DDD. Dorosłe dziewczynki z rodzin dysfunkcyjnych

by Eugenia Herzyk

Każda z nas czuje się czasem jak dziewczynka. Niekoniecznie oznacza to słabość, bezradność i płacz, może objawiać się niepohamowaną złością, tupaniem nogami i chęcią postawienia na swoim. Ta dziewczynka w nas, całkiem malutka lub nastoletnia, to efekt trudności, na jakie napotykałyśmy w dzieciństwie, deficytów, jakich doświadczyłyśmy na różnych etapach rozwojowych. Nie ma idealnego dzieciństwa, bo nie ma idealnych rodziców.

Książka pomaga te deficyty odkryć, zobaczyć, jaki mają wpływ na nasze poczucie bezpieczeństwa, kobiecości i własnej wartości, a także na nasze zachowania w każdym z tych obszarów. Mówi też o tym, że tylko od nas samych zależy, co z tym bagażem zrobimy:

czy będziemy go nieść, cierpiąc,
czy poszukamy tragarza, który nam pomoże,
czy zastosujemy środek przeciwbólowy, by nie czuć ciężaru,
czy zechcemy się go pozbyć.

Genres: Psychology, Polish Literature

295 pages, Paperback

First published January 1, 2014

Reviews

[ElizaŚwidzikowska]

Krótko - polecam mocno, do odsłuchu to są 4 h, a naprawdę warto.

Długo - postanowiłam kupić tę książkę i móc fizycznie podkreślić kilka myśli, bo są po prostu genialne.
Np obecnie żadne badanie neuroprzekaźników nie potwierdzają, aby emocje kumulowały się latami w jednym miejscu i „gnębiły czlowieka” 🤯 czyli uwalnianie sprzed lat zastojów w ciele NIE MA SENSU!
Kolejne - nie każda emocja jaka się w nas pojawia jest wywołana przez myśl! Dużo tego mam, zapisane w notatkach telefonu do stałego używania. Naprawdę polecam :)

[Ewa Czerżyńska]

Skończyłam, ale ledwo 🫠 Temat ważny, a przestawiony bardzo schematycznie, zero-jedynkowo

[Klaudia]

Ta książka momentami trafnie nazywa mechanizmy DDD, ale robi to w sposób tak uproszczony, że dwie skrajne figury (kobieta uległa i dominująca) zaczynają zastępować całą psychologiczną złożoność człowieka. Autorka uprzedza, że nie da czytelniczce narzędzi do zmiany, po czym niemal jedynym rozwiązaniem czyni psychoterapię, więc spora część książki brzmi bardziej jak rozbudowane przekonywanie do własnego zawodowego podwórka niż realna pomoc. Najcięższy zarzut mam jednak do zdania: „Podobnie jak dziewczynka, która na złość babci odmroziła sobie uszy, postanawia być kobietą aseksualną”. WTF? Aseksualność nie jest decyzją, buntem przeciwko seksowi ani efektem dziecięcej przekory, tak samo jak nie można postanowić być hetero albo homo. Autorce chodziło zapewne o celibat, świadomą rezygnację z seksu albo tłumienie seksualności, ale to są zupełnie inne pojęcia. I nie, to nie jest drobne przejęzyczenie, tylko merytoryczny błąd w książce, która chce uchodzić za psychologiczną i „nazywać rzeczy po imieniu”. Całość daje kilka impulsów do refleksji, ale za często generalizuje, upraszcza i mówi tonem większej pewności, niż pozwala na to precyzja wywodu. Dobra jako jedna z wielu cegiełek, fatalna jako fundament.

[Davide Bug]

The Magic Tower Problematic Child

[czikitajło]

Czułam się trochę jakbym czytała horoskop

[Anna]

Nie doczytałam. Straszne kocopoły, a ja mam uczulenie na altmed.

[Maja Niestroj]

Bardzo dobry poradnik psychologiczny dla... każdej kobiety, bo jak sama autorka pisze - każde dzieciństwo pozostawiło po sobie mniejszy lub większy bagaż trudnych emocji, a każda, nawet najbardziej kochająca rodzina, ma swoje trupy w szafie. Eugenia Herzyk zachęca do odkłamania swojego dzieciństwa, przyglądnięcia mu się, ale nie po to, by rozdrapywać dawne rane, lecz raczej wreszcie doświadczyć procesu induwidualizacji oraz budowy własnej tożsamości. Zaprasza dziewczynki - i te podporządkowujące się wobec innych, i te dominujące - by odkryły swoje deficyty - w obrzarze poczucia bezpieczeństwa, kobiecości, własnej wartości oraz bezwarunkowej miłości. Książka Herzyk jest przede wszystkim wezwaniem do przejęcia odpowiedzialności za siebie, ale i dania sobie okazji do transformacji z dziewczynki w kobietę. Dodatkowym walorem jest ostatnia część książki, poświęcona wyborowi pasującego psychoterapeuty - wyborowi świadomemu, opartemu na własnej wiedzy, nie wiążącemu nas bardziej niż same sobie tego życzymy. Z pewnością będę tę pozycję polecać - szczególnie tym z nas, którym ciężko jest zapanować nad własnymi emocjami.

[Miła]

Jak precyzuje sama autorka, nie jest to poradnik, więc praktycznie nie znajdziemy w nim wyłuskanych strategii pomocy.

Ta książka jest jednak niebywale cenna, ponieważ zawiera indeks schematów i uwarunkowań, pomagający ustalić nasze aktualne miejsce pobytu, usytuować nas na mapie deficytów i toksycznych zachowań.

Zgodnie z terapią Gestalt, której Herzyk jest zwolenniczką i praktykantką, uświadomienie sobie sytuacji w jakiej się znaleźliśmy, zdanie sobie sprawy ze schematów, rządzących nami w sposób zautomatyzowany i przez to nieuświadomiony, uczy podejmowania kluczowych decyzji, umożliwia ruszenie ze zblokowanego toksycznymi relacjami i destrukcyjnymi cyklami skrzyżowania. To plan, który pomaga odzyskać życiową odpowiedzialność, przemienić dziewczynkę z biernej obserwatorki niezrozumiałych automatyzmów, w aktywną, pełną mocy sprawczej dorosłą kobietę.

[Vera]

Uważam, że to bardzo dobra książka wprowadzenie tak z grubsza do wybranych aspektów problemów psychologicznych kobiet pochodzących z rodzin dysfunkcyjnych emocjonalnie. Nie jest bardzo głęboką i dokaldna analiza, bardziej takie wprowadzenie/prezentacja, z przerysowanymi skrajnościami żeby łatwiej zarysować. Jeśli podchodzić do tego w ten sposób, myślę że jest bardzo dobra książka-wprowadzenie, jeśli ktoś się spodziewa głębokiej analizy, z detalizacją, raczej nie tedy droga.

[Milena]

Książka zupełnie nie dla mnie. Liczyłam na reportaż, dostałam coś, co ma byc poradnikiem, ale to też nie do końca wychodzi. Autorka pokazuje dwie skrajne postawy, w dodatku przerysowane. Książka pełna generalizacji, uproszczeń, stereotypów. Na koniec dostajemy reklamę jednego z nurtów psychoterapii, w którym specjalizuje się autorka. Całkowicie odbiłam się od tej książki.

[Marta]

Pomocna, ale oczekiwałam większej wnikliwości. To nie jest książka analityczna czy dająca jakiś wiedzowy background o DDD. Zdecydowanie jest tu zachęta do samorefleksji, pracy nad sobą, zatroszczenia się o siebie.

[Maraif]

Doszlam do polowy. Opisy kobiet skrajne, pelne generalizowania. A rzeczywistosci nie z tej epoki-ja przynajmniej w takim swiecie jak opisuje autorka nie zyje. Nie polecam

[Ania Jeżyna]

Bardzo basic przez co sporo uogólnień

[nela]

za duzo uproszczen i generalizacji – dnf at 71%

[Magdalena Gerstmann]

Parę dobrych zdań, ale faktycznie strasznie uproszczenie tematu, cały czas opisywane dwa skrajne przypadki, bez roznicowania całego spectrum osobowosc DDD

[Kamila Dalka]

Rozdział o wyborze terapeuty zdecydowanie podobał mi się najbardziej - genialne rady.
Nie jestem pewna i cały czas się waham czy mogę powiedzieć, że to obowiązkowa pozycja dla kobiet, które zmagają się z problemami w relacjach, w życiu czy pracy, ale swoim koleżankom na pewno polecę.

Wspaniale, że książka nie daje rozwiązań problemów, nie radzi, nie sugeruje ani nie diagnozuje!
Raczej dała mi pole do zastanowienia się czy odnajduje się w którymś z opisów i jeżeli tak to wiem w jakim kierunku mogę się dalej drążyć temat.

[Dottie]

To książka, która pozwala zobaczyć, zrozumieć ale nie daje gotowych rozwiązań. Czasem można jednak dać konkretny kierunek do pracy nad sobą.

[marta]

Dała mi bardzo dużo wiedzy i zamierzam przeczytać ją kolejny raz, a potem kolejny i kolejny aż wszystko wryje się w moją pamięć.