- อ่านแล้วนึกถึงหลายสิ่งเหลือเกิน ตั้งแต่หนังแบบ Mr.Klein, เมธาวี นิยายแบบThe Trial, ฤดูหนาวเมื่อเราพราก รวมไปถึงอะไรที่พึงอ่านอย่างคดีฆาตกรรมของเจ้าหญิงสโนว์ไวท์ ตลอดการอ่านเลยไม่ได้ว้าวอะไรนัก แต่นิยายแแม่งสนุกมากจริงๆ สนุกแบบต้องตื่นมาตีห้า หกโมงเผื่อมาอ่านต่อให้มันจบ บ้าบอขนาดนั้น
- จริงๆหนังสือมีการพูดถึงประเด็นนั้นนี้ที่ร่วมสมัย จนชวนให้นึกถึงเล่มYellowface โดยเฉพาะเรื่อง social media (ถ้าไม่wokeไปเลย ก็มีแต่คนโง่ที่ชอบพิมพ์อะไรสั่วๆ หาแสง รวมไปถึงพิมพ์อะไรก็ไม่ถูกต้อง) และแน่นอนว่าต้องพูดถึงสังคมผู้สูงวัย ซึ่งก็พูดได้แรงมากจนน่าตกใจ
- แต่เราว่าเราอาจจะชอบเจ้าหญิงสโนว์ไวท์ของคะนะเอะมากกว่าเล่มนี้ คิดว่าแม่เขียนออกมาได้สะเทือนอารมณ์เรามากกว่า ผู้คนในซชมดของแม่ มันดูน่ากลัวและชวนขยะแขยงมาก ในขณะเล่มนี้มันดูน่ารำคาญและชวนขุ่นเคืองใจ อ่านไปแล้วก็อยากปานสทิ้ง บวกกับการพูดถึงประเด็นนั้นนี้มันฟังดูโครตเป็นmouthpieceของนักเขียนเลย อ่านแล้วก็เอิ่มอืมเป็นระยะ
- โดยรวมนิยายมันก็สนุกดีนะ ถือเป็นนิยายไม่กี่เล่มในปีนี้ที่แบบว่าวางไม่ลงจริงๆ คงหางานคนนี้มาอ่านอีก จริงๆชวนนี้เหมือนเขาจะฮิตเรื่อง ใครโกหกยกมือ ขึ้น ต้องจัด