Engelse vertaling. Ik denk dat hij terughoudend in het boek langskomt en dat de Engelsche taal zoietsch alleen maar versterkt en het de persoonlijkheid alleen maar neutraliseert. Het begint sterk, over omgekeerde werelden in een provinciestadje. Dit gaat goed totdat het fout gaat. Verworden tot exhibition text. Niet in het jargon, maar in de bijziende kwaliteit. Ironisch dat Al-Serra boeken prijst voor diens veelheid aan vlakken, bollen, strepen, punten, ringen, et cetera en zijn totaal dan ook maar een grove projectie van kosten is. Daarin ligt de inspiratie, maar de publicatie mocht florissanter. Oftewel, Divided is de boosdoener. En al helemaal Alexander García Düttmann die het afterword in elkaar mocht flansen. Alsof hij dronken iets mocht zeggen op de (eerste) boeklancering. O gut o gut, ik weet doch niks doch n'anders.