What do you think?
Rate this book
Maria Herman #3
Zapadlina
Nie łączy ich już nic, poza krwią na mundurach...
Niemal pół wieku temu ziemia po raz pierwszy zapadła się na terenie kopalni w Wapnie. Mimo że nikt nie zginął, okolica zaczęła przyciągać nieszczęśliwe zdarzenia. Czy może raczej – pochłaniać tych, którzy mają coś do ukrycia…
Ciała Jacka Malinowskiego nigdy nie odnaleziono. Według oficjalnej wersji wydarzeń prawdopodobnie zginął w wypadku. Dwie dekady później kluczowy świadek zmienia zeznania, podważając wszystko, co do tej pory wiedziano. Komisarz Maria Herman postanawia zbadać tropy z przeszłości. Równocześnie dochodzi do napaści na znanym miejscowym lekarzu. Między tymi wydarzeniami mogą istnieć powiązania ukryte głęboko pod ziemią. Rodzinny konflikt? Polityczna rozgrywka? Sfingowana śmierć?
Sprawa przybiera znamion osobistych porachunków i nabiera rozpędu. Zwłaszcza, gdy Herman dowiaduje się, że w centrum wydarzeń stoi Olgierd Borewicz – jej dawny partner.
Niemal pół wieku temu ziemia po raz pierwszy zapadła się na terenie kopalni w Wapnie. Mimo że nikt nie zginął, okolica zaczęła przyciągać nieszczęśliwe zdarzenia. Czy może raczej – pochłaniać tych, którzy mają coś do ukrycia…
Ciała Jacka Malinowskiego nigdy nie odnaleziono. Według oficjalnej wersji wydarzeń prawdopodobnie zginął w wypadku. Dwie dekady później kluczowy świadek zmienia zeznania, podważając wszystko, co do tej pory wiedziano. Komisarz Maria Herman postanawia zbadać tropy z przeszłości. Równocześnie dochodzi do napaści na znanym miejscowym lekarzu. Między tymi wydarzeniami mogą istnieć powiązania ukryte głęboko pod ziemią. Rodzinny konflikt? Polityczna rozgrywka? Sfingowana śmierć?
Sprawa przybiera znamion osobistych porachunków i nabiera rozpędu. Zwłaszcza, gdy Herman dowiaduje się, że w centrum wydarzeń stoi Olgierd Borewicz – jej dawny partner.
368 pages, Paperback
First published April 10, 2024
9 people are currently reading
138 people want to read
About the author
Robert Małecki
33 books135 followersRobert Małecki (ur. 1977 r.) politolog, filozof i dziennikarz, ale przede wszystkim miłośnik kryminałów i thrillerów oraz nowej zabawki – czytnika ebooków; szczęśliwy uczestnik warsztatów kreatywnego pisania realizowanych w ramach Międzynarodowego Festiwalu Kryminału we Wrocławiu, a także tych organizowanych przez Maszynę do Pisania; laureat ogólnopolskich konkursów na opowiadanie kryminalne (MFK Wrocław i Kryminalna Piła). Jeśli w jego głowie nie pulsuje bas Bena Otręby i nie rozbrzmiewają solówki Jurka Styczyńskiego, znaczy, że jest chory. Do tej pory nie był.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 47 reviews
April 28, 2024
3.5
To zdecydowanie moja ulubiona seria Małeckiego. Jest coś ujmującego w tych niedoskonałych, pokomplikowanych policjantach, którzy koniec końców robią wszystko, by rozwiązać pozornie nierozwiązywalne zagadki z przeszłości.
Faktycznie dość szybko wyczułam pismo nosem i pytanie, które w głowie śledczych pojawiło się, gdy do końca powieści została już tylko ćwiartka, ja zadawałam sobie znacznie wcześniej i wyczekiwałam z niecierpliwością, aż i oni na to wpadną.
Niemniej frajda nadal była – chyba głównie z powodu klimatu lat zerowych w małej, zapyziałej mieścinie, gdzie miejscowi watażkowie prowadzą swoje podjazdowe wojenki, a wszystkiemu zza firanek przyglądają się sąsiedzi.
To zdecydowanie moja ulubiona seria Małeckiego. Jest coś ujmującego w tych niedoskonałych, pokomplikowanych policjantach, którzy koniec końców robią wszystko, by rozwiązać pozornie nierozwiązywalne zagadki z przeszłości.
Faktycznie dość szybko wyczułam pismo nosem i pytanie, które w głowie śledczych pojawiło się, gdy do końca powieści została już tylko ćwiartka, ja zadawałam sobie znacznie wcześniej i wyczekiwałam z niecierpliwością, aż i oni na to wpadną.
Niemniej frajda nadal była – chyba głównie z powodu klimatu lat zerowych w małej, zapyziałej mieścinie, gdzie miejscowi watażkowie prowadzą swoje podjazdowe wojenki, a wszystkiemu zza firanek przyglądają się sąsiedzi.
April 24, 2024
Zapowiadana trzecia część cyklu kryminalnego z komisarz Marią Herman przyniosła obawę, że Autor poprzestanie na trylogii, ale na szczęście tak się nie stało i cieszę się, że nadal będę mogła towarzyszyć bydgoskiemu Archiwum X w odkrywaniu tajemnic zakopanych głęboko w przeszłości.
Wraz z „Zapadliną” udajemy się do niewielkiego Wapna, gdzie prace górnicze wyrządziły wiele szkód i gdzie przed dwudziestu laty zniknął bez śladu młody chłopak. Zmiana zeznań przez jednego ze świadków, ale i dziwne poczucie bliskości z zaginionym jest dla Herman impulsem do przyjrzenia się dawno zapomnianej sprawie. Czy po tylu latach uda się ustalić cokolwiek nowego?
Herman patrzy tam, gdzie w jej ocenie coś przeoczono, zatajono lub pozostawiono niedomkniętą furtkę. Przechodząc przez nią stąpa po niepewnym gruncie nieraz nadeptując komuś na odcisk, dociekając i wyciągając wnioski. Niespodziewanie aktualne zdarzenie związane z parą lokalnych lekarzy może mieć swoje przyczyny w przeszłości, a z mgły domysłów zaczyna wyłaniać się coraz bardziej bolesna historia ludzkich relacji.
Wątek kryminalny, w który początkowo we własnym interesie angażuje się pozostający na zwolnieniu lekarskim Olgierd Borewicz, zaczyna z czasem zyskiwać na tej współpracy, podobnie jak ich wzajemna, podszyta nieufnością relacja. Autor nie zawiesza jednak prowadzonego śledztwa w próżni wypełniając otaczającą je przestrzeń życiem osobistym bohaterów, z których jeden każdego dnia podejmuje żmudną walkę ze swoimi demonami, a drugi poddaje im się nie bacząc na konsekwencje.
Autor zapewnia nam niespieszną, ale intrygującą i spowitą mrokiem przeszłości i ludzkich serc rozrywkę kryminalną na wysokim poziomie. Na jej klimat składa się specyfika małej miejscowości, gdzie wszyscy się znają, a wiele spraw trafia pod dywan, ale i tak często spotykany tam brak tolerancji i niezrozumienia dla jakiejkolwiek odmienności.
Zakończenie tym razem nie okazało się dla mnie zaskoczeniem, a motywu domyśliłam się sporo wcześniej niż śledczy, ale przecież nie sam cel się liczy, a fascynująca droga do niego. Poza tym w tej serii równie mocno przyciąga mnie wątek osobisty bohaterów, ich tak podobne demony i tak odmienne wybory, i ciekawi, w jakim kierunku potoczą się ich dalsze losy. Kolejna część będzie czytana obowiązkowo.
Wraz z „Zapadliną” udajemy się do niewielkiego Wapna, gdzie prace górnicze wyrządziły wiele szkód i gdzie przed dwudziestu laty zniknął bez śladu młody chłopak. Zmiana zeznań przez jednego ze świadków, ale i dziwne poczucie bliskości z zaginionym jest dla Herman impulsem do przyjrzenia się dawno zapomnianej sprawie. Czy po tylu latach uda się ustalić cokolwiek nowego?
Herman patrzy tam, gdzie w jej ocenie coś przeoczono, zatajono lub pozostawiono niedomkniętą furtkę. Przechodząc przez nią stąpa po niepewnym gruncie nieraz nadeptując komuś na odcisk, dociekając i wyciągając wnioski. Niespodziewanie aktualne zdarzenie związane z parą lokalnych lekarzy może mieć swoje przyczyny w przeszłości, a z mgły domysłów zaczyna wyłaniać się coraz bardziej bolesna historia ludzkich relacji.
Wątek kryminalny, w który początkowo we własnym interesie angażuje się pozostający na zwolnieniu lekarskim Olgierd Borewicz, zaczyna z czasem zyskiwać na tej współpracy, podobnie jak ich wzajemna, podszyta nieufnością relacja. Autor nie zawiesza jednak prowadzonego śledztwa w próżni wypełniając otaczającą je przestrzeń życiem osobistym bohaterów, z których jeden każdego dnia podejmuje żmudną walkę ze swoimi demonami, a drugi poddaje im się nie bacząc na konsekwencje.
Autor zapewnia nam niespieszną, ale intrygującą i spowitą mrokiem przeszłości i ludzkich serc rozrywkę kryminalną na wysokim poziomie. Na jej klimat składa się specyfika małej miejscowości, gdzie wszyscy się znają, a wiele spraw trafia pod dywan, ale i tak często spotykany tam brak tolerancji i niezrozumienia dla jakiejkolwiek odmienności.
Zakończenie tym razem nie okazało się dla mnie zaskoczeniem, a motywu domyśliłam się sporo wcześniej niż śledczy, ale przecież nie sam cel się liczy, a fascynująca droga do niego. Poza tym w tej serii równie mocno przyciąga mnie wątek osobisty bohaterów, ich tak podobne demony i tak odmienne wybory, i ciekawi, w jakim kierunku potoczą się ich dalsze losy. Kolejna część będzie czytana obowiązkowo.
August 19, 2024
bohaterowie tej serii to definica "everyone sucks here", also ile jeszcze terminów pogodowo-geologicznych zostało robertowi małeckiemu do tytułowania... love it
December 20, 2025
Daję 5 gwiazdek za całą serię, bawiłam się świetnie:)
April 20, 2024
Szczerze to chyba najsłabsza część. Przyjemnie się czyta, ale pierwszych winnych zdarzenia i motyw odgadłam bardzo szybko. Mam problem do koncówki - autor wprowadził zbyt wiele wątków i niepotrzebnych postaci, które mają znikome powiązanie z właściwymi wydarzeniami, a poświęcił im bardzo dużo czasu.
Brakuje mi odpowiedzi - co się stało z winnymi? Kto przeżył, kto zginął? Plus wątek Kingi - naprawdę, jakim cudem ta dziewczyna jeszcze na cokolwiek liczy, skoro jej mąż kontaktuje się z nią przez całą książkę jedynie telefonicznie? Autor ewidentnie nie radzi sobie ze zbyt dużą ilością bohaterów.
Brakuje mi odpowiedzi - co się stało z winnymi? Kto przeżył, kto zginął? Plus wątek Kingi - naprawdę, jakim cudem ta dziewczyna jeszcze na cokolwiek liczy, skoro jej mąż kontaktuje się z nią przez całą książkę jedynie telefonicznie? Autor ewidentnie nie radzi sobie ze zbyt dużą ilością bohaterów.
August 20, 2024
Robertowi Małeckiemu towarzyszę i obserwuję rozwój od pierwszej wydanej książki. Do tej pory przeczytałem wszystko co wyszło spod jego pióra i nie zawiodłem się ani razu. Co prawda moje serce najbardziej skradła seria z Bernardem Grossem ale innymi pozycjami również nie pogardzę.
“Zapadlina” to trzeci tom przygód Marii Herman i Olgierda Borewicza - policjantów z archiwum x. Tym razem historia toczy się wokół zaginięcia młodego chłopaka a tropy prowadzą w zaskakująco wiele miejsc i nic co z początku nam się wydawało nie okazuje się prawdą a tym bardziej ostatecznym rozwiązaniem zagadki. Nasza główna para bohaterów oprócz walki z demonami przeszłości zmaga się również ze swoimi własnymi a uwierzcie mi nie jest to równa walka.
Powieść jest niezmiernie ciekawa, dojrzała a intryga mimo iż wielowątkowa prowadzi czytelnika bezproblemowo od początku do samego końca. Takie książki po prostu chce się czytać. Polecam mocno, dokładnie tak jak każdą inną powieść spod pióra Roberta Małeckiego.
#336#49#2024
“Zapadlina” to trzeci tom przygód Marii Herman i Olgierda Borewicza - policjantów z archiwum x. Tym razem historia toczy się wokół zaginięcia młodego chłopaka a tropy prowadzą w zaskakująco wiele miejsc i nic co z początku nam się wydawało nie okazuje się prawdą a tym bardziej ostatecznym rozwiązaniem zagadki. Nasza główna para bohaterów oprócz walki z demonami przeszłości zmaga się również ze swoimi własnymi a uwierzcie mi nie jest to równa walka.
Powieść jest niezmiernie ciekawa, dojrzała a intryga mimo iż wielowątkowa prowadzi czytelnika bezproblemowo od początku do samego końca. Takie książki po prostu chce się czytać. Polecam mocno, dokładnie tak jak każdą inną powieść spod pióra Roberta Małeckiego.
#336#49#2024
January 14, 2026
Nie wiem co powiedzieć...
Z jednej strony ta część kryminalna jest super. Jak zwykle zajmujemy się nierozwiązaną sprawą sprzed lat - tym razem zaginięcie syna byłego komendanta Policjii. To jak skomplikowana to była intryga, a jednocześnie ciekawie i sensownie rozwiąza, zasługuje na uznanie.
Tym razem oficjalnie to Maria prowadzi śledztwo sama, bo Borewicz jest na L4 ale...
No właśnie. Jakby Borewicz był na L4 i się nie pojawiał wcale to byłoby lepiej.
Nie rozumiem fenomenu tej serii... chyba że ze względu na wątek kryminalny...
Bo o ile Maria jest jeszcze okej i jakby była sama to pewnie byłoby lepiej...
Ale Borewicz jest tak koszmarnie napisaną postacią, że to aż boli.
Do tego dialogi... masakra. W tym tomie to już wyjątkowo.
Całościowo ten tom to była droga przez mękę, a cała seria to nie było mile doświadczenie.
Chyba książki Pana Roberta nie są dla mnie.
Z jednej strony ta część kryminalna jest super. Jak zwykle zajmujemy się nierozwiązaną sprawą sprzed lat - tym razem zaginięcie syna byłego komendanta Policjii. To jak skomplikowana to była intryga, a jednocześnie ciekawie i sensownie rozwiąza, zasługuje na uznanie.
Tym razem oficjalnie to Maria prowadzi śledztwo sama, bo Borewicz jest na L4 ale...
No właśnie. Jakby Borewicz był na L4 i się nie pojawiał wcale to byłoby lepiej.
Nie rozumiem fenomenu tej serii... chyba że ze względu na wątek kryminalny...
Bo o ile Maria jest jeszcze okej i jakby była sama to pewnie byłoby lepiej...
Ale Borewicz jest tak koszmarnie napisaną postacią, że to aż boli.
Do tego dialogi... masakra. W tym tomie to już wyjątkowo.
Całościowo ten tom to była droga przez mękę, a cała seria to nie było mile doświadczenie.
Chyba książki Pana Roberta nie są dla mnie.
May 10, 2024
Początek bardzo obiecujący, środek bardzo dobry. Końcówka lekko przewidywalna ale wciąż czyta sie bardzo dobrze. Niemniej jednak do poprzednich części cyklu troszkę brakuje.
June 30, 2024
Ok - jak pozostałe w serii.
January 6, 2025
Zdecydowanie najlepszy tom z serii.
January 9, 2026
Jak zwykle u Małeckiego czyta się doskonale ale zakończenie mało intrygujące.
October 15, 2025
Trzeci tom serii z Marią Herman i Olgierdem Borewiczem za mną. Stawiam go za "Wiatrołomami", ale przed "Urwiskiem". To, co wyprawia Borewicz w tym tomie przechodzi ludzkie pojęcie. A myślałam do tej pory, że nie da się spaść niżej niż na dno, ale jednak da się. Czytam tę serię dla Marii Herman, bo Borewicza już dawno spisałam na straty. Szkoda, że ta sprawa jest raczej przewidywalna, a przynajmniej winna osoba. Raczej sięgnę po kolejny tom, ale z ciekawości, bez większych oczekiwań.
April 14, 2024
Opowieść o policjantach z "Archiwum X". Ich życiu prywatnym oraz prowadzonej sprawie sprzed lat. Mnie rozwiązanie rozczarowuje.
May 3, 2024
Zapadlinę przesłuchałem w znakomitej interpretacji Andrzeja Ferenca. Dzięki niemu ta świetna powieść tylko zyskała.
Zazwyczaj przed napisaniem swojej opinii, nie czytam tych już wystawionych, ale tym razem zrobiłem wyjątek. I przyznam szczerze mocno dziwią mnie zwłaszcza głosy, że Zapadlina jest najsłabszą częścią z serii o bydgoskim Archiwum X. Nie zauważyłem tego kompletnie. Podobnie inne uwagi o irytującym zachowaniu Herman i Borewicza oraz braku akcji i „ciągnącej” się historii. Być może ja inaczej odbieram książki autora, ale z tego co pamiętam to Robert Małecki w ten sposób opowiada historie i raczej nie ma się co spodziewać po nim sensacyjnego tempa akcji.
Może to zasługa Andrzeja Ferenca, ale ja nie czułem w żadnym momencie, że ta historia się dłuży. Z chęcią wracałem do dalszego słuchania. Bardzo ciekawiło mnie przedstawione śledztwo i historia Jacka Malinowskiego. Uważam, że całe psychologiczne tło bohaterów śledztwa oraz naszych śledczych jest bardzo interesujące. Główna intryga oraz dalszy rozwój Herman i Borewicza bardzo mnie ciekawiły. Dzięki ich prywatnym problemom, nabierali oni realności i łatwiej było mi im kibicować oraz z nimi sympatyzować. Nie zgadzam się z tym, że są oni odpychający i negatywni. Raczej są to ludzie z krwi i kości. Ani przesadni dobrzy, ani przesadnie źli. A już na pewno nie Herman. Zależało jej na rozwiązaniu sprawy i oddaniu Jackowi Malinowskiemu sprawiedliwości. Borewicz za to, znowu okazał się egoistą, ale gdy trzeba było wesprzeć partnerkę to stanął na wysokości zadania. Uważam, że ta dwójka jest ciekawsza niż kolejny „komisarz alkoholik”, samotny wilk lub „Rambo”.
Zarzuty co do finału powieści również budzą mój sprzeciw. Mimo filmowego stylu, był on opisany i osadzony na naszym rodzimym gruncie. Nie pojawiły się wybuchy, strzelanina „w samo południe” i walka na skraju przepaści. Mam wrażenie, że autor chciał zaserwować nieco inny finał niż zazwyczaj dostarczają nam polskie kryminały. Mi przypadł on do gustu i nie czułem ciar żenady. Niemniej, daleki jestem od stwierdzenia, że moja racja jest „najmojsza”. Każdy z nas ma prawo do swojego zdania oraz danego odbioru książki. Po prostu moim zdaniem uważam Zapadlinę za równie świetną, co Zrost i kolejną bardzo dobrą powieść autora.
Dla mnie w czytaniu najważniejsze są emocje, a tych Zapadlina mi dostarczyła. Nie w formie akcji i sensacji, która podnosi tętno. Raczej były to zaduma, smutek, rozczarowanie zachowaniem ludzi, niezgoda oraz żal z powodu tragicznej historii Jacka Malinowskiego. Dlatego też nie była to kolejna książka, po której przeczytaniu nic we mnie nie zostało. A na pewno nie „letni” kryminał, który czyta się lekko i przyjemnie, a o którym zapomni się kolejnego dnia. Dla mnie Zapadlina to dobra literacka robota. Czekam niezmiennie na kolejne książki autora.
Zazwyczaj przed napisaniem swojej opinii, nie czytam tych już wystawionych, ale tym razem zrobiłem wyjątek. I przyznam szczerze mocno dziwią mnie zwłaszcza głosy, że Zapadlina jest najsłabszą częścią z serii o bydgoskim Archiwum X. Nie zauważyłem tego kompletnie. Podobnie inne uwagi o irytującym zachowaniu Herman i Borewicza oraz braku akcji i „ciągnącej” się historii. Być może ja inaczej odbieram książki autora, ale z tego co pamiętam to Robert Małecki w ten sposób opowiada historie i raczej nie ma się co spodziewać po nim sensacyjnego tempa akcji.
Może to zasługa Andrzeja Ferenca, ale ja nie czułem w żadnym momencie, że ta historia się dłuży. Z chęcią wracałem do dalszego słuchania. Bardzo ciekawiło mnie przedstawione śledztwo i historia Jacka Malinowskiego. Uważam, że całe psychologiczne tło bohaterów śledztwa oraz naszych śledczych jest bardzo interesujące. Główna intryga oraz dalszy rozwój Herman i Borewicza bardzo mnie ciekawiły. Dzięki ich prywatnym problemom, nabierali oni realności i łatwiej było mi im kibicować oraz z nimi sympatyzować. Nie zgadzam się z tym, że są oni odpychający i negatywni. Raczej są to ludzie z krwi i kości. Ani przesadni dobrzy, ani przesadnie źli. A już na pewno nie Herman. Zależało jej na rozwiązaniu sprawy i oddaniu Jackowi Malinowskiemu sprawiedliwości. Borewicz za to, znowu okazał się egoistą, ale gdy trzeba było wesprzeć partnerkę to stanął na wysokości zadania. Uważam, że ta dwójka jest ciekawsza niż kolejny „komisarz alkoholik”, samotny wilk lub „Rambo”.
Zarzuty co do finału powieści również budzą mój sprzeciw. Mimo filmowego stylu, był on opisany i osadzony na naszym rodzimym gruncie. Nie pojawiły się wybuchy, strzelanina „w samo południe” i walka na skraju przepaści. Mam wrażenie, że autor chciał zaserwować nieco inny finał niż zazwyczaj dostarczają nam polskie kryminały. Mi przypadł on do gustu i nie czułem ciar żenady. Niemniej, daleki jestem od stwierdzenia, że moja racja jest „najmojsza”. Każdy z nas ma prawo do swojego zdania oraz danego odbioru książki. Po prostu moim zdaniem uważam Zapadlinę za równie świetną, co Zrost i kolejną bardzo dobrą powieść autora.
Dla mnie w czytaniu najważniejsze są emocje, a tych Zapadlina mi dostarczyła. Nie w formie akcji i sensacji, która podnosi tętno. Raczej były to zaduma, smutek, rozczarowanie zachowaniem ludzi, niezgoda oraz żal z powodu tragicznej historii Jacka Malinowskiego. Dlatego też nie była to kolejna książka, po której przeczytaniu nic we mnie nie zostało. A na pewno nie „letni” kryminał, który czyta się lekko i przyjemnie, a o którym zapomni się kolejnego dnia. Dla mnie Zapadlina to dobra literacka robota. Czekam niezmiennie na kolejne książki autora.
July 18, 2024
Autor legendarnej już serii o Bernardzie Grossie w trzeciej części przygód Marii Herman i Olgierda Borewicza zabiera nas do Wapna. To niewielka miejscowość, w której przed blisko 50 laty zapadła się ziemia na terenie kopalni soli. Echo wydarzeń z 1977 roku nadal unosi się w tym miejscu i weźmie ważny udział w tej historii. Co jednak do tego ma ekipa komisarzy ze słynnego bydgoskiego Archiwum X? Otóż Herman i Borewicz próbują rozwikłać zaginięcie Jacka Malinowskiego z 2003 roku. Pretekstem do tego jest zmiana zeznań kluczowego świadka na trzy miesiące przed swoją śmiercią.
Małecki ponownie zabiera nas do małego miasteczka, w którym sieć zależności oplata każdego mieszkańca niczym pajęcza sieć. Autor z wielką skrupulatnością ją tka, zwracając uwagę na hermetyczność, inność, ale w przypadku „Zapadliny” dodaje jeszcze motyw tego, jaki wpływ na polskie społeczeństwo miała Służba Bezpieczeństwa PRL zarówno przed 1989 rokiem, jak i po.
Autor przyzwyczaił nas do tego, że seria z Herman i Borewiczem służy niejako do poruszania bardziej kontrowersyjnych tematów i w przypadku „Zapadliny” mamy tego potwierdzenie. Wątek homoseksualizmu i to jeszcze w małej miejscowości, to mogła być mina, ale Małeckiemu udało się ją rozbroić. Głównie dzięki subtelnemu i bezstronnemu podejściu do tematu. To, co mnie pozytywnie zaskoczyło, to większa dynamika narracji, dzięki czemu trochę nie jak u autora, śledztwo naszego duetu przyśpiesza, a całość czyta się z zapartym tchem. I do tego filmowe opisy najważniejszych scen akcji, które jeszcze bardziej zdynamizowały odbiór.
Dzięki temu Małeckiemu wyszła najlepsza książka z serii o Marii Herman i Olgierdzie Borewiczu. Autor spróbował się w krótszej objętościowo formie, dzięki czemu zyskała na tym akcja, ale na szczęście nie straciła warstwa kryminalna i obyczajowa (rozbudowane tło wydarzeń i ciekawi bohaterowie) - cechy charakterystyczne jego książek. Ciekawie również poprowadzone zostały główne postaci, których perypetie z jednej strony zaskakują (może nawet denerwują), ale z drugiej dowodzą zmienności ludzkiego losu. Polecam!
Małecki ponownie zabiera nas do małego miasteczka, w którym sieć zależności oplata każdego mieszkańca niczym pajęcza sieć. Autor z wielką skrupulatnością ją tka, zwracając uwagę na hermetyczność, inność, ale w przypadku „Zapadliny” dodaje jeszcze motyw tego, jaki wpływ na polskie społeczeństwo miała Służba Bezpieczeństwa PRL zarówno przed 1989 rokiem, jak i po.
Autor przyzwyczaił nas do tego, że seria z Herman i Borewiczem służy niejako do poruszania bardziej kontrowersyjnych tematów i w przypadku „Zapadliny” mamy tego potwierdzenie. Wątek homoseksualizmu i to jeszcze w małej miejscowości, to mogła być mina, ale Małeckiemu udało się ją rozbroić. Głównie dzięki subtelnemu i bezstronnemu podejściu do tematu. To, co mnie pozytywnie zaskoczyło, to większa dynamika narracji, dzięki czemu trochę nie jak u autora, śledztwo naszego duetu przyśpiesza, a całość czyta się z zapartym tchem. I do tego filmowe opisy najważniejszych scen akcji, które jeszcze bardziej zdynamizowały odbiór.
Dzięki temu Małeckiemu wyszła najlepsza książka z serii o Marii Herman i Olgierdzie Borewiczu. Autor spróbował się w krótszej objętościowo formie, dzięki czemu zyskała na tym akcja, ale na szczęście nie straciła warstwa kryminalna i obyczajowa (rozbudowane tło wydarzeń i ciekawi bohaterowie) - cechy charakterystyczne jego książek. Ciekawie również poprowadzone zostały główne postaci, których perypetie z jednej strony zaskakują (może nawet denerwują), ale z drugiej dowodzą zmienności ludzkiego losu. Polecam!
May 1, 2025
Archiwum X, odsłona trzecia.
Coś się zapadło, ktoś zaginął, kogoś napadnięto, komuś stała się krzywda.
Pozostały pytania bez odpowiedzi.
No to do roboty.
Tym razem Maria odkopała starą, niewyjaśnioną sprawę sprzed lat, zaginięcia Jacka Malinowskiego. Wszystko to za sprawą jednego ze świadków, który przed śmiercią zmienił swoje zeznania. Na ile pomoże to Marii dojść do tego, co faktycznie się wtedy wydarzyło?
Tymczasem kolega Borewicz siedzi na zwolnieniu...
Książka świetnie tworzy jedną całość z poprzednimi dwiema częściami, chociaż każda z nich to odrębna sprawa, to spinają je losy głównych postaci, czyli Marii i Olgierda.
Jak w poprzednich, tak i w tej, mamy wielowątkowa historię, w której role odgrywają najzwyczajniejsi ludzie. Ludzie z ich problemami i przywarami, którzy nie dają się lubić, których nie chcielibyście mieć w gronie znajomych, ale zrobią wszystko, aby dotrzeć do prawdy.
Autor świetnie łączy stronę kryminalną z obyczajową, tworzy oryginalny klimat, w którym ja zanurzam się z przyjemnością.
Wraz z głównymi bohaterami staram się znaleźć rozwiązanie zagadki kryminalnej.
W tej bolesnej i tragicznej sprawie, znalazłam też maleńki powód do uśmiechu, choć w fabule nie ma niczego z komedii, musicie mi uwierzyć.
"- Podobno szykujecie się do wyborów na burmistrza.
- No i ?
- Wiesz kto będzie kandydował ?
- A czemu cię to interesuje ?
- Zaraz ci powiem. Wiesz kto będzie się ubiegał o ten urząd ?
- Znam parę nazwisk. Matyszczak, Rozenberg i Stelar. Mówią ci coś ?
- Nie. Ktoś jeszcze ?"
"Maria skorzystała z jej rady i przekręciła na stacjonarny.
- Zespół prasowy, aspirant sztabowy Ryszard Ćwirlej, słucham - odezwał się kolega."
Taki ukłon w stronę kolegów po fachu. Lubię i szanuję, a wy?
Ogólnie mówiąc "Zapadlina" była dla mnie ciekawą lekturą, chociaż z całej serii, to chyba jednak druga część podobała mi się najbardziej.
Polecam wam zarówno "Zapadlinę", jak i całą serię.
April 23, 2024
Smutkiem otulony,
niezrozumieniem okryty
żył sobie smutny chłopiec,
duszą odmienności podszyty.
Losem tragicznym naznaczony,
z szansy na przyszłość wyzbyty
żył sobie smutny chłopiec,
od lat jego los nieodkryty.
Ojcowska dłoń ból zadała,
w szpony niezrozumienia rzuciła,
nastoletnie serce na cierpienie skazała,
młode życie z miłości ograbiła.
Przeszłość prawdę wskazała,
wirem zawiłych tropów kusiła.
W końcu historia chłopca wybrzmiała,
i serce moje wzruszeniem chwyciła.
Tam gdzieś pośród pól jego dusza,
tam gdzieś w zapadlinie jego ślad.
Nastoletniego serca katusza,
w niej sączył się niezrozumienia jad.
Zapadlina człowieczego życia,
przepaść ludzkiego zła,
wyniszczające wgłębienie bólu,
destrukcyjna wyrwa braku akceptacji,
pochłaniająca duszę czeluść.
„ Zapadlina ” to intensywnie odsłaniająca tragiczne konsekwencje przeszłości, mające swoje odzwierciedlenie w istocie niezrozumienia i braku akceptacji opowieść. Skrupulatnie rozkładająca na czynniki pierwsze przejmującą historię zaginięcia młodego smutnego chłopca, Jacka. Z uczuciem eksplorująca przemyślenia bohaterów, ich własne zmagania, a także towarzyszącą im ucieczkę. Przed zmorami przeszłości w postaci nałogu hazardu, przed tęsknotą za matczyną uwagą, wspomnieniami z dzieciństwa, fizycznym zaspokojeniem i przed prawdą, którą tak trudno wypowiedzieć.
Moja emocjonalna dusza została tą opowieścią zaspokojona, a kryminalne serce obdarowane iście wyborną śledczą ucztą. Autor z poczuciem swobodnej narracji i wypełnionym pięknem języka stylu prowadził mnie po ścieżkach zgubnego ludzkiego losu. Wzruszeniem chwycił mnie w ramiona swoich słów pisanych.
„ Zapadlina ” to kryminał z charakterem, duszą i wrażliwością. Polecam bardzo.
niezrozumieniem okryty
żył sobie smutny chłopiec,
duszą odmienności podszyty.
Losem tragicznym naznaczony,
z szansy na przyszłość wyzbyty
żył sobie smutny chłopiec,
od lat jego los nieodkryty.
Ojcowska dłoń ból zadała,
w szpony niezrozumienia rzuciła,
nastoletnie serce na cierpienie skazała,
młode życie z miłości ograbiła.
Przeszłość prawdę wskazała,
wirem zawiłych tropów kusiła.
W końcu historia chłopca wybrzmiała,
i serce moje wzruszeniem chwyciła.
Tam gdzieś pośród pól jego dusza,
tam gdzieś w zapadlinie jego ślad.
Nastoletniego serca katusza,
w niej sączył się niezrozumienia jad.
Zapadlina człowieczego życia,
przepaść ludzkiego zła,
wyniszczające wgłębienie bólu,
destrukcyjna wyrwa braku akceptacji,
pochłaniająca duszę czeluść.
„ Zapadlina ” to intensywnie odsłaniająca tragiczne konsekwencje przeszłości, mające swoje odzwierciedlenie w istocie niezrozumienia i braku akceptacji opowieść. Skrupulatnie rozkładająca na czynniki pierwsze przejmującą historię zaginięcia młodego smutnego chłopca, Jacka. Z uczuciem eksplorująca przemyślenia bohaterów, ich własne zmagania, a także towarzyszącą im ucieczkę. Przed zmorami przeszłości w postaci nałogu hazardu, przed tęsknotą za matczyną uwagą, wspomnieniami z dzieciństwa, fizycznym zaspokojeniem i przed prawdą, którą tak trudno wypowiedzieć.
Moja emocjonalna dusza została tą opowieścią zaspokojona, a kryminalne serce obdarowane iście wyborną śledczą ucztą. Autor z poczuciem swobodnej narracji i wypełnionym pięknem języka stylu prowadził mnie po ścieżkach zgubnego ludzkiego losu. Wzruszeniem chwycił mnie w ramiona swoich słów pisanych.
„ Zapadlina ” to kryminał z charakterem, duszą i wrażliwością. Polecam bardzo.
May 19, 2024
Kolejna historia z Marią Herman i Olgierdem Borewiczem to znowu emocje, wciągająca fabuła i bohaterowie, z którymi żal się rozstawać. "Zapadlina" to trzecia część serii z tymi bohaterami i jak do tej pory chyba najlepsza ze wszystkich!
Tym razem Robert Małecki zabiera nas do Wapna – niewielkiej miejscowości, w której w 1977 roku doszło do katastrofy: zapadła się ziemia na terenie kopalni soli. To miejsce stanowi doskonałe tło do historii, którą nakreśla Autor. Staje się nie tylko elementem, ale niemal odrębnym bohaterem: ze swoją duszną atmosferą, trwającymi od lat układami i konfliktami oraz skrywanymi przez bohaterów tajemnicami.
Maria i Zero Siedem warstwa po warstwie próbują odkryć te tajemnice, by dotrzeć do prawdy o zaginionym Jacku Malinowskim. To wymaga od nich z jednej strony delikatności, a z drugiej siły i samozaparcia. Rozwiązanie zagadki początkowo wydaje się niemożliwe, jednak im bardziej poznajemy mieszkańców Wapna, tym więcej dowiadujemy się o ich powiązaniach. W pewnym momencie domyśliłam się rozwiązania zagadki, a jednak Robert Małecki i tak nie dał mi tej satysfakcji 😉 Do samego końca trzyma w napięciu i zaskakuje rewelacyjnym zakończeniem.
"Zapadlina" to także nowe oblicze Marii Herman, która nauczyła się cieszyć życiem, nieco złagodniała i daje sobie prawo do szczęścia. Trzymam za nią kciuki, choć to Zero Siedem z dwójki głównych bohaterów jest moim ulubieńcem. Pewnie dlatego, że jest totalnie nieobliczalny i można się po nim spodziewać wszystkiego.
"Zapadlina" to kryminał, który od początku do ostatniej strony czytałam z zapartym tchem. Robert Małecki nie zawodzi i dobrze było się o tym przekonać ponownie. Liczę, że na kolejną część serii z Marią i Olgierdem nie będziemy zmuszeni czekać zbyt długo 🙂
Tym razem Robert Małecki zabiera nas do Wapna – niewielkiej miejscowości, w której w 1977 roku doszło do katastrofy: zapadła się ziemia na terenie kopalni soli. To miejsce stanowi doskonałe tło do historii, którą nakreśla Autor. Staje się nie tylko elementem, ale niemal odrębnym bohaterem: ze swoją duszną atmosferą, trwającymi od lat układami i konfliktami oraz skrywanymi przez bohaterów tajemnicami.
Maria i Zero Siedem warstwa po warstwie próbują odkryć te tajemnice, by dotrzeć do prawdy o zaginionym Jacku Malinowskim. To wymaga od nich z jednej strony delikatności, a z drugiej siły i samozaparcia. Rozwiązanie zagadki początkowo wydaje się niemożliwe, jednak im bardziej poznajemy mieszkańców Wapna, tym więcej dowiadujemy się o ich powiązaniach. W pewnym momencie domyśliłam się rozwiązania zagadki, a jednak Robert Małecki i tak nie dał mi tej satysfakcji 😉 Do samego końca trzyma w napięciu i zaskakuje rewelacyjnym zakończeniem.
"Zapadlina" to także nowe oblicze Marii Herman, która nauczyła się cieszyć życiem, nieco złagodniała i daje sobie prawo do szczęścia. Trzymam za nią kciuki, choć to Zero Siedem z dwójki głównych bohaterów jest moim ulubieńcem. Pewnie dlatego, że jest totalnie nieobliczalny i można się po nim spodziewać wszystkiego.
"Zapadlina" to kryminał, który od początku do ostatniej strony czytałam z zapartym tchem. Robert Małecki nie zawodzi i dobrze było się o tym przekonać ponownie. Liczę, że na kolejną część serii z Marią i Olgierdem nie będziemy zmuszeni czekać zbyt długo 🙂
May 2, 2024
Są nazwiska na polskiej scenie kryminalnej, których twórczość to 100% gwarancja dobrze spędzonego czasu. Do takich pisarzy zalicza się Robert Małecki, a najnowsza powieść autora "Zapadlina" to potwierdzenie kryminału najwyższej jakości.
"Zapadlina" to trzecia część serii z Marią Herman i Olgierdem Borewiczem.
Maria Herman próbuje zbadać tropy sprawy zaginięcia Jacka Malinowskiego. Chłopak zaginął przed 20 laty, a oficjalna wersja śledczych podawała, że najprawdopodobniej zginął w wypadku. Do tej pory jednak niezlaleziono ciała, a tuż przed śmiercią zeznania w tej sprawie zmienia kluczowy świadek.
Tymczasem Olgierd zmaga się z osobistymi problemami i prowadzi swoje prywatne śledztwo.
Z początku wydaje się, że obie sprawy są ze sobą nie powiązane, ale szybko wychodzi na jaw wspólny mianownik.
Mamy tutaj doczynienia nie tylko ze zmową milczenia, ale też próbie zastraszania i wpływania na świadków przez byłego funkcjonariusza milicji, a prywatnie ojca zaginionego.
Autor prowadzi fabułę niespiesznie. Nie mamy tutaj doczynienia ze śledczymi, którzy w cudowny sposób znajdują rozwiązanie tajemnicy sprzed lat, ale śledztwo prowadzone jest mozolnie. Z niemałym trudem Herman układa niepasujące do siebie elementy układanki. O ile łatwiej byłoby, gdyby kluczowe osoby mówiły prawdę, a nie zatajały ważne informacje. Z tej układanki wyłania się obraz brutalny, wręcz szokujący, pokazujący, do czego zdolny jest człowiek zaślepiony nienawiścią.
Ale nie tylko śledztwem żyją nasi bohaterowie. To co jest ogromnym plusem, to stworzenie bohaterów realnych, zmagających się z problemami codziennymi i uzależnieniami. Maria od trzech lat nie gra i mocno trwa w zdrowieniu, a Olgierd próbuje naprawić swoje małżeństwo, tylko czy akurat w tym przypadku na dłuższą metę sprawi to, że oboje z żoną będą szczęśliwi?
Wciągająca, pokazująca mroczne strony ludzkiej natury, pełna zawiłych tajemnic, wstrząsających zwrotów akcji, bez krwawych i brutalnych opisów, a nieodkładalna.
Koniecznie czytajcie.
"Zapadlina" to trzecia część serii z Marią Herman i Olgierdem Borewiczem.
Maria Herman próbuje zbadać tropy sprawy zaginięcia Jacka Malinowskiego. Chłopak zaginął przed 20 laty, a oficjalna wersja śledczych podawała, że najprawdopodobniej zginął w wypadku. Do tej pory jednak niezlaleziono ciała, a tuż przed śmiercią zeznania w tej sprawie zmienia kluczowy świadek.
Tymczasem Olgierd zmaga się z osobistymi problemami i prowadzi swoje prywatne śledztwo.
Z początku wydaje się, że obie sprawy są ze sobą nie powiązane, ale szybko wychodzi na jaw wspólny mianownik.
Mamy tutaj doczynienia nie tylko ze zmową milczenia, ale też próbie zastraszania i wpływania na świadków przez byłego funkcjonariusza milicji, a prywatnie ojca zaginionego.
Autor prowadzi fabułę niespiesznie. Nie mamy tutaj doczynienia ze śledczymi, którzy w cudowny sposób znajdują rozwiązanie tajemnicy sprzed lat, ale śledztwo prowadzone jest mozolnie. Z niemałym trudem Herman układa niepasujące do siebie elementy układanki. O ile łatwiej byłoby, gdyby kluczowe osoby mówiły prawdę, a nie zatajały ważne informacje. Z tej układanki wyłania się obraz brutalny, wręcz szokujący, pokazujący, do czego zdolny jest człowiek zaślepiony nienawiścią.
Ale nie tylko śledztwem żyją nasi bohaterowie. To co jest ogromnym plusem, to stworzenie bohaterów realnych, zmagających się z problemami codziennymi i uzależnieniami. Maria od trzech lat nie gra i mocno trwa w zdrowieniu, a Olgierd próbuje naprawić swoje małżeństwo, tylko czy akurat w tym przypadku na dłuższą metę sprawi to, że oboje z żoną będą szczęśliwi?
Wciągająca, pokazująca mroczne strony ludzkiej natury, pełna zawiłych tajemnic, wstrząsających zwrotów akcji, bez krwawych i brutalnych opisów, a nieodkładalna.
Koniecznie czytajcie.
April 18, 2024
„Zapadlina” to już trzecia część serii „Komisarz Maria Herman” i kolejny pewniaczek na mojej liście. Jak zawsze w przypadku tego autora wciągnął mnie nie tylko sposób opowiadania historii ale również sam pomysł na fabułę. Prolog sprawił, że miałam dreszcze, a sam finał tej historii po prostu mnie zaskoczył. Gdy zamknęłam tę książkę przyszedł czas na refleksję i rozmyślania, a takie pozycje lubię najbardziej. Ten kryminał został misternie przemyślany. Tajemnice i sekrety mnożą się, a bohaterowie posiadają drugie twarze, kłamią jak z nut i mieszają, czytelnik czuje się jakby ktoś bawił się z nim w kotka i myszkę. Już sama okładka sprawia, że mamy wysokie oczekiwania co do historii, wierci dziurę w brzuchu, nie możemy oderwać od niej wzroku. To opowieść o zdradzie, o momencie w którym pozostaje tylko samotność i o tym jak długie ręce ma kłamstwo. Autor jak zwykle stanął na wysokości zadania. Tym razem zbrodnia sprzed lat w absolutnie klimatycznym miejscu gdzie grunt potrafi się niespodziewanie zapaść. Wszystko opisane zostaje tak realnie, że jesteśmy niemal pewni, że ta sprawa wydarzyła się naprawdę. Mnóstwo zmyłek i uliczek, które nigdy się nie kończą. Świetny i pokręcony.
Gdy kluczowy świadek zmienia zeznania komisarz Maria postanawia jeszcze raz zbadać głośną sprawę zaginięcia Jacka Malinowskiego. Ciała chłopaka nigdy nie odnaleziono, zagadka nie została rozwiązana. Kobieta chce być tą, która sprawi, że wszystkie elementy układanki wskoczą na swoje miejsce.
Gdy kluczowy świadek zmienia zeznania komisarz Maria postanawia jeszcze raz zbadać głośną sprawę zaginięcia Jacka Malinowskiego. Ciała chłopaka nigdy nie odnaleziono, zagadka nie została rozwiązana. Kobieta chce być tą, która sprawi, że wszystkie elementy układanki wskoczą na swoje miejsce.
May 9, 2024
"Zapadlina" to trzeci tom cyklu kryminalnego z policjantami Archiwum X Marią Herman i Olgierdem Borewiczem.
Maria zajmuje się sprawą zaginionego przed dwudziestu laty osiemnastoletniego syna emerytowanego policjanta, po tym, jak kluczowy świadek nagle zmienił zeznania. Do dziś nie wiadomo, co stało się z chłopakiem. Czy pochłonęła go tytułowa zapadlina, powstała wskutek zapadnięcia się terenu wywołanego eksploatacją podziemną miejscowej kopalni?
Sprawa kryminalna toczy się na równi z prywatnymi problemami dwójki głównych bohaterów, to kontynuacja tego, co wydarzyło się w poprzednich częściach. Autor bardzo dobrze kreuje każdą z postaci, powoli dodając nowe szczegóły, niespiesznie rozwijając wątki. Zabieg ten pozwala czytelnikowi zagłębić się w myśli, odczucia i emocje bohaterów powieści. Ciekawość budzą nie tylko postacie pierwszego planu, lecz i te, które przyjedzie nam poznać przy okazji toczącego się właśnie dochodzenia.
Robert Małecki pisze o normalnych ludziach i takich przestępstwach, o których można przeczytać w gazetach, a mimo to (a może właśnie dlatego?) potrafi wciągnąć czytelnika w opowiadaną historię.
Pozostaję pod dużym wrażeniem stylu, języka, kreacji postaci, pomysłu na fabułę, zmyślnej intrygi. Czytam i nie chcę kończyć.
Maria zajmuje się sprawą zaginionego przed dwudziestu laty osiemnastoletniego syna emerytowanego policjanta, po tym, jak kluczowy świadek nagle zmienił zeznania. Do dziś nie wiadomo, co stało się z chłopakiem. Czy pochłonęła go tytułowa zapadlina, powstała wskutek zapadnięcia się terenu wywołanego eksploatacją podziemną miejscowej kopalni?
Sprawa kryminalna toczy się na równi z prywatnymi problemami dwójki głównych bohaterów, to kontynuacja tego, co wydarzyło się w poprzednich częściach. Autor bardzo dobrze kreuje każdą z postaci, powoli dodając nowe szczegóły, niespiesznie rozwijając wątki. Zabieg ten pozwala czytelnikowi zagłębić się w myśli, odczucia i emocje bohaterów powieści. Ciekawość budzą nie tylko postacie pierwszego planu, lecz i te, które przyjedzie nam poznać przy okazji toczącego się właśnie dochodzenia.
Robert Małecki pisze o normalnych ludziach i takich przestępstwach, o których można przeczytać w gazetach, a mimo to (a może właśnie dlatego?) potrafi wciągnąć czytelnika w opowiadaną historię.
Pozostaję pod dużym wrażeniem stylu, języka, kreacji postaci, pomysłu na fabułę, zmyślnej intrygi. Czytam i nie chcę kończyć.
January 14, 2025
"Policjantka uznała, że za tym twierdzeniem musi się coś kryć. Powinna tylko zeskrobać wierzchnią warstwę brudu zalegającego na aktach."
Archiwum X dostaje sprawę Jacka Malinowskiego, nowe fakty wychodzą na wierzch, a zamieszany jest w to także były partner Herman, Olgierd Borewicz. Jednocześnie, romans Marii i Grocha przeżywa renesans, zaś życie Borewicza mimo że już wcześniej skomplikowane nabiera nowego charakteru. Wszystko to przeplatane między sobą, by w końcu rozwiązać zagadkę zapadliny w kopalni w Wapni.
To nasze trzecie spotkanie z bydgoskim Archiwum X. Tym razem akcja skupia się na całkowicie innym bohaterze. Jacek Malinowski i jego zaginięcie, a także brak odnalezienia ciała powoduje że dodaje to powiewu świeżości. Dalej niestety dostajemy dawkę tego jak to było "kiedyś" i jak to rozwiązywano. Na dodatek, życie osobiste Marii i Olgierda wskazuje, jak to może się odbić na ich pracy. Mocno od początku trzymam kciuki za Herman, a także wierzę że Borewicz znajdzie swoje miejsce, bez podstępów 😅
Świetna seria, chociaż tutaj wolałabym więcej mocy, to i tak super kryminał!
Archiwum X dostaje sprawę Jacka Malinowskiego, nowe fakty wychodzą na wierzch, a zamieszany jest w to także były partner Herman, Olgierd Borewicz. Jednocześnie, romans Marii i Grocha przeżywa renesans, zaś życie Borewicza mimo że już wcześniej skomplikowane nabiera nowego charakteru. Wszystko to przeplatane między sobą, by w końcu rozwiązać zagadkę zapadliny w kopalni w Wapni.
To nasze trzecie spotkanie z bydgoskim Archiwum X. Tym razem akcja skupia się na całkowicie innym bohaterze. Jacek Malinowski i jego zaginięcie, a także brak odnalezienia ciała powoduje że dodaje to powiewu świeżości. Dalej niestety dostajemy dawkę tego jak to było "kiedyś" i jak to rozwiązywano. Na dodatek, życie osobiste Marii i Olgierda wskazuje, jak to może się odbić na ich pracy. Mocno od początku trzymam kciuki za Herman, a także wierzę że Borewicz znajdzie swoje miejsce, bez podstępów 😅
Świetna seria, chociaż tutaj wolałabym więcej mocy, to i tak super kryminał!
April 20, 2024
Trzeci tom z policjantami z bydgoskiego Archiwum X: Marią Herman i Olgierdem Borewiczem. Tym razem próbują rozwikłać zagadkę zaginięcia osiemnastolatka Jacka Malinowskiego podczas kraksy motocyklowej z początku XXI wieku. Poza tym główni bohaterowie muszą się zmierzyć z własnymi demonami i konsekwencjami swoich wcześniejszych poczynać.
April 25, 2024
Jedna z moich ulubionych części bo wiem że nie będę się w stanie oderwać - no i na początku nie umiałam się przekonać. Nie wkręciła mnie tak jak poprzednie dwie aaaale z biegiem wydarzeń było coraz lepiej. Bardzo polubiłam głównych bohaterów ze wszystkimi ich wadami i skrzywieniami. Tacy bohaterowie zawsze są najlepsi. Czekam na to co dalej będzie sie działo u 07 i Herman.
August 7, 2024
Najsłabsza w serii, ale wciąż dwójka głównych bohaterów pozostaje moim ulubionym detektywistyczno-policyjnym duetem. Chyba w żadnym kryminale, który dotychczas czytałam, bohaterowie nie byli tak zwyczajni i tak pełnokrwiści jednocześnie.
August 2, 2025
czekam na kryminał, ktorymi głównymi bohaterami nie beda apatyczni uzaleznieni policjanci i na dodatek mizogini i homofoby XD ale fabuła calkiem ciekawa, chociaz wiekszosc plot twistu domyslilam sie w pierwszej polowie ksiazki
April 13, 2024
Jak zwykle klasa sama w sobie. Olgierd jest okropnym manipulantem, którego, oględnie mówiąc, nie mogę znieść. Za Marią też nie przepadam jakoś szczególnie. Ale bawiłam się wyśmienicie. Polecam.
April 25, 2024
Od początku czułam kto zabił, kto jest winny.
April 26, 2024
naciagana czworka, poprawny kryminal, ale nie pozostaje w pamieci bo wszystko to juz gdzies bylo
zaskoczenie satysfakcjonujace
polecam !!!
zaskoczenie satysfakcjonujace
polecam !!!
Displaying 1 - 30 of 47 reviews