Ինչ լայեղ է; Խորհրդավոր միանձնուհի

by Muratsan

XIX դարի վերջի հայ նշանավոր արձակագիր, հայկական ուշ ռոմանտիզմի ամենախոշոր ներկայացուցիչ Մուրացանը (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) ծնվել է 1854 թվականի դեկտեմբերի 1-ին հայոց պատմական Շուշի քաղաքում Նրա գրական նախափորձերը վերաբերում են վաղ պատանեկության տարիներին։ Դրանք եղել են սիրո, կարոտի, հայրենասիրության բանաստեղծական ռոմանտիկ ներշնչումներ Սակայն հեղինակը գրական աշխարհում հայտնի դարձավ իր արձակ գործերով՝ վեպեր, վիպակներ, պատմվածքներ և այլն Հեղինակը Ինչ լայեղ է վիպակում դատափետումների է ենթարկում հայ ապազգայնացող վերնախավերին, ամենասուր տագնապներով վերապրում բարքերի այլափոխությունն ու բարոյական արժեքների կորուստը, իսկ Խորհրդավոր միանձնուհի վիպակում շուկայական տնտեսության բերած համահարթեցմանն ու ամեն ինչ առք ու վաճառքի առարկա դարձնելու գործընթացներին հակադրում "ուխտ" անելու, գաղափարին նվիրվելու ռոմանտիկ կարողությունը Նա մտածում է, որ կան արժեքներ, որոնք չեն չափվում դրամով, գտնվում են մարդկանց հոգիներում ու մղում նրանց գործելու՝ ի հեճուկս օբյեկտիվ տնտեսական օրենքների. "Մեզ նման մի ընկած ազգը չի կարող ոտքի կանգնել, մինչև որ նրա գործողները ուսուցիչ Գարեգինի և քույր Աննայի հոգվով վառված չգործեն", - ասում է հայ վիպասանը

190 pages, Paperback

First published February 20, 2014

About the author

Muratsan (orig. Grigor Ter-Hovanissian, December 1, 1854 , Shushi - September 12, 1908 , Tbilisi) was an Armenian writer, the author of "Gevorg Marzpetuni", an historical novel (1896) set in Armenia in the 10th century.

Muratsan studied at Shushi diocese school, then moved to Tiflis (Tbilisi), where he worked as a teacher and accountant and remained for the rest of his life. He became famous after the production of his historical drama "Ruzan" at a Tiflis theatre in 1882. He was the author of many short-stories and novels, including "The Apostle" (1902). An intensely nationalistic writer, Muratsan was a nineteenth-century romantic in style and an advocate of traditional cultural and religious values.

Ten years after his death, Muratsan's properties in Tiflis were expropriated in the Russian revolution. A collection of stereopticon pictures of ancient Armenian ruins, in the possession of an American great-grandson, is thought to be the only remnant of his personal library.