Voor het eerst schrijft een Waal een roman in het Nederlands. Voor het eerst krijgt ons land zijn eigen Romeo en Julia, à la Belge. Dat werd tijd na bijna tweehonderd jaar onafhankelijkheid.
Bente is een Vlaamse uit het verre Essen. Boudewijn een Waal uit het verre Dinant. En ja hoor, ze worden verliefd. Het was beter niet gebeurd. Voor hen. Voor een zeer bekende politicus. Voor het land. Want net zoals bij Shakespeare eindigt hun amourette met een dode. Of toch niet? Deze roman kent namelijk twee eindes. En u bepaalt zelf hetwelke voor u bestemd is.
Het boek lijkt op België: u krijgt een Nederlandse en Franse versie in één. Zo kunt u uw talenkennis vergroten terwijl u een groot moment beleeft. Wild en wulps. Vermakelijk en verstandig. Deze roman vertelt ons meer over het koninkrijk dan alle non-fictieboeken die eerder over het onderwerp verschenen.
Het is een bijzonder boek omdat het zowel in het Frans en het Nederlands is ,omdat het einde heel apart is, omdat het interessant is hoe er naar de twee landsdelen wordt gekeken. Met het deel van de ontvoering had ik niet veel voeling. Als je fictie schrijft, wat het hier zeker is omdat het zich in de toekomst afspeelt, dan vind ik het vreemd dat hierin echte namen van bekende personen worden gebruikt.
Wanneer Dinantenaar Baudouin op zijn 17e een semester zijn Nederlands gaat bijspijkeren in Essen wordt hij op slag verliefd op Bente, de dochter van zijn leraar en een parlementair medewerkster van een Vlaams Belanger. We schrijven dan 2019, zeven jaar voor Bart De Wever in Leuven wordt ontvoerd en België in een existentiële crisis belandt. Wat heeft het een met het ander te maken? Christophe Deborsu, politiek journalist voor RTL, geboren in Namen en getrouwd met een Vlaamse uit Hoboken, schreef er een spitse, satirische roman over, in het Nederlands, waarna hij hem zelf naar het Frans vertaalde. En alsof dat nog niet genoeg was, verzon hij ook nog eens twee eindes, waarin het land al dan niet overleeft. Bente en Boudewijn is een boek met een boodschap, waarin het liefdesverhaal slechts een kapstok is en journalist Deborsu romancier Deborsu te weinig speelruimte laat.
Misschien geen hoogstaande literatuur van Deborsu. Maar toch genoten van dit boek met grappige passages, leuke weetjes uit mijn dorp Essen. Het boek heeft een aparte stijl met voetnoten en 2 eindes, waaruit jezelf kan kiezen. Voor mij was het een echte pageturner. Daarom toch 4 sterren.