زیبایی و هنر از دیدگاه اسلام

by Muhammad Taqi Jafari

Genres: Philosophy, Art

First published January 1, 2007

About the author

Allameh Mohammad-Taqi Ja'fari (born 1923) was an Iranian scholar, thinker, and theologian. Allameh wrote many books on a vast variety of fields, the most prominent of which are his 15-volume Interpretation and Criticism of Rumi's Masnavi, and his unfinished, 27-volume Translation and Interpretation of the Nahj al-Balagha. These two major works of Jafari contain his most important thoughts and ideas in fields like anthropology, sociology, moral ethics, philosophy and mysticism.

Reviews

[Peiman E iran · Rating 2 out of 5]

دوستانِ گرانقدر، نمیتوان منکرِ مطالعاتِ بسیار و سوادِ جنابِ « محمد تقیِ جعفری» بود... این کتاب از جمع آوریِ مطالعاتِ ایشان در زمینۀ هنر و خواندنِ کتبِ فلاسفۀ بزرگ، نوشته شده... یادِ «محمد تقی جعفری» گرامی
عزیزانم، بهتر بود نام این کتاب اینگونه انتخاب میشد: زیباییِ هنر از دیدگاهِ محمد تقی جعفری... چون اسلام به خودیِ خود، دارایِ هیچ هنری نبوده... و این از احادیثِ به جای مانده کاملاً پیدا و مشخص است.. و اگر بحثی در آن باشد از رویِ تعصباتِ دینی و مذهبی است نه مطالعۀ کتبِ مورخینِ بزرگ، چون « واقدی» و « ابن خلدون» و «مداینی» ... لذا به آن نمیپردازم... که این بزرگان، گفتنی ها را نوشته اند
به مسائلی مهم اشاره میکنم که جنابِ «محمد تقی جعفری» صلاح ندانسته از آن در این کتاب یاد کند
دوستانِ گرامی، برایِ آگاهیِ برخی از دوستان باید بگویم که: افرادِ هنرمندی در بینِ ساکنانِ عربستان و مسلمانانِ آن زمان بوده اند، کسانی همچون: بانویِ هنرمند «سکینه»، دخترِ حسین بن علی.... خانمِ «سکینه» در زمانِ حیاتش یکی از بزرگترین نوازندگان بوده، که تسلطِ بالایی در نواختنِ سازِ «عود» یا همان «بربط» داشته
عزیزان، «سکینه» مطرب و استادِ موسیقیِ عرب بود... و همیشه منزلش پُر از شاگردهای عرب بود... از شاگردهایِ معروفِ او میتوان از «عبدالملک معروف به غنی» یاد کرد که در ردیفِ «معبد و ابن سریج» بود... برای همین اگر از کشورهای اطراف موسیقی دانی به عربستان میرفت اولین جایی که دعوت میشد منزل «سکینه» بود
اولین کنسرت و گردهمایی در تاریخِ سرزمینِ عربستان، مربوط به این بانویِ هنرمند بوده، که بهترین خوانندۀ سرزمینِ شام « حنین ابن ولو حنینی » که در حنینه متولد شده و در شام به مسافران شتر و اسب کرایه میداد... به منزلِ «سکینه» در عربستان دعوت میشه... ازدحامِ جمعیتِ در منزلِ این بانو، آنقدر زیاد بوده که مردم حتی در پشتِ بام هایِ اطراف نشسته بودن... آنقدر جمعیت بر رویِ سقفِ منزلِ ایشان پاکوبی میکنند که متأسفانه سقفِ خانۀ « سکینه» خراب شده و آوار به رویِ جمعیت میریزد،... اما تنها کسی که در این حادثه جانِ خود را از دست میدهد، همان خواننده «حنین» بوده که در کتابِ «المغانیِ الکبیر»، ابولفرج اصفهانی از او با نامِ « غریز» یاد نموده است

ای کاش به جایِ تحریف در تاریخ، و مرده پرستی و گریه و شیون، این حقایق تاریخی را برایِ مردم بازگو کنن... « سکینه» این بانویِ بزرگ و هنرمند، هیچگاه برایِ کشته شدگانِ کربلا گریه نکرد و گفت: این جنگ را بازیِ قدرت وحسادت میدانم و تنها دلم به حالِ پسر عموهایِ نوجوان و جوانم، میسوزد که قربانیِ این کینه خواهی شدند، این دو خانواده از زمان پدربزرگم و عمویم « حسن»، با هم اختلاف داشتند و دارند و خواهند داشت، و خداوند به راهِ درست هدایتشان کند
امیدوارم پسندیده باشید
پیروز باشید و ایرانی

[Mahbobe · Rating 5 out of 5]

"براي آدمي راهی جز كوشش در راه تحصیل "حیات معقول" وجود ندارد، و هنر كه یك كوشش بسیار عالی و با اهمیت در قاموس بشری است، اگر گام در راهی جز تحصیل "حیات معقول" بردارد، یك كاریكاتور نارسا از مجموعه بسیار ناچیز در میان مجموعه‏های بي‏نهایت جهان هستی خواهـد بود كه بـا شدیدتـرین وجه به یكدیـگر مربوطنـد."

يادمه براي خريدنش همه جا رو زير و رو كردم!
وهديه كردمش...