در جلد دوم از مجموعة «تفكر ديني در دورة معاصر»، سعي بر آن است تا به بررسي زندگي و انديشة «ديتريش بونهوفر آلماني» (1906-1945 م) پرداخته شود. در اين رساله بيشترين تاكيد بر نظرية بونهوفر در رد مفروض ديني بوده است. طبق اين نظريه، انسان در عصر نوزايي به آستانة دوران بلوغ گام مينهد. وي از آن مقطع به بعد، بناي رد حاكميت كليسا را گذاشت و عنوان كرد كه انسان ديگر به قوانين دين مسيح براي اعتقاد به خدا نياز ندارد. بونهوفر ميگويد. آنچه انسان نياز دارد، اين است كه ميبايست ياد بگيرد كه خدا و معجزات را در معنايي غيرديني بفهمد. او معتقد است اين اعتقاد به معناي بيدين بودن نيست
Edwin Hanton Robertson was a minister, theologian, broadcaster, and author. He published dozens of books, mostly related to Biblical studies, but also on the work of German philosopher and theologian Dietrich Bonhoeffer.
Robertson began his career as a pastor in London and St. Albans before and after World War II. He then served as the head of religious broadcasting for the BBC. In 1956, he traveled the world as a representative of the United Bible Societies. He then managed the World Association for Christian Communication. In 1971 he returned pastoring in Paddington, then later in Hampstead, where he continued to preach until shortly before his death at the age of ninety-five.
Robertson received an honorary doctorate in divinity from the Archbishop of Canterbury.
کلیسای پروتستان آلمانی در ابتدای دورهی هیتلر (که لزوما همه چیز به وضوح امروز نبوده) به دو بخش حامی (کلیسای ژرمن) و مخالف اعمال وی (کلیسای اعترافی) تقسیم میشود. بونهوفر رئیس کلیسای اعترافی است. وی شاگرد و پیرو و پیشبرندهی مکتب الهیاتی کارل بارت است. اصطلاحات مسیحیت بیدین، قداست دنیایی، انسان برای دیگران و همشکلی از وی به جا ماندهاند. او کوشیده است خداوند و مسیحیت را در عین حفظ آنها بدون مفروض دین تفسیر کند و اینگونه به منازعهی متدینان و دینجداخواهان در تصاحب عرصههای زندگی که نتیجهای جز به مسلخ رفتن زندگی خداباورانه ندارد، پایان دهد. کتاب کوچک اما برای من شگفتآور و گشایندهای بود.