Bora

by Alkyoni Papadaki, Αλκυόνη Παπαδάκη, Sona Özzakar (Translator)

Ben pek fazla okuma yazma bilmem. Ama geceleri evimin avlusunda oturup yıldızları seyretmeye daldığımda bazı şeyler de düşünürüm. Örneğin, insanlar arasında olmakla yabani ve vahşi hayvanların arasında olmanın farkını düşünürüm. Ve vahşi hayvanların arasında olmak daha iyidir, derim. Alt tarafı bunları bilirsin, hayvandır dersin ve kendini korursun. Ama ya insanlardan? Yanında nasıl bir canavar olduğunu fark edene kadar seni parçaladı bile. Bitti... Ben insanlardan tir tir titrerim. Hemcinslerimden, konuşan, okşayan, gülen, selam veren benzerlerimden! Tanrı bizi onlardan korusun ve esirgesin. Tanrı bizi esirgesin ve korusun. Yoksa... Vay!... Vay!.. Vay halimize!..

200 pages, Paperback

First published January 1, 1989

About the author

Greek: Αλκυόνη Παπαδάκη

Reviews

[Έλσα · Rating 5 out of 5]

Λατρεψα την Αλκυονη Παπαδακη οπως λατρεψα κ την ηρωιδα της! Η Σοφια Κανετακη, μια γυναικα χτυπημενη απο τη μοιρα. Απο τη στιγμη που χηρευει βιωνει μια ζωη γεματη ανηφορες. Αυτοθιαζεται για τα παιδια της. Θα ανταμειφθει ομως; Βιωνει τον ρατσισμο κ την κακεντρεχεια απο τους συγχωριανους της. Παρα τις δυσκολιες δε χαμηλωνει το κεφαλι, παλευει κ προσπαθει να επιβιωσει κ να αναθρεψει τα παιδια της. Αποφασιζει να εγκαταλειψει το χωριο κ να μετακομισει στην Αθηνα περιμενοντας να ζησει τη μεγαλη ζωη. Αναζητα ενα καλυτερο μελλον για την ιδια αλλα κ για τα παιδια της. Θα τα καταφερει;; Μια γυναικα που ζητουσε λυτρωση, συμπονοια, αγαπη,κατανοηση, ασφαλεια... Εξαιρετικη γραφη, επικοινωνιακη, ρεαλιστικη, αμεση κ συγκινησιακη. Γλωσσα που τσακιζει με τις αληθειες της αλλα ταυτοχρονα σε αγγιζει. Μια ιστορια χωρις υπερβολες που θα παρασυρει συναισθηματικα κ τον πιο σκληρο ανθρωπο. Υ.Γ. Θα διαβασω οπωσδηποτε και τα υπολοιπα της συγγραφεως!

[eleni · Rating 3 out of 5]

3.5

"Φαίνεται πως είναι οι ρίζες μου πολύ βαθιές. Κι ας ξεμπέρδεψα από φύλλα και κλαδιά..."

[Mary · Rating 4 out of 5]

Αντικειμενικά από τα πιο θλιβερά βιβλία που έχω διαβάσει. Είναι ενδιαφέρον πάντως πως η Α.Π. μπορεί μέσα από έναν λόγο απλό, "χωριάτικο" να φτάνει έναν λυρισμό που θα ζήλευαν και οι πιο "λόγιοι" πεζογράφοι.

[Valentini Georgopoulou · Rating 4 out of 5]

Μέσα από μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση, γνωρίζουμε την Σοφία Κανετάκη και γινόμαστε θεατές της μαρτυρικής ζωής της. Είναι 25 χρονών, χήρα, με δυο παιδιά τον Παρασκευά και την Άννα. Ζούνε σε ένα χωριό της Κρήτης και η καθημερινή ζωή τους είναι ένας αγώνας επιβίωσης, ένας Γολγοθάς. Δεν έχουν μόνο να αντιμετωπίσουν την φτώχεια, την πείνα και την ανέχεια, αλλά και την απόρριψη, την περιφρόνηση και την κατακραυγή του κοινωνικού συνόλου. Και ίσως τίποτα από αυτά να μην συνέβαινε αν η Σοφία δεν είχε τσαγανό και γλώσσα κοφτερή. Γυναίκα υπερήφανη, δεν σκύβει το κεφάλι, δεν καταπίνει προσβολές από κανέναν, δε σηκώνει μύγα στο σπαθί της και παλεύει με νύχια και με δόντια ενάντια σε όλους για να αναθρέψει τα παιδιά της. Άντρας και γυναίκα, μάνα και πατέρας μαζί. Μπορεί κάποιες στιγμές να λύγισε, να απελπίστηκε, να πόνεσε και να έκλαψε, αλλά δεν υπέκυψε, δεν έπεσε κάτω. Πάλεψε. Μια ζωή αυτό έκανε.

Η ζωή της την οδηγεί σε αδιέξοδο και μόνη λύση είναι ή ο θάνατος ή η φυγή. Οπλίζεται με κουράγιο και αποφασιστικότητα, παίρνει τα παιδιά της και φεύγει για την Αθήνα, διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή για όλους. Ο Θεός δεν την είχε ξεχάσει, ίσως την λυπήθηκε, και η καινούργια τους ζωή ξεκίνησε με χαρούμενα χρώματα. Επιτέλους αντάμωσαν ένα κομμάτι γης και μια αχτίδα του ήλιου να χαϊδέψει γλυκά τα πρόσωπά τους και να ζωγραφίσει επάνω τους την χαρά και την ευτυχία. Πόσο όμως κρατάει η ευτυχία;

Μετά από 20 χρόνια ξαναδιάβασα αυτό το βιβλίο της κ. Αλκυόνης Παπαδάκη και τα συναισθήματά μου παραμένουν ακριβώς τα ίδια, όπως τότε. Με γοήτευσε από την πρώτη στιγμή με την λυρική γραφή της, το αστείρευτο ταλέντο της και το χάρισμα που έχει μέσα από μια απλή γλώσσα να αποδίδει τα συναισθήματα και τον ψυχισμό των ηρώων της. Απλά μοναδική. Ότι και να γράψω για αυτή την συγγραφέα είναι πολύ λίγο, ωχριά μπροστά στο μεγαλείο και την δύναμη της πένας της. Συγχαρητήρια!!

[Κατερινα Καραμανογλου · Rating 5 out of 5]

Αξέχαστο, με κάνει να εκτιμώ τα ωραία πράγματα της ζωής!

[booksonthedesk_ · Rating 3 out of 5]

Μου είπε μια ιστορία που δεν μου ταιριάζει αλλά μου την είπε καλά.

[Christiana Hadji · Rating 5 out of 5]

Από τα καλύτερα της Παπαδάκη που έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Όπως πάντα, η γραφή της είναι απλή, γλαφυρή, ατόφια, άμεση. Οι χαρακτήρες είναι ζωντανοί, πολυδιάστατοι, δύσκολο να πιστέψεις ότι δεν είναι υπαρκτά πρόσωπα. Η φωνή της Σοφίας μιλά απ' ευθείας στην καρδιά κάθε γυναίκας που έχει πονέσει στη ζωή της, που θυσιάστηκε για τα παιδιά της και βίωσε την αχαριστία, την αδικία και την μοναξιά.

[Georgette Nanou · Rating 4 out of 5]

 Κάθε φορά που διαβάζω και ένα βιβλίο της την θαυμάζω για το αστείρευτο ταλέντο της.Είναι ένα βιβλίο γεμάτο με καθημερινά συναισθήματα και η αναφορά της προσφοράς της μάνας προς τα παιδιά της,θυσιάζοντας κάθε επιθυμία της είναι τόσο πολύ καλά δοσμένη που αγγίζει τον κάθε αναγνώστη.

[Petros K. · Rating 5 out of 5]

Ένα από τα πιο στενάχωρα βιβλία της και το καλύτερο δικό της που έχω διαβάσει μεχρι στιγμης.

[Dimitra · Rating 5 out of 5]

Απίστευτα καλογραμμένο βιβλίο. Απολαυστικότατο!

[Eleni Kostopoulou · Rating 4 out of 5]

Είναι το πρώτο βιβλίο που έχω διαβάσει από την Αλκυόνη Παπαδάκη.

Παρά τα στενάχωρα στοιχεία του και το πόσο "τοξική" μπορεί να φανεί σε κάποιες εκφάνσεις της η ηρωίδα του μυθιστορήματος, απόλαυσα το διάβασμα του, με το ύφος, τις περιγραφές και τη ροή.

[Sofia · Rating 2 out of 5]

Πολύ μίζερο βιβλίο.

[George Gkoutis · Rating 4 out of 5]

Πολύ ωραία ιστορία, δίνει μια ωραία μεταφορά της ζωής πριν 40-50 χρόνια στην Ελλάδα. Αρκετά συγκινητικό σε κάποια σημεία.

[Anna · Rating 4 out of 5]

*3.75

[Kwnna · Rating 1 out of 5]

Τι "μπόρα", τυφώνας έπρεπε να λέγεται

[Vicky Laurel · Rating 5 out of 5]

Συγκλονιστικό βιβλίο. Ο τρόπος που γράφει η Αλκυόνη μοναδικός.

[DESPINA · Rating 3 out of 5]

2,5⭐️

[Μαρία · Rating 2 out of 5]

«Αχ! Μάτια που δε βλέπονται, γρή��ορα λησμονιούνται. Αυτό ξέρω εγώ. Τα λόγια είναι σύννεφα. Μόλις φυσήξει αέρας, τα παρασέρνει... Αλίμονό του όποιος επίστεψε στα λόγια. Γιατί ο άθρωπος, σκέφτομαι πολλές φορές, μοιάζει σαν το σαλιγκάρι. ΄Οπου περνά, αφήνει σάλιο. Σάλιο που στεγνώνει και φαίνεται τη νύχτα με το φεγγάρι, σαν απλωμένο μετάξι. Πρέπει να μάθει κανείς να το γνωρίζει. Σάλιο είναι. Τίποτις άλλο...»

Η Αλκυόνη Παπαδάκη αποτυπώνει με γραφή απλή, γλαφυρή και άμεση, τη ζωή μιας γυναίκας δυναμικής και εξαιρετικά ανεξάρτητης, που ενώ δοκιμάζεται, καταφέρνει να κρατά το κεφάλι ψηλά σε μία κοινωνία που οι απόψεις της μεταβάλλονται με γοργούς ρυθμούς. Οι χαρακτήρες είναι ζωντανοί, πολυδιάστατοι, καθημερινοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας.

[Agheliki Reega · Rating 5 out of 5]

"Μωρέ, ο Χριστός που του κάνουνε τόσες δόξες και τιμές, σταυρώθηκε μια φορά. Κι εγώ που σταυρώνομαι κάθε μέρα, ποιος θα μ' ανταμείψει;"
Αυτές οι δυο γραμμές συνοψίζουν πολύ όμορφα το βιβλίο.

[Anastasia · Rating 2 out of 5]

It was a nice read but kind of depressing with no actual reason