What do you think?
Rate this book
De Bloedpremière
1873, Texas, het Wilde Westen. De Henry Rutherford Theatre Group doet het stadje Jefferson’s Creek aan om Romeo en Julia te spelen en de nieuwe toneelzaal in te wijden. Het wordt hun laatste opvoering voordat het rondreizende gezelschap ermee ophoudt. De avond verloopt evenwel helemaal anders dan de acteurs hadden verwacht. Iemand heeft namelijk besloten dat sommigen de bühne niet levend zullen verlaten. Het publiek heeft niets door. Of toch? Weet iemand in de zaal meer? Is de dader een lid van de groep? Of gaat het om een geest uit hun verleden? De acteurs hebben maar één keuze: verder spelen en proberen de dader(s) te ontmaskeren voor de laatste akte ten einde loopt.
- GenresThriller
340 pages, Paperback
Published February 13, 2024
15 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
May 13, 2024
Dit is het eerste boek wat ik las van Chris de Bruyn. En ik was wel aangenaam verrast toen ik begon met lezen. Het is natuurlijk lastig een synopsis te schrijven van een verhaal zonder te spoilen maar ik had bij dit boek toch iets anders verwacht. Dat vond ik in dit geval wel positief want het verhaal had veel meer diepgang dan de achterkant deed vermoeden.
Het verhaal speelt zich af in het wilde westen van 1873. De zus van Laura heeft haar achtergelaten in het weeshuis. Jaren later komt ze voor haar terug wanneer ze zich heeft aangesloten bij een theatergroep. De groep heeft een "financiële meevaller" gehad en dan besluit ieder zijn eigen weg te gaan maar pas nadat ze nog één keer Romeo en Julia hebben opgevoerd. Vlak voor het optreden valt er een dode, er lijkt opzet in het spel wanneer er een duistere boodschap op de spiegel staat geschreven. Het publiek heeft niks door. De acteurs hebben maar één keuze en dat is verder spelen en proberen de dader te ontmaskeren. Wie heeft het op hun gemunt, is het een geest uit het verleden, wie is er uit op wraak?
De setting in het oude wilde westen vond ik erg leuk. Dat werd ook heel mooi beeldend beschreven. Laura is een lekker eigenzinnige dame, zeker niet onderdanig. Iets wat wel werd verwacht van vrouwen in die tijd. In een theatergroep vol met mannen wordt ze dan ook als eigenaardig beschouwd.
De afwisseling tussen wat er vóór de voorstelling gebeurde en er na maakt dat er wel vaart in het verhaal blijft zitten. Het houdt zeker je aandacht bij het verhaal wat wel heel goed in elkaar zit.
Dan komt er een plottwist die het hele verhaal in een ander daglicht zet. Daar hou ik zeker van maar de onthulling had wat mij betreft iets scherper gekund.
Het verhaal speelt zich af in het wilde westen van 1873. De zus van Laura heeft haar achtergelaten in het weeshuis. Jaren later komt ze voor haar terug wanneer ze zich heeft aangesloten bij een theatergroep. De groep heeft een "financiële meevaller" gehad en dan besluit ieder zijn eigen weg te gaan maar pas nadat ze nog één keer Romeo en Julia hebben opgevoerd. Vlak voor het optreden valt er een dode, er lijkt opzet in het spel wanneer er een duistere boodschap op de spiegel staat geschreven. Het publiek heeft niks door. De acteurs hebben maar één keuze en dat is verder spelen en proberen de dader te ontmaskeren. Wie heeft het op hun gemunt, is het een geest uit het verleden, wie is er uit op wraak?
De setting in het oude wilde westen vond ik erg leuk. Dat werd ook heel mooi beeldend beschreven. Laura is een lekker eigenzinnige dame, zeker niet onderdanig. Iets wat wel werd verwacht van vrouwen in die tijd. In een theatergroep vol met mannen wordt ze dan ook als eigenaardig beschouwd.
De afwisseling tussen wat er vóór de voorstelling gebeurde en er na maakt dat er wel vaart in het verhaal blijft zitten. Het houdt zeker je aandacht bij het verhaal wat wel heel goed in elkaar zit.
Dan komt er een plottwist die het hele verhaal in een ander daglicht zet. Daar hou ik zeker van maar de onthulling had wat mij betreft iets scherper gekund.
February 27, 2024
Een whodunit in het Wilde Westen. Alhoewel de setting van het verhaal, Amerika in de 19e eeuw, meestal niet mijn ding is, is het toch de perfecte omgeving voor het verhaal. De Bruyn zet je op het verkeerde spoor, maar geeft onderweg heel wat tips over hoe de vork aan de steel zit. Ik raad het aan!
March 21, 2024
Moord in het Wilde Westen
Zin in het verhaal van een goed uitgekiende misdaad? Keer mee terug naar het jaar des heren 1873 en koop een ticket voor de première die zal doorgaan in Jefferson’s Creek nieuwste toneelzaal.
Van bij het begin eist Laura Moran, 16 jaar, de rol van verteller op. Goud, verraad, moord en een geest die haar opjaagt: ze belooft te vertellen wat er gebeurd is. Hopelijk voor het te laat is want ze gaat misschien sterven. De interesse is meteen gewekt.
Het verhaal maakt regelmatig sprongen in de tijd, maar alle gebeurtenissen zijn gelinkt of in het verleden of in het heden aan de opvoering van een voorstelling door het rondtrekkend toneelgezelschap van Henry Rutherford.
Tijdens de proloog, drie weken na de opvoering, wordt een brandstichter opgeknoopt. Wie is hij en is de veroordeelde schuldig aan wat hem ten laste wordt gelegd? Een kind dat niet normaal is duikt al een eerste keer op. Mysterieus.
De sfeer van het Wilde Westen, de saloon en de opvoeringen in die tijd wordt onmiddellijk goed gevat. Het is in de woestijnachtige streek bloedheet en dat er wat broeit onder de leden van de disfunctionele familie die de toneelgroep is, kan niet genegeerd worden. Julian, Trebaldi, Ralph, Milton, Emily, Ellis, Elijah, wat hebben ze op hun kerfstok dat ernstig genoeg is om op de vlucht te slaan? Vertelster Laura, ‘ik’, is letterlijk en figuurlijk het buitenbeentje. De personages zijn acteurs dus het is zaak te weten wanneer ze een rol spelen en wanneer niet. “Wat je ziet, is niet wat het lijkt.” (p. 60) Sheriff Burgiss die jacht maakt op Grandal is de outlaws’ – ja! Inderdaad, de leden van de toneelgroep pleegden zware feiten!- eigenste zwaard van Damocles. En waarom zou de sheriff speciaal voor Laura komen?
Dat het gezelschap zo vlug als mogelijk na de toneelopvoering Jefferson’s Creek moet verlaten geeft een bepaalde gejaagdheid aan de gebeurtenissen waardoor het leestempo automatisch wordt opgedreven. Dat ze binnenkort afspraak hebben met hun einde doet daar nog een schepje bovenop. Korte hoofdstukken doen de rest.
Er valt een eerste dode, een tweede, … . Er gebeuren dingen die niet kunnen. En toch.
Een goed uitgekiend plan wordt ontvouwd en het blijft goed spannend tot op het einde van het boek. Achttien bedrijven – veel, zeg je – maar het boek heb je zo uit. De sfeer zit meteen goed: je bent in het Wilde Westen en puft mee onder de verzengende hitte. De beschrijvingen prikkelen de verbeelding en voor je het weet zit je zelf met je voeten in het zaagsel in de toneelruimte van de saloon. De auteur is niet over één nacht ijs gegaan: het plaatje klopt!
Dus, heb je zin in een goed opgebouwd verhaal dat zich in een andere tijd en een ietwat ander decor afspeelt, begeef je dan naar het Wilde Westen anno 1873. Tip: zoek een plaatsje dicht bij de uitgang van de saloon: het belooft bloedheet te worden.
4*
Zin in het verhaal van een goed uitgekiende misdaad? Keer mee terug naar het jaar des heren 1873 en koop een ticket voor de première die zal doorgaan in Jefferson’s Creek nieuwste toneelzaal.
Van bij het begin eist Laura Moran, 16 jaar, de rol van verteller op. Goud, verraad, moord en een geest die haar opjaagt: ze belooft te vertellen wat er gebeurd is. Hopelijk voor het te laat is want ze gaat misschien sterven. De interesse is meteen gewekt.
Het verhaal maakt regelmatig sprongen in de tijd, maar alle gebeurtenissen zijn gelinkt of in het verleden of in het heden aan de opvoering van een voorstelling door het rondtrekkend toneelgezelschap van Henry Rutherford.
Tijdens de proloog, drie weken na de opvoering, wordt een brandstichter opgeknoopt. Wie is hij en is de veroordeelde schuldig aan wat hem ten laste wordt gelegd? Een kind dat niet normaal is duikt al een eerste keer op. Mysterieus.
De sfeer van het Wilde Westen, de saloon en de opvoeringen in die tijd wordt onmiddellijk goed gevat. Het is in de woestijnachtige streek bloedheet en dat er wat broeit onder de leden van de disfunctionele familie die de toneelgroep is, kan niet genegeerd worden. Julian, Trebaldi, Ralph, Milton, Emily, Ellis, Elijah, wat hebben ze op hun kerfstok dat ernstig genoeg is om op de vlucht te slaan? Vertelster Laura, ‘ik’, is letterlijk en figuurlijk het buitenbeentje. De personages zijn acteurs dus het is zaak te weten wanneer ze een rol spelen en wanneer niet. “Wat je ziet, is niet wat het lijkt.” (p. 60) Sheriff Burgiss die jacht maakt op Grandal is de outlaws’ – ja! Inderdaad, de leden van de toneelgroep pleegden zware feiten!- eigenste zwaard van Damocles. En waarom zou de sheriff speciaal voor Laura komen?
Dat het gezelschap zo vlug als mogelijk na de toneelopvoering Jefferson’s Creek moet verlaten geeft een bepaalde gejaagdheid aan de gebeurtenissen waardoor het leestempo automatisch wordt opgedreven. Dat ze binnenkort afspraak hebben met hun einde doet daar nog een schepje bovenop. Korte hoofdstukken doen de rest.
Er valt een eerste dode, een tweede, … . Er gebeuren dingen die niet kunnen. En toch.
Een goed uitgekiend plan wordt ontvouwd en het blijft goed spannend tot op het einde van het boek. Achttien bedrijven – veel, zeg je – maar het boek heb je zo uit. De sfeer zit meteen goed: je bent in het Wilde Westen en puft mee onder de verzengende hitte. De beschrijvingen prikkelen de verbeelding en voor je het weet zit je zelf met je voeten in het zaagsel in de toneelruimte van de saloon. De auteur is niet over één nacht ijs gegaan: het plaatje klopt!
Dus, heb je zin in een goed opgebouwd verhaal dat zich in een andere tijd en een ietwat ander decor afspeelt, begeef je dan naar het Wilde Westen anno 1873. Tip: zoek een plaatsje dicht bij de uitgang van de saloon: het belooft bloedheet te worden.
4*
January 18, 2025
In het verleden heb ik aardig wat Agatha Christie en Alistair MacLean gelezen. Wat ik destijds heb gemist is dat deze twee grote schrijvers kennelijk een liefdesbaby hebben gemaakt, van wie een van de afstammelingen momenteel in de koopvaardij zit en thrillers schrijft.
Want dat waren de twee schrijvers waaraan ik telkens weer moest denken terwijl ik dit boek ademloos uitlas. In de complexe, vlekkeloos uitgewerkte en sluw gedoseerde plot zag ik echo's van Christie's werk. En in de wereldbouw, de sfeer van het Wilde Westen, het gevoel van stof en warmte, pistolen en slechte whisky werd ik herinnerd aan MacLean, die ook elk van zijn boeken doorwrocht grondde in een exotische wereld.
Na twee intrigerende voorstukjes ontvouwt het verhaal zich in eerste instantie schijnbaar bedaard, tot de eerste dode valt en zaken in een stroomversnelling schieten. Met goed getimede flashbacks (en zo nu en dan een flash-forward) krijgt de verhaallijn steeds meer diepte en worden de voorbije scènes verrijkt met nieuwe betekenis. Intussen waan je je als lezer in een klassieke western, waardoor het nauwelijks zou verrassen als Clint Eastwood op enig moment de saloon zou binnenstappen waar het grootste deel van het boek zich afspeelt.
Dat De Bruyn zich overduidelijk grondig heeft verdiept in Texas halverwege de 19e eeuw, draagt daar stevig aan bij. En met de filmische stijl en visueel goed uitgewerkte scènes is dit boek bovendien panklaar voor een filmbewerking (in Zuid-Spanje ligt het landschap nog klaar waar vroeger de spaghettiwesterns werden geschoten).
Ik ga door naar De Bruyns vorige boek!
Want dat waren de twee schrijvers waaraan ik telkens weer moest denken terwijl ik dit boek ademloos uitlas. In de complexe, vlekkeloos uitgewerkte en sluw gedoseerde plot zag ik echo's van Christie's werk. En in de wereldbouw, de sfeer van het Wilde Westen, het gevoel van stof en warmte, pistolen en slechte whisky werd ik herinnerd aan MacLean, die ook elk van zijn boeken doorwrocht grondde in een exotische wereld.
Na twee intrigerende voorstukjes ontvouwt het verhaal zich in eerste instantie schijnbaar bedaard, tot de eerste dode valt en zaken in een stroomversnelling schieten. Met goed getimede flashbacks (en zo nu en dan een flash-forward) krijgt de verhaallijn steeds meer diepte en worden de voorbije scènes verrijkt met nieuwe betekenis. Intussen waan je je als lezer in een klassieke western, waardoor het nauwelijks zou verrassen als Clint Eastwood op enig moment de saloon zou binnenstappen waar het grootste deel van het boek zich afspeelt.
Dat De Bruyn zich overduidelijk grondig heeft verdiept in Texas halverwege de 19e eeuw, draagt daar stevig aan bij. En met de filmische stijl en visueel goed uitgewerkte scènes is dit boek bovendien panklaar voor een filmbewerking (in Zuid-Spanje ligt het landschap nog klaar waar vroeger de spaghettiwesterns werden geschoten).
Ik ga door naar De Bruyns vorige boek!
November 4, 2024
Onverwacht geniaal!
Geniaal opgebouwd. Het is wel lastig te volgen, zeker in het begin, maar als je dan door hebt waar het om gaat t.w. de treinovervallers dan lijkt het verhaal sneller te gaan. Alleen blijkt het achteraf toch een verhaal dat iedereen op het verkeerde been zet. En dat is echt knap. Ik vind het erg origineel. Ik heb wel eerder een boek gelezen waarin een toneelvoorstelling centraal stond die symboliek gaf aan de rest van het verhaal. Romeo en Julia speelt hier ook een rol bij de personages. Verder vind ik het toneelgezelschap een origineel element. Hoe meer ik erover nadenk hoe origineler ik het vind; moordinstrumenten gecombineerd met het toneelwezen, de jongen met litteken, de rol van de bekendste sherrif en het einde. Herkenbare Western-setting, beeldend geschreven met een sterk psychologisch spel. Het lijkt niet spannend maar is geniaal geschreven. Ik wil hier de quote van John Vervoort aanhalen (staat op achterzijde): Een ingenieuze plot waar zelfs Agatha Christie jaloers op zou zijn.
Geniaal opgebouwd. Het is wel lastig te volgen, zeker in het begin, maar als je dan door hebt waar het om gaat t.w. de treinovervallers dan lijkt het verhaal sneller te gaan. Alleen blijkt het achteraf toch een verhaal dat iedereen op het verkeerde been zet. En dat is echt knap. Ik vind het erg origineel. Ik heb wel eerder een boek gelezen waarin een toneelvoorstelling centraal stond die symboliek gaf aan de rest van het verhaal. Romeo en Julia speelt hier ook een rol bij de personages. Verder vind ik het toneelgezelschap een origineel element. Hoe meer ik erover nadenk hoe origineler ik het vind; moordinstrumenten gecombineerd met het toneelwezen, de jongen met litteken, de rol van de bekendste sherrif en het einde. Herkenbare Western-setting, beeldend geschreven met een sterk psychologisch spel. Het lijkt niet spannend maar is geniaal geschreven. Ik wil hier de quote van John Vervoort aanhalen (staat op achterzijde): Een ingenieuze plot waar zelfs Agatha Christie jaloers op zou zijn.
July 28, 2025
Spannend, maar zeer voorspelbaar verhaal over leden van een toneelgroep in het Wilde Westen, die tijdens hun dernière en niet première, zoals in de titel staat één voor één vermoord worden.
Vier sterren voor de spanning, maar ik trek twee sterren af omdat je halverwege het boek de ganse plot volledig doorhebt.
"Review door een lezer van bibliotheek 'de Priool' -Bocholt"
Vier sterren voor de spanning, maar ik trek twee sterren af omdat je halverwege het boek de ganse plot volledig doorhebt.
"Review door een lezer van bibliotheek 'de Priool' -Bocholt"
February 27, 2024
Het boek leest als een trein. Na de eerste twee pagina’s zit je meteen in het verhaal gezogen en blijf je tot het einde benieuwd naar wat komt. Een verhaallijn die me bezig hield en waardoor ik niet snel genoeg opnieuw kon verder lezen. Een aanrader!
June 25, 2024
Echt spannend! Loopt totaal anders af dan je verwacht, daar houd ik wel van!
Displaying 1 - 8 of 8 reviews