Un été avec Don Quichotte

Un été avec #12

by William Marx

« Oui, avoue le chevalier, je suis peut-être fou, mais à tout prendre je le suis moins que la société où nous vivons ». Si chacun se retrouve dans Don Quichotte, c’est qu’il s’agit de l’œuvre qui, par excellence, nous permet de faire face à un monde privé de sens. L’ingénieux hidalgo est le symbole de l’homme moderne confronté à un univers dont toutes les structures signifiantes se délitent. Sa réponse : croire sans relâche et faire comme si. Voilà ce que conseille le roman de Cervantès : substituer au monde réel un imaginaire où l’on puisse conserver espoir. Don Quichotte n’est pas un simple personnage, il est aussi auteur, celui de son destin . De toute l’histoire de la littérature, il est le premier personnage à décider de vivre sa vie comme dans les livres. Ce « premier beatnik, la moto en moins » franchit la barrière séparant la fiction de la réalité, faisant de ce roman absolument moderne celui du dévoilement de toutes les apparences et de la transgression de toutes les limites. Aujourd’hui encore, on apprend des efforts comme des revers de ce personnage. Ses épreuves renvoient à quantité d’expériences contemporaines : les mondes virtuels, le complotisme, la nécessité des utopies ou l’importance de l’engagement. La nature comique de ce chef-d’œuvre de la littérature universelle, comme un pied de nez lancé depuis plus de quatre siècles à la face du monde, nous oblige à rire de l’existence plutôt que d’en pleurer.

240 pages, Paperback

Published May 1, 2024

About the author

William Marx is Professor of Comparative Literature at the University of Paris Nanterre.

Reviews

[E. E.]

Quichotter = faire de sa vie un roman

Ya gotta romanticize your life to avoid depression lol

On est moins attachés à des personnes ou nations qu’aux histoires romancées qu’on se fait d’elles

Delulu is the solulu

Qu’est ce que la réalité

Qu’est ce que la folie

Ne pas avoir d’idéal et retrouver la raison déprime et cause la mort de don Quichotte

Sancho à don Quichotte: « la plus grande folie que puisse faire un homme dans cette vie, c’est de se laisser mourir, tout bêtement, sans que personne le tue, et que ce soient les mains de la melancholie qui l’achètent » p224

[gloire en espagnol]

enft don quichotte c’est abed de community si ma prof l’avait expliqué comme ça peut être que j’aurais mieux aimé le cours. #meta #coolcoolcool #sixseasonsandamovie

nan merci podcast de fou trop drôle la blague
“- alors aujourd’hui on va parler du lutte de classe vous êtes sur vous vous êtes pas trompé de nom?”
“- non non je m’appelle bien william pas karl” 😂😂😂😂😂😂😂😂😂 j’ai rigolé audiblement

[Sacha Loir]

« Quand le monde s’écroule autour de vous, quand il n’y a plus de transcendance à laquelle vous accrocher, don Quichotte peut encore inspirer tous ceux qui veulent faire de laquelle littérature et de la fiction le point fixe de leur existence, réintroduire dans l’univers un absolu, et transformer leur échec en une victoire idéale et imaginaire sur le réel. »
Un livre qui m’a permis de forger une vision sur le fameux « Quichotte », et que j’ai trouvé particulièrement clair, explicite et agréable à lire.

[Jackspear217]

Lektura „Don Kichota” wciąż jeszcze przede mną, jednak – podobnie jak większość czytelników – dobrze wiem, o czym opowiada ta powieść. Tak głęboko przeniknęła do kultury, zarówno wysokiej, jak i popularnej, że jej bohaterowie oraz motywy stały się powszechnie rozpoznawalne.

„Lato z Don Kichotem” Williama Marxa to specyficzna analiza dzieła Cervantesa – prowadzona częściowo z przymrużeniem oka, lecz przede wszystkim na poważnie. Błędny Rycerz zostaje przedstawiony jako symbol współczesnego człowieka, dla którego z różnych powodów fikcja, a czasem nawet urojenia, okazują się atrakcyjniejsze od rzeczywistości. To przecież jeden z najważniejszych motywów samej powieści Cervantesa.

Autor zabiera czytelnika w podróż przez świat hiszpańskiej epopei, łącząc literacką analizę z lekkim stylem narracji. Dzięki temu książkę czyta się z dużą przyjemnością. Jej dodatkowym atutem są liczne cytaty z oryginału, przywołane w różnych tłumaczeniach, co pozwala lepiej uchwycić symbolikę i znaczenie słów hiszpańskiego pisarza.

Czterdzieści cztery rozdziały (przypadek?) stanowią zaproszenie do literackiej zabawy. Jednocześnie mogą być świetnym wstępem do poznania „Don Kichota” i zachętą do sięgnięcia po oryginał. Choć sam jeszcze nie przeczytałem powieści Cervantesa, rycerz walczący z wiatrakami i jego wierny giermek od dawna działają na moją wyobraźnię. Coraz mocniej czuję też potrzebę poznania samego dzieła, zamiast ograniczać się do jego interpretacji.

Ciekawym zabiegiem jest już sam tytuł książki. William Marx nie napisał „Lata z Cervantesem”, lecz „Lato z Don Kichotem”, jakby sugerował, że bohater bywa ważniejszy od swojego twórcy. To intrygujące spojrzenie, które po chwili namysłu wydaje się całkiem trafne. Nierzadko przecież bardziej kochamy literackie dzieła niż ich autorów, choć oczywiście zdarzają się wyjątki.

Ta książka może stać się doskonałą zachętą do sięgnięcia po hiszpańską epopeję i pomocą w odkrywaniu jej filozoficznych oraz metafizycznych niuansów. Nie wiem jeszcze, czy jestem gotowy na lekturę „Don Kichota”, ale wiem, że po przeczytaniu książki Williama Marxa jestem tego celu bliżej niż kiedykolwiek wcześniej. To chyba najlepsza rekomendacja, jaką można jej wystawić.

Egzemplarz otrzymałem w ramach współpracy barterowej z @oficyna_noir_sur_blanc

[Gregory Godenne]

Une fantastique introduction à Don Quichotte qui parvient à nous faire découvrir sa modernité extraordinaire, son pouvoir comique et sa dimension philosophique. William Marx nous guide à travers les multiples facettes de l’œuvre et son évolution au cours du temps. On y découvre aussi en creux le profil de Cervantès. Je me suis surpris à m’attacher aux deux héros alors même que leurs aventures ne sont partagées que par le truchement de l’analyse de William Marx.

[KozackaCzytelnia]

Dobrze się bawiłam, czytają tę książkę.

Póki co nie przeczytałam jeszcze „Przygód don Kichota z La Manchy” w całości, choć przymierzałam się przed tegorocznym urlopem. Wiedziałam, że będę przejeżdżać przez hiszpańską Consuegrę, stoją bajecznie malownicze wiatraki.

Książki nie przeczytałam przed wyjazdem, bo mnie pokonał jej polski przekład. Książka jest wiekowa, i to dosłownie, i trochę tu czuć w języku.

No, ale z pomocą przyszedł William Marx, który omówił wybrane, całkiem krótkie fragmenty powieści Cervantesa. Pisze lekko i zrozumiale, dodając tło historyczno-polityczno-kulturowe. Jest tam dużo fajnych smaczków i rzeczy, na które pewnie bym nie zwróciła uwagi.

Doceniam solidną pracę tłumaczki, bo przekładała z języka francuskiego książkę o hiszpańskiej powieści. Tam, gdzie trzeba, odwoływała się do polskiego przekładu, żeby wyłapać wszystkie niuanse językowe.

•współpraca barterowa•

[Ji Bé]

Très belles chroniques à la base radiophoniques qui donnent envie de se (re)plonger dans ce premier roman faisant partie des 10 livres les plus lus au monde.
Cette (re)lecture (et ces chroniques) font actualités et démontre que ce livre s'adapte au temps et considérations présentes.

[Olivier Sagorin]

L’adaptation des chroniques radio au format écrit se ressent un peu mais le contenu reste intéressant avec des inédits comparé aux chroniques radio

[Xi'an]

Très fine analyse des couches de modernité dans Don Q, sur un ton léger (forcément!, pour une chronique radio à 8 heures moins le quart), que j'ai lue en même temps que les deux livres de Don Q

[Christophe Marinier]

Un format très différent et une approche multi dimensionnelle du roman légendaire de Don Quichotte qui éveille l'esprit

[Florian]

Une bonne lecture pour replonger dans les classiques en toute détente.

[magdalena [pani nostalgia]]

"lato z Don Kichotem" czytało się wspaniale i nawet jeśli samej powieści nie czytałam to właśnie tego typu książki sprawiają, że chce się te powiesić poznawać

[Florenceg]

Excellente synthèse et analyse sur Don Quichotte de Cervantès. Je l'ai lue entre les deux tomes et cela m'a vraiment éclairée et facilité la lecture. Je le recommande en parallèle ou en prélude à la découverte des mille deux cents pages des deux romans dans lesquelles il y a des longueurs malgré l'humour sous-jacent de l'auteur. Cela aide vraiment à décrypter et à savourer l'œuvre de Cervantès.

[Hélène]

Des chapitres très courts selon le format de l'émission de radio qui a donné naissance au livre. Un style enlevé, simple et nuancé qui entraîne le lecteur à sa suite. Beaucoup de citations qui permettent de se familiariser avec le style de Cervantes. On peut regretter la nécessaire brièveté mais c'est la collection qui veut ça.
W. Marx suit le trajet des deux livres du Quichotte tout en pointant à chaque chapitre les nouveautés qu'ils instituent, les singularités qui les distinguent des autres livres, l'incroyable réflexivité du texte et le plaisir jovial qu'il y a à le lire.
Je l'ai lu pour me convaincre de lire Don Quichotte. Mission accomplie.