What do you think?
Rate this book
Niet mals
Op papier heb ik een droomleven.
Ik ben in Nederland geboren.
Ik ben niet lelijk.
Ik heb best een leuke vriend.
Maar goed.
Ik zou kunstenaar worden, toch heb ik een bullshitbaan.
M'n vrienden zijn het einde, maar lastig.
Ik ben een papa's kindje, tegen beter weten in.
O, en wat is trouwens een open relatie of een affaire?
Ik ben misschien verliefd op iemand anders.
Dit leven, wat een gedoe.
Welkom in het epicentrum van de Randstad.
Ik ben in Nederland geboren.
Ik ben niet lelijk.
Ik heb best een leuke vriend.
Maar goed.
Ik zou kunstenaar worden, toch heb ik een bullshitbaan.
M'n vrienden zijn het einde, maar lastig.
Ik ben een papa's kindje, tegen beter weten in.
O, en wat is trouwens een open relatie of een affaire?
Ik ben misschien verliefd op iemand anders.
Dit leven, wat een gedoe.
Welkom in het epicentrum van de Randstad.
311 pages, Kindle Edition
Published June 4, 2024
3 people are currently reading
99 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
July 14, 2024
Och, Lara. Wat dacht ik vaak tijdens het lezen van jouw 'Dit leven. Ik sterf. Letterlijk' aan Esmee.* Wat zou ik met haar hebben kunnen lachen om je tragikomische observaties van een never not flirtende vader die z'n nieuwe vlam uit Thailand wil voorstellen, mensen met een matig aura, de bottensoep van oma en zo'n hotel dat van buiten schmutzig en van binnen eclectisch is.
Het lezen van dit ogenschijnlijk nogal overrompelende leven van een jonge vrouw inclusief haar zwak voor praktische wandelschoenen met rode veters, de heisa van scheidende ouders en typisch Amsterdamse tentjes om te eten, drinken en dansen deed me voortdurend denken aan hoe Esmee door de stad kon bewegen. Ze zou wat hebben gevonden van de Lara op boevenpad die haar seksualiteit uitrolt en niet schuw blijkt van een partijtje likken. En misschien zelfs een woord of wat hebben geproefd om het precies juiste gebruik in de zo herkenbare context van de hoofdstad waar ze al zo lang woonde en werkte, uitging en de liefde vierde. Ik zie haar in de manier waarop Zadie naar het vrouwelijk lichaam kijkt, het iets te vrolijke blauw van de manicure van Ruby en de liefde van Fela voor vogeltrekpadwandelingen.
Dankzij het niet malse leven van de haar seksualiteit en carrière ontplooiende Lara in hartje Amsterdam kon ik niet níet denken aan wat Esmee er als @donniestories liefhebber van zou hebben gevonden. Ik besef me hierdoor ineens dat ik nooit meer een nieuw boek met haar kan bespreken. Maar ik hoor haast haar grinnikje als ik me voorstel welke passages ze goud had gevonden. Ik mis je dan, Esmee 🌸 en ik mis ook de mezelf die ik bij jou zo kon zijn. Een beetje extra tijdens het lezen van deze zalig geestige observaties van de soms zo liefdevolle puinhoop van het leven van een jonge vrouw in de grote stad - een vrouw zoals jij zelf op weer een andere manier ook was 💜 Dankjewel, Lisa Maschhaupt, voor deze zalige roman die ik niet weg kon leggen (en wat het lezen ervan bij me losmaakte)✨
Het lezen van dit ogenschijnlijk nogal overrompelende leven van een jonge vrouw inclusief haar zwak voor praktische wandelschoenen met rode veters, de heisa van scheidende ouders en typisch Amsterdamse tentjes om te eten, drinken en dansen deed me voortdurend denken aan hoe Esmee door de stad kon bewegen. Ze zou wat hebben gevonden van de Lara op boevenpad die haar seksualiteit uitrolt en niet schuw blijkt van een partijtje likken. En misschien zelfs een woord of wat hebben geproefd om het precies juiste gebruik in de zo herkenbare context van de hoofdstad waar ze al zo lang woonde en werkte, uitging en de liefde vierde. Ik zie haar in de manier waarop Zadie naar het vrouwelijk lichaam kijkt, het iets te vrolijke blauw van de manicure van Ruby en de liefde van Fela voor vogeltrekpadwandelingen.
Dankzij het niet malse leven van de haar seksualiteit en carrière ontplooiende Lara in hartje Amsterdam kon ik niet níet denken aan wat Esmee er als @donniestories liefhebber van zou hebben gevonden. Ik besef me hierdoor ineens dat ik nooit meer een nieuw boek met haar kan bespreken. Maar ik hoor haast haar grinnikje als ik me voorstel welke passages ze goud had gevonden. Ik mis je dan, Esmee 🌸 en ik mis ook de mezelf die ik bij jou zo kon zijn. Een beetje extra tijdens het lezen van deze zalig geestige observaties van de soms zo liefdevolle puinhoop van het leven van een jonge vrouw in de grote stad - een vrouw zoals jij zelf op weer een andere manier ook was 💜 Dankjewel, Lisa Maschhaupt, voor deze zalige roman die ik niet weg kon leggen (en wat het lezen ervan bij me losmaakte)✨
September 9, 2024
Na een paar bladzijdes was ik al dol op Lara én op de schrijfstijl van Lisa Maschhaupt. Ze wisselt in rap tempo van tijdsperiode, maar geen moment leidt dit af van het verhaal. Door deze wisselingen vallen juist de puzzelstukjes in Lara’s leven steeds beter op hun plek.
Lees verder op mijn blog :)
Lees verder op mijn blog :)
August 20, 2024
Ja je kan hier uitgebreid op haten en het was geen Literatuur Met Hoofdletter L maar wel gewoon heerlie en veel spass. Alleen het einde? Las op de e-reader en was zo abrupt dat ik dacht dat ie gecrasht was 😤
June 10, 2024
Gewoon een heel leuk en goed boek!
Read
July 27, 2024Gewoon prima leuk voor tussendoor
June 22, 2024
Vermakelijk, maar ook wel heel erg Amsterdams havermelkelite-achtig. Net als ik dacht dat er eindelijk een diepere laag kwam, bleef het toch aan de oppervlakte, helaas.
August 28, 2024
Heerlijk yuppen boek!
June 19, 2024
Grappig, geil, verrassend queer, hoe overleef ik voor volwassenen
July 31, 2024
Een beetje alsof je op een extreem hip terras zit en mensen aan het kijken bent maar dan op papier; het is entertaining maar je hebt wel het gevoel alsof je daarna een beetje het gevoel dat je dommer bent geworden.
October 21, 2024
Deze recensie verscheen eerder op Bevlogen letteren.
In haar roman Niet mals schetst Lisa Maschhaupt geen overtuigend beeld van het leven in de hoofdstad.
Lisa Maschhaupt (1986) is een creatief onderneemster met een doel: de wereld een stukje verdraagzamer en kleurrijker maken. Dit doet ze onder andere met haar stichting UNBOXED, die zich inzet voor meer (zelf)acceptatie onder kinderen en jongeren. Daarnaast heeft ze drie kinderboeken geschreven met als hoofdrol Donnie, een jongen die graag jurken draagt en laat zien hoe geweldig het is om jezelf te zijn en je eigen dromen na te jagen. De kinderboeken gaan over het thema inclusiviteit en zijn door het publiek goed ontvangen. Er wordt momenteel gewerkt aan een televisieserie over deze bijzondere jongen.
In haar romandebuut Niet mals (2024) spelen thema’s als zelfacceptatie en zelfliefde een grote rol. Lara is een jonge vrouw die probeert haar draai te vinden in de grote stad. De manier waarop ze haar leven invult en wat haar overkomt, overrompelt haar. Ze heeft gescheiden ouders die weinig contact met elkaar hebben, een groeiende carrière maar geen vast inkomen, haar vriend is bijna nooit thuis en zijn werk lijkt hij belangrijker te vinden dan hun relatie. Daarnaast verhuist één van haar ouders naar het buitenland voor een nieuwe liefde en twijfelt ze zelf of ze verliefd is op een vriendin. In een rap tempo schetst Maschhaupt het leven van haar personage door steeds af te wisselen tussen beelden uit Lara’s verleden en haar worstelingen in het heden.
‘Waarom blijft iedereen toch de hele tijd vragen wat ik ga doen met mijn leven? Ben ik dan geen leven aan het leiden? Wat moet ik nog meer doen? Een megacarrière of een zogenaamd doel? Het kan me echt gestolen worden.’
De titelverklaring van de roman is eenvoudig: het leven van Lara is ‘niet mals’. Toch is de roman niet louter een verslag van haar leven, maar heeft Maschhaupt geprobeerd om haar roman ook betekenis te geven. Belangrijke thema’s waar jongeren vandaag de dag, ook buiten de grote steden, mee worstelen krijgen een plek in het verhaal. Hoe ga je om met de verwarring als je verliefd bent op twee mensen van verschillende geslachten? Hoe verwarrend kan het zijn om een plek te vinden op een drukke arbeidsmarkt? En vriendschappen die jarenlang goed waren, kunnen opeens moeizaam verlopen. De schrijfstijl van Maschhaupt is vlot en met tragikomische beschrijvingen van de grote stad houdt ze haar verhaal bruisend en herkenbaar.
Toch blijft het verhaal oppervlakkig, want de schrijfster slaagt er niet in dieper door te dringen. Dit komt doordat het verhaal voorspelbaar verloopt. Dat Lara’s relatie op een breekpunt staat, wordt jammer genoeg bijna meteen aan het begin van de roman weggegeven. Belangrijke levensvragen waarmee Lara worstelt, zoals haar geaardheid, worden vaak benoemd, maar nauwelijks verder uitgediept. Lara negeert ze zelfs bijna met de houding ‘als we er niet over praten, bestaat het niet’. Hierdoor blijft het verhaal enkel op het niveau van vermakelijk hangen. Misschien was het de bedoeling om Lara te schetsen als een personage dat worstelt en dat de onverschillige houding wordt aangenomen om niet zwak over te komen, omdat ze in realiteit niet weet hoe ze met haar problemen om moet gaan. Toch past deze houding niet bij de belangrijke thematiek van het verhaal. Vanaf het begin voelt het namelijk als een roman met een belangrijke boodschap en niet enkel een verhaal om te vermaken. Dan is het teleurstellend als het personage en de verhaallijn zich niet verder ontwikkelen
‘Ze zeggen dat altijd alles tegelijk komt. Die vrachtwagen met stront die gemiddeld zo’n drie keer in je leven voorbijkomt. Volgens mij begint de truck nu langzaam met ontladen voor mijn deur.’
De leeservaring van Niet mals is teleurstellend. Het boek schetst het leven in de hoofdstad als bruisend, chaotisch en soms moeilijk, maar mist een duidelijke onderliggende boodschap zoals Maschhaupt die wel in haar kinderboeken wist te verwerken. Hierdoor voldoet haar debuutroman niet aan de hoge verwachtingen.
In haar roman Niet mals schetst Lisa Maschhaupt geen overtuigend beeld van het leven in de hoofdstad.
Lisa Maschhaupt (1986) is een creatief onderneemster met een doel: de wereld een stukje verdraagzamer en kleurrijker maken. Dit doet ze onder andere met haar stichting UNBOXED, die zich inzet voor meer (zelf)acceptatie onder kinderen en jongeren. Daarnaast heeft ze drie kinderboeken geschreven met als hoofdrol Donnie, een jongen die graag jurken draagt en laat zien hoe geweldig het is om jezelf te zijn en je eigen dromen na te jagen. De kinderboeken gaan over het thema inclusiviteit en zijn door het publiek goed ontvangen. Er wordt momenteel gewerkt aan een televisieserie over deze bijzondere jongen.
In haar romandebuut Niet mals (2024) spelen thema’s als zelfacceptatie en zelfliefde een grote rol. Lara is een jonge vrouw die probeert haar draai te vinden in de grote stad. De manier waarop ze haar leven invult en wat haar overkomt, overrompelt haar. Ze heeft gescheiden ouders die weinig contact met elkaar hebben, een groeiende carrière maar geen vast inkomen, haar vriend is bijna nooit thuis en zijn werk lijkt hij belangrijker te vinden dan hun relatie. Daarnaast verhuist één van haar ouders naar het buitenland voor een nieuwe liefde en twijfelt ze zelf of ze verliefd is op een vriendin. In een rap tempo schetst Maschhaupt het leven van haar personage door steeds af te wisselen tussen beelden uit Lara’s verleden en haar worstelingen in het heden.
‘Waarom blijft iedereen toch de hele tijd vragen wat ik ga doen met mijn leven? Ben ik dan geen leven aan het leiden? Wat moet ik nog meer doen? Een megacarrière of een zogenaamd doel? Het kan me echt gestolen worden.’
De titelverklaring van de roman is eenvoudig: het leven van Lara is ‘niet mals’. Toch is de roman niet louter een verslag van haar leven, maar heeft Maschhaupt geprobeerd om haar roman ook betekenis te geven. Belangrijke thema’s waar jongeren vandaag de dag, ook buiten de grote steden, mee worstelen krijgen een plek in het verhaal. Hoe ga je om met de verwarring als je verliefd bent op twee mensen van verschillende geslachten? Hoe verwarrend kan het zijn om een plek te vinden op een drukke arbeidsmarkt? En vriendschappen die jarenlang goed waren, kunnen opeens moeizaam verlopen. De schrijfstijl van Maschhaupt is vlot en met tragikomische beschrijvingen van de grote stad houdt ze haar verhaal bruisend en herkenbaar.
Toch blijft het verhaal oppervlakkig, want de schrijfster slaagt er niet in dieper door te dringen. Dit komt doordat het verhaal voorspelbaar verloopt. Dat Lara’s relatie op een breekpunt staat, wordt jammer genoeg bijna meteen aan het begin van de roman weggegeven. Belangrijke levensvragen waarmee Lara worstelt, zoals haar geaardheid, worden vaak benoemd, maar nauwelijks verder uitgediept. Lara negeert ze zelfs bijna met de houding ‘als we er niet over praten, bestaat het niet’. Hierdoor blijft het verhaal enkel op het niveau van vermakelijk hangen. Misschien was het de bedoeling om Lara te schetsen als een personage dat worstelt en dat de onverschillige houding wordt aangenomen om niet zwak over te komen, omdat ze in realiteit niet weet hoe ze met haar problemen om moet gaan. Toch past deze houding niet bij de belangrijke thematiek van het verhaal. Vanaf het begin voelt het namelijk als een roman met een belangrijke boodschap en niet enkel een verhaal om te vermaken. Dan is het teleurstellend als het personage en de verhaallijn zich niet verder ontwikkelen
‘Ze zeggen dat altijd alles tegelijk komt. Die vrachtwagen met stront die gemiddeld zo’n drie keer in je leven voorbijkomt. Volgens mij begint de truck nu langzaam met ontladen voor mijn deur.’
De leeservaring van Niet mals is teleurstellend. Het boek schetst het leven in de hoofdstad als bruisend, chaotisch en soms moeilijk, maar mist een duidelijke onderliggende boodschap zoals Maschhaupt die wel in haar kinderboeken wist te verwerken. Hierdoor voldoet haar debuutroman niet aan de hoge verwachtingen.
October 6, 2024
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Het boek begint met het moment waarop Lara met een stevige kater binnenloopt bij Toki om samen met haar vriendin Ruby een van de koffie- specialiteiten te gebruiken. Ze vertelt haar over het etentje met Cath dat helemaal uit de hand liep.
De hoofdpersoon Lara, is een kind van gescheiden ouders en woont in Amsterdam. Je kijkt met haar terug op de periode van de scheiding en wat dat met haar en haar broers deed. Ze ging ook al op jonge leeftijd met haar broers Ben en Vic kattenkwaad uithalen in de buurt waar ze woonden.
“ ‘s Avonds in bed heb ik het koud en trek ik de deken helemaal over me heen. Mama komt een kruik brengen en een welterustenkus. Ze heeft autobanden onder haar ogen, zoals oma Treesje dat altijd noemt. Net als papa. Ik neem me voor extra lief te zijn voor papa als we hem zien. En voor mama ook, maar dat lukt niet altijd, want zij is mijn moeder.”
De beschrijvingen van wat haar overkomt tijdens de in het boek snel wisselende perioden van haar leven, laten je wel even slikken. De expliciete seks scènes volgen op beschrijvingen bij haar moeder thuis, als ze samen aan het koken zijn.
De schrijfstijl is heel puur en laat hierdoor het Amsterdam van Lara goed zien. Bovendien voel je goed het verdriet wat de scheiding van haar ouders met haar gedaan heeft.
Wat ik in ‘Niet mals’ ook graag gelezen heb, is de opsomming van dingen waar Lara zich schuldig over voelt, maar waar ze geen spijt van heeft. Zo kan ieder van ons een lijstje maken, besef ik tijdens het lezen.
“Op de pont zie ik haar staan. Het slachtoffer. De laatste persoon met wie ik nu wil praten. Ze heeft een strakke broek aan met Dr. Martens en een leren jack. Daar ligt het niet aan. Onopvallend probeer ik met mijn fiets wat achteruit te lopen. Elke centimeter helpt. Het slachtoffer is gefocust op haar scherm en krijgt niks mee van wat er om haar heen gebeurt. Wanneer we aankomen in Noord fiets ik zo langzaam mogelijk van de pont af. Ze blijkt ontzettend traag te fietsen.”
Zowel drama als humor zijn volop aanwezig in ‘Niet mals’ en ik het er werkelijk van kunnen genieten.
Het is een boek over het leven en ‘modern love’ in het bijzonder.
Ik kijk uit naar een volgende smulpartij met Lisa Maschhaupt.
Het boek begint met het moment waarop Lara met een stevige kater binnenloopt bij Toki om samen met haar vriendin Ruby een van de koffie- specialiteiten te gebruiken. Ze vertelt haar over het etentje met Cath dat helemaal uit de hand liep.
De hoofdpersoon Lara, is een kind van gescheiden ouders en woont in Amsterdam. Je kijkt met haar terug op de periode van de scheiding en wat dat met haar en haar broers deed. Ze ging ook al op jonge leeftijd met haar broers Ben en Vic kattenkwaad uithalen in de buurt waar ze woonden.
“ ‘s Avonds in bed heb ik het koud en trek ik de deken helemaal over me heen. Mama komt een kruik brengen en een welterustenkus. Ze heeft autobanden onder haar ogen, zoals oma Treesje dat altijd noemt. Net als papa. Ik neem me voor extra lief te zijn voor papa als we hem zien. En voor mama ook, maar dat lukt niet altijd, want zij is mijn moeder.”
De beschrijvingen van wat haar overkomt tijdens de in het boek snel wisselende perioden van haar leven, laten je wel even slikken. De expliciete seks scènes volgen op beschrijvingen bij haar moeder thuis, als ze samen aan het koken zijn.
De schrijfstijl is heel puur en laat hierdoor het Amsterdam van Lara goed zien. Bovendien voel je goed het verdriet wat de scheiding van haar ouders met haar gedaan heeft.
Wat ik in ‘Niet mals’ ook graag gelezen heb, is de opsomming van dingen waar Lara zich schuldig over voelt, maar waar ze geen spijt van heeft. Zo kan ieder van ons een lijstje maken, besef ik tijdens het lezen.
“Op de pont zie ik haar staan. Het slachtoffer. De laatste persoon met wie ik nu wil praten. Ze heeft een strakke broek aan met Dr. Martens en een leren jack. Daar ligt het niet aan. Onopvallend probeer ik met mijn fiets wat achteruit te lopen. Elke centimeter helpt. Het slachtoffer is gefocust op haar scherm en krijgt niks mee van wat er om haar heen gebeurt. Wanneer we aankomen in Noord fiets ik zo langzaam mogelijk van de pont af. Ze blijkt ontzettend traag te fietsen.”
Zowel drama als humor zijn volop aanwezig in ‘Niet mals’ en ik het er werkelijk van kunnen genieten.
Het is een boek over het leven en ‘modern love’ in het bijzonder.
Ik kijk uit naar een volgende smulpartij met Lisa Maschhaupt.
January 1, 2025
2.5 ster
Vermakelijk doch oppervlakkig.
Het randstedelijke havermelkelite karakter trekt mij niet zo. Hoe heeft een meid met weinig en onzeker inkomen geld voor 1) de outfits die zij in zo veel detail blijft omschrijven en 2) het eten dat zij op mysterieuze wijze weet te verorberen? Niet alleen is het allemaal zeer verfijnd en luxe, maar het volume en de frequentie (dagelijks bestellen/uit eten, en per keer 4-6 gerechten met z’n tweeën?!) lieten mij in verwarring achter. Het verhaal is ergens wel wat herkenbaar als kind van deze generatie, en de queer lijntjes worden gewaardeerd. Maar al met al wat zeurderig geïntoneerd. Ook jammer dat het verhaal zo onopgelost blijft, naar mijn idee een bevestiging van het gebrek aan ruggengraat van hoofdpersoon Lara. Desalniettemin heb ik me prima vermaakt nadat ik na een pagina of 100 een beetje in het verhaal zat (het was wat wennen aan het springen in de tijd, waarbij ik de relatie tot het verhaal niet altijd zag).
Vermakelijk doch oppervlakkig.
Het randstedelijke havermelkelite karakter trekt mij niet zo. Hoe heeft een meid met weinig en onzeker inkomen geld voor 1) de outfits die zij in zo veel detail blijft omschrijven en 2) het eten dat zij op mysterieuze wijze weet te verorberen? Niet alleen is het allemaal zeer verfijnd en luxe, maar het volume en de frequentie (dagelijks bestellen/uit eten, en per keer 4-6 gerechten met z’n tweeën?!) lieten mij in verwarring achter. Het verhaal is ergens wel wat herkenbaar als kind van deze generatie, en de queer lijntjes worden gewaardeerd. Maar al met al wat zeurderig geïntoneerd. Ook jammer dat het verhaal zo onopgelost blijft, naar mijn idee een bevestiging van het gebrek aan ruggengraat van hoofdpersoon Lara. Desalniettemin heb ik me prima vermaakt nadat ik na een pagina of 100 een beetje in het verhaal zat (het was wat wennen aan het springen in de tijd, waarbij ik de relatie tot het verhaal niet altijd zag).
July 23, 2024
Het boek wist me helaas niet te overtuigen. Het hoofdpersonage ondergaat geen enkele karakterontwikkeling, waardoor er weinig diepgang in het verhaal zit. Bovendien blijft een echte clou uit, wat het narratief simplistisch en eentonig maakt. Ik had gehoopt op een dubbele laag in het verhaal: enerzijds een schets van het bruisende en vrije leven in de hoofdstad, en anderzijds een onderliggende boodschap over de eenzaamheid en leegheid die daarmee gepaard kan gaan. Hoewel de schrijfster deze richting lijkt te willen verkennen, slaagt ze er niet in dit effectief over te brengen. Ik verwachtte een kritische blik op de Instagram Havermelkelite levensstijl of misschien zelfs een verdediging daarvan, maar het boek biedt geen van beide perspectieven. In plaats daarvan blijft het geheel vlak en betekenisloos.
August 23, 2024
Leuk, vermakelijk boek. De Havermelkelite-termen vliegen je om de oren. Dat voelt bijna geforceerd, maar ik vrees dat het een prima afspiegeling is van de werkelijkheid. Het einde kwam ineens wel heel rap en voelde wat makkelijk?
September 22, 2024
Lees dit als 20er/30er/verdwaalde 40er. Heerlijke roman. Einde had wat meer gemogen, maar kende ook zijn schoonheid
November 23, 2024
Origineel, humoristisch, voortkabbelend
April 3, 2025
Leeeukkk!!! Wel ff knopen door leren hakken maar kan ik zelf ook nog leren xoxo
Leest very easypeasy weg en soms echt genant herkenbaar
Leest very easypeasy weg en soms echt genant herkenbaar
July 22, 2025
Wat een leuk boek. Origineel, anders, leest vlot, leuk geschreven!
October 17, 2025
Flinterdun verhaal, maar las heerlijk weg in een fijne schrijfstijl. Soms herkenbaar, soms heel irritant. Amsterdamse leventje, tja wat moet ik dáár nou over zeggen 😉
September 29, 2024
Een heerlijk ontspannen herkenbaar boek. Wilde het liefst in een keer uitlezen. Niet persee kwaliteit maar dat stoorde niet. Het einde vond ik minder, hoopte op een deel 2 maar dat is er niet. Tegelijkertijd past het einde wel bij de chaos van de hoofdpersoon.
June 7, 2025
Vermakelijk boek, maar had naar mijn smaak wel iets meer diepgang mogen hebben. Het einde vond ik een gemiste kans.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews