Dit kan ook een goede tijd zijn is een confronterend en inspirerend boek over leven in een tijd waarin alles wankel lijkt, laat staan als je zelf je leven opeens niet meer zeker bent. Roek Lips vertelt over zijn plotselinge ziekte en de weg naar herstel, maar bovenal over de onschatbare waarde van nieuwe perspectieven.
Het drukbezette leven van Roek komt in één klap tot stilstand als hij een onverwachte diagnose acute myeloïde leukemie. Hij heeft een stamceltransplantatie nodig, met hulp van een anonieme donor, en daarvoor dient zijn immuunsysteem door chemotherapie compleet te worden afgebroken. Twee dagen na de diagnose wordt hij opgenomen in het ziekenhuis, waar hij maandenlang in strenge isolatie verblijft.
Nu zijn bewegingswereld tot de kleinst mogelijke schaal is teruggebracht, krijgen alle gesprekken die Roek eerder voerde over de vraag wat er werkelijk toe doet een nieuwe betekenis. Tussen de koortsdromen en de gesprekken met het medisch personeel door komt hij tot een dieper inzicht dan ooit tevoren. Ook – of juist – op een van de grootste crisismomenten in zijn leven dient de inspiratie zich aan.
Roek Lips neemt je mee in het loodzware proces van zijn Leukemie behandeling. Hij doet dit aan de hand van zijn dagboek aantekeningen uit dat jaar die zowel gaan over de ziekte, de behandeling en hoe hij dat beleeft als allerlei filosofische bespiegelingen over de zin van het leven, stilte en eenzaamheid. Tussendoor fragmenten uit interviews die hij de afgelopen jaren deed met diverse mensen over de zin van het leven. Hij beschrijft zowel het fysieke als psychische proces in isolatie zo goed, dat ik het zwaar vond om te lezen. Het is wel goed om te lezen om mensen die ziek zijn ietsje beter te begrijpen (helemaal begrijpen is denk ik onmogelijk).
Ik had helemaal geen idee waar dit boek om ging. Ik dacht dat het zou gaan over omgaan met je problemen, misschien over de depressie of burnouts van deze tijd, of deze tijd in het algemeen. Maar niets is minder waar. Dit boek gaat over een man en zijn ervaringen met kanker. En hoewel ik daar op dit moment gelukkig niet mee temaken heb, was ik wel geinvesteerd na het verhaal van de vlinder en was ik benieuwd hoe dit alles zou aflopen.
Het feit dat de vlinder blijft terugkomen is een mooie lijn door het verhaal heen. Maar daar is ook vrijwel alles mee gezegd. Hoewel de ervaring van een kankerbehandeling heftig zijn, was dit boek niet zo interessant en heeft het me weinig gebracht.
"Als we ons bewustzijn veranderen, verandert ook de manier waarop we de wereld zien". Tussen de ziekte ervaringen door komen soms meditatieve en spirituele ervaringen en kennis tussendoor, waarvan ik gehoopt had dat ze meer in het boek zouden komen.
"Het nieuwe in het leven zit em niet in het nieuwe, maar in het als nieuw waarnemen of ontvangen". Dat is een mooie quote om de review mee af te sluiten. Het is maar net hoe je naar je ervaringen kijkt.
”Om moeilijke dingen mee te maken en dan ook mee te maken dat je die kunt overwinnen, dat is positief en ontzettend belangrijk.”
Naar aanleiding van een artikel in de Flow, die ik op een zekere avond opgestuurd kreeg, heb ik dit boek gelezen. En ik had net iets anders verwacht. Ik dacht namelijk dat het een zelfhulpboek ging zijn. Maar ik ben zeker niet teleurgesteld dat dat niet het geval was.
Er zat zeker een les in, maar niet op een belerende manier hoe het soms kan zijn in zelfhulpboeken. Ik vond het mooi. Het onderwerp waar het over ging niet per se, maar de manier hoe het is omschreven en hoe het boek is opgebouwd. Het gebruik van de metamorfose van rups naar vlinder, gekoppeld aan de behandeling… Prachtig! Het was een fijne afwisseling tussen langere, soms iets theoretische stukjes tekst, en hele korte zinnen waarin de kern met een paar woorden wordt gevat.
Je werd door de schrijver meegenomen in de behandeling en het voelde alsof ik er bij was. Of vanuit zijn ogen meekeek. Ik vind het waardevol om te lezen.
"Weten waar je bang voor bent dat wijst je precies op wat je moet leren en dat opent de weg naar de mogelijkheden om jezelf te verbeteren."
Nobelprijswinnaar Roger Penrose: "In zekere zin zou je kunnen zeggen dat het universum een doel heeft, maar ik kan niet met zekerheid zeggen wat dat doel is. Ik geloof in geen enkele religie die ik ben tegengekomen. Dus in die zin ben ik een atheïst. Ik durf echter wel te stellen dat er iets aan de hand is dat zou kunnen resoneren met een religieus perspectief. Ik denk dat de aanwezigheid van bewustzijn geen toeval is. Het is een beetje ingewikkeld om uit te leggen wat ik hiermee bedoel, maar het hangt samen met het feit dat niemand weet waar der fundamentele constanten van de natuur vandaan komen"
Indringend boek over de eenzame tocht in isolatie na chemokuur en beenmergtransplantatie bij acute leukemie. Dilemma’s keuzes maken contact met artsen verpleegkundigen en schoonmakers. Verdriet rouw liefde verwijdering en verbinding. En het bijna ongeloof in herstel. Ik was bij een avond in de Theetuin en Roek gaf het levende voorbeeld van gepaste dankbaarheid compassie voor alles wat met de zin van het leven te maken heeft.
Ik maak een buiging voor het boek dat Roek Lips over zijn ziekte heeft geschreven. Zo open, zo kwetsbaar, zo dierbaar. Ontroerend de telefoongesprekken met zijn moeder en de gesprekken met zijn vrouw. Ik ben er stil van………
Wanneer een zeer intelligent, filosofisch iemand ernstig ziek wordt, krijg je dit prachtige, bijna poëtische boek over waardegericht leven, ondanks of juist dankzij lijden!
Emotioneel, filosofisch en tegelijkertijd heel toegankelijk. Elk woord heeft een eigen plekje in dit boek. Mooi om iemands leven en gedachten in zo'n periode te mogen volgen.