“Pek çok çağdaş analist gibi beni de özellikle iki problem çok meşgul etti, bunlardan ilki hastalarımla anlamlı bir bağ kurmak, ikincisi ise kendini tekrarlayan, durağan ve verimsiz hâle gelen analizlerle başa çıkmak. Böyle hastalarla deneyimlerim, kaygı ve acıdan korunmalarını sağlayan ruhsal durumlar yaratmak için çeşitli mekanizmalara başvurduklarını gözlemlememe neden oldu. Analistle bağlantılarını koparıp, genellikle uzamsal olarak saklanabilecekleri bir yer gibi deneyimledikleri bu ruhsal durumlarda inzivaya çekiliyorlardı. Bunları ruhsal inzivalar, sığınaklar, barınaklar, korunaklar ya da güvenli limanlar olarak adlandırdım ve bu kitap bunların faaliyet gösterme biçimleri hakkında. Ruhsal inzivaların belki de en zorlayıcı türü, sahte bir temasın teklif edildiği ve analistin yüzeysel, sahtekâr ya da sapkın yollara başvurmaya davet edildiği türüdür. Bu tepkiler zaman zaman analistin sakarlık ya da patavatsızlıklarından kaynaklanıyormuş gibi görünse de dikkatle yürütülen analizlerde bile hastayla temasın koptuğu zamanlar olur. Hastalar koruyucu bir zırh ya da saklanılacak bir yer işlevi gören güçlü bir savunma sisteminin arkasına çekilir ve bazen kabuğundan çıkan bir salyangoz gibi büyük bir temkinlilikle ortaya çıkıp, temas acı ya da kaygıya yol açtığında nasıl tekrar geri çekildikleri gözlemlenebilir. Gerçekleri uygun bir biçimde gözden uzak tutan ve aynı anda hem bilmeye hem de bilmemeye olanak sağlayan gözünü yumma gibi mekanizmalar oldukça patolojik olabilir, gerçeğin çarpıtılmasına ve saptırılmasına yol açabilir ama yine de gerçeğe yönelik saygı ve korkuyu yansıttıklarının, gizli işbirliğiyle örtbas etmeye yol açanın bu korku olduğunun farkına varılması önemlidir. Bu mekanizma sapkınlıklarda gerçekle başa çıkmak için kullanılan mekanizmalarla ilişkilidir ve gerçeğin çarpıtılıp saptırılmasına yol açan bir gerçek sapkınlığı gibi düşünülebilir.” – John Steiner “Bu sayfalardaki harikulade empati, ince anlayış, etkileyici sabır ve canlandırıcı içtenliğe yalnızca hayranlık duyulabilir. Ama John Steiner’ın çalışmasının dikkatli bir okuması hayranlık uyandırmanın yanı sıra analist veya psikoterapistin klinik becerisine önemli katkılarda da bulunacaktır. Steiner’ın açıklayıcı yaklaşımı, ciddi derecede rahatsız hastalarla yapılan terapötik çalışmadaki kaçınılmaz surette acı verici ve cesaret kırıcı kısımlar –tam da biz ruh sağlığı çalışanlarının kariyerlerimiz boyunca tekrar tekrar karşılaşmak zorunda kaldığı türden çalışmalar– bakımından özel bir değere sahiptir.” – Roy Schafer
In the beginning pages, I felt so close to what the author's idea of this new position is. It felt like me, in a sense. For long I've known myself to be hiding behind many walls and defences. Not hiding in waiting, no. Hiding for keeping myself safe. The only place which has ever felt safe. So i can say that it's really hard sometimes to come out of this protective shell. And there were times which I've wanted to know what its like to go out, and it was hurtful. And so I retreated more, with wounds to heal. So this book talked to that part of me. That hidden scared child waiting to be known and understood. I really liked it.
This is an excellent book. It contains some theory but has a strong clinical focus. John Steiner writes from a Kleinian perspective, so it is probably helpful to know a bit about Klein before reading it. The book shows how flexible the Kleinian framework is and it is thought-provoking to see it being applied so subtly and sensitively.
I found this book immensely helpful in understanding patients and psychological processes. It is also not too difficult to understand so you don't have to be very advanced in order to read it.
The author further develops Melanie Klein's theory of the two stages of development, adding substages and explaining how we can help patients move from one stage to the next and what that change may look like.
He compares the inner world of severe patients with that of a maffia organisation that controls and grips the patient through seduction and threats of pain and violence, making it more obvious why some patients struggle so much with change.
Towards the end he uses the story of Oedipus to describe two different ways in which patients can deny reality and then reserves a final chapter to explain how different types of relational interpretation can help contain a patients anxiety or help them gain understanding on themselves, and when to best use each of these techniques.
John Steiner really has an excellent grip on this subject and he has been immensely helpful to me in my work.I met him at a conference on his book in Cambridge a few years ago and thought he was a nice bloke as well. looking forward to the new book seeing and being seen...waiting for it to come through the post.