What do you think?
Rate this book
Hestekrefter
Erik Fyksen, eieren av Norges siste Mobilstasjon, må rykke ut av tilværelsen i smøregrava. Planer om veiomlegging og modernisering av bensinstasjonen fører Fyksen inn i en ensom kamp mot urbane krefter og spøkelser fra egen fortid. Og ikke minst står kampen mot hans gamle rival, skytterlagsformannen Harald Jøtul.
Hestekrefter er Lars Myttings debutroman. Den gikk rett inn på bestselgerlistene da den utkom, og førsteopplaget ble utsolgt på få uker.
Hestekrefter er Lars Myttings debutroman. Den gikk rett inn på bestselgerlistene da den utkom, og førsteopplaget ble utsolgt på få uker.
272 pages, Paperback
First published January 1, 2007
17 people are currently reading
162 people want to read
About the author
Lars Mytting
17 books737 followersLars Mytting er en norsk journalist og forfatter. Mytting har arbeidet som forlagsredaktør og journalist i Dagningen, Aftenposten, Arbeiderbladet og Beat.
Arbeidet senere som forlagsredaktør, før han fikk utgitt romanen Hestekrefter i 2006.
Arbeidet senere som forlagsredaktør, før han fikk utgitt romanen Hestekrefter i 2006.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 41 reviews
July 25, 2017
Virkelig en nostalgitripp! En opprørsk, bygderomatisk Rock n Roll- western. Sjekket uvilkårlig hendene for oljesmuss før jeg la boka ifra meg. Men, skitt au; hva gjør vel litt oljesøl på sengetøyet?
Read
May 15, 2025This is definitely a case of "I can see the book being good, but it was just not for me"
There's definitely merits to this book, it's very clear that the author can write and I'm intrigued enough to pick up more of his work in the future. I liked the small town vibes and thought those dynamics were well done. The discussion of modernity vs tradition was interesting
I just didn't click with the main character at all, I thought there was little to no development in his character and while I think this was intentionally made this way, it just left me kind of sad for how stuck he started out and how stuck he still was by the end of the novel while throughout all of this the only person who truly stood in his way was himself.
There were some unnecessary commentaries along the way as if I needed the reminder that this was the story of a man.
The pacing was also a bit off for me, some scenes really dragged on while on other occasions there were massive time jumps when important events where happening.
It's a rather bleak story where I unfortunately couldn't really take away any purpose of that bleakness other than just being bleak for the sake of it being a story about a sad man stuck in his sad life being overly sad about women who simply just don't want to be stuck but actually do something about their lives instead of just being stuck instead a huge bubble of sadness and self-pity.
There's definitely merits to this book, it's very clear that the author can write and I'm intrigued enough to pick up more of his work in the future. I liked the small town vibes and thought those dynamics were well done. The discussion of modernity vs tradition was interesting
I just didn't click with the main character at all, I thought there was little to no development in his character and while I think this was intentionally made this way, it just left me kind of sad for how stuck he started out and how stuck he still was by the end of the novel while throughout all of this the only person who truly stood in his way was himself.
There were some unnecessary commentaries along the way as if I needed the reminder that this was the story of a man.
The pacing was also a bit off for me, some scenes really dragged on while on other occasions there were massive time jumps when important events where happening.
It's a rather bleak story where I unfortunately couldn't really take away any purpose of that bleakness other than just being bleak for the sake of it being a story about a sad man stuck in his sad life being overly sad about women who simply just don't want to be stuck but actually do something about their lives instead of just being stuck instead a huge bubble of sadness and self-pity.
July 11, 2017
Aanvankelijk hikte ik wat tegen al het autogedoe aan maar werd toen toch 'gegrepen'. Niet door de weg uit het boek maar door het verhaal. Door de stugge Erik die zo z'n best doet voor z'n benzinestation en voor de mensen uit z'n dorp. Allemaal tevergeefs. Met de vrouwen die op z'n weg komen, wil het ook niet zo lukken, of uiteindelijk misschien toch wel....
Het boek geeft een mooi beeld over het leven in kleine Noorse dorpen waar een schietvereniging 'n belangrijk element is. En een mooi pleidooi voor kleinschalige ondernemingen die oog hebben voor en rekening houden met de belangen van hun omgeving. Dit in tegenstelling tot concerns als Statoil en Texaco. Hilarisch is de scene van Erik die een vergadering bijwoont over een nieuw concept voor de Hydro-Texaco-stations.
'Vooruitgang? vroeg Erik. Wat is dat? - ......- Dat er achtergrondmuziek is in het nieuws? Dat de post geen buitenlandse pakketten meer heeft maar "Carry on Homeshopping"? Dat de bank mij formuliertjes stuurt over LEEN PRODUCTEN als ik naar een lening informeer? Dat niemand meer een dienst van een artikel kan onderscheiden maar alles een "concept" noemt".
Het boek geeft een mooi beeld over het leven in kleine Noorse dorpen waar een schietvereniging 'n belangrijk element is. En een mooi pleidooi voor kleinschalige ondernemingen die oog hebben voor en rekening houden met de belangen van hun omgeving. Dit in tegenstelling tot concerns als Statoil en Texaco. Hilarisch is de scene van Erik die een vergadering bijwoont over een nieuw concept voor de Hydro-Texaco-stations.
'Vooruitgang? vroeg Erik. Wat is dat? - ......- Dat er achtergrondmuziek is in het nieuws? Dat de post geen buitenlandse pakketten meer heeft maar "Carry on Homeshopping"? Dat de bank mij formuliertjes stuurt over LEEN PRODUCTEN als ik naar een lening informeer? Dat niemand meer een dienst van een artikel kan onderscheiden maar alles een "concept" noemt".
February 24, 2021
Lars Myttings debutbok ga meg lyst til å vaske bilen og sjekke oljenivået, og det skjer aldri ellers. Herlig om sterke følelser, biler og prinsippfaste menn i Gudbrandsdalen.
Og lest 15 år etter utgivelsen opplevde jeg den som et frampek mot verden som skulle komme: By mot land, stordrift mot enkeltforhandlere.
Den svakeste delen av boka er når bensinstasjon-eier Erik drar fra dalen til Oslo for å være med på seminar, og hører på mye reklamesvada. Men en ting fra Eriks møte med ledelsen treffer som ei kule, når han blåser ut om språkets forflating og alt som skifter navn til noe meningsløst: "Hva blir det neste? At Kripos blir Indisia? At NSB blir NORAIL?"
13 år senere skiftet NSB navn. Ikke til NORAIL, men til Vy.
Og lest 15 år etter utgivelsen opplevde jeg den som et frampek mot verden som skulle komme: By mot land, stordrift mot enkeltforhandlere.
Den svakeste delen av boka er når bensinstasjon-eier Erik drar fra dalen til Oslo for å være med på seminar, og hører på mye reklamesvada. Men en ting fra Eriks møte med ledelsen treffer som ei kule, når han blåser ut om språkets forflating og alt som skifter navn til noe meningsløst: "Hva blir det neste? At Kripos blir Indisia? At NSB blir NORAIL?"
13 år senere skiftet NSB navn. Ikke til NORAIL, men til Vy.
July 22, 2012
Veldig godt skrevet. Veit ikke helt hvofor jeg har lyst til å sette den i samme bås som "Buzz Aldrin, hvor ble...", men har liksom den samme forførende skrivestilen som gjør at jeg ikke greier å legge boka helt i fra meg. Boka har heldigvis en litt annereledes slutt en hva man trur den legger opp til, noe som er svært gledelig (for meg, det er ikke akuratt definisjonen på en gladslutt. Det som jeg mener trekker litt ned er enkelte passasjer som kan føles litt vel "enkle", men ikke helt på banalt bunn-nivå. Alt i alt en veldig god leseropplevelse, og jeg vil nok antageligvis begi meg ut på Myttings andre roman "Vårofferet".
October 5, 2017
Författaren kan det här med bilar och bildelar. Fängslande även för en oinsatt. Både rolig och lite sorglig.
March 18, 2022
'Det var ikke som med en bil. Det var ikke bare å skru det sammen igjen.'
Sterk debutroman om å tviholde på fortida og å nekte å sjå lengre enn til spylerdysene på panseret.
Sterk debutroman om å tviholde på fortida og å nekte å sjå lengre enn til spylerdysene på panseret.
April 17, 2025
Fin debutroman om bygde-Norge, verdier og tradisjoner vs modernisering, mobilstasjon vs Trafixia
December 17, 2024
Nja, Myttings senare böcker är mycket bättre!
January 1, 2017
Paardenkracht is een nostalgische trip naar de jaren ’50 tot ’70 van de vorige eeuw en een ode aan auto’s en ook aan vakmanschap en handwerk. Ergens in een dorpje in het noorden van Noorwegen, Annor, rommelt Erik Fyksen als tiener wat af op het autokerkhof van de lokale sloperij, vooral met de auto’s dan want op de dochter van de sloper, Tora Grundtvig, is hij vooral op afstand verliefd, ook al is zij de eerste die hem echt iets doet. Zijn passie voor brommers en auto’s en hoe hij ze het best repareert en weer nieuw maakt, ontwikkelt hij wel tot in de puntjes.
Als hij later het tankstation overneemt waarin hij eerst als hulpje werkte als student, fungeert dit ook vooral als garage voor de dorpsbewoners en de jongeren die buiten het racen met hun getunede brommers en wagens er maar weinig anders te doen hebben. Hij is een kenner van oldtimers en heeft alle vervangstukken voor de wagens van het dorp in zijn uitgebreid magazijn. Zijn favoriete lectuur is Power Turning the Chrysler V8 en andere automagazines. Hij heeft zijn tankstation laten renoveren door zijn vriendin, Elise, die dan nog bij hem is, en een sterk grafisch talent heeft. Maar zij wordt ‘gegrepen door de rijksweg’, wat eigenlijk gewoon wil zeggen dat ze naar Oslo is vertrokken en er in de kunstwereld terechtkomt. Zijn hulpje is dan weer Tor-Arne waar hij veel van zichzelf in herkent van toen hij jonger was.
Hij gaat volledig op in zijn autowereld en zo komen zijn relaties en zijn privéleven op het nulpunt te staan. Hij woont in een armoedig appartement boven zijn station waar hij zijn latijn niet insteekt. Zelfs zijn oude moeder vergeet hij te bezoeken. En als zijn oude vijand, Harald Jøtul, hem dwars komt te zitten en bij de gemeente de verlegging van de weg bepleit, is het hek helemaal van de dam. Want als deze verlegging er komt, is zijn station ten dode opgeschreven. Erik wordt helemaal opgeslokt door zijn tankstation en zijn overlevingsstrijd. Hoewel hij enkele kansen krijgt aangereikt om zijn leven om te gooien door enkele vrouwen in zijn omgeving, is hij te koppig en te gehecht aan zijn rustige ‘roestige’ vastheid om ze aan te nemen. En dit zal hem nog duur te staan komen…
Wat een boek! Het verhaal is prachtig beschreven, met sommige heerlijke beschouwingen en heel wat mooie zinnen. Het is een boek dat je doet nadenken over het leven en of je dat zelf wil maken dan wel of je je lot gewoon maar volgt. Tot hoeverre kan je dat lot uitdagen en hoeveel kansen laat je je ontglippen? Hoe eindig je als je je emoties te veel opkropt?
De titel Paardenkracht staat niet alleen voor de auto’s en de accessoires, maar ook voor de kracht waarmee Erik zijn doel wilt bereiken, en ondanks alle tegenslag blijft proberen, bijvoorbeeld om als stugge Noor onafhankelijk te blijven doorgaan! Het vakjargon laat ik wel over me heen gaan als autoleek, want voor mij was dit niet het voornaamste om te begrijpen. De sfeer kan je zo ook wel vastpakken. Liefhebbers van de autocultuur- en lyriek kunnen er uiteraard hun hartje aan ophalen.
Deze debuutroman toont hoe Mytting zogenaamde ‘mannenthema’s’ universeel genietbaar kan maken, wat hij ook deed met de houthakkerij. Ik ben dan ook zeer benieuwd geworden naar zijn Vlamberken, ook vanwege de goede recensies dat dit boek gekregen heeft.
Als hij later het tankstation overneemt waarin hij eerst als hulpje werkte als student, fungeert dit ook vooral als garage voor de dorpsbewoners en de jongeren die buiten het racen met hun getunede brommers en wagens er maar weinig anders te doen hebben. Hij is een kenner van oldtimers en heeft alle vervangstukken voor de wagens van het dorp in zijn uitgebreid magazijn. Zijn favoriete lectuur is Power Turning the Chrysler V8 en andere automagazines. Hij heeft zijn tankstation laten renoveren door zijn vriendin, Elise, die dan nog bij hem is, en een sterk grafisch talent heeft. Maar zij wordt ‘gegrepen door de rijksweg’, wat eigenlijk gewoon wil zeggen dat ze naar Oslo is vertrokken en er in de kunstwereld terechtkomt. Zijn hulpje is dan weer Tor-Arne waar hij veel van zichzelf in herkent van toen hij jonger was.
Hij gaat volledig op in zijn autowereld en zo komen zijn relaties en zijn privéleven op het nulpunt te staan. Hij woont in een armoedig appartement boven zijn station waar hij zijn latijn niet insteekt. Zelfs zijn oude moeder vergeet hij te bezoeken. En als zijn oude vijand, Harald Jøtul, hem dwars komt te zitten en bij de gemeente de verlegging van de weg bepleit, is het hek helemaal van de dam. Want als deze verlegging er komt, is zijn station ten dode opgeschreven. Erik wordt helemaal opgeslokt door zijn tankstation en zijn overlevingsstrijd. Hoewel hij enkele kansen krijgt aangereikt om zijn leven om te gooien door enkele vrouwen in zijn omgeving, is hij te koppig en te gehecht aan zijn rustige ‘roestige’ vastheid om ze aan te nemen. En dit zal hem nog duur te staan komen…
Wat een boek! Het verhaal is prachtig beschreven, met sommige heerlijke beschouwingen en heel wat mooie zinnen. Het is een boek dat je doet nadenken over het leven en of je dat zelf wil maken dan wel of je je lot gewoon maar volgt. Tot hoeverre kan je dat lot uitdagen en hoeveel kansen laat je je ontglippen? Hoe eindig je als je je emoties te veel opkropt?
De titel Paardenkracht staat niet alleen voor de auto’s en de accessoires, maar ook voor de kracht waarmee Erik zijn doel wilt bereiken, en ondanks alle tegenslag blijft proberen, bijvoorbeeld om als stugge Noor onafhankelijk te blijven doorgaan! Het vakjargon laat ik wel over me heen gaan als autoleek, want voor mij was dit niet het voornaamste om te begrijpen. De sfeer kan je zo ook wel vastpakken. Liefhebbers van de autocultuur- en lyriek kunnen er uiteraard hun hartje aan ophalen.
Deze debuutroman toont hoe Mytting zogenaamde ‘mannenthema’s’ universeel genietbaar kan maken, wat hij ook deed met de houthakkerij. Ik ben dan ook zeer benieuwd geworden naar zijn Vlamberken, ook vanwege de goede recensies dat dit boek gekregen heeft.
November 8, 2016
Iedere zomer krijg ik van een Noorse vriendin (lerares Noorse taal en cultuur) een paar boeken van Noorse schrijvers.
Afgelopen jaar was dat o.a. Vlamberken van Lars Mytting. Dat boek heb ik met veel plezier gelezen. Daarna was ik erg nieuwsgierig naar zijn volgende boek en blij verrast toen ik de kans kreeg de drukproef van Paardenkracht te lezen.
Het Noorse platteland is bij mij bekend en ik vond het heerlijk om al lezende weer even daar te zijn.
Maar van auto’s weet ik weinig af, en van “oude auto’s” zo mogelijk nog minder. Maakt helemaal niets uit. Ik heb genoten van de beschrijvingen van de auto’s op “de sloop” en gezien hoe belangrijk het is om zelfs op afgeschreven spullen zuinig te zijn; genoten van het vakmanschap van hoofdpersoon Erik Fyksen, zijn liefde voor en kennis van zijn (oude) gereedschappen en (stokoude) materialen in de voorraad, en de zorg die hij toont voor (de auto’s van) de mensen in zijn kleine gemeenschap.
De beschrijvingen van zijn garage en de wording daarvan zijn erg beeldend geschreven.
Met zijn voormalige vriendin Elise heeft Erik een “antiek” tankstation ontworpen en gebouwd. Het is voor hem niet alleen een werkplaats geworden, maar meer een tempel…: voor de liefde voor de inmiddels “door de rijksweg gegrepen” vriendin Elise en ook als heiligdom voor al die verschillende hele oude auto’s, die koste wat kost op de weg moeten blijven.
Het duurt nogal wat bladzijden voordat je doorhebt dat Erik helemaal niet zo oud is… Hij is maximaal 38 jaar.
Ik heb me ook een tijdje afgevraagd in welke tijd het boek speelt, maar er wordt al met mobiele telefoons gebeld, dus we zijn al een hele tijd voorbij de jaren ‘50…
De hoofdpersoon en ook de meeste inwoners van zijn dorp hangen nog erg aan de gewoonten van vroeger (ze ruilen een onderhoudsbeurt voor een gebit met eentje voor de auto!), maar het is logisch dat een aantal mensen wel de vooruitgang opzoekt en mee gaat met de tijd. Dat dit voor Erik niet gemakkelijk is, valt wel te voorspellen.
Er komt een nieuwe weg, waardoor mensen niet meer vanzelfsprekend naar zijn garage komen, maar naar een modernere plaats die tevens wegrestaurant moet zijn.
Het is boeiend om te zien hoe Erik zich langzaam maar zeker los maakt van al zijn oude zekerheden en zich door een andere vrouw uiteindelijk in een nieuwe richting laat leiden.
Paardenkracht is een mooi boek, heerlijk als je je eens even wilt onderdompelen in een compleet andere wereld. De titel slaat niet alleen op het vermogen van de auto’s, de tweede betekenis wordt al lezende steeds duidelijker.
Afgelopen jaar was dat o.a. Vlamberken van Lars Mytting. Dat boek heb ik met veel plezier gelezen. Daarna was ik erg nieuwsgierig naar zijn volgende boek en blij verrast toen ik de kans kreeg de drukproef van Paardenkracht te lezen.
Het Noorse platteland is bij mij bekend en ik vond het heerlijk om al lezende weer even daar te zijn.
Maar van auto’s weet ik weinig af, en van “oude auto’s” zo mogelijk nog minder. Maakt helemaal niets uit. Ik heb genoten van de beschrijvingen van de auto’s op “de sloop” en gezien hoe belangrijk het is om zelfs op afgeschreven spullen zuinig te zijn; genoten van het vakmanschap van hoofdpersoon Erik Fyksen, zijn liefde voor en kennis van zijn (oude) gereedschappen en (stokoude) materialen in de voorraad, en de zorg die hij toont voor (de auto’s van) de mensen in zijn kleine gemeenschap.
De beschrijvingen van zijn garage en de wording daarvan zijn erg beeldend geschreven.
Met zijn voormalige vriendin Elise heeft Erik een “antiek” tankstation ontworpen en gebouwd. Het is voor hem niet alleen een werkplaats geworden, maar meer een tempel…: voor de liefde voor de inmiddels “door de rijksweg gegrepen” vriendin Elise en ook als heiligdom voor al die verschillende hele oude auto’s, die koste wat kost op de weg moeten blijven.
Het duurt nogal wat bladzijden voordat je doorhebt dat Erik helemaal niet zo oud is… Hij is maximaal 38 jaar.
Ik heb me ook een tijdje afgevraagd in welke tijd het boek speelt, maar er wordt al met mobiele telefoons gebeld, dus we zijn al een hele tijd voorbij de jaren ‘50…
De hoofdpersoon en ook de meeste inwoners van zijn dorp hangen nog erg aan de gewoonten van vroeger (ze ruilen een onderhoudsbeurt voor een gebit met eentje voor de auto!), maar het is logisch dat een aantal mensen wel de vooruitgang opzoekt en mee gaat met de tijd. Dat dit voor Erik niet gemakkelijk is, valt wel te voorspellen.
Er komt een nieuwe weg, waardoor mensen niet meer vanzelfsprekend naar zijn garage komen, maar naar een modernere plaats die tevens wegrestaurant moet zijn.
Het is boeiend om te zien hoe Erik zich langzaam maar zeker los maakt van al zijn oude zekerheden en zich door een andere vrouw uiteindelijk in een nieuwe richting laat leiden.
Paardenkracht is een mooi boek, heerlijk als je je eens even wilt onderdompelen in een compleet andere wereld. De titel slaat niet alleen op het vermogen van de auto’s, de tweede betekenis wordt al lezende steeds duidelijker.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 11, 2015
Tja. Mykje godt, mykje dårleg, til saman eksemplarisk midt på treet.
October 6, 2017
Slitet uttryck, men ja, mycket charmigt om landsbygd och bilnördar! Mytting håller precis rätt ton och balans vad gäller fakta kring bilreparationer och livet på en liten bensinmack på den norska landsbygden. Ortens alla original, den lokala byteshandeln, och lite taktiskt stridande om den inofficiella politiska makten i bygden, och därtill storstadens marknadsföringsfolk som förklarar hur en modern bensinmack 'egentligen' ska se ut, är mycket underhållande! Och emellanåt serverar Mytting lite naturromantik och välformulerade livsvisdomar.
Enda smolket i bägaren är den tyvärr klassiska oförståendet inför kvinnor - för huvudpersonen Erik är de mystiska varelser som plötsligt bara försvinner till storstaden. (Kanske det är för att en liten ort på landsbygden inte erbjuder en kvinna särskilt många alternativ?) Alldeles för många (manliga) popband har spenderat tid på att besjunga dessa konstiga, mystiska kvinnor som bara lämnar dem, helt oförstående, i sticket... Nog måste de väl märka om en annan människa finner livet för trångt och inte hittar bra sysselsättning, och så vidare? Varför ska det komma som en blixt från klar himmel? Så svårt är det väl inte att förstå? Ursäkta mitt "rantande", men jag är så less på den manliga blicken på kvinnor som "ett främmande folk" som inte går att förstå sig på!
Men i det stora hela är boken mycket läsvärd, berättelsen engagerar, och slutet för bensinmacken är realistiskt trots allt (som tur är hålls den "magiska realismen" till ett minimum!). Sedan är det öppna slutet något frustrerande förstås, eftersom jag blivit så förtjust i Erik Fryksen och hans bilnörderi, så jag vill ju veta hur det går för honom när macken är nedlagd. Hans känsla för kvalitet och hantverk har inte alltid lätt att hitta en plats i dagens samhälle...
Enda smolket i bägaren är den tyvärr klassiska oförståendet inför kvinnor - för huvudpersonen Erik är de mystiska varelser som plötsligt bara försvinner till storstaden. (Kanske det är för att en liten ort på landsbygden inte erbjuder en kvinna särskilt många alternativ?) Alldeles för många (manliga) popband har spenderat tid på att besjunga dessa konstiga, mystiska kvinnor som bara lämnar dem, helt oförstående, i sticket... Nog måste de väl märka om en annan människa finner livet för trångt och inte hittar bra sysselsättning, och så vidare? Varför ska det komma som en blixt från klar himmel? Så svårt är det väl inte att förstå? Ursäkta mitt "rantande", men jag är så less på den manliga blicken på kvinnor som "ett främmande folk" som inte går att förstå sig på!
Men i det stora hela är boken mycket läsvärd, berättelsen engagerar, och slutet för bensinmacken är realistiskt trots allt (som tur är hålls den "magiska realismen" till ett minimum!). Sedan är det öppna slutet något frustrerande förstås, eftersom jag blivit så förtjust i Erik Fryksen och hans bilnörderi, så jag vill ju veta hur det går för honom när macken är nedlagd. Hans känsla för kvalitet och hantverk har inte alltid lätt att hitta en plats i dagens samhälle...
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 27, 2018
Het eerste boek van Lars Mytting dat ik las en het beviel uitstekend. Ik ben dol op hoofdpersonen zoals Erik Fysken. Van die stugge, een beetje sneue, in zichzelf gekeerde, eenzame, sociaal gezien niet de handigste personen. Die een strijd aan gaan, met zichzelf en/of met de grote, boze buitenwereld. En die daarin vooral stug vasthouden aan hun eigen zienswijze, ook als dat misschien niet zo handig is, omdat het bijvoorbeeld het einde van je levenswerk betekent, zoals voor Erik. Hij raakt alles kwijt, eigenwijs als hij is. Het lijkt bijna alsof hij er niet bewust voor kiest, het overkomt hem gewoon. In werkelijkheid toont hij een staaltje kop in het zand steken van de bovenste plank en hij zit dus uiteindelijk toch met brokken.
Erik over zichzelf: Er was geen werkplaatshandboek voor mijn leven. En als het er wel was geweest, had ik het toch niet gelezen. Ik had het toch met vallen en opstaan geprobeerd. Steeds opnieuw geprobeerd, net als iedereen.
Mytting heeft een zeer prettige schrijfstijl, heel makkelijk leesbaar en mooi beeldend, zonder teveel in detail te treden. Zelfs de ellenlange reeksen auto-, apparatuur- en gereedschapsmerken die voorbij komen gaan niet vervelen. Het hoort bij Erik. Ook toont Mytting zich meester in het oproepen van de wat desolate, typisch Scandinavische sfeer. Wie mij kent, weet dat ik er heel erg van hou, van die grijze dagen, gesloten gemeenschappen en desolate landschappen.
Kortom: Mytting smaakt wat mij betreft naar meer!
Ik heb lang getwijfeld over 4 of 5 sterren, het blijven er 5 omdat ik een eerste boek van een schrijver (voor mij dan) altijd het voordeel gun. Als ik halve sterren kon uitdelen, was het 4,5 geworden.
Erik over zichzelf: Er was geen werkplaatshandboek voor mijn leven. En als het er wel was geweest, had ik het toch niet gelezen. Ik had het toch met vallen en opstaan geprobeerd. Steeds opnieuw geprobeerd, net als iedereen.
Mytting heeft een zeer prettige schrijfstijl, heel makkelijk leesbaar en mooi beeldend, zonder teveel in detail te treden. Zelfs de ellenlange reeksen auto-, apparatuur- en gereedschapsmerken die voorbij komen gaan niet vervelen. Het hoort bij Erik. Ook toont Mytting zich meester in het oproepen van de wat desolate, typisch Scandinavische sfeer. Wie mij kent, weet dat ik er heel erg van hou, van die grijze dagen, gesloten gemeenschappen en desolate landschappen.
Kortom: Mytting smaakt wat mij betreft naar meer!
Ik heb lang getwijfeld over 4 of 5 sterren, het blijven er 5 omdat ik een eerste boek van een schrijver (voor mij dan) altijd het voordeel gun. Als ik halve sterren kon uitdelen, was het 4,5 geworden.
December 18, 2024
Lars Mytting s debutroman, Hestekrefter, handler om livet utenfor byen. Et sted der ikke bare alle kjenner alle, men alle vet alt om alle. Eller, det tror i alle fall det.
Mytting portretter Erik Fysken som en stolt og tradisjonsrik bensinstasjonseier med en lidenskap for å fikse biler.
Livet til Erik Fyksen viser seg å være mer komplekst enn det ser ut til, og fortiden hans preger til stadighet fremtiden hans.
Det er en historie om hvordan man ikke alltid kommer deg videre, på tross av at folk rundt deg dytter deg og hjelper deg. Noen ganger må man reparere seg selv. Samtidig gir Mytting et flott bilde av et bygdesamfunn, dets stereotypier og dets enkle men innfløkte levesett.
En kan fort miste mye innhold på grunn av bil-, verktøy-, olje- og luftfilterreferansene, men likevel er det en solid bok full av gode bilder. Men jeg klarer ikke å la være å tenke, mens jeg leser, at boken er skrevet til en annen en meg: en mann fra bygda, som ikke leser romaner, men leser Heynes-manualer, og forguder amerikanske biler.
Mytting portretter Erik Fysken som en stolt og tradisjonsrik bensinstasjonseier med en lidenskap for å fikse biler.
Livet til Erik Fyksen viser seg å være mer komplekst enn det ser ut til, og fortiden hans preger til stadighet fremtiden hans.
Det er en historie om hvordan man ikke alltid kommer deg videre, på tross av at folk rundt deg dytter deg og hjelper deg. Noen ganger må man reparere seg selv. Samtidig gir Mytting et flott bilde av et bygdesamfunn, dets stereotypier og dets enkle men innfløkte levesett.
En kan fort miste mye innhold på grunn av bil-, verktøy-, olje- og luftfilterreferansene, men likevel er det en solid bok full av gode bilder. Men jeg klarer ikke å la være å tenke, mens jeg leser, at boken er skrevet til en annen en meg: en mann fra bygda, som ikke leser romaner, men leser Heynes-manualer, og forguder amerikanske biler.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 16, 2023
Hade väldigt höga förväntningar efter att ha njutit av andra av hans böcker, men den här var inte magisk alls. Däremot ytterst realistisk och glesbygdshärlig med skön, okonstlad, envis huvudperson som man bara måste gilla. En hel del hade säkert varit ännu mer mys och goda kopplingar om man kunnat mer om mek och gamla bildelar...
October 8, 2017
Härligt nördig bok som lyckas undvika att bara stapla fakta. En hyfsat trovärdig bärande historia som emellanåt blir lite förutsägbar.
December 30, 2017
Inte dålig egentligen men väldigt seg att ta sig igenom... har inte st färdigt den och frågan är om jag någonsin kommer göra det?
April 16, 2018
Loved it.
December 11, 2018
Litt mye bil og bilteknikaliteter, men veldig spennende historie, digger Myttings fortellerstil
September 15, 2020
Jeg liker Lars Mytting sin måte å formidle en historie på. Denne om livet i en liten bygd i møte med storbyen og fremskritt e (for noen).
January 14, 2021
Ble bedre utover
March 10, 2021
Fantastisk bok.... Litt rar, men å bli kjent med denne nøysomme herren, ikke minst kunnskapsrike, var en glede... Nostalgi
May 16, 2021
Mooi geschreven en mooi beeld van het platteland van Noorwegen
August 20, 2021
Boken handlar om Erik Fyksenoch hans bensinstation…i uppgång och fall. Sorglig, rolig, eftertänksam och humoristisk. Helt enkelt många känslor i omlopp, vilket jag gillar.
February 23, 2023
Selv biler blir spennende med Mytting, poeten
December 4, 2023
En flott roman om å holde seg fast i fortiden. Jeg kommer nok til å lese mer av Lars Mytting fremover !!
February 12, 2024
En roman på det jevne. Tradisjon mot modernitet.
February 18, 2024
Fantstisk skrevet. For en debut-roman!
July 19, 2024
I begynnelsen synes jeg boken var lite engasjerende men etterhvert ble det en interessant og underholdende bok om et lite sted som har mange personligheter.
Displaying 1 - 30 of 41 reviews