Μια απολαυστική ιστορία, καλογραμμένη, με πολλά πρωτότυπα στοιχεία. Ομολογώ ότι δεν βρήκα τον ένοχο, που μετά από τόσα βιβλία μυστηρίου με ενοχλεί λιγάκι 😂, ��έρα όμως από αυτό απόλαυσα πολλά στοιχεία:
-Την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο.
-Την πολύ 'φυσική' γλώσσα που ρέει. Ούτε δύστροπο αλλά ούτε άτεχνο, ήταν όπως πρέπει ή τέλος πάντων εντελώς στα γούστα μου.
-Την πρωτοτυπία με το ενεργειακό κομμάτι, που έχει μεν μια παρουσία αλλά δεν καπελώνει την ιστορία και μας προσφέρεται από μια 'απόσταση'. Κάποιες φορές οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα ενεργειακά, μεταφυσικά κλπ πλημμυρίζουν τόσο από αυτή την διάσταση που μπορεί να γίνει κουραστικό. Αυτή ΔΕΝ είναι τέτοια περίπτωση, καθώς η ηρωίδα -λογικά και η συγγραφέας- είναι ένα συγκροτημένο πλάσμα με λογική, δεν είναι 'νεραϊδοκρουσμένο' το βιβλίο, είναι μια στιβαρή ιστορία με δομή και ροή.
-Το ότι εκτυλίσσεται στην Ελλάδα του σήμερα και σε μέρη που μπορεί να είναι εν μέρει φανταστικά, αλλά νιώθεις ότι σε αφορούν, μπορείς να μπεις στην ιστορία και να την ζήσεις.
-Στο ότι δημιουργεί εικόνες (το φαντάζομαι και ταινία στο σινεμά) και συναισθήματα, χωρίς να τα περιγράφει.
-Το πολύ όμορφο, πρωτότυπο, αναπάντεχο και ταυτόχρονα συγκινητικό-ανατριχιαστικό τέλος.
Άφησα το πιο αγαπημένο μου κομμάτι για το τέλος:
-Ένα βιβλίο που στέκεται και σε μια άλλη αίσθησή μας που συχνά 'αδικείται' στα βιβλία, την όσφρηση. Η ηρωίδα προσπαθώντας να λύσει το μυστήριο επισκέπτεται διάφορα μέρη, μιλάει με κόσμο, σκέφτεται, βλέπει, παρατηρεί, ακούει, αγγίζει αλλά και μυρίζει. Μυρίζει αρώματα, μυρωδιές εξωτερικών χώρων, σπιτιών κλπ. Αυτή η 'φροντίδα' να μεταφερθεί και το οσφρητικό κομμάτι συμπληρώνει και ολοκληρώνει το περιβάλλον του βιβλίου και την εμπειρία του αναγνώστη με έναν τρόπο που δεν το παίρνεις είδηση από την αρχή αλλά που τελικά συμβάλλει στην δημιουργία ενός πιο ολοκληρωμένου κόσμου.
Αν αυτή είναι η αρχή, πραγματικά ανυπομονώ για την συνέχεια...