Jurnal de razboi 1940-1945

by Hanny Michaelis

In jurnalul sau de razboi, poeta Hanny Michaelis isi descrie viata de eleva la un liceu de limbi clasice din Amsterdam, ca fata in casa si in clandestinitate, ascunzandu-se de nazisti. Din ziua in care a inceput sa tina un jurnal, amenintarea razboiului care se apropie este prezenta in mod vizibil. Despartita de parintii ei, incepand din august 1942 s-a ascuns la diverse familii protestante drept-credincioase, sub un nume fals si aflandu-se tot timpul in pozitia subordonata de fata in un soc cultural enorm. Ani de-a randul nu stie nimic despre soarta parintilor ei, desi se teme de ce este mai rau. Michaelis vede cum i se duc anii tineretii, plini de frica, neliniste si stagnare emotionala. Cea mai importanta con!solare si-o afla in in poeziile pe care le face, dar mai ales in jurnal, unde isi etaleaza povestile de dragoste si intelectul patrunzator. Jurnal de razboi - o selectie din Anul fara de primavara si Lumea din care eu nu fac parte - este o editie ingrijita si alcatuita de Nop Maas. Jurnalele de razboi scrise de Hanny Michaelis sunt un amestec remarcabil, care te captiveaza, de critica literara, dragoste adolescentina si de alte feluri, persecutare, barfe, identitate, tristete indoliata si dor, cel mai mult dintre toate, de dor. - Arnon Grunberg Nu stiu daca sunt in stare sa scriu, dar, in orice caz, sunt in stare sa citesc. Mai consider ca stiu daca o carte este buna sau nu. Probabil stiu si daca o carte este foarte buna. Acum am citit ceva ce mi se pare atat de incredibil de bun, atat de minunat, incat nu gasesc destule superlative. Ma refer la Lumea din care eu nu fac parte - Jurnal de razboi 1942-1945, a poetei Hanny Michaelis (1922-2007). Este fenomenal. Indraznesc sa afirm ca acest volum este un succesor al jurnalului tinut de Anne Frank. Poate ca este chiar mai bun. Este de neinteles ca aceasta carte a aparut deja de cateva luni si nu vorbeste toata lumea despre ea. Hanny Michaelis avea douazeci de ani cand a scris acest jurnal.

640 pages, Paperback

First published April 1, 2019

About the author

Hanny Michaelis (1922–2007) werd geboren in Amsterdam. In 1941 deed zij eindexamen op het Vossius Gymnasium, kort daarna moesten zij en haar ouders onderduiken. Ze deden dat op verschillende adressen en zagen elkaar niet meer terug. Haar ouders werden in 1943 opgepakt en via kamp Westerbork weggevoerd naar Sobibor, waar zij vrijwel zeker direct na aankomst werden vermoord. Kort na de bevrijding keerde Michaelis terug naar Amsterdam, waar zij sindsdien is blijven wonen.

Michaelis trouwde in 1948 met de schrijver Gerard Reve. Het echtpaar ging tien jaar later uit elkaar, toen bleek dat Reve niet langer onder zijn homoseksualiteit uitkon. Zij bleven echter goed met elkaar bevriend.

Michaelis werkte jarenlang bij de afdeling kunstzaken van de gemeente Amsterdam en publiceerde daarnaast zes gedichtenbundels. Zij debuteerde in 1949 bij uitgeverij Meulenhoff met Klein voorspel. Deze werd gevolgd door de bundels Water uit de rots (1957), Tegen de wind in (1962), Onvoorzien (1966), De rots van Gibraltar (1969) en Wegdraven naar een nieuw Utopia (1971). In 1985 droeg zij bij aan de bundel Gedichten van haar uitgever Geert van Oorschot, waarin ook werk van Elisabeth Eybers, Fritzi Harmsen van Beek, Judith Herzberg, Annie M.G. Schmidt en M. Vasalis was opgenomen. In 1989 publiceerde zij met Het onkruid van de twijfel een omvangrijker keuze uit eigen werk. Al haar poëzie werd gebundeld in Verzamelde gedichten (1996). In het najaar van 2011 verscheen een geheel vernieuwde en zeer vermeerderde vijfde druk van haar Verzamelde gedichten, waarin 30 nieuwe gedichten werden opgenomen.

In 1995 ontving zij de Anna Bijnsprijs en de Sjoerd Leikerprijs voor haar gehele oeuvre. In het najaar van 2002 publiceerde zij haar jeugdherinneringen in Verst verleden.

In 2005 verscheen een bescheiden keuze uit haar dichtwerk door J.J. Voskuil.

Reviews

[Bart · Rating 4 out of 5]

Wikken en wegen.
Een heel interessant boek, geschreven vanuit de ervaring van een Joods meisje dat op verschillende adressen onderduikt. Haar ontwikkeling tot een jonge volwassen vrouw is goed te volgen, en maakt het een persoonlijk verhaal van de Tweede Wereldoorlog.
Het is wel wat ouwelijk geschreven, op volle pagina's waardoor het lezen soms wat taai is.

Na het lezen heb ik even getwijfeld over de score, een 3 of een 4. Ik mag van mijn vriendin niet 3,5 ster geven, dus dat doe ik niet.






3,5 ster.

[Marin Kuijt · Rating 5 out of 5]

Hartverscheurend verslag van de Shoah in Nederland.