What do you think?
Rate this book
Tussen de dagen
Hoe hangen verleden, heden en toekomst samen? Welke patronen verbinden mensen en gebeurtenissen? Wat is de rol van 'de tijd', een ongrijpbaar fenomeen dat we angstvallig willen vastleggen?
In deze nieuwe roman van Luc Vandromme ontwikkelen zich twee verhalen. Het eerste speelt zich af in het Italië van de zestiende eeuw. Daarin bedreigen wetenschappelijke ontdekkingen de heerschappij van de paus en de katholieke kerk. Het andere, in de huidige tijd gesitueerd, volgt de hogeschooldocent Mauro. Hij is van Italiaanse afkomst. Door een onverwerkt trauma belandt hij in een crisis die zijn gezin ontwricht en hem dwingt tot zelfonderzoek.
In een meesterlijke stijl neemt Vandromme de lezer mee naar de wereld van vijf eeuwen geleden. De strijd om de macht wordt met alle beschikbare middelen gevoerd. Een mensenleven is ondergeschikt aan het doel. Parallel daaraan schetst hij de worsteling van een individu met de demonen uit zijn verleden. In zijn onmacht om ze te bekampen, verwijderen zijn geliefden zich van hem.
Waar en hoe de twee verhaallijnen bij elkaar komen, blijft tot het einde verrassen.
Tussen de dagen is een indrukwekkende literaire roman. Ingenieus. Wervelend. Groots. Scherpzinnig vervlecht Luc Vandromme de grote leven, liefde, macht, dood. Tussen de dagen is een roes die beroert en beklijft.
In deze nieuwe roman van Luc Vandromme ontwikkelen zich twee verhalen. Het eerste speelt zich af in het Italië van de zestiende eeuw. Daarin bedreigen wetenschappelijke ontdekkingen de heerschappij van de paus en de katholieke kerk. Het andere, in de huidige tijd gesitueerd, volgt de hogeschooldocent Mauro. Hij is van Italiaanse afkomst. Door een onverwerkt trauma belandt hij in een crisis die zijn gezin ontwricht en hem dwingt tot zelfonderzoek.
In een meesterlijke stijl neemt Vandromme de lezer mee naar de wereld van vijf eeuwen geleden. De strijd om de macht wordt met alle beschikbare middelen gevoerd. Een mensenleven is ondergeschikt aan het doel. Parallel daaraan schetst hij de worsteling van een individu met de demonen uit zijn verleden. In zijn onmacht om ze te bekampen, verwijderen zijn geliefden zich van hem.
Waar en hoe de twee verhaallijnen bij elkaar komen, blijft tot het einde verrassen.
Tussen de dagen is een indrukwekkende literaire roman. Ingenieus. Wervelend. Groots. Scherpzinnig vervlecht Luc Vandromme de grote leven, liefde, macht, dood. Tussen de dagen is een roes die beroert en beklijft.
526 pages, Kindle Edition
Published March 14, 2024
2 people are currently reading
9 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
April 3, 2025
Ik kreeg dit boek aangeboden om te lezen en te recenseren omdat ik Vlaamse auteurs in de kijker wil zetten en steunen.
In recensies wil ik zo weinig mogelijk het verhaal opnieuw vertellen, want dan moet je het boek niet meer lezen, dan ken je het verhaal. Dus een zeer beknopte weergave waarover het gaat :
Tussen de dagen bestaat uit twee verhalen.
Een hedendaags verhaal waarin we Mauro volgen die van Italiaanse afkomst is met ouders als arbeidsmigranten, gehuwd docent met twee tienerdochters en een onverwerkt trauma uit zijn kinderjaren.
Het tweede verhaal speelt zich af in het 16e Eeuwse Italië met als grote thema en historisch feit de Gregoriaanse kalender en het schrappen van 10 dagen in 1582. We volgen het levensverhaal van Misa en het hoogtepunt van dit verhaal is dan de invoering van de Gregoriaanse kalender.
Beide verhalen zijn vlot geschreven, lezen als een trein en bevatten een zekere spanning.
De link tussen beide verhalen vind ik onduidelijk en kan ik alleen als een geforceerd iets zien. Voor mij had het niet gehoeven, op die manier werd het naar het einde toe voor mij te langdradig. Ik had liever een nog beter uitgewerkt en op zich historisch verhaal gelezen omtrent het uitgangspunt die de auteur als inspiratiebron had nl de schrapping van 10 dagen in 1582 met Misa als hoofdpersoon. Ik vind het een gemiste kans.
De auteur heeft ook een verantwoording toegevoegd waarom hij deze twee verhalen in één boek vertelt. Hij wou Jazz schrijven zoals jazzmuzikanten improviseren volgens een ABA-structuur. Misschien een goed idee maar voor mij niet geslaagd in dit boek. Het feit dat hij die verantwoording (moet) doen is veelzeggend, vind ik.
Dus drie sterren voor mij en geen vier ondanks het goede historische verhaal en de vlotte schrijfwijze. Zoals steeds, lees het boek en vorm jouw eigen mening !
In recensies wil ik zo weinig mogelijk het verhaal opnieuw vertellen, want dan moet je het boek niet meer lezen, dan ken je het verhaal. Dus een zeer beknopte weergave waarover het gaat :
Tussen de dagen bestaat uit twee verhalen.
Een hedendaags verhaal waarin we Mauro volgen die van Italiaanse afkomst is met ouders als arbeidsmigranten, gehuwd docent met twee tienerdochters en een onverwerkt trauma uit zijn kinderjaren.
Het tweede verhaal speelt zich af in het 16e Eeuwse Italië met als grote thema en historisch feit de Gregoriaanse kalender en het schrappen van 10 dagen in 1582. We volgen het levensverhaal van Misa en het hoogtepunt van dit verhaal is dan de invoering van de Gregoriaanse kalender.
Beide verhalen zijn vlot geschreven, lezen als een trein en bevatten een zekere spanning.
De link tussen beide verhalen vind ik onduidelijk en kan ik alleen als een geforceerd iets zien. Voor mij had het niet gehoeven, op die manier werd het naar het einde toe voor mij te langdradig. Ik had liever een nog beter uitgewerkt en op zich historisch verhaal gelezen omtrent het uitgangspunt die de auteur als inspiratiebron had nl de schrapping van 10 dagen in 1582 met Misa als hoofdpersoon. Ik vind het een gemiste kans.
De auteur heeft ook een verantwoording toegevoegd waarom hij deze twee verhalen in één boek vertelt. Hij wou Jazz schrijven zoals jazzmuzikanten improviseren volgens een ABA-structuur. Misschien een goed idee maar voor mij niet geslaagd in dit boek. Het feit dat hij die verantwoording (moet) doen is veelzeggend, vind ik.
Dus drie sterren voor mij en geen vier ondanks het goede historische verhaal en de vlotte schrijfwijze. Zoals steeds, lees het boek en vorm jouw eigen mening !
April 12, 2024
De vraag rijst meteen in Tussen de dagen of Luc Vandromme er direct een bizar gruwelijke voorspelling heeft in gegooid. Hij laat de lezer het boek op een serene, overpeinzende manier lezen. Er schemert enige beklemming door, waarbij de auteur een bepaalde sfeer heeft weten te vangen. Echter, de lezer zal even moeten afwachten waar de auteur ons naartoe zal brengen. Eenmaal op pad kan men het verhaal helemaal niet meer zo makkelijk wegleggen. De symboliek van met name de mussen, vormen tevens de connectie tussen het heden en verleden. De schrijfstijl is niet alleen heel bedachtzaam, de schrijver weet het zodanig te omschrijven, dat de lezer zich vanzelf gaat wanen in de omgeving waar hij over schrijft. Zonder letterlijke woorden laat hij tevens op zeer effectieve wijze zien wat er zich verder afspeelt. Zonder dat het dus woordelijk kenbaar wordt gemaakt, kan de lezer moeiteloos aanvoelen waar de auteur op aanstuurt. Men gaat zich realiseren dat de verhaallijnen een geniale manier hebben van het tijdreizen. De tijdlijnen staan hierbij onherroepelijk met elkaar in verbinding. Hoewel er ook sprake is van een moordzaak, is dit niet de directe reden om dit boek te lezen. Lezers zullen genieten van de luisterrijke vertelstijl die Vandromme hanteert, en worden weggeblazen door het plot waarbij een lang sluimerend euvel bij Mauro zich oplost. Een boek dat lezers zeker bijblijft.
September 13, 2024
Dit boek met twee verhaallijnen leest ritmisch en vlot. Soms is het onduidelijk waar de verhalen naar toe gaan en hoe ze wel of niet bij elkaar komen. Hierdoor zitten er wel wat onlogische of ongeloofwaardige gebeurtenissen in. Op zich stoorde mij dat niet en het boek blijft ondanks dit wel lekker doorlopen. Uitleg van de schrijver aan het slot over het tot stand komen van het boek verklaarde een hoop en vind ik een interessante toevoeging. De verhalen bevatten regelmatig symboliek en een dreiging van gebeurtenissen dit draagt bij (samen met de schrijfstijl en de verhaal ontwikkeling)aan de toch wel mysterieuze sfeer.
June 21, 2024
In deze roman krijgen we 2 verhaallijnen voorgeschoteld die elkaar afwisselen waardoor je net als in een tijdsmachine van de ene tijdszone naar de andere wordt gekatapulteerd.
Het ene verhaal zou ik bestempelen als een historisch drama waarbij de invloed van de kerk een grote rol speelt. Macht, aanzien, corruptie en natuurlijk veel doofpotaffaires vliegen je om de oren. Daarnaast krijgen we een heel ander genre voorgeschoteld, eerder een psychologische thriller met serieuze mindfucks, niet verwonderlijk dat de vele kortsluitingen daarbij een invloed op de tijd hebben…
Misa is de dochter van een befaamde wetenschapper Giglio en samen met haar zusjes, broertjes en moeder worden ze ondergedompeld in tiendaagse experimenten. Bij de laatste beproeving loopt het echter volledig uit de hand en de gevolgen zijn niet te overzien. Wanneer de bisschop te horen krijgt over de wanpraktijken van Giglio moeten er drastische maatregelen genomen worden. Pastore La Cantena krijgt de zaak in zijn maag gesplitst en samen met baljuw Borsi moeten ze dit incident binnenkamers houden en de nodige maatregelen nemen. La Cantena aast op de positie van kardinaal en wil daarna verder opklimmen. Dit gaat niet zonder macht en invloed en daar is La Cantena een meester in, daarbij wordt chantage ook niet geschuwd. Misa wordt een speelbal van haar vader maar ook de katholieke instantie neemt het niet zo nauw met de regeltjes.
Mauro is docent aan de hogeschool, getrouwd met Lotte en 2 dochters Claudia en Zita. Hij krijgt een aanbod om een cursus te ontwikkelen waarbij vooral toekomstgerichte onderwerpen cruciaal zijn, zoals duurzame energiebronnen, afval wordt voedsel, cradle to cradle… Met de vakantie voor de deur veel tijd om over na te denken. Maar ook onbewuste gedachten stromen zijn dromen binnen en wanneer hij alweer de naam van een vrouw roept in zijn droom, is voor Lotte de maat vol. Ze vertrekt met haar vriendin Hannah voor 2 weken naar Toscane. Zijn dochters gaan 10 dagen op kamp, dus heeft Mauro zeeën van tijd om zijn kwelduivels te lijf te gaan.
Vanaf het begin van het boek was ik volledig in de ban van beide verhalen en vooral de fijne en lyrische schrijfstijl. Literatuur schrikt mij soms wat af doordat ik lange, stugge zinnen verwacht die een hele bladzijde beslaan, waarbij je dan pas na de vierde keer lezen door hebt wat de auteur bedoelt… Maar dit is absoluut literatuur met een strikje rond: in de vorm van verfijnde, zinnenprikkelende en sprankelende beschrijvingen, grappige woordspelingen en gedachtenspinsels. Wat een genot om te lezen. Alhoewel de thema’s best zwaar zijn en sommige stukken gruwelijk overkomen, worden die afgewisseld met lichtere en speelse verwoordingen. Een beetje humor en sarcasme is nooit ver weg. Ook de verschillende stijlen passen bij het desbetreffende tijdsbestek in het verhaal. Bij Mauro is de gebruikte taal en de dialogen hedendaags en meer van deze tijd, terwijl bij Misa in de 16de eeuw de omgang en bewoordingen heel wat stijver aanvoelen en de gebruikelijke aanhef in die tijd ook duidelijk tot zijn recht komt.
De personages worden goed uitgediept waarbij we vooral Misa en Mauro goed leren kennen. Daarbij worden ze als gewone mensen neergezet met hun goeie en slechte kanten. Maar ook de kerkelijke vaders en dan vooral met name kardinaal La Cantena wordt grondig geanalyseerd en neemt dan ook zijn tijd om zijn snode plannen ten uitvoer te brengen. De auteur weet je heel snel mee te voeren naar de verschillende settings en je waant je dan ook tussen de personages. Ook de overpeinzingen en gedachtenkronkels worden heel natuurlijk gebracht, het voelt vertrouwd omdat het deel uitmaakt van het karakter van Mauro en daardoor niet gekunsteld of geforceerd overkomt.
Normaal ben ik niet zo aan filosofische beschouwingen en diepgaande vragen, maar het komt spontaan alsof de persoon met je aan het brainstormen is en hij je onbewust mee voert in zijn uiteenzettingen.
Ook de uiteenlopende genres tussen beide verhalen maken er een leuke afwisseling van waarbij telkens met een kleine cliffhanger weer naar de andere eeuw wordt geswitcht. Tijd is heel belangrijk in beide tijdslijnen en daar wordt bewust en onbewust op verschillende manieren mee omgegaan.
Een prachtige roman, beeldend en fijngevoelig geschreven met veel historische details waardoor je op den duur zou denken dat dit echt gebeurd is. Alleszins bergen onderzoek zijn er aan vooraf gegaan en mooi vorm gegeven in het verhaal. Een magnifieke roman, want eens je begint te lezen, verlies je de tijd uit het oog...
Het ene verhaal zou ik bestempelen als een historisch drama waarbij de invloed van de kerk een grote rol speelt. Macht, aanzien, corruptie en natuurlijk veel doofpotaffaires vliegen je om de oren. Daarnaast krijgen we een heel ander genre voorgeschoteld, eerder een psychologische thriller met serieuze mindfucks, niet verwonderlijk dat de vele kortsluitingen daarbij een invloed op de tijd hebben…
Misa is de dochter van een befaamde wetenschapper Giglio en samen met haar zusjes, broertjes en moeder worden ze ondergedompeld in tiendaagse experimenten. Bij de laatste beproeving loopt het echter volledig uit de hand en de gevolgen zijn niet te overzien. Wanneer de bisschop te horen krijgt over de wanpraktijken van Giglio moeten er drastische maatregelen genomen worden. Pastore La Cantena krijgt de zaak in zijn maag gesplitst en samen met baljuw Borsi moeten ze dit incident binnenkamers houden en de nodige maatregelen nemen. La Cantena aast op de positie van kardinaal en wil daarna verder opklimmen. Dit gaat niet zonder macht en invloed en daar is La Cantena een meester in, daarbij wordt chantage ook niet geschuwd. Misa wordt een speelbal van haar vader maar ook de katholieke instantie neemt het niet zo nauw met de regeltjes.
Mauro is docent aan de hogeschool, getrouwd met Lotte en 2 dochters Claudia en Zita. Hij krijgt een aanbod om een cursus te ontwikkelen waarbij vooral toekomstgerichte onderwerpen cruciaal zijn, zoals duurzame energiebronnen, afval wordt voedsel, cradle to cradle… Met de vakantie voor de deur veel tijd om over na te denken. Maar ook onbewuste gedachten stromen zijn dromen binnen en wanneer hij alweer de naam van een vrouw roept in zijn droom, is voor Lotte de maat vol. Ze vertrekt met haar vriendin Hannah voor 2 weken naar Toscane. Zijn dochters gaan 10 dagen op kamp, dus heeft Mauro zeeën van tijd om zijn kwelduivels te lijf te gaan.
Vanaf het begin van het boek was ik volledig in de ban van beide verhalen en vooral de fijne en lyrische schrijfstijl. Literatuur schrikt mij soms wat af doordat ik lange, stugge zinnen verwacht die een hele bladzijde beslaan, waarbij je dan pas na de vierde keer lezen door hebt wat de auteur bedoelt… Maar dit is absoluut literatuur met een strikje rond: in de vorm van verfijnde, zinnenprikkelende en sprankelende beschrijvingen, grappige woordspelingen en gedachtenspinsels. Wat een genot om te lezen. Alhoewel de thema’s best zwaar zijn en sommige stukken gruwelijk overkomen, worden die afgewisseld met lichtere en speelse verwoordingen. Een beetje humor en sarcasme is nooit ver weg. Ook de verschillende stijlen passen bij het desbetreffende tijdsbestek in het verhaal. Bij Mauro is de gebruikte taal en de dialogen hedendaags en meer van deze tijd, terwijl bij Misa in de 16de eeuw de omgang en bewoordingen heel wat stijver aanvoelen en de gebruikelijke aanhef in die tijd ook duidelijk tot zijn recht komt.
De personages worden goed uitgediept waarbij we vooral Misa en Mauro goed leren kennen. Daarbij worden ze als gewone mensen neergezet met hun goeie en slechte kanten. Maar ook de kerkelijke vaders en dan vooral met name kardinaal La Cantena wordt grondig geanalyseerd en neemt dan ook zijn tijd om zijn snode plannen ten uitvoer te brengen. De auteur weet je heel snel mee te voeren naar de verschillende settings en je waant je dan ook tussen de personages. Ook de overpeinzingen en gedachtenkronkels worden heel natuurlijk gebracht, het voelt vertrouwd omdat het deel uitmaakt van het karakter van Mauro en daardoor niet gekunsteld of geforceerd overkomt.
Normaal ben ik niet zo aan filosofische beschouwingen en diepgaande vragen, maar het komt spontaan alsof de persoon met je aan het brainstormen is en hij je onbewust mee voert in zijn uiteenzettingen.
Ook de uiteenlopende genres tussen beide verhalen maken er een leuke afwisseling van waarbij telkens met een kleine cliffhanger weer naar de andere eeuw wordt geswitcht. Tijd is heel belangrijk in beide tijdslijnen en daar wordt bewust en onbewust op verschillende manieren mee omgegaan.
Een prachtige roman, beeldend en fijngevoelig geschreven met veel historische details waardoor je op den duur zou denken dat dit echt gebeurd is. Alleszins bergen onderzoek zijn er aan vooraf gegaan en mooi vorm gegeven in het verhaal. Een magnifieke roman, want eens je begint te lezen, verlies je de tijd uit het oog...
January 18, 2025
Recensie: Tussen de dagen - Luc Vandromme.
Tussen de Dagen is een stevig Big-Boek of zoals ze dat bij Hebban noemen, een Klepper.
De omslag is prettig warm oranje met een soort medaillon, een verweerd medaillon waarop een meisje is afgebeeld. De indruk die het wekt is dat het verleden in het zonnetje wordt gezet.
Maar zoals altijd zijn er meerdere interpretaties mogelijk.
Tussen de Dagen verteld twee verhalen. Een verhaal speelt in Italië in de zestiende eeuw, de eeuw van de Katholieke heerschappij. Misa is hier de spil waarom het verhaal lijkt te draaien, haar vader is een wetenschapper en de wetenschappelijke ontdekkingen bedreigen de pauselijke heerschappij.
Het tweede verhaal betreft Mauro, een hogeschooldocent van Italiaanse afkomst. Mauro is nogal stressgevoelig. Als docent staat hij onder druk van de vraag naar vernieuwing terwijl zijn jeugdtrauma steeds vaker opspeelt en om verwerking vraagt.
Daarnaast is de grote vraag hoe deze twee verhaallijnen bij elkaar gaan komen.
Tussen de Dagen leest prettig. Het heeft een wat dunnere bijna fragiel lettertype wat op de “niet witte” pagina’s erg goed uitkomt. Dat “niet witte” heeft de prettige werking dat de bladzijdes niet schitteren in fel licht. De opzet van de regels is ruim net als de bladspiegel, er is lekker veel lege ruimte. De zinnen zijn afwisselend van lengte maar nergens oeverloos lang en de taal is dagelijkse taal en daarmee goed te verstaan.
Om de tien à twintig bladzijdes spring je naar de andere verhaallijn en per deel van een verhaallijn zijn er ongeveer tien hoofdstukken. Die hoofdstukken zijn dus kort. Dusdanig kort dat je dit boek tussen de dagen leest.
Dit, tussen de dagen doorlezen, wil veel zeggen. Vandromme verteld niet alleen een verhaal hij filosofeert en onderzoekt en weeft de tijd aaneen. Je hebt tijdens het lezen van dit boek soms even een pauze nodig om alles op zijn plek te laten neerdalen.
Zoals hij zelf op de achterflap begint: Hoe hangen heden en toekomst samen? Welke patronen verbinden mensen en gebeurtenissen? Wat is de rol van ‘de tijd’, een ongrijpbaar fenomeen dat we angstvallig willen vastleggen? Dit zijn grote vragen, vragen die je niet of niet zomaar kan beantwoorden, en toch is dit de grote lijn in het boek.
Daarmee zou je denken dat het een zwaar boek is, maar niets is minder waar. Het zet je aan het denken, jazeker maar het laat je ook lachen en soms huilen. Vandromme kan de diverse emoties goed oproepen met zijn verhalende stijl van schrijven en zijn verfijnde en soms vileine humor.
Dan is er nog muziek, zelfs de muziek wisselt met de tijd mee maar uiteindelijk ook door de tijd heen.
Zoals je misschien hebt aangevoeld is Tijd, De Tijd, de grote hoofdrolspeler in dit boek. Hier meer over vertellen zou spoliëren worden. Dus wil je meer weten over dit verhaal, ga het boek lezen, het is aan te raden.
Ik ga met jullie de notitie van Luc Vandromme delen die hij voorin zijn boek heeft geschreven;
Beste Lezer,
Welke 10 dagen mogen volgens
jou geschrapt worden?
Heel veel leesplezier!
Luc.
Tussen de Dagen is een stevig Big-Boek of zoals ze dat bij Hebban noemen, een Klepper.
De omslag is prettig warm oranje met een soort medaillon, een verweerd medaillon waarop een meisje is afgebeeld. De indruk die het wekt is dat het verleden in het zonnetje wordt gezet.
Maar zoals altijd zijn er meerdere interpretaties mogelijk.
Tussen de Dagen verteld twee verhalen. Een verhaal speelt in Italië in de zestiende eeuw, de eeuw van de Katholieke heerschappij. Misa is hier de spil waarom het verhaal lijkt te draaien, haar vader is een wetenschapper en de wetenschappelijke ontdekkingen bedreigen de pauselijke heerschappij.
Het tweede verhaal betreft Mauro, een hogeschooldocent van Italiaanse afkomst. Mauro is nogal stressgevoelig. Als docent staat hij onder druk van de vraag naar vernieuwing terwijl zijn jeugdtrauma steeds vaker opspeelt en om verwerking vraagt.
Daarnaast is de grote vraag hoe deze twee verhaallijnen bij elkaar gaan komen.
Tussen de Dagen leest prettig. Het heeft een wat dunnere bijna fragiel lettertype wat op de “niet witte” pagina’s erg goed uitkomt. Dat “niet witte” heeft de prettige werking dat de bladzijdes niet schitteren in fel licht. De opzet van de regels is ruim net als de bladspiegel, er is lekker veel lege ruimte. De zinnen zijn afwisselend van lengte maar nergens oeverloos lang en de taal is dagelijkse taal en daarmee goed te verstaan.
Om de tien à twintig bladzijdes spring je naar de andere verhaallijn en per deel van een verhaallijn zijn er ongeveer tien hoofdstukken. Die hoofdstukken zijn dus kort. Dusdanig kort dat je dit boek tussen de dagen leest.
Dit, tussen de dagen doorlezen, wil veel zeggen. Vandromme verteld niet alleen een verhaal hij filosofeert en onderzoekt en weeft de tijd aaneen. Je hebt tijdens het lezen van dit boek soms even een pauze nodig om alles op zijn plek te laten neerdalen.
Zoals hij zelf op de achterflap begint: Hoe hangen heden en toekomst samen? Welke patronen verbinden mensen en gebeurtenissen? Wat is de rol van ‘de tijd’, een ongrijpbaar fenomeen dat we angstvallig willen vastleggen? Dit zijn grote vragen, vragen die je niet of niet zomaar kan beantwoorden, en toch is dit de grote lijn in het boek.
Daarmee zou je denken dat het een zwaar boek is, maar niets is minder waar. Het zet je aan het denken, jazeker maar het laat je ook lachen en soms huilen. Vandromme kan de diverse emoties goed oproepen met zijn verhalende stijl van schrijven en zijn verfijnde en soms vileine humor.
Dan is er nog muziek, zelfs de muziek wisselt met de tijd mee maar uiteindelijk ook door de tijd heen.
Zoals je misschien hebt aangevoeld is Tijd, De Tijd, de grote hoofdrolspeler in dit boek. Hier meer over vertellen zou spoliëren worden. Dus wil je meer weten over dit verhaal, ga het boek lezen, het is aan te raden.
Ik ga met jullie de notitie van Luc Vandromme delen die hij voorin zijn boek heeft geschreven;
Beste Lezer,
Welke 10 dagen mogen volgens
jou geschrapt worden?
Heel veel leesplezier!
Luc.
Read
June 14, 2024Tussen de dagen is een meeslepend verhaal over de complexiteit van tijd en emoties.
Luc Vandromme (1961) heeft reeds jaren een fascinatie voor het concept van tijd, hetgeen duidelijk tot uiting komt in zijn romans. Zijn werk speelt zich bijvoorbeeld af in de toekomst, zoals in zijn boek Niets verlaat de tijd. Dit is een familiekroniek waarin tijd een centrale rol speelt, vooral in de vraag waar je vandaan komt. Daarnaast speelt Vandromme in zijn boeken ook met de relatie tussen verleden en heden. Dit is eveneens het geval in zijn recentste roman Tussen de dagen, waarin hij het concept van synchroniciteit onderzoekt en de invloed daarvan op het leven van zijn personages. In deze roman komen twee verhaallijnen aan bod: één die zich afspeelt in de zestiende eeuw en één rondom het jaar 2009.
In zijn boeken speelt Vandromme ook met de relatie tussen verleden en heden. Dat doet hij ook in zijn nieuwste roman Tussen de dagen waarin hij het concept van synchroniciteit onderzoekt en de invloed daarvan op het leven van zijn personages. Twee verhaallijnen spelen daarin een rol. Eén speelt zich in de zestiende eeuw af en de andere rond 2009.
De vraag is natuurlijk hoe deze twee verhaallijnen met elkaar samenhangen. Om deze vraag te beantwoorden, moeten we onder andere kijken naar de Gregoriaanse kalender. Om de tijd synchroon te laten lopen met het ‘werkelijke’ jaar (rond 1580), werd deze kalender ingevoerd, waarbij tien dagen moesten worden weggelaten. Één van de verhaallijnen gaat over de invoering van deze kalenderhervorming en de hoofdpersoon Misa. Zij is de dochter van een wetenschapper die gedurende deze tien dagen gruwelijke experimenten op zijn eigen familie uitvoert. Misa overleeft ternauwernood de fouten van haar vader, maar komt daardoor onder invloed te staan van pastoor La Catena. Dit deel van het verhaal behandelt ook de misstanden uit die tijd, zoals seksueel misbruik in de kerk, ongelijkheid en geweld tussen vrouwen en mannen, politieke leugens en het verbergen van moord.
‘De tijd is primitief. Niets meer dan een oergevoel dat samenvalt met alles wat wisselt. Een onbeholpen vondst om te bevatten hoe donker en licht elkaar in een eeuwig rollen opvolgen. Hoe de kleuren aan het einde van de dag aan grauwigheid winnen, oplossen en overgaan in het sterrenlicht. Dat op zijn beurt ontbindt en wordt overweldigd door het blauw van de ochtend dat het land, de oceanen, de bossen, bergen en dieren oplicht.’
De andere verhaallijn gaat over de Italiaanse Mauro en is in de tegenwoordige tijd geschreven. Hij is docent, vader van twee dochters en getrouwd met Lotte. Hij wordt gevraagd om een cursus te ontwikkelen die zich richt op toekomstige ontwikkelingen. Er is ook iets vreemds aan de hand, want in zijn dromen lijkt het alsof het verleden hem achtervolgt. Ook verliest hij tijdens een reis zijn bewustzijn voor een aantal dagen, waardoor het lijkt alsof die tijd niet meer bestaat. Mauro’s Italiaanse achtergrond vormt een brug naar het verhaal van Misa, dat in de verleden tijd is geschreven. De goed getimede wisselingen tussen de verschillende verhaallijnen dragen bij aan de kracht van het geheel.
Het wordt snel duidelijk dat Vandromme grondig onderzoek heeft gedaan naar de zestiende eeuw, maar wat raakt is dat hij erin is geslaagd zijn lezers mee te nemen in de turbulente golven van emoties die de personages doormaken. Verdriet, woede, hoop en liefde wisselen elkaar af in een meeslepend ritme. Het is de realistische en invoelbare manier waarop Vandromme zijn personages neerzet en die het verhaal ook behoorlijk veel spanning geven. Zijn protagonisten zijn geen karikaturen, maar complexe individuen met wie je je gemakkelijk kunt identificeren.
‘De werkelijkheid versmalt tot een koker en eindigt in een punt halverwege mijn voorhoofd. Het omvat mijn hele bestaan. Mijn volledige ik. Mijn verleden, mijn nu en mijn toekomst. Mijn dromen, wensen en herinneringen. Het vibreert en pulseert op de stijgende en dalende sopranenpartij. Tegelijkertijd zingt de voorbije en de komende akkoorden. Ik ben de klanken. Ik ben de woorden. In het punt bestaat geen tijd. Het is de zon, de maan en de sterren. Het is alle kleuren. Alle geuren. Water en materie. Wolken en oceanen.’
Tussen de dagen is ook meer dan alleen een verhaal over tijd en hoe het verleden en de toekomst in relatie met elkaar staan. Het is een weerspiegeling van de universele thema's: de zoektocht naar geluk, de worsteling met verlies en verdriet, en vooral de uitdaging om betekenis te vinden in een snel veranderende wereld. In het geval van Misa gaat het om het machtsverlies van de kerk tegenover de wetenschap en bij Mauro om het opdringen van het verleden in combinatie met de snel veranderende technologie en de invloed daarvan op het dagelijkse leven.
Vandromme heeft een grote verbeeldingskracht om een inhoudelijk, gelaagd verhaal te vertellen waarin hij niet is vergeten om nadruk te leggen op de emotionele complexiteit van zijn personages. Tussen de dagen is dus een geslaagde roman.
Luc Vandromme (1961) heeft reeds jaren een fascinatie voor het concept van tijd, hetgeen duidelijk tot uiting komt in zijn romans. Zijn werk speelt zich bijvoorbeeld af in de toekomst, zoals in zijn boek Niets verlaat de tijd. Dit is een familiekroniek waarin tijd een centrale rol speelt, vooral in de vraag waar je vandaan komt. Daarnaast speelt Vandromme in zijn boeken ook met de relatie tussen verleden en heden. Dit is eveneens het geval in zijn recentste roman Tussen de dagen, waarin hij het concept van synchroniciteit onderzoekt en de invloed daarvan op het leven van zijn personages. In deze roman komen twee verhaallijnen aan bod: één die zich afspeelt in de zestiende eeuw en één rondom het jaar 2009.
In zijn boeken speelt Vandromme ook met de relatie tussen verleden en heden. Dat doet hij ook in zijn nieuwste roman Tussen de dagen waarin hij het concept van synchroniciteit onderzoekt en de invloed daarvan op het leven van zijn personages. Twee verhaallijnen spelen daarin een rol. Eén speelt zich in de zestiende eeuw af en de andere rond 2009.
De vraag is natuurlijk hoe deze twee verhaallijnen met elkaar samenhangen. Om deze vraag te beantwoorden, moeten we onder andere kijken naar de Gregoriaanse kalender. Om de tijd synchroon te laten lopen met het ‘werkelijke’ jaar (rond 1580), werd deze kalender ingevoerd, waarbij tien dagen moesten worden weggelaten. Één van de verhaallijnen gaat over de invoering van deze kalenderhervorming en de hoofdpersoon Misa. Zij is de dochter van een wetenschapper die gedurende deze tien dagen gruwelijke experimenten op zijn eigen familie uitvoert. Misa overleeft ternauwernood de fouten van haar vader, maar komt daardoor onder invloed te staan van pastoor La Catena. Dit deel van het verhaal behandelt ook de misstanden uit die tijd, zoals seksueel misbruik in de kerk, ongelijkheid en geweld tussen vrouwen en mannen, politieke leugens en het verbergen van moord.
‘De tijd is primitief. Niets meer dan een oergevoel dat samenvalt met alles wat wisselt. Een onbeholpen vondst om te bevatten hoe donker en licht elkaar in een eeuwig rollen opvolgen. Hoe de kleuren aan het einde van de dag aan grauwigheid winnen, oplossen en overgaan in het sterrenlicht. Dat op zijn beurt ontbindt en wordt overweldigd door het blauw van de ochtend dat het land, de oceanen, de bossen, bergen en dieren oplicht.’
De andere verhaallijn gaat over de Italiaanse Mauro en is in de tegenwoordige tijd geschreven. Hij is docent, vader van twee dochters en getrouwd met Lotte. Hij wordt gevraagd om een cursus te ontwikkelen die zich richt op toekomstige ontwikkelingen. Er is ook iets vreemds aan de hand, want in zijn dromen lijkt het alsof het verleden hem achtervolgt. Ook verliest hij tijdens een reis zijn bewustzijn voor een aantal dagen, waardoor het lijkt alsof die tijd niet meer bestaat. Mauro’s Italiaanse achtergrond vormt een brug naar het verhaal van Misa, dat in de verleden tijd is geschreven. De goed getimede wisselingen tussen de verschillende verhaallijnen dragen bij aan de kracht van het geheel.
Het wordt snel duidelijk dat Vandromme grondig onderzoek heeft gedaan naar de zestiende eeuw, maar wat raakt is dat hij erin is geslaagd zijn lezers mee te nemen in de turbulente golven van emoties die de personages doormaken. Verdriet, woede, hoop en liefde wisselen elkaar af in een meeslepend ritme. Het is de realistische en invoelbare manier waarop Vandromme zijn personages neerzet en die het verhaal ook behoorlijk veel spanning geven. Zijn protagonisten zijn geen karikaturen, maar complexe individuen met wie je je gemakkelijk kunt identificeren.
‘De werkelijkheid versmalt tot een koker en eindigt in een punt halverwege mijn voorhoofd. Het omvat mijn hele bestaan. Mijn volledige ik. Mijn verleden, mijn nu en mijn toekomst. Mijn dromen, wensen en herinneringen. Het vibreert en pulseert op de stijgende en dalende sopranenpartij. Tegelijkertijd zingt de voorbije en de komende akkoorden. Ik ben de klanken. Ik ben de woorden. In het punt bestaat geen tijd. Het is de zon, de maan en de sterren. Het is alle kleuren. Alle geuren. Water en materie. Wolken en oceanen.’
Tussen de dagen is ook meer dan alleen een verhaal over tijd en hoe het verleden en de toekomst in relatie met elkaar staan. Het is een weerspiegeling van de universele thema's: de zoektocht naar geluk, de worsteling met verlies en verdriet, en vooral de uitdaging om betekenis te vinden in een snel veranderende wereld. In het geval van Misa gaat het om het machtsverlies van de kerk tegenover de wetenschap en bij Mauro om het opdringen van het verleden in combinatie met de snel veranderende technologie en de invloed daarvan op het dagelijkse leven.
Vandromme heeft een grote verbeeldingskracht om een inhoudelijk, gelaagd verhaal te vertellen waarin hij niet is vergeten om nadruk te leggen op de emotionele complexiteit van zijn personages. Tussen de dagen is dus een geslaagde roman.
September 14, 2024
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Luc Vandromme weet je met 'Tussen de dagen' te betoveren.
Deze roman is een indrukwekkende reis door tijd en ruimte, waarin verleden en heden op ingenieuze wijze met elkaar verweven worden. De auteur neemt je mee op een avontuur dat zowel intellectueel stimulerend als emotioneel ontroerend is.
Het boek bestaat uit twee parallelle verhaallijnen. Aan de ene kant volgen we in 2009 Mauro, een man die worstelt met een traumatische gebeurtenis uit zijn verleden. Aan de andere kant duiken we in de wereld van de 16e eeuw, waar wetenschappelijke ontdekkingen de gevestigde orde bedreigen. Op het eerste gezicht lijken deze verhalen niets met elkaar te maken te hebben, maar geleidelijk aan onthult Vandromme de subtiele verbanden tussen beide tijdperken.
“Hij liet de corpulente hulppriester in de gang achter en liep in de richting van de kapel. Daar kon hij rustig nadenken. Die Misa moest worden gestraft, monddood worden gemaakt, vooraleer ze iemand van zijn nachtelijke bezoeken op de hoogte bracht. Zijn schoenen knerpten in de kraaknette gang. Het stoorde hem. Net zoals de portretten van zijn voorgangers die op hem neerkeken.”
De schrijfstijl van Vandromme is zowel poëtisch als toegankelijk. Hij weet complexe thema's als tijd, liefde, macht en dood op een heldere en boeiende manier te verwoorden. De beschrijvingen zijn zo levendig dat je je als lezer volledig onderdompelt in de verhaalwereld. De twee verhaallijnen vloeien naadloos in elkaar over en creëren een geheel dat groter is dan de som der delen.
“Constant ben ik aan het dagdromen. Het is mijn verdedigingsschild tegen alle verwarrende pijlen die op me worden afgevuurd. Door te fantaseren behoud ik vaste grond en houd ik de band met mijn ware aard levendig. Ik ben Italiaan, geboren en getogen in Lettopalena. Ik houd van bergen, tomatensauzen, olijven en rozemarijn. Niet van aardappelen, worst en appelmoes. Ik haat de Belgische kilte.”
Tot het einde toe weet Vandromme je te verrassen met onverwachte wendingen. Onder de spannende oppervlakte schuilt een filosofische reflectie op het leven, de dood en de betekenis van tijd.
De thema's die in 'Tussen de dagen' aan bod komen zijn universeel; ze zullen iedereen aanspreken.
'Tussen de dagen' is een meesterwerk wat je niet snel zult vergeten. Het is een boek dat je uitdaagt om na te denken over de grote vragen van het leven. Of je nu een liefhebber bent van historische romans, psychologische thrillers of filosofische werken, dit boek zal je zeker aanspreken. ‘Tussen de dagen’ is een absolute aanrader!
Luc Vandromme weet je met 'Tussen de dagen' te betoveren.
Deze roman is een indrukwekkende reis door tijd en ruimte, waarin verleden en heden op ingenieuze wijze met elkaar verweven worden. De auteur neemt je mee op een avontuur dat zowel intellectueel stimulerend als emotioneel ontroerend is.
Het boek bestaat uit twee parallelle verhaallijnen. Aan de ene kant volgen we in 2009 Mauro, een man die worstelt met een traumatische gebeurtenis uit zijn verleden. Aan de andere kant duiken we in de wereld van de 16e eeuw, waar wetenschappelijke ontdekkingen de gevestigde orde bedreigen. Op het eerste gezicht lijken deze verhalen niets met elkaar te maken te hebben, maar geleidelijk aan onthult Vandromme de subtiele verbanden tussen beide tijdperken.
“Hij liet de corpulente hulppriester in de gang achter en liep in de richting van de kapel. Daar kon hij rustig nadenken. Die Misa moest worden gestraft, monddood worden gemaakt, vooraleer ze iemand van zijn nachtelijke bezoeken op de hoogte bracht. Zijn schoenen knerpten in de kraaknette gang. Het stoorde hem. Net zoals de portretten van zijn voorgangers die op hem neerkeken.”
De schrijfstijl van Vandromme is zowel poëtisch als toegankelijk. Hij weet complexe thema's als tijd, liefde, macht en dood op een heldere en boeiende manier te verwoorden. De beschrijvingen zijn zo levendig dat je je als lezer volledig onderdompelt in de verhaalwereld. De twee verhaallijnen vloeien naadloos in elkaar over en creëren een geheel dat groter is dan de som der delen.
“Constant ben ik aan het dagdromen. Het is mijn verdedigingsschild tegen alle verwarrende pijlen die op me worden afgevuurd. Door te fantaseren behoud ik vaste grond en houd ik de band met mijn ware aard levendig. Ik ben Italiaan, geboren en getogen in Lettopalena. Ik houd van bergen, tomatensauzen, olijven en rozemarijn. Niet van aardappelen, worst en appelmoes. Ik haat de Belgische kilte.”
Tot het einde toe weet Vandromme je te verrassen met onverwachte wendingen. Onder de spannende oppervlakte schuilt een filosofische reflectie op het leven, de dood en de betekenis van tijd.
De thema's die in 'Tussen de dagen' aan bod komen zijn universeel; ze zullen iedereen aanspreken.
'Tussen de dagen' is een meesterwerk wat je niet snel zult vergeten. Het is een boek dat je uitdaagt om na te denken over de grote vragen van het leven. Of je nu een liefhebber bent van historische romans, psychologische thrillers of filosofische werken, dit boek zal je zeker aanspreken. ‘Tussen de dagen’ is een absolute aanrader!
August 16, 2024
Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Tussen de dagen, geschreven voor Luc Vandromme, gelezen. In dit boek worden twee verhalen beschreven. Allereerst ontmoeten we Misa. Ze leefde in de Periode dat de Paus en de Katholieke kerk het nog voor het zeggen hadden. Haar vader was in die tijd wetenschapper van naam. Hij voerde onder andere experimenten uit op zijn gezin. Geregeld waren deze experimenten behoorlijk extreem. Ze hadden wel behoorlijke gevolgen voor het gezin. Wat betekenden deze experimenten voor Misa zelf? Misa komt terecht in de handen van Bisschop Lanzo La Catena. Hij maakt vaak misbruik van Misa en dit blijft dan ook niet zonder gevolgen. Lanzo La Catena is een man voor wie leugens en bedrog niet onbekend zijn. Lukt het Misa om uit de handen van deze Bisschop Lanzo La Catena te komen? En zo ja, hoe weet ze haar verdere leven vorm te geven?
Ook ontmoeten we Mauro. Hij is een docent aan de Hogeschool. Mauro is van Italiaanse komaf. Zijn ouders zijn destijds vanuit Italië naar België geëmigreerd. De nodige familie is hen daarin al voorgegaan. Ze hopen in België een beter leven te krijgen. Ondertussen is Mauro getrouwd en heeft samen met zijn vrouw Lotte kinderen. Hun huwelijk loopt niet meer zo heel erg soepel. Dus Lotte gaat een periode samen met een vriendin op vakantie en de dochters zijn op kamp. Mauro krijgt in de afwezigheid van vrouw en kinderen de tijd om na te denken. Heeft de emigratie gevolgen in het huidige leven van Mauro? Wat ontdekt Mauro over zichzelf? En wat gaat dit betekenen voor zijn huwelijk en zijn gezin?
De cover is eenvoudig. Het heeft een mooie gele kleur en we zien een portret van een meisje. Waarschijnlijk is dit Misa. Het boek heeft ruim 500 pagina’s. Luc weet de hiërarchie in het verhaal van Misa heel goed weer te geven. Ook de emigratie van de ouders van Mauro wordt duidelijk in beeld gebracht en welke gevolgen dit ook op latere leeftijd kan hebben op de kinderen uit dit gezin. De opbouw van de beide verhalen is wat mij betreft goed en spannend genoeg om goed door te kunnen lezen en nieuwsgierig te zijn naar de rest van beide verhalen. Tussen de dagen is het tweede boek van Luc Vandromme welke ik heb mogen lezen. Het boek Niets verlaat de tijd heb ik in een eerdere leesclub mogen lezen.
4,5*
Ook ontmoeten we Mauro. Hij is een docent aan de Hogeschool. Mauro is van Italiaanse komaf. Zijn ouders zijn destijds vanuit Italië naar België geëmigreerd. De nodige familie is hen daarin al voorgegaan. Ze hopen in België een beter leven te krijgen. Ondertussen is Mauro getrouwd en heeft samen met zijn vrouw Lotte kinderen. Hun huwelijk loopt niet meer zo heel erg soepel. Dus Lotte gaat een periode samen met een vriendin op vakantie en de dochters zijn op kamp. Mauro krijgt in de afwezigheid van vrouw en kinderen de tijd om na te denken. Heeft de emigratie gevolgen in het huidige leven van Mauro? Wat ontdekt Mauro over zichzelf? En wat gaat dit betekenen voor zijn huwelijk en zijn gezin?
De cover is eenvoudig. Het heeft een mooie gele kleur en we zien een portret van een meisje. Waarschijnlijk is dit Misa. Het boek heeft ruim 500 pagina’s. Luc weet de hiërarchie in het verhaal van Misa heel goed weer te geven. Ook de emigratie van de ouders van Mauro wordt duidelijk in beeld gebracht en welke gevolgen dit ook op latere leeftijd kan hebben op de kinderen uit dit gezin. De opbouw van de beide verhalen is wat mij betreft goed en spannend genoeg om goed door te kunnen lezen en nieuwsgierig te zijn naar de rest van beide verhalen. Tussen de dagen is het tweede boek van Luc Vandromme welke ik heb mogen lezen. Het boek Niets verlaat de tijd heb ik in een eerdere leesclub mogen lezen.
4,5*
April 16, 2024
De dimensie TIJD
‘Tussen de dagen’ van Luc Vandromme gaat onder je huid zitten. De twee parallelle verhalen zinderen en stuwen de lezer voort tot finaal alles op zijn plek valt. En dat is heerlijk ontluisterend.
Wat is tijd? Die vraag stellen zich de hoofdpersonages en ook de lezer. Vanuit natuurkundig opzicht kunnen we spreken over de vierde dimensie. Einstein gaf het al aan: de drie dimensies om plaats en ruimte aan te duiden en de tijd zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. En dan is er nog het aspect van de massa. Hoe gedragen mensen zich in al die dimensies?
In dit boek voel je die vraag voortdurend terugkeren. Tijd is het permanente vervagen van het nu en het focussen op wat hierna komt en tegelijk het teruggrijpen naar het verleden.
Voor de hoofdpersoon Mauro in de tegenwoordige tijd, lijkt het alsof het verleden een weerhaak geslagen heeft in het heden. Het mag er nog niet zijn, de plot wordt alsmaar uitgesteld. Voor de hoofdpersoon Lanzo La Catena in 1560 wordt tijd een middel tot het bereiken van macht. Hoedje af voor de auteur voor het vele historische onderzoek hieromtrent.
De schrijver schuwt de grote thema’s niet. Leven, liefde, macht en dood worden soms met humor, soms bloedserieus, soms filosofisch benaderd. Alles even sterk.
Luc Vandromme is een meester in het vangen van een sfeer in enkele zinnen. Een paar voorbeelden:
‘De seizoenen hebben zijn gezicht verkreukeld.’ ‘De regen valt in diagonale strepen. Alsof de zee zich voor het venster heeft verplaatst.’ ‘Een kreet rolde van de trap.’ ‘Op het voetpad drukken de platanen schaduwpatronen op de stenen.’ ’De warmte van de dag kleeft aan de meubelen.’ ‘Een kille rilling rimpelde over zijn huid.’
In ‘Tussen de dagen’ wordt het raadsel van tien verloren dagen gekraakt. Om het met de woorden van Leonard Cohen te zeggen: ‘There’s a crack in everything, that’s how the light gets in.’
En net dat heeft Luc Vandromme literair prachtig gerealiseerd. Een echte aanrader!
‘Tussen de dagen’ van Luc Vandromme gaat onder je huid zitten. De twee parallelle verhalen zinderen en stuwen de lezer voort tot finaal alles op zijn plek valt. En dat is heerlijk ontluisterend.
Wat is tijd? Die vraag stellen zich de hoofdpersonages en ook de lezer. Vanuit natuurkundig opzicht kunnen we spreken over de vierde dimensie. Einstein gaf het al aan: de drie dimensies om plaats en ruimte aan te duiden en de tijd zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. En dan is er nog het aspect van de massa. Hoe gedragen mensen zich in al die dimensies?
In dit boek voel je die vraag voortdurend terugkeren. Tijd is het permanente vervagen van het nu en het focussen op wat hierna komt en tegelijk het teruggrijpen naar het verleden.
Voor de hoofdpersoon Mauro in de tegenwoordige tijd, lijkt het alsof het verleden een weerhaak geslagen heeft in het heden. Het mag er nog niet zijn, de plot wordt alsmaar uitgesteld. Voor de hoofdpersoon Lanzo La Catena in 1560 wordt tijd een middel tot het bereiken van macht. Hoedje af voor de auteur voor het vele historische onderzoek hieromtrent.
De schrijver schuwt de grote thema’s niet. Leven, liefde, macht en dood worden soms met humor, soms bloedserieus, soms filosofisch benaderd. Alles even sterk.
Luc Vandromme is een meester in het vangen van een sfeer in enkele zinnen. Een paar voorbeelden:
‘De seizoenen hebben zijn gezicht verkreukeld.’ ‘De regen valt in diagonale strepen. Alsof de zee zich voor het venster heeft verplaatst.’ ‘Een kreet rolde van de trap.’ ‘Op het voetpad drukken de platanen schaduwpatronen op de stenen.’ ’De warmte van de dag kleeft aan de meubelen.’ ‘Een kille rilling rimpelde over zijn huid.’
In ‘Tussen de dagen’ wordt het raadsel van tien verloren dagen gekraakt. Om het met de woorden van Leonard Cohen te zeggen: ‘There’s a crack in everything, that’s how the light gets in.’
En net dat heeft Luc Vandromme literair prachtig gerealiseerd. Een echte aanrader!
October 17, 2024
Van Godijn Publishing kreeg ik het e-book toegestuurd van
Luc Vandromme: "Tussen de dagen".
In het begin dacht ik waarom 2 verhaallijnen in 1 boek. Een verhaallijn gaat over Mauro in de huidige tijd.
Mauro is een immigrant uit Italië en verhuist in zijn kindertijd naar België.
Getrouwd, 2 kinderen en geeft les op de universiteit. Toen Mauro jong was, heeft er een trauma, in Italië plaats gevonden. Dit overwerkte trauma draagt hij al zijn hele leven mee. Tijdens de schoolvakantie gaat de echtgenote van Mauro op vakantie met een vriendin naar Spanje. Maar in werkelijkheid gaat ze naar de geboortegrond van Mauro in Italië. Ook Mauro gaat naar Italië, hun kinderen zijn op zomerkamp. In eerste instantie 1 week, maar er komen er nog 3 dagen bij. In Italië komt Mauro door een val, terecht in een coma. Drie dagen duurt die coma. Hij hoort muziek geluiden tijdens de coma. Het blijkt na onderzoek dat het muziek is, welke gecomponeerd is in de 16e eeuw.
Misa is een jong meisje en woont in Italië. Haar vader (Luigi) is een geleerde en voert 10-daage experimenten uit op zijn kinderen. De experimenten hebben te doen met tijd. In deze periode speelde ook het Concilie van Trente. De angst bij de kardinalen en bisschoppen was dat de Katholieke Kerk in gedrang kwam.Er wordt gevochten tussen de kardinalen en zijn consorten voor een nieuwe kalender. Want er ontbreken 10 dagen.
Ik vind het een imponerend boek. Zeker omdat de 2 verhaallijnen in verschillende tijdzones plaats vinden. Gedurende het lezen merk je op dat de 2 verhaallijnen samen komen. Je gaat zelf ook over "tijd" na denken. De tijd in het verleden, heden en toekomst.
Het leest als een roman door de mooie beschreven verhaallijnen. Het boek boeit en je kan het niet naast je neerleggen.
Luc Vandromme: "Tussen de dagen".
In het begin dacht ik waarom 2 verhaallijnen in 1 boek. Een verhaallijn gaat over Mauro in de huidige tijd.
Mauro is een immigrant uit Italië en verhuist in zijn kindertijd naar België.
Getrouwd, 2 kinderen en geeft les op de universiteit. Toen Mauro jong was, heeft er een trauma, in Italië plaats gevonden. Dit overwerkte trauma draagt hij al zijn hele leven mee. Tijdens de schoolvakantie gaat de echtgenote van Mauro op vakantie met een vriendin naar Spanje. Maar in werkelijkheid gaat ze naar de geboortegrond van Mauro in Italië. Ook Mauro gaat naar Italië, hun kinderen zijn op zomerkamp. In eerste instantie 1 week, maar er komen er nog 3 dagen bij. In Italië komt Mauro door een val, terecht in een coma. Drie dagen duurt die coma. Hij hoort muziek geluiden tijdens de coma. Het blijkt na onderzoek dat het muziek is, welke gecomponeerd is in de 16e eeuw.
Misa is een jong meisje en woont in Italië. Haar vader (Luigi) is een geleerde en voert 10-daage experimenten uit op zijn kinderen. De experimenten hebben te doen met tijd. In deze periode speelde ook het Concilie van Trente. De angst bij de kardinalen en bisschoppen was dat de Katholieke Kerk in gedrang kwam.Er wordt gevochten tussen de kardinalen en zijn consorten voor een nieuwe kalender. Want er ontbreken 10 dagen.
Ik vind het een imponerend boek. Zeker omdat de 2 verhaallijnen in verschillende tijdzones plaats vinden. Gedurende het lezen merk je op dat de 2 verhaallijnen samen komen. Je gaat zelf ook over "tijd" na denken. De tijd in het verleden, heden en toekomst.
Het leest als een roman door de mooie beschreven verhaallijnen. Het boek boeit en je kan het niet naast je neerleggen.
July 5, 2024
Tussen de dagen van Luc van Dromme. Een spannend boek eigenlijk al vanaf de eerste bladzijde. De twee verhaallijnen het ene in 1600 en het andere in 2009 lijken niks met elkaar te maken te hebben maar toch komen ze uiteindelijk samen in een verrassend einde. Luc beschrijft thema's zoals liefde, verraad, sexueel misbruik door de kerk, machtsmisbruik, verlies. Het verhaal in 1600 gaat over Misa die ternauwernood een experiment van haar vader overleeft, waarbij anderen overlijden. Later komt ze in handen van pastor La Catena, die haar seksueel misbruikt, om aan hem en zijn macht te ontsnappen huwt ze met haar oom. Het is geen huwelijk uit liefde en Misa is niet gelukkig. Het verhaal in 2009 gaat over het leven van de Italiaanse Mauro een docent die gehuwd is met Lotte en 2 dochters heeft. Zijn leven verloopt vreemd de laatste tijd, dromen en werkelijkheid vermengen zich, hij wordt verdacht van moord op één van zijn studentes. En waar is zijn vrouw Lotte, want ze is niet waar ze zegt te zijn. Mauro raakt in een coma en is enkele dagen kwijt. Zijn Italiaanse afkomst lijkt overeenkomsten te hebben met het verhaal van Misa uit de 16 de eeuw. De verhalen wisselen elkaar mooi af, Luc heeft een prachtig boek geschreven wat blijft boeien. De personages zijn goed weergegeven, de emoties de pijn en het verdriet van de hoofdpersonen meelevend vertelt. Het is een totaal ander genre dan ik meestal lees, maar het heeft me echt aangenaam verrast. Ik geef tussen de dagen 5 sterren, en kijk uit naar nog meer verhalen van deze schrijver.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 1, 2025
Tussen de dagen van Luc Vandromme mocht ik lezen .
We leren Mauro kennen in de huidige tijd , hij is hogeschooldocent en worstelt met een onverwerkt trauma die hem in een crisis doen belanden .
Ook leren we Misa kennen die in de zestiende eeuw leefde , en die het nodige meemaakt .
De katholieke kerk en de heerschappij van de paus worden bedreigd door wetenschappelijke ontdekkingen .
Hoe en waar komen de twee verhaallijnen bij elkaar ?
Mijn leesbeleving
Het boek leest erg vlot , en weet je gevangen te houden tot het einde .
Het is zeer goed in elkaar gezet en verweeft grote vraagstukken in het verhaal zoals liefde , macht , de dood , het leven .
De personages zijn scherp neergezet , en gaan je na aan het hart liggen .
Het is realistisch beschreven en beschrijft hun gevoelens en emoties zeer goed .
Vooral Mauro worstelt erg met zichzelf en zijn trauma , het is mooi om te lezen hoe of hij uiteindelijk zichzelf weet te ontworstelen aan zijn problemen .
Misa sluit je in je hart vanwege haar grote veerkracht en grote liefde voor haar kinderen die ze koestert ondanks alles wat haar overkomt .
Ik heb erg genoten van dit boek !
Het krijgt 5 sterren
We leren Mauro kennen in de huidige tijd , hij is hogeschooldocent en worstelt met een onverwerkt trauma die hem in een crisis doen belanden .
Ook leren we Misa kennen die in de zestiende eeuw leefde , en die het nodige meemaakt .
De katholieke kerk en de heerschappij van de paus worden bedreigd door wetenschappelijke ontdekkingen .
Hoe en waar komen de twee verhaallijnen bij elkaar ?
Mijn leesbeleving
Het boek leest erg vlot , en weet je gevangen te houden tot het einde .
Het is zeer goed in elkaar gezet en verweeft grote vraagstukken in het verhaal zoals liefde , macht , de dood , het leven .
De personages zijn scherp neergezet , en gaan je na aan het hart liggen .
Het is realistisch beschreven en beschrijft hun gevoelens en emoties zeer goed .
Vooral Mauro worstelt erg met zichzelf en zijn trauma , het is mooi om te lezen hoe of hij uiteindelijk zichzelf weet te ontworstelen aan zijn problemen .
Misa sluit je in je hart vanwege haar grote veerkracht en grote liefde voor haar kinderen die ze koestert ondanks alles wat haar overkomt .
Ik heb erg genoten van dit boek !
Het krijgt 5 sterren
Displaying 1 - 12 of 12 reviews