What do you think?
Rate this book
Klagende Kampeerders Sterven Sneller
Gebaseerd op waargebeurde feiten. Of niet?
Ondanks zijn frustrerende ervaringen uit het verleden, vertrekt Arne opnieuw naar een Franse camping om er aan de slag te gaan als receptionist. Hoewel de toeristen naar goede gewoonte volharden in hun missie het personeel tot waanzin te drijven, ontstaat er al snel een hechte band tussen zeven collega’s.
Wanneer een langdurige ruzie danig uit de hand loopt, zitten de vrienden plots met een lijk opgescheept. Wat is hun aandeel in het sterfgeval? Wat doen ze met het lijk? En vooral, slagen ze erin om hun zomer en hun toekomst nog te redden?
Komische thriller, gebaseerd op verschillende voorvallen die auteur Arne Van der Linden heeft meegemaakt tijdens de vijf zomerseizoenen dat hij als receptionist op verschillende vakantiedomeinen werkte.
Ondanks zijn frustrerende ervaringen uit het verleden, vertrekt Arne opnieuw naar een Franse camping om er aan de slag te gaan als receptionist. Hoewel de toeristen naar goede gewoonte volharden in hun missie het personeel tot waanzin te drijven, ontstaat er al snel een hechte band tussen zeven collega’s.
Wanneer een langdurige ruzie danig uit de hand loopt, zitten de vrienden plots met een lijk opgescheept. Wat is hun aandeel in het sterfgeval? Wat doen ze met het lijk? En vooral, slagen ze erin om hun zomer en hun toekomst nog te redden?
Komische thriller, gebaseerd op verschillende voorvallen die auteur Arne Van der Linden heeft meegemaakt tijdens de vijf zomerseizoenen dat hij als receptionist op verschillende vakantiedomeinen werkte.
320 pages, Paperback
Published May 14, 2024
About the author
Arne Van der Linden
3 books6 followersArne Van der Linden is leraar Frans en Nederlands en besloot na een jeugd vol boeken om zelf de pen ter hand te nemen tijdens zijn studie. Zo ontstonden 'Het Project' en diens opvolger 'Lotgenoten'. 'Het Project' is zijn debuut als (jeugd)auteur.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
June 5, 2024
Klagende kampeerders sterven sneller – Arne van der Linden
Ondanks zijn frustrerende ervaringen uit het verleden, vertrekt Arne opnieuw naar een Franse camping om er aan de slag te gaan als receptionist. Hoewel de toeristen naar goede gewoonte volharden in hun missie het personeel tot waanzin te drijven, ontstaat er al snel een hechte band tussen zeven collega's.
Wanneer een langdurige ruzie danig uit de hand loopt, zitten de vrienden plots met een lijk opgescheept. Wat is hun aandeel in het sterfgeval? Wat doen ze met het lijk? En vooral, slagen ze erin om hun zomer en hun toekomst nog te redden?
De donkere cover met daarop centraal een felverlichte tent met bloederige handafdruk schept hoge verwachtingen. Ook de titel en subtitel dragen daaraan bij. ‘Klagende kampeerders sterven sneller. Een camping. Een lichaam. Zeven verdachte vrienden.’
Na twee jeugdboeken is Klagende kampeerders sterven sneller het eerste boek voor volwassenen van Arne Van Der Linden. Tijdens zijn studie werkte de auteur als receptionist op een camping en enkele van die ervaringen verwerkte hij in dit boek.
Het is even wennen aan het taalgebruik, maar eenmaal daar doorheen leest het verhaal vrij vlot. Er zijn hilarische situaties en er is veel (sarcastische) humor, daar moet je wel van houden.
Naast het hoofdpersonage Arne komen er vrij veel personages voor. Je krijgt een aardig beeld van Arne zelf, maar de karakters worden verder niet echt uitgebreid uitgewerkt.
Er is echter weinig spanning en omdat het verhaal weggezet wordt onder de noemer thriller, viel dat me enigszins tegen. De term spannende roman zou bijvoorbeeld meer op z’n plek geweest zijn. Voor wie niet van nagelbijtende thrillers maar wel van kamperen houdt, is dit boek zeker een aanrader!
3 ★
Bedankt Hamley Books voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Ondanks zijn frustrerende ervaringen uit het verleden, vertrekt Arne opnieuw naar een Franse camping om er aan de slag te gaan als receptionist. Hoewel de toeristen naar goede gewoonte volharden in hun missie het personeel tot waanzin te drijven, ontstaat er al snel een hechte band tussen zeven collega's.
Wanneer een langdurige ruzie danig uit de hand loopt, zitten de vrienden plots met een lijk opgescheept. Wat is hun aandeel in het sterfgeval? Wat doen ze met het lijk? En vooral, slagen ze erin om hun zomer en hun toekomst nog te redden?
De donkere cover met daarop centraal een felverlichte tent met bloederige handafdruk schept hoge verwachtingen. Ook de titel en subtitel dragen daaraan bij. ‘Klagende kampeerders sterven sneller. Een camping. Een lichaam. Zeven verdachte vrienden.’
Na twee jeugdboeken is Klagende kampeerders sterven sneller het eerste boek voor volwassenen van Arne Van Der Linden. Tijdens zijn studie werkte de auteur als receptionist op een camping en enkele van die ervaringen verwerkte hij in dit boek.
Het is even wennen aan het taalgebruik, maar eenmaal daar doorheen leest het verhaal vrij vlot. Er zijn hilarische situaties en er is veel (sarcastische) humor, daar moet je wel van houden.
Naast het hoofdpersonage Arne komen er vrij veel personages voor. Je krijgt een aardig beeld van Arne zelf, maar de karakters worden verder niet echt uitgebreid uitgewerkt.
Er is echter weinig spanning en omdat het verhaal weggezet wordt onder de noemer thriller, viel dat me enigszins tegen. De term spannende roman zou bijvoorbeeld meer op z’n plek geweest zijn. Voor wie niet van nagelbijtende thrillers maar wel van kamperen houdt, is dit boek zeker een aanrader!
3 ★
Bedankt Hamley Books voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
July 21, 2024
Als een boek je wordt aangeraden, durf je al eens hoge verwachtingen te hebben, maar het is geen garantie op succes. Ik heb het boek doorworsteld omdat ik de insteek veelbelovend vond en de plot wel wou kennen, maar van de taal gingen mijn tenen krullen. Die is quasi foutloos, dat is het probleem niet, maar bestaat uit een stortvloed aan overbodige omschrijvingen en vergelijkingen. En ik hoef als lezer niet om de vijf zinnen aangesproken te worden. Te veel is te veel.
Eigenlijk heeft het boek drie lagen: het moordverhaal, dat toch een beetje teleurstelde; de anekdotes over kampeerders, af en toe grappig, maar vaker te fel overdreven; en tot slot de belevenissen van het hoofdpersonage, die konden me nog het meest boeien, maar je had veel geduld nodig eer dit luik wat op gang kwam.
Sorry, geen klik met dit boek.
Eigenlijk heeft het boek drie lagen: het moordverhaal, dat toch een beetje teleurstelde; de anekdotes over kampeerders, af en toe grappig, maar vaker te fel overdreven; en tot slot de belevenissen van het hoofdpersonage, die konden me nog het meest boeien, maar je had veel geduld nodig eer dit luik wat op gang kwam.
Sorry, geen klik met dit boek.
November 17, 2024
Wat ik wel vaker zal zeggen tijdens deze bespreking: erg merkwaardig. De plot zit goed in mekaar, de feiten en gebeurtenissen kloppen al speelt het toeval wel een grote rol. Telkens weer komt de schrijver met antwoorden op vragen die nog moeten gesteld worden terwijl wanneer dat dan aan de orde is het toch weer een plottwist blijkt te zijn.
Er zijn twee verhaallijnen die in het boek parallel naast mekaar chronlogisch van begin tot climax lopen. Maar het tweede verhaal begint waar het eerte eindigt. Wat dus van verhaallijn 1 eigenlijk een flashback maakt. Geen ultrakorte hoofdstukjes maar toch kort genoeg om de leessneljheid op te drijven. Dat geldt ook voor de vorm met gedachten en dialogen en zelfs de aktie die vooral bewegingsgericht is.
Het knappe is dat je als lezer al snel doorkrijgt dat verhaallijn twee het vervolg op vehaallijn 1 is en je dan automatisch informatie uit twee probeert te pure om vooruit te lopen op 1. En dat lukt niet echt. Een voorbeeld is dat je weet dat er een dode gaat vallen, want twee gaat over het wegwerken van een lijk, en dat moet dus in 1 gebeuren. Toch blijft de identiteit van het lijk en de manier waarop verborgen.
Het komt levensecht over, jongeren die een vakantiejob doen op een camping in Frankrijk, tegen hun zin en puur voor het geld, en te maken krijgen met vervelende campeerders, collega’s en hun baas. Maar 7 van die jongeren die moeten samenwerken om een moord te verdoezelen maakt het wel uniek en het hoe en waarom maakt het weer erg merkwaardig.
Bijna elke gebeurtenis lijkt voorspelbaar en toch blijkt dat haast altijd anders te lopen, andere gevolgen te hebben en dus het verhaal steeds weer een andere wending te geven. Als lezer lijk je wel aan een elastiek te hangen waar de zwaartekracht van het verhaal je de ene kant optrekt en de middelpuntvliegende kracht van de fantasie van de schrijver de andere kant.
De jobstudenten zijn jong, oppervlakkig en lui. Ze denken vooral aan het vermijden van verantwoordelijkheden en de bijhorende problemen, plezier maken, eten, drinken en seks. De campeerders hebben nukken en grillen, willen meer dan waar ze voor betaald hebben en proberen de jobstudenten voor hun karretje te spannen. De campingbaas vermijdt alle contact met de wereld, is enkel op geld uit zonder problemen te krijgen of er zelf voor te moeten werken.
De jongeren onderling vormen kliekjes naargelang hun functie, animator, barpersoneel, keuken, balie, redders, enz.
Dit is levensecht, wat niet verwonderlijk is daar de schrijver hier een stukje autobiografisch materiaal verwerkt. Uit de tekst blijkt ook zijn grondige kennis van zowel het Frans als de verbasterde belgische versie er van (hij is dan ook leraar Frans).
Diepgang en ontwikkeling van de karakters zit er niet in. Dat hoort er ook niet bij. Zowel de karakters als het boek op zich geven blijk van platvloers egoïsme, jeugd en luiheid. Het feit dat het over de totale tijdspanne van het boek de zomervakantiemaanden van 1 bepaald jaar beslaan laat ook niet veel karakterevolutie toe.
De locatie is een camping in Frankrijk tijdens de zomermaanden. De drukte, de taalproblemen, het lawaai, de vakantiestemming en de irritaties vallen elk jaar weer opnieuw op elke camping te beleven. Dat stuk is een gecondenseeerd biografisch stuk uit het leven van de schrijver (waar het wel meerdere jaren beslaat) en absoluut echt. Het ongeluk/de moord en het ontwijken van de schuld is dan weer de vrijheid van de schrijver om van een alledaags gegeven een thriller te maken.
Er zijn heel veel (kleine) spannende momenten terwijl er ook nog een een constante spanningslijn doorheen het boek loopt. Doordat de schrijver er voor gekozen heeft om de twee verhaallijnen doormekaar te laten lopen terwijl ze eigenlijk chronologisch na mekaar komen krijg je als lezer de neiging om constant terug te willen bladeren. Naargelang verhaallijn 1 vordert wil je teruggaan in verhaallijn twee omdat dan pas vele details in hun context passen. En anderzijds wil je het omgekeerde doen naargelang verhaallijn twee vordert omdat je natuurlijk in de tijd vooruitspringt en terug wil om het hoe en het waarom met mekaar in verband te brengen.
De grote spanning zou kunnen zijn of er wel een moord zal volgen, maar doordat de gevolgen van de moord het beginpunt van verhaallijn twee zijn, weet je dit uiteraard al vanaf het begin. Wie de dode is blijft dan weer een verrassing als wordt pas veel later duidelijk waarom dat eigenlijk heel spannend is. De grote climax is de vraag of ze er mee zullen wegkomen dan wel naar de gevangenis gaan. Een vraag die beantwoord wordt maar waar de schrijver toch de spanning weer naar de context en niet naar het feit zelf verlegt.
Net zoals de vorm van het verhaal is ook het onderdeel ‘spanning’ merkwaardig te noemen. De spanning zit in de kleine, onverwachte wendingen die het verhaal neemt en veel minder in de grote vragen die gewoonlijk bij thrillers de dienst uitmaken.
Dit verhaal is erg beeldend. Om in Frankrijk te blijven, de Académie Française zal dit nooit een goed boek vinden omdat het helemaal niet hoogdravend is, de nadruk ligt op de jonge, jolige, bruuske spreektaal van vandaag en helemaal niet op prachtige taalkundige volzinnen en vondsten.
Het is misschien niet mijn kopje thee en toont toch wel aan dat de schrijfervaring van de auteur tot hiertoe bestond uit jeugdboeken. Dat geeft het wel een aparte insteek.
Het leest vlot en prettig weg, de arrogantie, oppervlakkigheid en egoïsme van de jonge jobstudenten zorgt soms voor irritatie, wat eerder wijst op mijn onverdraagzaamheid en gevorderde leeftijd dan op een fout van de schrijver. Om te eindigen zoals ik begon: het is vooral een heel merkwaardig boek, dat verdient om gelezen te worden.
Er zijn twee verhaallijnen die in het boek parallel naast mekaar chronlogisch van begin tot climax lopen. Maar het tweede verhaal begint waar het eerte eindigt. Wat dus van verhaallijn 1 eigenlijk een flashback maakt. Geen ultrakorte hoofdstukjes maar toch kort genoeg om de leessneljheid op te drijven. Dat geldt ook voor de vorm met gedachten en dialogen en zelfs de aktie die vooral bewegingsgericht is.
Het knappe is dat je als lezer al snel doorkrijgt dat verhaallijn twee het vervolg op vehaallijn 1 is en je dan automatisch informatie uit twee probeert te pure om vooruit te lopen op 1. En dat lukt niet echt. Een voorbeeld is dat je weet dat er een dode gaat vallen, want twee gaat over het wegwerken van een lijk, en dat moet dus in 1 gebeuren. Toch blijft de identiteit van het lijk en de manier waarop verborgen.
Het komt levensecht over, jongeren die een vakantiejob doen op een camping in Frankrijk, tegen hun zin en puur voor het geld, en te maken krijgen met vervelende campeerders, collega’s en hun baas. Maar 7 van die jongeren die moeten samenwerken om een moord te verdoezelen maakt het wel uniek en het hoe en waarom maakt het weer erg merkwaardig.
Bijna elke gebeurtenis lijkt voorspelbaar en toch blijkt dat haast altijd anders te lopen, andere gevolgen te hebben en dus het verhaal steeds weer een andere wending te geven. Als lezer lijk je wel aan een elastiek te hangen waar de zwaartekracht van het verhaal je de ene kant optrekt en de middelpuntvliegende kracht van de fantasie van de schrijver de andere kant.
De jobstudenten zijn jong, oppervlakkig en lui. Ze denken vooral aan het vermijden van verantwoordelijkheden en de bijhorende problemen, plezier maken, eten, drinken en seks. De campeerders hebben nukken en grillen, willen meer dan waar ze voor betaald hebben en proberen de jobstudenten voor hun karretje te spannen. De campingbaas vermijdt alle contact met de wereld, is enkel op geld uit zonder problemen te krijgen of er zelf voor te moeten werken.
De jongeren onderling vormen kliekjes naargelang hun functie, animator, barpersoneel, keuken, balie, redders, enz.
Dit is levensecht, wat niet verwonderlijk is daar de schrijver hier een stukje autobiografisch materiaal verwerkt. Uit de tekst blijkt ook zijn grondige kennis van zowel het Frans als de verbasterde belgische versie er van (hij is dan ook leraar Frans).
Diepgang en ontwikkeling van de karakters zit er niet in. Dat hoort er ook niet bij. Zowel de karakters als het boek op zich geven blijk van platvloers egoïsme, jeugd en luiheid. Het feit dat het over de totale tijdspanne van het boek de zomervakantiemaanden van 1 bepaald jaar beslaan laat ook niet veel karakterevolutie toe.
De locatie is een camping in Frankrijk tijdens de zomermaanden. De drukte, de taalproblemen, het lawaai, de vakantiestemming en de irritaties vallen elk jaar weer opnieuw op elke camping te beleven. Dat stuk is een gecondenseeerd biografisch stuk uit het leven van de schrijver (waar het wel meerdere jaren beslaat) en absoluut echt. Het ongeluk/de moord en het ontwijken van de schuld is dan weer de vrijheid van de schrijver om van een alledaags gegeven een thriller te maken.
Er zijn heel veel (kleine) spannende momenten terwijl er ook nog een een constante spanningslijn doorheen het boek loopt. Doordat de schrijver er voor gekozen heeft om de twee verhaallijnen doormekaar te laten lopen terwijl ze eigenlijk chronologisch na mekaar komen krijg je als lezer de neiging om constant terug te willen bladeren. Naargelang verhaallijn 1 vordert wil je teruggaan in verhaallijn twee omdat dan pas vele details in hun context passen. En anderzijds wil je het omgekeerde doen naargelang verhaallijn twee vordert omdat je natuurlijk in de tijd vooruitspringt en terug wil om het hoe en het waarom met mekaar in verband te brengen.
De grote spanning zou kunnen zijn of er wel een moord zal volgen, maar doordat de gevolgen van de moord het beginpunt van verhaallijn twee zijn, weet je dit uiteraard al vanaf het begin. Wie de dode is blijft dan weer een verrassing als wordt pas veel later duidelijk waarom dat eigenlijk heel spannend is. De grote climax is de vraag of ze er mee zullen wegkomen dan wel naar de gevangenis gaan. Een vraag die beantwoord wordt maar waar de schrijver toch de spanning weer naar de context en niet naar het feit zelf verlegt.
Net zoals de vorm van het verhaal is ook het onderdeel ‘spanning’ merkwaardig te noemen. De spanning zit in de kleine, onverwachte wendingen die het verhaal neemt en veel minder in de grote vragen die gewoonlijk bij thrillers de dienst uitmaken.
Dit verhaal is erg beeldend. Om in Frankrijk te blijven, de Académie Française zal dit nooit een goed boek vinden omdat het helemaal niet hoogdravend is, de nadruk ligt op de jonge, jolige, bruuske spreektaal van vandaag en helemaal niet op prachtige taalkundige volzinnen en vondsten.
Het is misschien niet mijn kopje thee en toont toch wel aan dat de schrijfervaring van de auteur tot hiertoe bestond uit jeugdboeken. Dat geeft het wel een aparte insteek.
Het leest vlot en prettig weg, de arrogantie, oppervlakkigheid en egoïsme van de jonge jobstudenten zorgt soms voor irritatie, wat eerder wijst op mijn onverdraagzaamheid en gevorderde leeftijd dan op een fout van de schrijver. Om te eindigen zoals ik begon: het is vooral een heel merkwaardig boek, dat verdient om gelezen te worden.
December 21, 2024
Een geweldige cover heeft de thriller ‘Klagende kampeerders sterven sneller’ van Arne van der Linden. Een donkere nacht op een camping waar op een tentdoek bloedsporen zitten én een bloederige handafdruk. De titel heeft rode bloedachtige letters die daardoor gelijk opvallen.
Het verhaal
Arne heeft, ondanks zijn vervelende werkervaringen uit het verleden, gesolliciteerd naar een baan als receptionist op een Franse camping. Hij is aangenomen en vertrekt naar het Franse plaatsje Bergerac. Hij gaat snel aan de slag en wordt overrompeld door de campinggasten die altijd erg volhardend zijn met het klagen. Arne en zijn collega’s worden er bijna stapelgek van.
De groep van zeven collega’s krijgt door de gemeenschappelijke frustraties een hechte band. Ze zijn er voor elkaar. Door een erg akelig voorval zit de vriendengroep ineens opgescheept met een lijk. En nu? Wat moeten ze met dit lijk doen? En wat is hun aandeel in de gebeurtenis met een dodelijk slachtoffer? Kunnen ze hun toekomst nog redden…….
Mijn mening
Wat gaat er allemaal gebeuren in de thriller ‘Klagende kampeerders sterven sneller’ van Arne van der Linden? De quote ‘gebaseerd op waargebeurde feiten. Of niet?’ die op de achterkant van het boek staat vind ik een hele prikkelende. En aangezien de hoofdpersonage dezelfde naam heeft als de auteur van het boek, kun je als lezer toch alleen maar heel nieuwsgierig zijn, vind ik.
Ik was dit in ieder geval zeker en ik baalde dan ook als een stekker dat ik niet lekker in het verhaal kwam. Ik heb zeker last gehad van de Franse teksten die in deze thriller zijn verwerkt. Het kan een tekortkoming van mij zijn want ik beheers de Frans taal niet. Maar ik heb me er niet door laten weerhouden om verder te lezen. Ik merkte op enig moment, waar precies die ommekeer zat kan ik niet zeggen, dat het lezen ineens vlotter ging. Ik zat waarachtig ineens goed in het verhaal!
Wat krijgt de receptionist Arne veel ellende over zich heen van de kampeerders. En dan maar rustig en netjes blijven…..Respect heb ik daarvoor. Iedereen wil een fijne vakantie maar wanneer er tot onredelijkheid zaken op het bordje van een receptionist wordt gelegd… kijk ik niet raar op dat de bom een keer barst. Wat dat betreft zouden alle kampeerders deze thriller moeten lezen.
Door het sarcasme en de humor die Arne van der Linden in ‘Klagende kampeerders sterven sneller’ heeft gestopt, schoot ik regelmatig in de lach. Maar in deze thriller staan ook ernstige misdragingen van personages en die haalden het bloed onder mijn nagels vandaan. Dat gedrag is echt niet te accepteren! Ik kan het altijd waarderen wanneer een auteur in zijn of haar verhaal aandacht besteedt aan maatschappelijke problemen die niet door de beugel kunnen.
Er zijn in de ‘Klagende kampeerders sterven sneller’ twee verhaallijnen. De een gaat over de dagelijkse gang van zaken over een groep werkende personeelsleden op de Franse camping Domaine de la Colline. Zoals aangegeven heeft die groep veel te verduren. Het andere verhaal gaat over een lijk waar een groep vrienden mee opgescheept zitten.
De auteur heeft er voor gezorgd dat ik me als lezer lang afvraag waar het lijk in vredesnaam vandaan komt. Natuurlijk heeft hij er voor gezorgd dat alle puzzelstukjes op zijn plaats vallen en mij met vraagtekens heeft achtergelaten.
De grootste vraag die blijft hangen is: Wat is er waar van de quote…..
‘Klagende kampeerders sterven sneller’ krijgt van mij 3,5 sterren.
Het verhaal
Arne heeft, ondanks zijn vervelende werkervaringen uit het verleden, gesolliciteerd naar een baan als receptionist op een Franse camping. Hij is aangenomen en vertrekt naar het Franse plaatsje Bergerac. Hij gaat snel aan de slag en wordt overrompeld door de campinggasten die altijd erg volhardend zijn met het klagen. Arne en zijn collega’s worden er bijna stapelgek van.
De groep van zeven collega’s krijgt door de gemeenschappelijke frustraties een hechte band. Ze zijn er voor elkaar. Door een erg akelig voorval zit de vriendengroep ineens opgescheept met een lijk. En nu? Wat moeten ze met dit lijk doen? En wat is hun aandeel in de gebeurtenis met een dodelijk slachtoffer? Kunnen ze hun toekomst nog redden…….
Mijn mening
Wat gaat er allemaal gebeuren in de thriller ‘Klagende kampeerders sterven sneller’ van Arne van der Linden? De quote ‘gebaseerd op waargebeurde feiten. Of niet?’ die op de achterkant van het boek staat vind ik een hele prikkelende. En aangezien de hoofdpersonage dezelfde naam heeft als de auteur van het boek, kun je als lezer toch alleen maar heel nieuwsgierig zijn, vind ik.
Ik was dit in ieder geval zeker en ik baalde dan ook als een stekker dat ik niet lekker in het verhaal kwam. Ik heb zeker last gehad van de Franse teksten die in deze thriller zijn verwerkt. Het kan een tekortkoming van mij zijn want ik beheers de Frans taal niet. Maar ik heb me er niet door laten weerhouden om verder te lezen. Ik merkte op enig moment, waar precies die ommekeer zat kan ik niet zeggen, dat het lezen ineens vlotter ging. Ik zat waarachtig ineens goed in het verhaal!
Wat krijgt de receptionist Arne veel ellende over zich heen van de kampeerders. En dan maar rustig en netjes blijven…..Respect heb ik daarvoor. Iedereen wil een fijne vakantie maar wanneer er tot onredelijkheid zaken op het bordje van een receptionist wordt gelegd… kijk ik niet raar op dat de bom een keer barst. Wat dat betreft zouden alle kampeerders deze thriller moeten lezen.
Door het sarcasme en de humor die Arne van der Linden in ‘Klagende kampeerders sterven sneller’ heeft gestopt, schoot ik regelmatig in de lach. Maar in deze thriller staan ook ernstige misdragingen van personages en die haalden het bloed onder mijn nagels vandaan. Dat gedrag is echt niet te accepteren! Ik kan het altijd waarderen wanneer een auteur in zijn of haar verhaal aandacht besteedt aan maatschappelijke problemen die niet door de beugel kunnen.
Er zijn in de ‘Klagende kampeerders sterven sneller’ twee verhaallijnen. De een gaat over de dagelijkse gang van zaken over een groep werkende personeelsleden op de Franse camping Domaine de la Colline. Zoals aangegeven heeft die groep veel te verduren. Het andere verhaal gaat over een lijk waar een groep vrienden mee opgescheept zitten.
De auteur heeft er voor gezorgd dat ik me als lezer lang afvraag waar het lijk in vredesnaam vandaan komt. Natuurlijk heeft hij er voor gezorgd dat alle puzzelstukjes op zijn plaats vallen en mij met vraagtekens heeft achtergelaten.
De grootste vraag die blijft hangen is: Wat is er waar van de quote…..
‘Klagende kampeerders sterven sneller’ krijgt van mij 3,5 sterren.
June 10, 2024
Tegen beter weten in solliciteert Arne voor de derde keer op rij om als seizoensarbeider in de zomer aan de slag te gaan. In het verleden bezorgden de campingbezoekers hem soms mateloze irritaties en frustraties maar een zomerjob met als bonus een verblijf in de zon, gratis eten en een extra gespijsde bankrekening geef je als student natuurlijk niet zomaar uit handen. Deze keer komt hij terecht op een Franse camping waar hij als receptionist aan de slag mag gaan. Na een ietwat woelige start ontstaat er al snel een hechte band tussen de collega seizoensarbeiders. Een zomerlange ruzie loopt echter danig uit de hand, waardoor de vrienden op het einde van hun tewerkstelling opgescheept zitten met een lijk. Wat nu? Slagen ze erin zich van het lijk te ontdoen? En kunnen ze alsnog hun nazomer en verdere toekomst redden of is alles hopeloos verloren?
'Klagende kampeerders sterven sneller' is voor mij de eerste kennismaking met auteur Arne Van der Linden. De cover, de titel en de ondertitel triggerden mijn nieuwsgierigheid al snel, het riep een bepaalde vorm van mysterie en spanning op, wat zeker uitnodigend was om in het verhaal te duiken.
Achteraf bekeken kan de cover mogelijks bepaalde verwachtingen opwerpen bij fervente thrillerlezers die misschien niet helemaal aan hun trekken zullen komen met dit boek. Zelf vind ik het een bijzonder geslaagd boek, maar ik zou het eerder categoriseren als 'spannend' boek maar niet noodzakelijk als 'thriller'. Het verhaal zelf is opgebouwd in verschillende tijdsspannes (voorseizoen, hoogseizoen en naseizoen) en gedurende het verhaal wordt er ook met korte stukjes naar de toekomst gesprongen. De nadruk van het verhaal ligt vooral op de gebeurtenissen die de vrienden meemaken tijdens hun zomer op de camping en hetgeen ertoe geleid heeft dat er überhaupt sprake is van een lijk, maar de focus van het boek ligt dus niet zozeer op het onderzoek nadat de dode gevallen is.
De schrijfstijl van Van der Linden is werkelijk uniek, speels en tegelijkertijd gevat en ad rem en vooral vol van een heerlijke sarcastische humoristische ondertoon. Door de lezer rechtstreeks aan te spreken en het verhaal werkelijk 'te vertellen' springt het boek er voor mij ook extra uit, de schrijfstijl voelt daardoor echt verfrissend en origineel aan. Het hoofdpersonage is het beste uitgewerkt, wat ook logisch is aangezien hij de lezer rechtstreeks aanspreekt en je dus vooral zijn gedachtengang en ideeën kan volgen. De rest van de personages zijn goed maar niet al te uitgebreid uitgewerkt, wat trouwens het plezier van het lezen op geen enkel moment belemmert. Daar waar ik zelf als kind jaarlijks met de caravan naar Frankrijk op vakantie ging en als volwassene jarenlang in een even klantvriendelijke (commerciële) functie tewerkgesteld was, waren de diverse types van kampeerders én de gebeurtenissen die zich in het boek afspeelden voor mij heel herkenbaar én hilarisch. Ik heb tijdens het lezen meer dan eens een nostalgische lach op mijn gezicht gehad en las het boek werkelijk in één ruk uit!
Wat mij betreft een heerlijke, (sarcastische) humoristische aanrader van formaat (weliswaar met de
voetnoot dat het geen 'standaard'thriller is)
'Klagende kampeerders sterven sneller' is voor mij de eerste kennismaking met auteur Arne Van der Linden. De cover, de titel en de ondertitel triggerden mijn nieuwsgierigheid al snel, het riep een bepaalde vorm van mysterie en spanning op, wat zeker uitnodigend was om in het verhaal te duiken.
Achteraf bekeken kan de cover mogelijks bepaalde verwachtingen opwerpen bij fervente thrillerlezers die misschien niet helemaal aan hun trekken zullen komen met dit boek. Zelf vind ik het een bijzonder geslaagd boek, maar ik zou het eerder categoriseren als 'spannend' boek maar niet noodzakelijk als 'thriller'. Het verhaal zelf is opgebouwd in verschillende tijdsspannes (voorseizoen, hoogseizoen en naseizoen) en gedurende het verhaal wordt er ook met korte stukjes naar de toekomst gesprongen. De nadruk van het verhaal ligt vooral op de gebeurtenissen die de vrienden meemaken tijdens hun zomer op de camping en hetgeen ertoe geleid heeft dat er überhaupt sprake is van een lijk, maar de focus van het boek ligt dus niet zozeer op het onderzoek nadat de dode gevallen is.
De schrijfstijl van Van der Linden is werkelijk uniek, speels en tegelijkertijd gevat en ad rem en vooral vol van een heerlijke sarcastische humoristische ondertoon. Door de lezer rechtstreeks aan te spreken en het verhaal werkelijk 'te vertellen' springt het boek er voor mij ook extra uit, de schrijfstijl voelt daardoor echt verfrissend en origineel aan. Het hoofdpersonage is het beste uitgewerkt, wat ook logisch is aangezien hij de lezer rechtstreeks aanspreekt en je dus vooral zijn gedachtengang en ideeën kan volgen. De rest van de personages zijn goed maar niet al te uitgebreid uitgewerkt, wat trouwens het plezier van het lezen op geen enkel moment belemmert. Daar waar ik zelf als kind jaarlijks met de caravan naar Frankrijk op vakantie ging en als volwassene jarenlang in een even klantvriendelijke (commerciële) functie tewerkgesteld was, waren de diverse types van kampeerders én de gebeurtenissen die zich in het boek afspeelden voor mij heel herkenbaar én hilarisch. Ik heb tijdens het lezen meer dan eens een nostalgische lach op mijn gezicht gehad en las het boek werkelijk in één ruk uit!
Wat mij betreft een heerlijke, (sarcastische) humoristische aanrader van formaat (weliswaar met de
voetnoot dat het geen 'standaard'thriller is)
August 30, 2024
Hi fellow booklovers🏕️
-Recensie: Klagende kampeerders sterven sneller, Arne van der Linden-
🇳🇱: Waar gaat het boek over:
Gebaseerd op waargebeurde feiten. Of niet?
Ondanks zijn frustrerende ervaringen uit het verleden, vertrekt Arne opnieuw naar een Franse camping om er aan de slag te gaan als receptionist. Hoewel de toeristen naar goede gewoonte volharden in hun missie het personeel tot waanzin te drijven, ontstaat er al snel een hechte band tussen zeven collega’s.
Wanneer een langdurige ruzie danig uit de hand loopt, zitten de vrienden plots met een lijk opgescheept. Wat is hun aandeel in het sterfgeval? Wat doen ze met het lijk? En vooral, slagen ze erin om hun zomer en hun toekomst nog te redden?
Klagende Kampeerders sterven sneller werd gebaseerd op verschillende voorvallen die auteur Arne Van der Linden heeft meegemaakt tijdens de vijf zomerseizoenen dat hij als receptionist op verschillende vakantiedomeinen werkte.
Het heeft even geduurd maar hier is dan eindelijk mijn recensie over ‘Klagende kampeerders sterven sneller’!🫣
Dit is het eerste boek dat ik lees van Arne van der Linden en ik zal alvast verklappen dat ik er erg van genoten heb!
De cover sprak me gelijk aan, lekker fel, een spannend lettertype en een pakkende quote😆
Ik moest eerst even wennen aan de schrijfstijl, Arne heeft een unieke speelse manier met zinnen maken:)
De humor was met veel sarcasme wat ik persoonlijk heerlijk vind!
De spanning vond ik wel wat meevallen.. Echter paste dat wel bij het verhaal en de personages😎
Door de speling van de verschillende tijden (hoogseizoen, voorseizoen en naseizoen) werd je iets meer het verhaal ingetrokken, je beleefd het zelf mee. Daardoor kon ik op bepaalde momenten het boek echt niet weg leggen⭐️
Ik heb genoten van het lezen van dit boek en ik ben erg benieuwd wat @arnevdlinden voor ons in de toekomst maakt🔥
Ik geef dit boek ⭐️ ⭐️ ⭐️⭐️/5 sterren!
[ontzettend bedankt @uitgeverijhamleybooks voor dit recensie exemplaar<3]
-Recensie: Klagende kampeerders sterven sneller, Arne van der Linden-
🇳🇱: Waar gaat het boek over:
Gebaseerd op waargebeurde feiten. Of niet?
Ondanks zijn frustrerende ervaringen uit het verleden, vertrekt Arne opnieuw naar een Franse camping om er aan de slag te gaan als receptionist. Hoewel de toeristen naar goede gewoonte volharden in hun missie het personeel tot waanzin te drijven, ontstaat er al snel een hechte band tussen zeven collega’s.
Wanneer een langdurige ruzie danig uit de hand loopt, zitten de vrienden plots met een lijk opgescheept. Wat is hun aandeel in het sterfgeval? Wat doen ze met het lijk? En vooral, slagen ze erin om hun zomer en hun toekomst nog te redden?
Klagende Kampeerders sterven sneller werd gebaseerd op verschillende voorvallen die auteur Arne Van der Linden heeft meegemaakt tijdens de vijf zomerseizoenen dat hij als receptionist op verschillende vakantiedomeinen werkte.
Het heeft even geduurd maar hier is dan eindelijk mijn recensie over ‘Klagende kampeerders sterven sneller’!🫣
Dit is het eerste boek dat ik lees van Arne van der Linden en ik zal alvast verklappen dat ik er erg van genoten heb!
De cover sprak me gelijk aan, lekker fel, een spannend lettertype en een pakkende quote😆
Ik moest eerst even wennen aan de schrijfstijl, Arne heeft een unieke speelse manier met zinnen maken:)
De humor was met veel sarcasme wat ik persoonlijk heerlijk vind!
De spanning vond ik wel wat meevallen.. Echter paste dat wel bij het verhaal en de personages😎
Door de speling van de verschillende tijden (hoogseizoen, voorseizoen en naseizoen) werd je iets meer het verhaal ingetrokken, je beleefd het zelf mee. Daardoor kon ik op bepaalde momenten het boek echt niet weg leggen⭐️
Ik heb genoten van het lezen van dit boek en ik ben erg benieuwd wat @arnevdlinden voor ons in de toekomst maakt🔥
Ik geef dit boek ⭐️ ⭐️ ⭐️⭐️/5 sterren!
[ontzettend bedankt @uitgeverijhamleybooks voor dit recensie exemplaar<3]
December 6, 2024
Dit boek en ik waren helaas geen match. Hoewel het begon met een spannende proloog die mij liet denken dat dit een spannend verhaal ging zijn, viel dit tegen. Het verhaal wordt verteld in twee verhaallijnen. De een gaat over de dagelijkse gang van zaken op de camping en de ander over het lijk dat er ineens is.
De hoofdstukken over het lijk vond ik erg vlot en erg leuk. De hoofdstukken over de dagelijkse gang van zaken vond ik in dat opzicht erg tegenvallen. Door de, voor mij, niet zo vlotte schrijfstijl met veel sarcastische humor kwam ik er erg moeilijk in. Mijn aandacht kon niet bij het boek blijven en ik moest telkens weer teruglezen. Hierdoor heb ik erg lang over het verhaal gedaan. Er worden vooral veel verschillende campinggasten omschreven die allemaal iets te klagen hadden bij Arne en af en toe gebeurt er iets anders tussendoor. Voor mij was dit niet genoeg om het spannend te maken.
Dat al die klagende kampeerders het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen is wel duidelijk en dat voel je ook erg mee. Het liefst zou je ze zelf uit het boek trekken om even te laten weten hoe je ‘normaal’ moet doen. Hoe vaak Arne dus ook de rust weet te bewaren is bewonderenswaardig.
Je leert veel personages oppervlakkig kennen. Nu was het voor dit verhaal ook absoluut niet nodig dat we de diepgang zouden opzoeken. Het is een leuk gezelschap van vrouwen en mannen die samen ineens met een lijk zitten. Hoe, wie, waar en waarom wordt gedurende het verhaal duidelijk. Ik moet zeggen dat ik er met de ‘wie’ naast zat. Ik had twee opties in gedachten, maar beide waren niet goed.
Helaas, zoals ik net al aangaf, zijn dit boek en ik geen match. Voor mij was het niet spannend of interessant genoeg. Ik zag op Hebban goede recensies, dus laat je zeker niet door mij ontmoedigen om dit boek te gaan lezen. Gelukkig heeft iedereen een andere smaak en in dit geval is dit niet mijn smaak. Hoewel ik had gehoopt dat het anders zou zijn, kan ik het niet mooier maken dan het is.
De hoofdstukken over het lijk vond ik erg vlot en erg leuk. De hoofdstukken over de dagelijkse gang van zaken vond ik in dat opzicht erg tegenvallen. Door de, voor mij, niet zo vlotte schrijfstijl met veel sarcastische humor kwam ik er erg moeilijk in. Mijn aandacht kon niet bij het boek blijven en ik moest telkens weer teruglezen. Hierdoor heb ik erg lang over het verhaal gedaan. Er worden vooral veel verschillende campinggasten omschreven die allemaal iets te klagen hadden bij Arne en af en toe gebeurt er iets anders tussendoor. Voor mij was dit niet genoeg om het spannend te maken.
Dat al die klagende kampeerders het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen is wel duidelijk en dat voel je ook erg mee. Het liefst zou je ze zelf uit het boek trekken om even te laten weten hoe je ‘normaal’ moet doen. Hoe vaak Arne dus ook de rust weet te bewaren is bewonderenswaardig.
Je leert veel personages oppervlakkig kennen. Nu was het voor dit verhaal ook absoluut niet nodig dat we de diepgang zouden opzoeken. Het is een leuk gezelschap van vrouwen en mannen die samen ineens met een lijk zitten. Hoe, wie, waar en waarom wordt gedurende het verhaal duidelijk. Ik moet zeggen dat ik er met de ‘wie’ naast zat. Ik had twee opties in gedachten, maar beide waren niet goed.
Helaas, zoals ik net al aangaf, zijn dit boek en ik geen match. Voor mij was het niet spannend of interessant genoeg. Ik zag op Hebban goede recensies, dus laat je zeker niet door mij ontmoedigen om dit boek te gaan lezen. Gelukkig heeft iedereen een andere smaak en in dit geval is dit niet mijn smaak. Hoewel ik had gehoopt dat het anders zou zijn, kan ik het niet mooier maken dan het is.
May 12, 2024
"Klagende kampeerders sterven sneller" van Arne Van Der Linden is een meesterlijk geschreven, meeslepende thriller die je vanaf de eerste pagina in zijn greep houdt. Het verhaal begint met een groep jongeren die op een Franse familiecamping werken, waar een felle ruzie escaleert tot een situatie waarin zeven vrienden plotseling met een lijk worden geconfronteerd.
Van Der Linden weeft op briljante wijze spanning, humor en menselijkheid door elkaar, waardoor het verhaal zowel intrigerend als vermakelijk is. De personages zijn levendig en goed ontwikkeld, waardoor je als lezer echt meeleeft met hun dilemma's en angsten. Hun onderlinge dynamiek voegt een extra laag van complexiteit toe aan het plot, waardoor je voortdurend op het puntje van je stoel zit.
Daarnaast is de schrijfstijl ook echt meesterlijk. Uniek, creatief, gevat. Ik was vaak geboeid door de zinsbouw en woordkeuzes.
"Klagende kampeerders sterven sneller" is een absolute aanrader voor liefhebbers van spannende en intelligente thrillers. Het is een boek dat je niet meer loslaat tot je de laatste pagina hebt omgeslagen, en zelfs dan laat het je nog lang nadenken. Zonder twijfel één van de beste boeken die Hamley Books ooit heeft uitgegeven!
Van Der Linden weeft op briljante wijze spanning, humor en menselijkheid door elkaar, waardoor het verhaal zowel intrigerend als vermakelijk is. De personages zijn levendig en goed ontwikkeld, waardoor je als lezer echt meeleeft met hun dilemma's en angsten. Hun onderlinge dynamiek voegt een extra laag van complexiteit toe aan het plot, waardoor je voortdurend op het puntje van je stoel zit.
Daarnaast is de schrijfstijl ook echt meesterlijk. Uniek, creatief, gevat. Ik was vaak geboeid door de zinsbouw en woordkeuzes.
"Klagende kampeerders sterven sneller" is een absolute aanrader voor liefhebbers van spannende en intelligente thrillers. Het is een boek dat je niet meer loslaat tot je de laatste pagina hebt omgeslagen, en zelfs dan laat het je nog lang nadenken. Zonder twijfel één van de beste boeken die Hamley Books ooit heeft uitgegeven!
Read
June 23, 2024Ik heb dit boek verward voor een young adult. Dus helaas was het niet helemaal mijn ding. Ik ga geen rating geven, omdat ik het niet heb uitgelezen, maar dit is dus een volwassen boek en dat valt te merken. Als je houdt van een complexere schijfstijl met veel aandacht voor detail, een klein beetje humor en een hoop bijna filosofische rants over het leven van een receptionist, is het wellicht een boek voor jou.
May 31, 2024
Een ontspannend spannend verhaal! Na het lezen van ‘Klagende kampeerders sterven sneller’ is een vakantie met de ‘kèrèvèn’ nooit meer hetzelfde! 😅 Arne Van Der Linden heeft feit (zijn ervaring als jobstudent) en fictie (hopelijk de moord…) verwerkt in dit amusant én meeslepend verhaal, met een grote portie sarcasme! Ik heb er alvast van genoten!
August 25, 2024
Een verhaal waar ik meer van had verwacht. Door de vertelstijl was ik nog voor een derde van het verhaal al de draad kwijt en ben ik de rest van het boek bezig geweest om een logica in het geheel te vinden. Volgende keer hopelijk beter.
August 27, 2024
3,5/5 ⭐️
August 21, 2025
In deze thriller wisselt het verhaal af tussen heden en verleden. Al vanaf de eerste pagina weet je dat er een moord gepleegd is, maar zowel dader als slachtoffer blijven een raadsel. Door de flashbacks ontdek je stukje bij beetje de puzzel, wat zeker nieuwsgierig maakt.
Het verhaal wordt verteld vanuit één perspectief, wat het overzichtelijk en makkelijk te volgen houdt. Toch miste ik wat spanning: het boek bleef voor mij op veel momenten voorspelbaar en kon me daardoor niet helemaal verrassen.
Al met al een vlot geschreven verhaal met een leuk concept, maar voor mij net iets te weinig diepgang en spanning om écht te beklijven.
Het verhaal wordt verteld vanuit één perspectief, wat het overzichtelijk en makkelijk te volgen houdt. Toch miste ik wat spanning: het boek bleef voor mij op veel momenten voorspelbaar en kon me daardoor niet helemaal verrassen.
Al met al een vlot geschreven verhaal met een leuk concept, maar voor mij net iets te weinig diepgang en spanning om écht te beklijven.
May 8, 2024
Het boek start met een proloog wat anders is als anders en dat maakt me wel nieuwsgierig. Daarna is het boek opgedeeld in Voorseizoen, Hoogseizoen en Naseizoen. Je maakt kennis met de groep jongeren die het hele seizoen op de camping werken en buiten samen werken ook vriendschappen opbouwen. Tussen de hoofdstukken door lees je steeds een stuk over een lijk maar hoe of wat, wordt pas later in het verhaal duidelijk. Dit houdt de spanning en je nieuwsgierigheid wel vast, het is een leuke afwisseling in het verhaal. Het verhaal is op een leuke manier geschreven, er zit naast spanning ook humor in het verhaal. Waar ik me alleen aan ergerde is het Frans wat steeds in het verhaal terugkomt, daardoor haperde het verhaal voor mij steeds en kon ik niet lekker doorlezen.
August 25, 2024
Een verhaal waar ik meer van had verwacht. Door de vertelstijl was ik nog voor een derde van het verhaal al de draad kwijt en ben ik de rest van het boek bezig geweest om een logica in het geheel te vinden. Volgende keer hopelijk beter.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews