พบกันคืนนี้ ที่คาเฟ่คิสสะโดโด

喫茶ドードー #1

by Nagi Shimeno, สิริพร คดชาคร (Translator)

ในย่านพักอาศัยแสนจะธรรมดาของเมืองใหญ่ มีกระท่อมไม้หลังน้อยเป็นคาเฟ่ต้อนรับลูกค้าที่มาคนเดียว ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางมวลหมู่ไม้ คาเฟ่ขนาดกะทัดรัดแห่งนี้มีชื่อว่า “คิสสะโดโด” เป็นชื่อที่ได้แรงบันดาลใจมาจาก “นกโดโด” ที่เคลื่อนไหวเชื่องช้า บินไม่ได้ สูญพันธุ์ไปนานแล้ว

ส่วนฉายาของ “โซโรริ” ชายหนุ่มเจ้าของร้านผู้มีผมหยิกยุ่งฟูเหมือนเพิ่งตื่นนอน ก็ตั้งขึ้นเพื่อคารวะนักเขียนนาม “ธอโร” ผู้เขียนหนังสือ วอลเดน

พื้นที่เล็กๆซึ่งรายล้อมด้วยบรรยากาศอบอุ่นและชายหนุ่มผู้นี้ รอคอยที่จะช่วยเยียวยาเหล่าลูกค้าที่เหนื่อยล้าและกลุ้มกังวล ด้วยเมนูและบทสนทนาเรียบง่ายที่ทำให้ตระหนักคิด ได้ทบทวนความเป็นไปของชีวิต และการมีช่วงเวลาที่สุขสงบจากภายใน

Genres: Japanese Literature

256 pages, Paperback

First published May 12, 2022

Reviews

[Chontiwat Udomsiripat · Rating 3 out of 5]

พบกันคืนนี้ ที่คาเฟ่คิสสะโดโด - นวนิยายสาย warm & cozy ว่าด้วยร้านกาแฟในป่ากลางกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ที่มีชื่อว่า "คิสสะโดโด" โดยมีบาริสต้าประจำร้านชื่อว่า "โซโรริ" โดยร้านจะเปิดเฉพาะช่วงเย็นถึงดึก แต่จะมีเปิดช่วงกลางวันบ้างในยามฤดูหนาวที่ร่างกายต้องการแสงแดดเพื่อความอบอุ่น

ในเนื้อหาของหนังสือเล่มนี้นั้นจะเเบ่งออกเป็น 5 ตอน ที่มีจุดเชื่อมโยงคือร้านคิสสะโดโด ซึ่ง 5 ตอนดังกล่าวนั้นได้แก่
1. กาแฟกาน้ำเพิ่มความพึงพอใจในตัวเอง
2. แซนด์วิชในวันฝนตก
3. มาร์ชเมลโลว์ย่างเพื่อดูเเลตัวเอง
4. ของหล่นจากป่าและของขวัญจากป่า
5. แอปเปิ่ลอบแห่งความสุข

ในแต่ละตอนนั้นก็มีตัวละครเอกแตกต่างกันไป ทั้งคุณวุฒิ วัยวุฒิ ปัญหาชีวิตที่ต้องเผชิญในเเต่ละวัน ภายใต้แรงกดดันของสังคมทุนนิยมญี่ปุ่น ขณะที่โซโรริเองก็เข้าสู่ระบบทุนนิยมเหมือนกันคือการเปิดคาเฟ่ แต่แนวคิดของโซโรรินั้นมีความเป็น "คอมมูน" อยู่บ้างก็คือการเอื้อเฟื้อแบ่งปันสิ่งของแก่ลูกค้าเมื่อลูกค้าเข้ามาใช้บริการ ซึ่งความเป็นคอมมูนนี้เองส่งผลให้คนเรารักกันได้ง่ายขึ้น เปลี่ยนจาก "เพื่อตัวเรา" เป็น "เพื่อทั้งตัวเราและพวกเรา" แทน

ด้วยความที่นิยายเป็นแนวอ่านง่ายสบายตา จึงไม่มีอะไรให้จดจำแบบสะกดใจนัก แต่เราเข้าใจสารที่ผู้เขียนจะสื่อพอสมควร หลังอ่านจบคือรู้สึกไม่หวือหวา แต่ก็มีอะไรให้จดจำและนำไปใช้ได้บ้าง ไม่มากก็น้อย - ผู้เขียนอย่าง Nagi Shimeno เป็นบาริสต้าด้วย เปิดร้านกาแฟในโตเกียวอีกต่างหาก เดาว่าหนังสือเล่มนี้คืองานสเก็ตแน่ ๆ

"ต้นไม้ที่โตเร็วจะอ่อนแอ แต่ต้นไม้ที่อาศัยเวลาค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปจะเเข็งแรงนะครับ" - p. 157."

[eve · Rating 3 out of 5]

เหมือนได้ออกไปจ้องมองท้องฟ้าใส ๆ ลมพัดเย็น ๆ บนทุ่งหญ้ากว้าง ต้นไม้น้อยใหญ่เรียงราย ดอกไม้ปลิวไหว ๆ ไปกับลมเอื่อย ๆ ฟังเสียงนกเสียงใบไม้ นั่งเงียบ ๆ คิดอะไรคนเดียว เบาสบายไปหมดเลย

ว่าด้วยนิยาย cozy สไตล์ สนพ Sunday Afternoon ก็จะเป็นเรื่องราวประมาณนี้ ไม่หนักไป ไม่เบาไป มีประเด็นให้ได้ฉุกคิดระหว่างอ่าน ซึ่งเราชอบหยิบมาอ่านในช่วงระหว่างที่เราต้องการอะไรเบา ๆ อ่านง่าย ซึ่งเล่มนี้ก็ยังให้กลิ่นอายเช่นเดิม

โซโรริ ชายหนุ่มผมหยิกหัวฟู ใส่ผ้ากันเปื้อนสีดำเป็นเอกลักษณ์ พูดในน้ำเสียงโมโนโทนเสมอ ผู้เป็นเจ้าของคาเฟ่คิสสะโดโด เคลมว่าเป็นคาเฟ่สำหรับคนเดียว ซึ่งตั้งแต่อ่านมาก็มีลูกค้าเข้าทีละคนเสมอ ทั้ง ๆ ที่มีโต๊ะอยู่กลางสวน และมีเก้าอี้ stool อีกถึง 5 ตัว คาเฟ่แห่งนี้ตั้งอยู่ในซอยเล็ก ๆ ที่คนเดินผ่านไปมาอาจไม่ทันได้สังเกตว่ามีคาเฟ่เล็ก ๆ ตั้งอยู่ เป็นกระท่อมขนาดกะทัดรัด และมีสวนขนาดย่อมอยู่ในบริเวณเดียวกัน — อธิบายแค่นี้เราก็รู้สึกถึงความอบอุ่น มวลความสบายใจลอยอยู่รอบ ๆ คาเฟ่แห่งนี้แล้ว

และดั่งเช่นนิยายญี่ปุ่น warm & cozy ที่เราคุ้นเคย ภายในเล่มจะเป็นเรื่องสั้นเรียงต่อกัน 5 เรื่อง เชื่อมโยงกันด้วยคาเฟ่แห่งนี้และสายใยบาง ๆ ที่ตัวละครมีต่อกันโดยที่ไม่รู้ตัว มีเจ้าของคาเฟ่คิสสะโดโดเป็นจุดเชื่อมใหญ่ ก่อนโยงไปยังตัวละครอื่น ๆ อีกหลายตัว และด้วยความที่เป็นญี่ปุ่น ประเด็นก็จะไม่ได้หนักหน่วงอะไรแต่รีเลทได้กับทุกคน เข้ากับยุคสมัย

พอเราอ่านไปเรื่อย ๆ จุดที่เราสังเกตได้คือในแต่ละเรื่อง อายุของตัวละครจะเป็นช่วงอายุที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ปัญหาที่พบเจอก็ต่างกัน ประสบการณ์ชีวิต มุมมองก็ต่างกัน มีตั้งแต่ตัวละครที่อายุ 30-40-50-60-70 และอีกจุดสังเกตคือ ฤดูที่เปลี่ยนผันไปตามเรื่องราวแต่ละเรื่อง สภาพอากาศและต้นไม้ใบหญ้าที่พร้อมผลัดใบหรือเปลี่ยนสีถูกแทรกเอาไว้อย่างแนบเนียน นี่อาจเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่นักเขียนญี่ปุ่นสามารถหยิบยกเรื่องภูมิอากาศของประเทศตนขึ้นมาเป็น background ได้ เพราะมันมีความแตกต่างอย่างสิ้นเชิง และแต่ละฤดูกาลก็มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง hi

ฤดูใบไม้ผลิที่อากาศกำลังเย็นสบาย ดอกไม้ผลิดอกออกผลสวยงาม ก่อนจะเข้าหน้าร้อนที่ท้องฟ้าสดใสแดดจ้า ก่อนที่เหล่าต้นไม้ที่เคยสดใจจะรอการร่วงโรยเพื่อเตรียมตัวเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงอย่างเต็มตัว และเปลี่ยนผ่านเข้าสู่หน้าหนาวในที่สุด ปกคลุมไปด้วยหิมะและกลิ่นอายเทศกาลแห่งความสุขล่องลอยมาแต่ไกล ๆ — (เห็นปะ มีเสน่ห์มาก ๆ ส่วนบ้านเรานั้นไม่ต้องพูดถึง ฤดูร้อนเหมือนนรก ฤดูฝนกระหน่ำน้ำท่วม และฤดูฝุ่นหายใจเข้าเอามะเร็ง 3 ฤดูสวย ๆ)

ปัญหาของแต่ละตัวละครนั้นไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่หนักหนาอะไรมากมาย แต่ดูเหมือนว่าตัวละครแต่ละตัวต้องการความมั่นใจอะไรบางอย่างเพื่อคอนเฟิร์มกับตัวเองว่าสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่ สิ่งที่กำลังจะลงมือทำ หรือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นนั้น จริง ๆ แล้วมันก็เรื่องแค่นี้เอง แค่ปรับเปลี่ยนมุมมองความคิด หรือจัดวางจัดระเบียบความคิดใหม่ ก็จะดีขึ้นแล้ว โดยเป็นคำพูดของโซโรริ เจ้าของคาเฟ่เองที่พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงซื่อ ๆ แต่ทำให้ตัวละคร (หรือแม้แต่ตัวเราเอง) ฉุกคิดอะไรบางอย่างได้จากประโยคสั้น ๆ เหล่านั้น ความจริงแล้ว มุมมองการใช้ชีวิตหรือการใช้ชีวิตมันก็คงไม่ได้ชี้แนะแล้วปรับเอามาใช้ได้เลยทันที การเปลี่ยนแปลงมันอาศัยเวลา หากแต่เมื่อได้ยินเพียงประโยคสั้น ๆ ที่กล่าวโดยโซโรริแล้ว เราก็อดคิดไม่ได้ว่าบางเรื่องมันก็เรื่องแค่นี้เองนะ

ส่วนใหญ่แล้วตัวละครจะไม่ได้สังเกตเห็นคาเฟ่แห่งนี้มาก่อน คาเฟ่แห่งนี้มักจะปรากฏตัวสู่สายตาตัวละครเมื่อเริ่มมีอะไรในใจให้คิด เมื่อมองดูแล้ว จะลองเข้าไปดูก็น่าจะไม่มีอะไรเสียหาย เมื่อได้มาเยือนแล้วก็มักจะได้อะไรกลับมาเสมอ นี่เป็นอีกข้อที่เราชอบ เป็นเสน่ห์ของต่างประเทศที่มีถนนหนทางให้เดินลัดเลาะได้ อากาศเป็นใจ เส้นทางดี เรามักจะชอบเดินเล่นในเมืองเมื่อไปเที่ยวต่างประเทศ ร้านรวงต่าง ๆ จะตั้งเป็นร้าน stand alone เราสามารถเดินสำรวจบ้านเมืองพร้อมกับเอนจอยร้านค้า ร้านขนม local ต่าง ๆ ไปพร้อม ๆ กันได้โดยไม่ติดขัด

เราอ่านเล่มนี้ด้วยความไม่คาดหวัง อย่างที่เป็นมาเสมอเวลาอ่านหนังสือจาก สนพ นี้ เพราะเรารู้ว่ามันจะเป็นเล่มที่ช่วยให้เรารู้สึกเย็นสบายได้เสมอ เป็นหนังสือที่ค่อนข้างเบาสบาย ไม่ต้องคิดเยอะ ไม่ต้องลุ้น มักจะเป็นหนังสือจาก สนพ นี้แหละที่เราเลือกหยิบขึ้นมาในช่วงเวลาเรารู้สึกหนัก ๆ ต้องการอะไรเบา ๆ เข้ามาทำให้รู้สึกดีขึ้น

P.S. เห็นได้ชัดว่านิยายเล่มนี้เขียนขึ้นมาในช่วงหลังโรคระบาด COVID-19 เรายังอดรู้สึกไม่ได้ว่ามันแปลก ๆ เมื่อเห็นเรื่องโรคระบาดที่เราเองเพิ่งจะเผชิญไปไม่กี่ปีโผล่เข้ามาในนิยายปัจจุบัน ซึ่งก็มีหลายเล่มแล้วที่หยิบเอาโรคระบาดมาพูดถึง แต่มันก็คงจะเหมือนเหตุการณ์ต่าง ๆ ในอดีตที่ปรากฏในประวัติศาสตร์โลกนั่นแหละ เพียงแต่โควิดนี่มันค่อนข้าง recent แล้วเราเองก็อยู่��นเหตุการณ์ที่ผ่านมา มันเลยแอบรู้สึกแปลก ๆ

[achnn · Rating 3 out of 5]

“ ด้วยเหตุนี้เอง คืนนี้ฉันถึงได้เฝ้าดูโซโรริซังกับ
เหล่าลูกค้าผู้มาเยือนจากห้องครัวแห่งนี้เช่นเคย
โดยภาวนาให้ทุกคนหาความหมายของความสุข
สำหรับตัวเองเจอในสักวัน ” :—)

[E.L. · Rating 4 out of 5]

以疫情期間為背景的療癒系好讀小書。

書中五位都會女性，以為經營工作、生活、關係，非常用力而精疲力盡，在這間隱密都市綠洲的小咖啡店中，找到了答案。

很喜歡書中對餐食細節的描寫，無論是香甜的烤棉花糖、暖心的熱可可、來自森林的三明治、烤蘋果⋯⋯好動人。

[Kanyada Kongtrakool · Rating 3 out of 5]

หนังสือแนวอบอุ่น Cozy

คาเฟ่คิสสะโดโด ร้านคาเฟ่เล็กๆที่รายล้อมไปด้วยความเป็นป่าที่ถึงแม้จะอยู่ในเมือง บรรยากาศอันอบอุ่นชักชวนให้ผู้คนได้เข้าไปมีประสบการณ์อันหลากหลายที่นั่นด้วยความบังเอิญ แต่กลับออกมาด้วยหัวใจที่อบอุ่น การได้พูดคุยกับ โซโรริ เจ้าของร้าน และเครื่องดื่ม/อาหาร ที่เขาเสิร์ฟให้แบบโดนใจชีวิตและปัญหาของลูกค้าแต่ละคนได้อย่างน่าอัศจรรย์

ชอบตรง timeline ของเรื่องที่มีกิมมิคเล็กๆที่คนอ่านน่าจะพอเข้าใจได้ในตอนท้ายเรื่อง และความสัมพันธ์ของตัวละครที่มีความเชื่อมโยงกันเล็กน้อยในบทต่างๆ

เป็นหนังสือที่อบอุ่น อ่านได้เรื่อยๆค่ะ ส่วนตัวยังไม่รู้สึกประทับใจมากแบบกลับมาอ่านซ้ำอีก ให้ 3.5 คะแนน

[niyada waiyaburi · Rating 3 out of 5]

เรื่อยๆมาเรียงๆ อ่านไม่จบซะที

[Chi-Chi Chou · Rating 4 out of 5]

疫情期間的人們走向自我療癒的故事，
充滿日式淡然、工整的生活風格。

人生路總是曲曲折折，
筆直走了一大段後，回頭一望，
卻是猶豫滿懷……

唯有透過新的體驗和巧遇的那些有緣人，
擦撞出絢爛火花，
激發自身醒悟，
再次勇往直前。

[Indy · Rating 5 out of 5]

Japanese style heart-warming cafe stories, healing wounds and finding happiness in life with food.

[Alistair · Rating 2 out of 5]

「就連現在發生的氣候變遷、新冠疫情，都是人類過度擴張欲望的結果。我想探究該怎麼做，才能更簡簡單單地感受幸福。」（頁293）
-
整本書的氛圍就像這句子，原因和結果之間的鋪陳幾乎沒有，幸福得空泛。