«Είµαι πάνω από το πτώµα και το παρατηρώ µε ενδιαφέρον. Το αίµα κυλάει ακόµη στην άσφαλτο. Έχει µια περίεργη οµορφιά το θέαµα. Δεν ακούγονται καθόλου ήχοι. Αν συγκεντρώσω την προσοχή µου απόλυτα και κλείσω τα µάτια, παίρνω όρκο ότι µπορώ να ακούσω το αίµα να κυλάει».
Μάνη, Αύγουστος 2020
Η Ραφαέλα Πλούµη, νεαρή δικηγόρος, φεύγει µέσα στη νύχτα από το τριήµερο σεµινάριο πνευµατικότητας και αυτογνωσίας που παρακολουθεί, χωρίς ποτέ να συζητήσει µε κανέναν τους λόγους.
Κέρκυρα, Νοέµβριος 2022
Μία νέα γυναίκα βρίσκεται δολοφονηµένη δύο ανάσες από το καστανόδασος. Ο δολοφόνος έχει αφαιρέσει το ένα της παπούτσι και το µενταγιόν που πάντα φορούσε: το δέντρο της ζωής, δεµένο µε µία µαύρη τουρµαλίνη, έναν κρύσταλλο που καθαρίζει τις ενέργειες και διευκολύνει την επικοινωνία µε τις άλλες διαστάσεις.
Κέρκυρα, Ιανουάριος 2023
Η Ραφαέλα, ιδιωτική ερευνήτρια πλέον, αναλαµβάνει να διαλευκάνει τη δολοφονία. Ποια ήταν τελικά η γυναίκα αυτή; Ποιες ήταν οι παράξενες ικανότητές της; Με την εξέλιξη της έρευνας, η Ραφαέλα αρχίζει να καταλαβαίνει πόσα τη συνδέουν µε τη νεκρή γυναίκα. Θα καταφέρει να ξετυλίξει το µπερδεµένο νήµα της υπόθεσης, καθώς η µία ανατροπή ακολουθεί την άλλη;
Η Αγγελική Ζούµπου γεννήθηκε το 1984 στην Κέρκυρα, όπου και ζει µε την οικογένειά της. Σπούδασε στη Νοµική Σχολή Αθηνών κι έκανε µεταπτυχιακό στο Πάντειο Πανεπιστήµιο, µε ειδίκευση στο Ευρωπαϊκό Ποινικό Δίκαιο. Επέστρεψε στην Κέρκυρα κι εργάστηκε ως δικηγόρος, µέχρι που κατάλαβε ότι αγαπάει τα νοµικά, αλλά όχι τη δικηγορία. Σήµερα εργάζεται ως τελωνειακός και µπορεί µε σιγουριά να πει ότι, ναι, αυτό της αρέσει. Απολαµβάνει πολλά πράγµατα, µεταξύ των οποίων η άσκηση, η θάλασσα, το βουνό, τα ταξίδια. Και φυσικά το προφανές – τα βιβλία. Διαβάζει οτιδήποτε βρεθεί στα χέρια της και ιδίως βιβλία µυστηρίου και βιβλία ψυχολογίας-αυτογνωσίας. Πιστεύει ότι τίποτα δεν είναι µόνο αυτό που φαίνεται, τα πάντα έχουν ένα µυστήριο για όποιον είναι διατεθειµένος να ψάξει. Της αρέσει να εξερευνά τις κρυφές διαστάσεις και συνδέσεις των πραγµάτων και πώς όλα τα επιµέρους σχηµατίζουν το όλον.
Το έγκλημα τούτο,στο Καστανόδασος, ήταν ένα ωραίο αστυνομικό μυθιστόρημα και μια πολύ καλή πρώτη προσπάθεια. Με αρκετά πρωτότυπη θεματολογία-μιας και η βασική έρευνα διεξαγόταν στο φιλικό και επαγγελματικό περιβάλλον μιας ενεργειακής θεραπεύτριας με ιδιαίτερα χαρίσματα από μια ιδιωτική ερευνήτρια με επίσης ιδιαίτερες "ενεργειακές" εμπειρίες-και καθαρή γραφή, κατάφερε να κρατήσει το ενδιαφέρον μου μέχρι την τελευταία σελίδα. Η αφήγηση είναι απλή και κοφτή, δεν έχει στολίδια και δεν έχει κρυμμένα μηνύματα πίσω από τις γραμμές. Υπερφυσικό στοιχείο τόσο όσο χρειάζεται για να εξυπηρετηθεί η πλοκή και κίνητρο τόσο κοινό και βασικό όσο ο ήλιος που δύει στη δύση. Το ένα αστεράκι που φεύγει οφείλεται α)στο γεγονός ότι τονίστηκε τόσες φορές η μυστηριώδης βοηθός,που μετά την τρίτη φορά που εμφανίστηκε σταμάτησε να είναι μυστηριώδης (για μένα τουλάχιστον) καίγοντας έτσι νωρίς το χαρτί της τελικής ανατροπής, β) "το γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης" -είτε αυτή η φρασούλα ξεφύτρωσε εδώ κι εκεί επί τούτου τόσες φορές, είτε απλά ξέφυγε στη ροή της γραφής,μου έμπαινε λίγο στο μάτι όπου τη συναντούσα, γ)μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως η εξαφάνιση του Βύρωνα άργησε να μπει στο παιχνίδι της έρευνας κι όταν μπήκε, φορτώθηκε μαζεμένα στοιχεία. Παρόλα αυτά, θα το πάρει πίσω το εν λόγω αστεράκι για τον διαλογισμό στο Μαρμάρι,γιατί μου δημιουργήθηκε ένα ωραίο "ενεργειακό" φλας μπακ από την τελευταία φορά που βρέθηκα στον πανίσχυρο τόπο του Ταινάρου και του ψυχοπομπείου,και που το πεδίο του με τύλιξε σαν αόρατη ομίχλη-όποιος ξέρει, ξέρει. 5/5
This entire review has been hidden because of spoilers.
Δεν περίμενα ποτέ ότι θα ξεκινούσα μια κριτική 5 αστεριών με αυτή τη λέξη αλλά να, τελικά, που ποτέ δεν μπορείς να πεις ποτέ! ΞΕΝΕΡΩΣΑ! Με τις δυο τελευταίες σελίδες και την αποκάλυψη που γίνεται εκεί, την βρήκα παντελώς αχρείαστη και με έβγαλε έξω από την όλη ιστορία. Και είμαι, γενικά, φαν του παραφυσικού, δεν είναι το παραφυσικό αυτό καθαυτό ο λόγος που ξενέρωσα. Αλλά δεν ξέρω, δεν μου ταίριαξε, δεν το ήθελα, δεν το χρειαζόμουν. That being said, όλο το υπόλοιπο για μένα ήταν αριστούργημα, ακριβώς αυτό που ψάχνω και προφανώς γι' αυτό με ενόχλησε περισσότερο το τελευταίο plot twist, μου χάλασε την τελειότητα. Συνεπώς, μιλάμε για 4,5 αστέρια στην πραγματικότητα, δεν γινόταν να μην κοπεί κάτι από μέσα μου... Όμως εδώ θα αφήσω τα 5, γιατί είμαι σίγουρη πως πολλοί άλλοι θα λατρέψουν το συγκεκριμένο plot twist. Ίσως κι εμένα στο επόμενο βιβλίο να μου κάτσει καλύτερα (γιατί φυσικά το έχω ήδη αγοράσει). Θα κλείσω, λοιπόν, λέγοντας χίλια ευχαριστώ στη συγκεκριμένη συγγραφέα που με έκανε πρώτη φορά να μην μπορώ να αφήσω ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα από τα χέρια μου! Ελπίζω η συγκεκριμένη σειρά να μην τελειώσει ποτέ!!!
Ένα βιβλίο χορταστικό από κάθε άποψη, που δεν βιάζεται να αποκαλύψει, λειτουργεί αργά, μεθοδικά, αφήνοντας χώρο στον αναγνώστη να κάνει τη δική του έρευνα και να κρατήσει σημειώσεις.
Στο θέμα των χαρακτήρων, είναι η δύναμη της παρατήρησης, της καταγραφής της λεπτομέρειας και της εστίασης στην περιγραφή που κάνουν τους λαμβάνοντες μέρος στην υπόθεση αληθοφανείς. Κι αυτό είναι ικανοποιητικό, γιατί το χτίσιμο μιας υπόθεσης είναι το χτίσιμο ενός κόσμου.
Έπειτα, υπάρχουν όλες οι αισθήσεις μέσα στο βιβλίο: κάθε είδους ερέθισμα χρησιμοποιείται ώστε να μένει μια επίγευση πολύχρωμη.
Το έξτρα, που δεν περιμένει κανείς συνήθως σε ένα βιβλίο crime, είναι η παράλληλη λειτουργία του μεταφυσικού στοιχείου. Οι κρύσταλλοι, οι ενέργειες, η αίσθηση πως κάποιος παρακολουθεί, όλα έρχονται διακριτικά μα ουσιωδώς στην πλοκή και τρόπον τινά την κινητοποιούν.
Υπάρχει ένα κλισέ που κυκλοφορεί στον χώρο: "αυτό το βιβλίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα αντίστοιχα του εξωτερικού". Ίσως είναι μία από τις λίγες φορές που το νιώθω (ειδικά για βιβλίο crime). Κι αν αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως, έχουμε να περιμένουμε πολλά.
Αυτή τη φορά με το έγκλημα στο Καστανοδασος η υπομονή μου πήγε να εξαντληθεί με την καλή την έννοια . Ενώ είχα σκεφτεί τον ένοχο δεν είχα στοιχεία! Καθαρά διαίσθηση 😂 Αρχικά να σας πω ότι είχε μια τόση δα αναφορά στην καταγωγή μου τη Μάνη και κάπως εγώ το ζούσα για μισή παράγραφο μη φανταστείς 😂 Αν λατρεύεις ή σ αρέσει η Κέρκυρα εδώ είσαι σίγουρα καθώς όλα εξελίσσονται στην Κέρκυρα. Από την Μάνη στο 2020 τσουπ φτάσαμε στην Κέρκυρα του 2023. Το βιβλίο έχει ναι μεν το στοιχείο του μυστηρίου/ έγκλημα κλπ αλλά έχει σε τόσο όσο βαθμό ώστε να μην μπουκωσεις το στοιχείο της ενέργειας. Τι εννοώ; Αφορά ενεργειακούς θεραπευτές και όχι μόνο. Εδώ να αναφέρω ότι ευτυχώς δεν ήταν γεμάτο πληροφορίες για το συγκεκριμένο αλλά σου έδινε τα βασικά για να ξέρεις τι συμβαίνει. Προσωπικά το ξεχώρισα γιατί δεν είχε τύχει να διαβάσω κάτι παρόμοιο. Η Δολοφονία της Άννας φέρνει την ιδιωτική ερευνήτρια Ραφαέλα στην ιστορία μας και από εκεί ξεκινά να ξετυλίγεται ένα κουβάρι που στις τελευταίες σελίδες με άφησε άφωνη. Μου άρεσε που η συγγραφέας την έτρεχε την ιστορία και δεν κάναμε 286382 ώρες να φτάσουμε σ ένα καλό σημείο. Πρώτο βιβλίο της συγγραφέως και το τσεκαρα ξανά γιατί για πρώτη προσπάθεια πήγε καλά.
Το “Έγκλημα στο Καστανόδασος” είναι σαν ένα καλά κρυμμένο μυστικό ανάμεσα σε γηραιές καστανιές. Ένα μυστικό που σου σιγοψιθυρίζει: «Ψάξε με, αν τολμάς».
Η Αγγελική Ζούμπου σκηνοθετεί με αστυνομική μαεστρία ένα γρίφο όπου το στοιχείο του μυστικιστισμού συναρπάζει εξίσου με το αίμα που κυλά στο πρώτο κεφάλαιο - μια σκηνή τόσο ζωντανά αποδομένη, που σχεδόν την ακούς να πάλλεται ανάμεσα στις λέξεις.
«Είµαι πάνω από το πτώµα και το παρατηρώ µε ενδιαφέρον. Το αίµα κυλάει ακόµη στην άσφαλτο. Έχει µια περίεργη οµορφιά το θέαµα. Δεν ακούγονται καθόλου ήχοι. Αν συγκεντρώσω την προσοχή µου απόλυτα και κλείσω τα µάτια, παίρνω όρκο ότι µπορώ να ακούσω το αίµα να κυλάει».
Η πλοκή ξεδιπλώνεται σαν φιδογυριστό μονοπάτι μέσα σε δάσος· άλλοτε στρωτό κι άλλοτε πυκνό και απατηλό, σε παρασύρει μέσα από φευγαλέες μαρτυρίες και ύπουλες ομολογίες, αποκαλύπτοντας χαρακτήρες που κουβαλούν ενοχές, πάθη και βαθιές, ανομολόγητες πληγές. Δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις· κάθε παράγραφος σε τραβάει λίγο πιο βαθιά και κάπου πίσω σου να αντηχεί μια φωνή να σου ψιθυρίζει… «Δεν είναι αυτό που νομίζεις».
Αυτό που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει είναι ο τολμηρός συνδυασμός που επιχειρεί η συγγραφέας: Από τη μία, η παραδοσιακή αστυνομική έρευνα, με ερωτήσεις σε πρόσωπα ενδιαφέροντος, μυστικά, ψέματα και αποδείξεις και από την άλλη, ένας κόσμος γεμάτος διαίσθηση, ενέργεια, μεταφυσικά σημάδια, κρυστάλλους και ανθρώπους που “βλέπουν” πίσω από τα φαινόμενα. Θα περίμενε κανείς αυτά τα δύο να συγκρουστούν, αλλά εδώ συνυπάρχουν απρόσμενα αρμονικά. Η αναζήτηση της αλήθειας δεν στηρίζεται μόνο σε απτά αποδεικτικά στοιχεία, αλλά αφήνει χώρο στη διαίσθηση, στο ένστικτο, ακόμα και σε μια πιο εσωτερική, σχεδόν πνευματική, ματιά στα γεγονότα. Οι ήρωες πλοηγούνται ανάμεσα στην ψευδαίσθηση της ασφάλειας και την ανάγκη για νόημα και βγαίνουν αλώβητοι μόνο όμως μέχρι ενός σημείου. Η ίδια η αφήγηση ακολουθεί τον ρυθμό της ηρωίδας· αργός, προσεκτικός, ερευνητικός, με μια αγωνία που χτίζεται σταδιακά και μια ματιά που σαρώνει κάθε λεπτομέρεια, όσο ασήμαντη κι αν φαίνεται.
Αξίζει να σημειώσω πως, αν και το βασικό μυστικό της ιστορίας μου αποκαλύφθηκε αρκετά νωρίς, αυτό δεν με ενόχλησε ούτε στο ελάχιστο· αντίθετα, με κράτησε σε διαρκή αγωνία και ανυπομονησία για το πώς θα ξετυλιχτεί η αφήγηση, πώς θα δέσει το… παζλ και πώς θα φτάσει στην τελική αποκάλυψη. Και πίστεψέ με όταν σου λέω πως τα κατάφερε πε-ρί-φη-μα!
Σε μια λογοτεχνική σκηνή όπου ολοένα και περισσότεροι Έλληνες συγγραφείς εξερευνούν το πεδίο του domestic crime, η Αγγελική Ζούμπου χαράζει δική της πορεία, συνδυάζοντας την αστυνομική πλοκή με μια υπόγεια, σχεδόν υπνωτιστική, μεταφυσική ατμόσφαιρα. Το τέλος δεν λειτουργεί απλώς ως κάθαρση· έρχεται ήσυχα αλλά κοφτά, όπως η τελεία που δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Δεν σε σοκάρει με φανφάρες αλλά σε ανα��κάζει να αναθεωρήσεις όλα όσα πίστευες μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Με γραφή που σε κρατάει στο τρέξιμο, πλοκή που δεν σταματάει να εκπλήσσει και χαρακτήρες που σε συντροφεύουν και μετά την τελευταία σελίδα, το “Έγκλημα στο Καστανόδασος” είναι ένα μυθιστόρημα-δέλεαρ, που σε παρασύρει μέχρι την τελευταία του σελίδα. Και που είσαι… διαβάζοντάς το ίσως να ακούσεις τον δικό σου “εσωτερικό κρυστάλλινο παλμό” να χτυπά στο τέλος.
Με λένε Ραφαέλα, το fake όνομα που δίνω πάντα όταν με ενοχλούν είναι "Αννα", είμαι από Κέρκυρα και ασχολούμαι με κρυστάλλους κλπ...ε ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ να μην το διαβάσω! 😂 Μου το πήρε δώρο ο σύντροφός μου, το διάβασα με ενδιαφέρον γιατί (πέραν της ταύτισης σε ονόματα, τόπους κλπ.) ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα η ιστορία και ήθελα να δω που θα το πάει. Μου άρεσε εν τέλει, χωρίς να είναι κάτι συγκλονιστικό, η αλήθεια είναι ότι περίμενα περισσότερα..
Μου κλώτσησαν κάποια σημεία της γραφής και η "φωνή" που έδινε στους χαρακτήρες, meaning, σκεφτόντουσαν ή μιλούσαν κάπως performative ( ήταν λες και έβλεπα σειρά, από αυτές τις σύγχρονες ελληνικές που ναι μεν είναι ποιοτικές αλλά δεν έχουν ξεπεράσει ακόμα το πρόβλημα της μη ρεαλιστικότητας στους διαλόγους/μονολόγους) δεν ήταν realistic και κάποιες φράσεις ίσως να ήταν και λίγο cringe.
Επισης, έγιναν λίγα λάθη ακριβώς λόγω αυτού ή απειρίας γραφής...πχ, στην πολύ αρχή, ήταν η φάση που μάλλον η συγγραφέας ήθελε να δώσει εμφανισιακή περιγραφή της Αννας, την οποία αποφάσισε να δώσει μέσω του grieving husband ΚΑΙ...ετοιμαστείτε γι αυτό... η συγγραφέας μάλλον θέλοντας να παρουσιάσει την Αννα σαν απλή καθημερινή κοπέλα, girl next door τύπου, έβαλε τον άντρα της να πει "δεν ήταν ιδιαίτερα όμορφη" ή κάτι σε τέτοια πλαίσια τέλοςπάντων... EXCUSE me??? Ποιος άντρας το λέει αυτό για τη γυναίκα του? ειδικά αν αυτή μόλις έχει πεθάνει και αυτός την θρηνεί...🥲🥲 κλώτσησε πάααρα πολύ... νόμιζα στην αρχή ότι ήταν επίτηδες για να υποδηλώσει κάτι για τον χαρακτήρα, but no...
Επίσης, σχετικά με το κομμάτι της βοηθού...κατάλαβα, αλήθεια κατάλαβα γιατί το ήθελε, ήταν πολύ ωραία τσαχπινιά, μα νιώθω ότι κάπως δεν κολλούσε ο τρόπος με τον οποίο αποφάσισε να το αποδώσει.
Θα ήθελα να μας πει και πολύ περισσοτερα για την εμπειρια της στη Μάνη η Ραφαέλα.. ένιωσα οτι άφησε πράγματα μισά ή άλλα τα ξεπέταξε.
Στα θετικά, ήταν αρκετά ατμοσφαιρικό, ειδικά η όλη φάση με το ταξίδι στα Τζουμέρκα, συν bonus points για ένα green flag man (τον χαρακτήρα του Κώστα)
Η Ραφαέλα Πλουμη δεν είναι μια συνηθισμένη γυναίκα. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο αποφασίζει ν αφήσει τη σιγουριά του δικηγορικού γραφείου και ν ασχοληθεί με πιο δύσκολες και ενδιαφέρουσες υποθέσεις. Όταν η ίδια και η αινιγματική βοηθός της καλούνται να εξιχνιάσουν τη δολοφονία μιας γυναίκας, η ζωή της, τα θέλω της, οι άμυνες της αρχίζουν και αλλάζουν. Εναλλακτικοί θεραπευτές, ψυχοθεραπεια, ενέργειες, τσακρα, ενεργειακοί κρύσταλλοι, οργονιτες, δονήσεις και ενοράσεις είναι θέματα που δεν θα με άφηναν ασυγκίνητο. Η πρωτοπρόσωπη γραφή της σε βυθίζει στο μυαλό της Ραφαέλας, και δεν είναι καθόλου εύκολο να περιπλανηθεί κάνεις στο γυναικείο μυαλό. Η Αγγελική το πετυχαίνει εκπληκτικά καλά με έναν άψογο χειρισμό της γλώσσας, τόσο που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι είναι το πρώτο της μυθιστόρημα...
Εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα με πρωταγωνίστρια μια ιδιωτική ντετέκτιβ, τη Ραφαέλα Πλούμη. Το διάβασα μέσα σε τρεις μέρες και με κράτησε σε αγωνία μέχρι την τελευταία σελίδα.
Η συγγραφέας συνδυάζει με μαεστρία την αστυνομική πλοκή με κάτι ασυνήθιστο, τη δράση ενεργειακών θεραπευτών/μέντιουμ. Και όλα αυτά δοσμένα στην Κέρκυρα. Η γλώσσα της είναι πολύ φροντισμένη,ρέουσα και γεμάτη εικόνες -ένιωθα πως έβλεπα αυτά τα τοπία και το φως και μύριζα το άρωμα της κάθε σκηνής. Η ανάπτυξη χαρακτήρων πολύ σωστή και σε βάθος, επίσης. Ίσως θα ήθελα να ξέρω λίγα παραπάνω για την πρωταγωνίστρια.
Η πλοκή είναι πρωτότυπη και καλοδουλεμένη, με ανατροπές που διατηρούν το ενδιαφέρον αμείωτο. Παρά την εμπειρία μου στην ανάγνωση αστυνομικών μυθιστορημάτων, δεν κατάφερα να εντοπίσω τον δολοφόνο πριν την αποκάλυψη!
Εννοείται πως το προτείνω και φυσικά, δε βλέπω την ώρα να διαβάσω και το άλλο της βιβλίο.
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν με άφησε να βαρεθώ στιγμή! Από τις πρώτες σελίδες κατάλαβα ότι η Αγγελική Ζούμπου γράφει και χτίζει την ιστορία της ακριβώς όπως μου αρέσει: αργά, οργανωμένα, μεθοδικά, με πολλές, σκόπιμες λεπτομέρειες. Όσο προχωρούσε η ιστορία γύριζα πίσω, ξαναδιάβαζα, ανέπτυσσα θεωρίες και επιχειρήματα - η όλη αναγνωστική εμπειρία ήταν ένα λογοτεχνικό CSI, πέρασα πάρα πολύ καλά! Είχα επίσης πολλά κοινά ως χαρακτήρας με την πρωταγωνίστρια, την ερευνήτρια Ραφαέλα Πλούμη, οπότε ταυτίστηκα μαζί της και είμαι πολύ invested να δω πώς θα εξελιχθεί στο μέλλον. Όλοι οι χαρακτήρες όμως ήταν εξαιρετικά ζωντανοί και ρεαλιστικοί, μου αποτυπώθηκαν έντονα. Ανυπομονώ να επιστρέψω στην Κέρκυρα και να ξανασυναντήσω τη Ραφαέλα και τον κύκλο της σε νέες υποθέσεις!
🌲Η ιστορία έχει να κάνει με την δολοφονία μιας γυναίκας η οποία βρίσκεται με ένα παπούτσι που προκαλεί και από μόνο του είναι στοιχείο για να μάθεις που είναι το άλλο (σε μένα δηλαδή αυτό λειτούργησε έντονα καθ'όλη την εξιστόρηση του) 🌲 Βρισκόμαστε στα επτάνησα και η ηρωίδα μας, η ιδιωτική ερευνήτρια (ντετέκτιβ), Ραφαέλα, αρχίζει να ξεμπλέκει το κουβάρι του μυστηρίου γύρω από τον φόνο και κάθε φορά μας συγκλονίζει και περισσότερο. 🌲Ξεκάθαρα ένα αστυνομικό έργο με στοιχεία φειδωλα που σου έδιναν τον χρόνο να επεξεργαστείς και παράλληλα να ταξιδέψεις στην όμορφη Κέρκυρα. Η πλοκή του έργου διαδραματίζεται στα επτάνησα. 🌲Η ιστορία αναφέρεται και σε πολύτιμους λίθους ενεργειακούς και ότι αυτό συνεπάγεται με τον πνευματισμό κλπ. Στην αρχή είχα την εντύπωση πως θα συσχετιζόταν με το μεταφυσικό και δε σας κρύβω πως σε κάθε σελίδα περίμενα να εμφανιστεί. Φυσικά και δν υπάρχει, είναι αστυνομικό είδος φουλ του μυστηρίου. 🌲Η συγγραφέας δημιούργησε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα και ομολογώ πως δυσκολεύτηκα να βρω τον δολοφόνο. Βασικά δν τον βρήκα κι αυτό είναι επιτυχία για ένα πρωτόλειο. 🌲Η πλοκή σε κάποια σημεία φαινόταν αργή και σε άλλα σε έτρεχε χωρίς ανάσα. Πολλές φορές αναθεώρησα και πολλές φορές κατέληγα και τουμπαλιν. 🌲Το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως και πρώτη φορά που την διαβάζω. Μια ιδιαίτερη πένα με πλούσιο υλικό που παραθέτει, τεκμηριωμένο και βασισμένο σε έρευνα που η ίδια έχει κάνει. 🌲Θετικές εντυπώσεις η γεύση που σου απομένει στο κλείσιμο του βιβλίου και πόσο μάλλον όταν γνωρίζεις πως ήδη δουλεύει το επόμενο.. Ωστόσο το συγκεκριμένο να ευχηθώ να είναι καλόταξιδο και αναμένουμε το επόμενο με αγωνία ♥️🥰
Μια απολαυστική ιστορία, καλογραμμένη, με πολλά πρωτότυπα στοιχεία. Ομολογώ ότι δεν βρήκα τον ένοχο, που μετά από τόσα βιβλία μυστηρίου με ενοχλεί λιγάκι 😂, πέρα όμως από αυτό απόλαυσα πολλά στοιχεία:
-Την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο. -Την πολύ 'φυσική' γλώσσα που ρέει. Ούτε δύστροπο αλλά ούτε άτεχνο, ήταν όπως πρέπει ή τέλος πάντων εντελώς στα γούστα μου. -Την πρωτοτυπία με το ενεργειακό κομμάτι, που έχει μεν μια παρουσία αλλά δεν καπελώνει την ιστορία και μας προσφέρεται από μια 'απόσταση'. Κάποιες φορές οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα ενεργειακά, μεταφυσικά κλπ πλημμυρίζουν τόσο από αυτή την διάσταση που μπορεί να γίνει κουραστικό. Αυτή ΔΕΝ είναι τέτοια περίπτωση, καθώς η ηρωίδα -λογικά και η συγγραφέας- είναι ένα συγκροτημένο πλάσμα με λογική, δεν είναι 'νεραϊδοκρουσμένο' το βιβλίο, είναι μια στιβαρή ιστορία με δομή και ροή. -Το ότι εκτυλίσσεται στην Ελλάδα του σήμερα και σε μέρη που μπορεί να είναι εν μέρει φανταστικά, αλλά νιώθεις ότι σε αφορούν, μπορείς να μπεις στην ιστορία και να την ζήσεις. -Στο ότι δημιουργεί εικόνες (το φαντάζομαι και ταινία στο σινεμά) και συναισθήματα, χωρίς να τα περιγράφει. -Το πολύ όμορφο, πρωτότυπο, αναπάντεχο και ταυτόχρονα συγκινητικό-ανατριχιαστικό τέλος.
Άφησα το πιο αγαπημένο μου κομμάτι για το τέλο��: -Ένα βιβλίο που στέκεται και σε μια άλλη αίσθησή μας που συχνά 'αδικείται' στα βιβλία, την όσφρηση. Η ηρωίδα προσπαθώντας να λύσει το μυστήριο επισκέπτεται διάφορα μέρη, μιλάει με κόσμο, σκέφτεται, βλέπει, παρατηρεί, ακούει, αγγίζει αλλά και μυρίζει. Μυρίζει αρώματα, μυρωδιές εξωτερικών χώρων, σπιτιών κλπ. Αυτή η 'φροντίδα' να μεταφερθεί και το οσφρητικό κομμάτι συμπληρώνει και ολοκληρώνει το περιβάλλον του βιβλίου και την εμπειρία του αναγνώστη με έναν τρόπο που δεν το παίρνεις είδηση από την αρχή αλλά που τελικά συμβάλλει στην δημιουργία ενός πιο ολοκληρωμένου κόσμου.
Αν αυτή είναι η αρχή, πραγματικά ανυπομονώ για την συνέχεια...
📚Έγκλημα στο Καστανόδασος 🖋️Συγγραφέας: Αγγελική Ζούμπου 🖌️Εκδόσεις/Publication: @protypes_ekdoseis_pigi 📝Σελ./p.g.:422
''Ό,τι κάνουμε στη ζωή αποτελεί μια αέναη προσπάθεια να κρύψουμε όσα οι άλλοι θα απέρριπταν, δηλαδή ό,τι οι ίδιοι απορρίπτουμε στον εαυτό μας και θέλουμε να ξεριζώσουμε.''
📌Περίληψη: Η ιστορία μας ξεκινά με την Ραφαέλα, την πρωταγωνίστρια του βιβλίου, η οποία ως ιδιωτική ντετέκτιβ, προσλαμβάνεται να εξιχνιάσει την δολοφονία μιας γυναίκας. Απο εκεί και έπειτα η ίδια προσπαθεί να ανακαλύψει ποιός είχε κίνητρο να την σκοτώσει. Ωστόσο αντιλαμβάνεται ότι δεν πρόκειται για μια φυσιολογική γυναίκα καθώς ανακαλύπτειότι η Άννα (η γυναίκα που δολοφονήθηκε) υποστήριζε ότι μπορούσε να μιλήσει με τους νεκρούς. Η Ραφαέλα προσπαθεί μέσα απο μαρτυρίες από διάφορους ανθρώπους/ύποπτους στον περίγυρο της Άννας, να ξεδιαλύνει το τοπίο και να φτάσει στην άκρη του κουβαριού.
📌Κριτική: Η διήγηση είναι λεπτομερέστατη με αποτέλεσμα να νιώθουμε ότι είμαστε μάρτυρες κάθε σκηνής. Οι διάλογοι είναι λίγοι, έτσι έχουμε μόνο την αφηγήτρια να μας μεταφέρει όσα συμβαίνουν. Σε όλη την ιστορία πλανάται το στοιχείο του υπερφυσικού, ωστόσο δεν πνίγει το έργο. Η αφηγήτρια κρατάει τα χαρτία της κλειστά, δεν γνωρίζουμε μεχρί το τέλος τι ακριβώς έχει συμβεί. Μπορώ να πω ότι το τέλος δεν το περιμένα και με εξέπλιξε.
📌Σκέψεις: Άνετα θα μπορούσε η συγγραφέας να συνέχισει την ιστορία της Ραφαέλας και σε άλλες περιπετέιες. Να δημιουργήσει μια σειρά βιβλίων, τύπου Σέρλοκ Χόλμς, ή Αρσέν Λουπέν.
Η Αγγελική Ζούμπου μας συστήνεται με το πρώτο της βιβλίο, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πηγή. Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που έχει μέσα και στοιχεία θρίλερ, ρομαντισμό και αρκετό σασπένς. Γενικά πρόκειται για μια αρκετά καλογραμμένη και δομημένη ιστορία. Βρισκόμαστε στην Κέρκυρα στην τωρινή εποχή. Η ηρωίδα, πρώην δικηγόρος και νυν ιδιωτική ερευνήτρια, αναλαμβάνει να εξιχνιάσει τη δολοφονία μιας γυναίκας. Το θύμα εργαζόταν ως λογίστρια αλλά ασχολείτω ερασιτεχνικά με σεμινάρια και αναζητήσεις πνευματικότητας και αυτογνωσίας. Παντρεμένη με έναν πεζό οικονομολόγο και περιτριγυρισμένη από φίλους και συναδέλφους. Στην προσπάθειά της να λύσει το μυστήριο, η ηρωίδα μας θα γνωρίσει όλα αυτά τα πρόσωπα, όπως επίσης και τον αστυνομικό που έχει αναλάβει επίσημα την υπόθεση. Το βιβλίο καταφέρνει να συνδυάσει όλα όσα θέλουν οι φανατικοί αναγνώστες της αστυνομικής λογοτεχνίας ( σασπένς, πολλοί ύποπτοι, κίνητρα κοκ) αλλά και τον ρομαντισμό και διαθέτει και κάτι από τα βιβλία φαντασίας. Ειδικά το τέλος του είναι απρόσμενο, και δεν εννοώ μόνο την αποκάλυψη του δολοφόνου. Επίσης υπάρχει και μια κάθαρση ηθική που το ομορφαίνει. Γενικά είναι ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι πρόσκειται για πρωτόλειο. Αναμένω τη συνέχεια.
Απόλαυσα το βιβλίο της Αγγελικής για πολλούς λόγους. Αρχικά για την τόσο περίτεχνα στημένη ιστορία, για την ιδέα του βιβλίου, για τα έξτρα στοιχεία στα οποία μας μύησε και φυσικά για την ανατροπή που μου χάρισε στο τέλος. Λατρεύω τις ανατροπές και ειδικά όταν έρχονται εκεί που δεν τις περιμένεις.
Αγάπησα τη γραφή της και θαύμασα τη συγγραφέα. Περιμένω με χαρά το επόμενο βιβλίο της με την ευχή να μην αργήσει να κυκλοφορήσει.
Ένα βιβλίο γραμμένο σε πρωτοπροσωπη αφήγηση που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη... Μέχρι το τέλος δεν μπορούσα να βρω τον δολοφόνο. Μπράβο στην Αγγελική!