheid het touw kunnen zijn dat me uit de put had kunnen sleuren”
Je kan er iemand mee opknopen maar je kunt het ook gebruiken om een mens uit de put te halen
Voor mij had de waarheid het touw kunnen zijn dat me uit de put had kunnen sleuren”
Read
April 27, 2024eigenlijk zou het zo moeten zijn
een mens zou zich geen zorgen
hoeven te maken om
klasse of huidskleur
helaas, het is niet de wereld
waarin we leven
een mens zou zich geen zorgen
hoeven te maken om
klasse of huidskleur
helaas, het is niet de wereld
waarin we leven
August 11, 2024
Mijn hart bloedt tranen
February 29, 2024
subliem, hartverscheurend mooi
een boek dat nooit had moeten geschreven worden, maar Reuzeg*m dacht er anders over.
ik zou nooit de man kunnen zijn die Papis is
Sanda, wij gaan u nooit vergeten
Papis, uw zoon leeft voor in het collectief geheugen
een boek dat nooit had moeten geschreven worden, maar Reuzeg*m dacht er anders over.
ik zou nooit de man kunnen zijn die Papis is
Sanda, wij gaan u nooit vergeten
Papis, uw zoon leeft voor in het collectief geheugen
Read
February 21, 2025Ik vind het op de één of andere manier ongepast om dit boek een rating te geven. Wel kan ik zeggen dat de poëtische schrijfstijl me absoluut heeft verrast, de auteurs(?) hebben gevoel voor taal. De schrijfstijl is prachtig, waardoor het echt binnenkomt. Verder is dit een wanhopig verslag van een rouwende vader en het kan niet anders dan je in het hart raken. De hele affaire rondom Sanda Dia is WAANZIN en dat de daders met zo weinig zijn weggelopen maakt dat ik zin heb om met spullen te gooien. Hoe knap, en hoeveel respect, dan voor deze vader die vooral lijkt te zeggen: waarom?
Waarom?
Waarom?
Waarom?
…
Waarom?
Waarom?
Waarom?
…
March 28, 2024
Vijf jaar na de dood van Sanda, spreekt zijn vader Ousmane Dia zich uit en vertelt hij een kant van het verhaal dat voor velen niet te bevatten zal zijn.
Het verhaal van een vader die zijn zoon verloor. Maar ook het verhaal van een vader die strijd voor gerechtigheid en dat niet krijgt.
‘Ze hebben mijn zoon vermoord‘ is een indrukwekkend verhaal dat, wanneer je het leest, nooit vergeten kan worden.
Het verhaal van Ousmane Dia is opgetekend door Thomas Blommaert. En eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik in eerste instantie een volledig verhaal had verwacht zoals we kennen van andere persoonlijke verhalen, biografieën en misdaadboeken.
Echter, is het verhaal van Ousmane Dia vormgegeven in een unieke vorm dat veel weg heeft van poëzie. Een pseudo-poëtische vormgeving dus.
In eerste instantie vroeg ik mij af wat de meerwaarde hiervan was. Het is niet gebruikelijk en komt het zeer persoonlijke verhaal van Ousmane hiermee wel tot zijn recht?
Echter kwam ik na een aantal pagina’s tot de conclusie dat deze verkorte vorm van schrijven in dit geval heel indrukwekkend was.
Ousmane Dia komt hiermee namelijk direct tot de kern en zijn woorden lieten op mij een blijvende indruk achter.
Dus ja, de wijze van schrijven/vormgeving is anders dan we gewend zijn, maar wat mij betreft kwam het verhaal absoluut duidelijk over en was het meer dan voelbaar.
Ousmane Dia vertelt ons in zijn boek waarom hij ervoor heeft gekozen om na vijf jaar zijn verhaal met ons te delen. Hij geeft een korte samenvatting van de dramatische dood van zijn zoon Sanda en vertelt meer over zijn eigen achtergrond en waar hij geboren en getogen is.
Hij is vanuit Senegal naar België gekomen en al vrij snel wordt duidelijk hoe moeilijk hij het soms ook heeft gehad als gekleurde man in zo’n wit land.
Natuurlijk is dit iets wat nog steeds vaker wel dan niet het geval is. En dit gold in zijn ogen ook voor zijn zoon Sanda.
Het thema racisme klinkt ook door in zijn verhaal en gezien het onderzoek naar de daders/verantwoordelijken, of eigenlijk het gebrek daaraan, is dat niet meer dan logisch.
Want werd zijn zoon Sanda wel als een gelijke behandeld? Waarom kwamen de daders weg met zulke lage straffen?
Ousmane Dia vertelt hoe het onderzoek naar de daders verliep, het gebrek aan empathie en de lage straffen.
Gelukkig vertelt hij ook hoe de échte vrienden van Sanda hem, zijn vrouw en familie gesteund hebben en nog steeds doen.
De politie en het gerechtshof hebben in de zaak van Sanda ontzettend veel steken laten vallen.
Na het lezen van dit boek moest de absurditeit daarvan echt even bij mij indalen.
Ik kon alleen maar denken: ‘Hoe dan?‘. Dit had nooit mogen gebeuren en de daders hadden veel harder gestraft moeten worden.
De nabestaanden zullen moeten leven met niet alleen een verschrikkelijk verlies, maar ook nog eens met de wetenschap dat hen heel erg veel onrecht is aangedaan.
Conclusie
‘Ze hebben mijn zoon vermoord‘ is een ontzettend persoonlijk en aangrijpend verhaal van een vader die zijn zoon op een verschrikkelijke manier verloor.
In zijn verhaal liggen emoties dicht bij elkaar. Niet alleen is er het verdriet en de woede. Maar ook zien we de liefde voor Sanda terug en de liefde voor allen die Ousmane en zijn familie hebben gesteund en steunen.
De pseudo-poëtische schrijfstijl in combinatie met het Vlaamse taalgebruik was even wennen, maar wie doorleest zal hopelijk net als ik de kracht ervaren die achter de woorden van Ousmane schuilgaat.
Het verhaal van Ousmane, maar vooral ook het verhaal van Sanda, is een verhaal dat niet vergeten mag worden.
Een verhaal waarvan ik hoop dat mensen er lering uit trekken.
Ik hoop dat Ousmane Dia met het delen van zijn verhaal een klein stukje extra verlichting zal vinden.
Het verhaal van een vader die zijn zoon verloor. Maar ook het verhaal van een vader die strijd voor gerechtigheid en dat niet krijgt.
‘Ze hebben mijn zoon vermoord‘ is een indrukwekkend verhaal dat, wanneer je het leest, nooit vergeten kan worden.
Het verhaal van Ousmane Dia is opgetekend door Thomas Blommaert. En eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik in eerste instantie een volledig verhaal had verwacht zoals we kennen van andere persoonlijke verhalen, biografieën en misdaadboeken.
Echter, is het verhaal van Ousmane Dia vormgegeven in een unieke vorm dat veel weg heeft van poëzie. Een pseudo-poëtische vormgeving dus.
In eerste instantie vroeg ik mij af wat de meerwaarde hiervan was. Het is niet gebruikelijk en komt het zeer persoonlijke verhaal van Ousmane hiermee wel tot zijn recht?
Echter kwam ik na een aantal pagina’s tot de conclusie dat deze verkorte vorm van schrijven in dit geval heel indrukwekkend was.
Ousmane Dia komt hiermee namelijk direct tot de kern en zijn woorden lieten op mij een blijvende indruk achter.
Dus ja, de wijze van schrijven/vormgeving is anders dan we gewend zijn, maar wat mij betreft kwam het verhaal absoluut duidelijk over en was het meer dan voelbaar.
Ousmane Dia vertelt ons in zijn boek waarom hij ervoor heeft gekozen om na vijf jaar zijn verhaal met ons te delen. Hij geeft een korte samenvatting van de dramatische dood van zijn zoon Sanda en vertelt meer over zijn eigen achtergrond en waar hij geboren en getogen is.
Hij is vanuit Senegal naar België gekomen en al vrij snel wordt duidelijk hoe moeilijk hij het soms ook heeft gehad als gekleurde man in zo’n wit land.
Natuurlijk is dit iets wat nog steeds vaker wel dan niet het geval is. En dit gold in zijn ogen ook voor zijn zoon Sanda.
Het thema racisme klinkt ook door in zijn verhaal en gezien het onderzoek naar de daders/verantwoordelijken, of eigenlijk het gebrek daaraan, is dat niet meer dan logisch.
Want werd zijn zoon Sanda wel als een gelijke behandeld? Waarom kwamen de daders weg met zulke lage straffen?
Ousmane Dia vertelt hoe het onderzoek naar de daders verliep, het gebrek aan empathie en de lage straffen.
Gelukkig vertelt hij ook hoe de échte vrienden van Sanda hem, zijn vrouw en familie gesteund hebben en nog steeds doen.
De politie en het gerechtshof hebben in de zaak van Sanda ontzettend veel steken laten vallen.
Na het lezen van dit boek moest de absurditeit daarvan echt even bij mij indalen.
Ik kon alleen maar denken: ‘Hoe dan?‘. Dit had nooit mogen gebeuren en de daders hadden veel harder gestraft moeten worden.
De nabestaanden zullen moeten leven met niet alleen een verschrikkelijk verlies, maar ook nog eens met de wetenschap dat hen heel erg veel onrecht is aangedaan.
Conclusie
‘Ze hebben mijn zoon vermoord‘ is een ontzettend persoonlijk en aangrijpend verhaal van een vader die zijn zoon op een verschrikkelijke manier verloor.
In zijn verhaal liggen emoties dicht bij elkaar. Niet alleen is er het verdriet en de woede. Maar ook zien we de liefde voor Sanda terug en de liefde voor allen die Ousmane en zijn familie hebben gesteund en steunen.
De pseudo-poëtische schrijfstijl in combinatie met het Vlaamse taalgebruik was even wennen, maar wie doorleest zal hopelijk net als ik de kracht ervaren die achter de woorden van Ousmane schuilgaat.
Het verhaal van Ousmane, maar vooral ook het verhaal van Sanda, is een verhaal dat niet vergeten mag worden.
Een verhaal waarvan ik hoop dat mensen er lering uit trekken.
Ik hoop dat Ousmane Dia met het delen van zijn verhaal een klein stukje extra verlichting zal vinden.
February 27, 2024
Papis, wij zullen jouw zoon Sanda nooit vergeten.
Dit boek kocht ik 26/02 op Ousmane, Papis, zijn boekvoorstelling in de Roma. Een avond die nog lang zal nazinderen… Het was ontroerend om te zien hoe Papis, zo sterk en toch nog vol liefde zijn verhaal kwam doen voor een overvolle zaal.
Diezelfde sereniteit van Ousmane komt ook naar boven in dit boek. Een papa, getekend voor het leven met een immens verdriet maar toch nog heel veel liefde en mildheid in het hart. Dit boek moet je gewoon gelezen hebben.
Dit boek kocht ik 26/02 op Ousmane, Papis, zijn boekvoorstelling in de Roma. Een avond die nog lang zal nazinderen… Het was ontroerend om te zien hoe Papis, zo sterk en toch nog vol liefde zijn verhaal kwam doen voor een overvolle zaal.
Diezelfde sereniteit van Ousmane komt ook naar boven in dit boek. Een papa, getekend voor het leven met een immens verdriet maar toch nog heel veel liefde en mildheid in het hart. Dit boek moet je gewoon gelezen hebben.
February 27, 2024
Kippenvel & tranen van begin tot einde.
Alleen maar verwondering voor hoe een warm hart Papis heeft & hoe niet haatdragend hij is, zelfs na wat ze zijn zoon hebben aangedaan. Must read!
Alleen maar verwondering voor hoe een warm hart Papis heeft & hoe niet haatdragend hij is, zelfs na wat ze zijn zoon hebben aangedaan. Must read!
February 28, 2024
Als je één boek leest dit jaar, laat het dan dit zijn.
Read
December 4, 2024Ik moest bijna wenen op het werk.
May 13, 2025
Ik kan geen woorden kwijt over hoe mooi dit boek is.
April 8, 2025
Een hartverscheurende ode van een vader aan zijn zoon. De onmacht, wanhoop en onduidelijkheid druipt van de pagina's af en laten je met een machteloos en gefrustreerd gevoel achter. Maar overheersender dan die emoties is de drang plaats te nemen op het bankje naast Papis, en aangezien de woorden altijd te kort zullen schieten er zitten en zijn. In gedachten ben ik met hem.
Ik las het in één ruk uitlas en de pagina's waren me te weinig. Sanda verdient een boek van bijbelse dikte, en de Reuzegommers een dikkere schandpaal om ze stuk voor stuk aan te nagelen.
Ik las het in één ruk uitlas en de pagina's waren me te weinig. Sanda verdient een boek van bijbelse dikte, en de Reuzegommers een dikkere schandpaal om ze stuk voor stuk aan te nagelen.
March 25, 2025
Zulke pure en rauwe emoties. Toen ik dit begon eerder vandaag wist ik niet dat het in een vorm van poëzie zou zijn, maar dit werkt echt heel goed voor dit verhaal!
Naast de gebeurtenissen zelf is Ousmane ook een heel getalenteerd schrijver en worden de woorden zo goed gebruikt om het op de juiste manier binnen te laten komen, maar je merkt ook dat dit deels gewoon zijn persoonlijkheid en manier van leven is, echt heel gaaf om te lezen. 100% een aanrader!
Naast de gebeurtenissen zelf is Ousmane ook een heel getalenteerd schrijver en worden de woorden zo goed gebruikt om het op de juiste manier binnen te laten komen, maar je merkt ook dat dit deels gewoon zijn persoonlijkheid en manier van leven is, echt heel gaaf om te lezen. 100% een aanrader!
March 19, 2024
Een hartverscheurend verhaal dat moet verteld worden, maar geen fan van de stijl waarin dat hier gebeurt. Ik zie geen meerwaarde in de pseudo-poëtische vormgeving.
February 25, 2024
Nog nooit heeft een boek me zo geraakt. Lezen!!!
January 5, 2025
Een boek dat door iedereen gelezen moet worden. De woorden van Ousmane Dia zijn hartverscheurend, recht door zee, maar ook hoopvol. Met het ongekende verdriet van het gemis, dat nooit zal verdwijnen, benoemt Ousmane ook dat er zaadjes zijn geplant. Hoe verschrikkelijk het is dat Sanda dit niet meer zal meemaken, maar de moord op hem heeft de zaadjes geplant voor een klassenstrijd, een strijd tegen racisme en de machtige elite. Van Amerika tot België, van Elon Musk tot Reuzengom. Van Luigi tot Acid.
“Er zijn veel goede mensen
in Antwerpen en daarbuiten
Er zijn meer goede dan slechte mensen
laat ons dat nooit vergeten”
Dat het kaarsje voor Sanda en het vuur dat zijn dood heeft aangewakkerd, voor altijd mag branden voor een liefdevollere wereld.
“Er zijn veel goede mensen
in Antwerpen en daarbuiten
Er zijn meer goede dan slechte mensen
laat ons dat nooit vergeten”
Dat het kaarsje voor Sanda en het vuur dat zijn dood heeft aangewakkerd, voor altijd mag branden voor een liefdevollere wereld.
April 13, 2024
Op vlak van inhoud vind ik het belangrijk dat het boek er is, dat het verhaal van Ousmane en Sanda verteld wordt en aanwezig zal blijven in de samenleving.
Toen ik voor het eerst door het boek bladerde, dacht ik dat de schrijfstijl niets voor mij was. Het tegendeel bleek waar. Ousmane Dia beschrijft de dingen op een mooie manier. Het doet mij denken aan hoe in andere talen men soms de dingen zoveel mooier verwoordt en het in het Nederlands belachelijk zou klinken omdat wij het niet gewoon zijn om zo te spreken.
Toen ik voor het eerst door het boek bladerde, dacht ik dat de schrijfstijl niets voor mij was. Het tegendeel bleek waar. Ousmane Dia beschrijft de dingen op een mooie manier. Het doet mij denken aan hoe in andere talen men soms de dingen zoveel mooier verwoordt en het in het Nederlands belachelijk zou klinken omdat wij het niet gewoon zijn om zo te spreken.
March 4, 2025
Dit boek heeft me diep geraakt. Op een heel persoonlijke, serene manier brengt de vader een ode aan zijn geliefde zoon Sanda Dia, maar zijn verhaal is ook een aanklacht tegen de afgrijselijke schaamteloosheid van het justitieapparaat dat Reuzegommers op hun wenken bediende. Wie denkt dat klassenjustitie niet bestaat, kan ik alleen maar zeggen: lees dit boek en maak de verontwaardiging in jezelf wakker.
August 18, 2024
Speechless, iedereen moet dit lezen
September 5, 2024
Onwezenlijk. Hartverscheurend. Poëtische schrijfstijl die in het geheel past.
March 8, 2024
Wauw. Zo mooi verwoord. Zo rauw en zo pijnlijk.
Het hielp me enorm dat ik eerst het boek van Huyberechts heb gelezen, zo wist ik goed waar we zaten. Blijft zo ongelofelijk dat dit echt is. Dat dit in ons land is gebeurd. Dat die moordenaars nu rondlopen. En dat de wereld gewoon verderdraait. Schaamtelijk.
Het hielp me enorm dat ik eerst het boek van Huyberechts heb gelezen, zo wist ik goed waar we zaten. Blijft zo ongelofelijk dat dit echt is. Dat dit in ons land is gebeurd. Dat die moordenaars nu rondlopen. En dat de wereld gewoon verderdraait. Schaamtelijk.
March 19, 2024
Sprakeloos
Displaying 1 - 30 of 131 reviews