What do you think?


人間失格 [Ningen Shikkaku] #3
Junji Ito, Terror despedazado vol. 23 de 28 - Indigno de ser humano 3
強烈在意鄰人的眼光,
因此大庭葉藏徹底化身為小丑而活。
這樣的他認識了絕不會懷疑別人的
淑子,開始摸索起新生活,
然而淑子清淨的心與
身體卻遭到汙染,
讓葉藏的心就這麼
被打入地獄中。
為了想要
逃離痛苦,葉藏沉溺在酒精中,
又為了戒除酒癮反倒嗎啡成癮。
而為了治療住進醫院的葉藏,
邂逅到的人物是……?
因此大庭葉藏徹底化身為小丑而活。
這樣的他認識了絕不會懷疑別人的
淑子,開始摸索起新生活,
然而淑子清淨的心與
身體卻遭到汙染,
讓葉藏的心就這麼
被打入地獄中。
為了想要
逃離痛苦,葉藏沉溺在酒精中,
又為了戒除酒癮反倒嗎啡成癮。
而為了治療住進醫院的葉藏,
邂逅到的人物是……?
208 pages, Paperback
First published July 30, 2018
About the author
Junji Ito
237 books15.7k followersJunji Itō (Japanese: 伊藤潤二, Ito Junji) is a Japanese cartoonist and illustrator, best known for his horror manga.
Ito was born in Gifu Prefecture, Japan in 1963. He was inspired to make art from a young age by his older sister's drawing and Kazuo Umezu's horror comics. Until the early 1990s he worked as a dental technician, while making comics as a side job. By the time he turned into a full time mangaka, Ito was already an acclaimed horror artists.
His comics are celebrated for their finely depicted body horrors, while also retaining some elements of psychological horror and erotism.
Although he mostly produces short stories, Ito is best known for his longer comic series: Tomie (1987-2000), about a beautiful high school girl who inspires her admirers to commit atrocities; Uzumaki (1998-1999), set in a town cursed with spiral patterns; Gyo (2001-2002), featuring a horde of metal-legged undead fishes. Tomie and Uzumaki in particular have been adapted multiple times in live-action and animation.
Ito was born in Gifu Prefecture, Japan in 1963. He was inspired to make art from a young age by his older sister's drawing and Kazuo Umezu's horror comics. Until the early 1990s he worked as a dental technician, while making comics as a side job. By the time he turned into a full time mangaka, Ito was already an acclaimed horror artists.
His comics are celebrated for their finely depicted body horrors, while also retaining some elements of psychological horror and erotism.
Although he mostly produces short stories, Ito is best known for his longer comic series: Tomie (1987-2000), about a beautiful high school girl who inspires her admirers to commit atrocities; Uzumaki (1998-1999), set in a town cursed with spiral patterns; Gyo (2001-2002), featuring a horde of metal-legged undead fishes. Tomie and Uzumaki in particular have been adapted multiple times in live-action and animation.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 73 reviews
December 31, 2020
No podría haberme imaginado un mejor mangaka para representar una obra tan oscura como Indigno de ser humano. Me ha gustado mucho la mezcla de la historia desesperanzadora de Dazai con las imágenes perturbadoras de Ito.
Normalmente Junji representa horrores en forma de bichos o monstruos, pero en esta ocasión veremos la miseria humana, la horrible naturaleza del ser humano a través de Yozo, un chico que siente un pavor enorme a la sociedad y no encaja en ella.
El manga añade y alarga algunas tramas, y creo que lo hace con mucho atino. Pese a que en la novela todo el tiempo sentí justificado los actos de Yozo con la desidia que sentía, en el manga llega un punto en que lo sentí egoísta y creo que Junji lo hizo más cruel.
Me ha terminado de engatusar que Junji incluya en el manga al propio Dazai como otro personaje más. Un detalle muy guay. Muy fan de la mente de ambos señores.
Normalmente Junji representa horrores en forma de bichos o monstruos, pero en esta ocasión veremos la miseria humana, la horrible naturaleza del ser humano a través de Yozo, un chico que siente un pavor enorme a la sociedad y no encaja en ella.
El manga añade y alarga algunas tramas, y creo que lo hace con mucho atino. Pese a que en la novela todo el tiempo sentí justificado los actos de Yozo con la desidia que sentía, en el manga llega un punto en que lo sentí egoísta y creo que Junji lo hizo más cruel.
Me ha terminado de engatusar que Junji incluya en el manga al propio Dazai como otro personaje más. Un detalle muy guay. Muy fan de la mente de ambos señores.
February 29, 2020
Después de leer los tres tomos puedo decir que sí, que se merecen las cinco estrellas. La adaptación de Ito me ha alucinado y tengo ganas de leer la novela de Dazai para comparar.
December 11, 2019
เป็นบุรุษที่เลื่อนไหลไปตามแต่ละสถานการณ์เสียจริง หลายครั้งที่ชีวิตกำลังจะดีมีโอกาสเข้ามา กลับถูกตนถ่มน้ำลายฉีกกระชากความหวังดีจากเหล่ามือที่ยื่นหา โดยที่เจ้าตัวมิทันได้ตระหนักแม้เพียงนิด
งานภาพระดับปรมาจารย์ ดัดแปลงนินเง็นชิกคาคุ และชีวิตจริงของดะไซออกมาเป็นศิลป์ผสมผสานลายเส้นชวนสยองและวงกตความทุกข์ของผู้ชายที่ไร้ความสามารถดำรงตนเป็นหนึ่งในสมาชิกของสังคมนี้..
เล่มสุดท้ายทำจบได้ลึกซึ้ง แปลกประหลาด และน่าสะพรึง หากช่างงดงามราวแย้มยิ้มของสตรีในชุดกิโมโนที่ยืนส่งสามีอยู่อีกฟากฝั่งของแม่น้ำปรโลก
งานภาพระดับปรมาจารย์ ดัดแปลงนินเง็นชิกคาคุ และชีวิตจริงของดะไซออกมาเป็นศิลป์ผสมผสานลายเส้นชวนสยองและวงกตความทุกข์ของผู้ชายที่ไร้ความสามารถดำรงตนเป็นหนึ่งในสมาชิกของสังคมนี้..
เล่มสุดท้ายทำจบได้ลึกซึ้ง แปลกประหลาด และน่าสะพรึง หากช่างงดงามราวแย้มยิ้มของสตรีในชุดกิโมโนที่ยืนส่งสามีอยู่อีกฟากฝั่งของแม่น้ำปรโลก
June 19, 2022
,,BRUTALNO, GENIJALNO, BIZARNO!"
Kad sam počinjala sa čitanjem ove mange bila sam ubeđena da mi neće biti potreban roman Osamue Dazaja, ALI ovaj genijalan kraj me je ubedio da moram da ga pročitam.
Usput sam čitala Osaminu biografiju i njegov bizaran kraj i želim da pročitam sve što su ova dva autora napisala.
Obožavam kad me neko delo inspiriše da tražim i istražujem dalje i to sa upravo desilo sa ovom mangom. Ako volite bizarne i genijalne stvari onda je ova manga i za vas.
,,Jednostavno, sve prođe. Trenutno nisam ni srećan ni nesrećan.”
Kad sam počinjala sa čitanjem ove mange bila sam ubeđena da mi neće biti potreban roman Osamue Dazaja, ALI ovaj genijalan kraj me je ubedio da moram da ga pročitam.
Usput sam čitala Osaminu biografiju i njegov bizaran kraj i želim da pročitam sve što su ova dva autora napisala.
Obožavam kad me neko delo inspiriše da tražim i istražujem dalje i to sa upravo desilo sa ovom mangom. Ako volite bizarne i genijalne stvari onda je ova manga i za vas.
,,Jednostavno, sve prođe. Trenutno nisam ni srećan ni nesrećan.”
June 11, 2022
Auh kakvo remek-delo. Roman nisam citao, cerka mi kaze da se poprilicno razlikuje, ali ova manga u tri dela je pravo remek-delo.
September 16, 2022
Último tomo de la adaptación de Junji ito de la novela homónima de Dazai. Me ha encantado, rozando las cinco estrellas. Mantiene la esencia de la novela pero aportando novedades y potenciando la decadencia de la historia gracias al sello inconfundible de Ito. Todo es un acierto y era difícil estar al nivel de la novela.
May 20, 2023
¡Guaaaaaau! ¡Qué final! 🤩🙌
.
No sé por dónde empezar a hablar porque cada página es una agonía. Todo el tomo está inmerso en una atmósfera pesada, fría, llena de pesimismo...
.
Los dibujos de Ito son una joya. Desde el primer tomo siento verdadera admiración por la capacidad de plasmar la falsedad, la desesperanza, la agonía, las bufonadas, incluso la felicidad que tan poco ha teñido estás páginas...
.
El encuentro con el señor X (😂) le dan un giro de 180° a la trama y parece que todo quiere volver a encausarse. Las múltiples historias personales y ficticias se tocan con líneas muy finas; y una promesa es todo lo que necesitaban para intentar un nuevo comienzo...
.
Pero Oba, ¿es digno de ser humano?
.
-----------
Opinión final sobre los tres tomos:
Este post surgió por dos motivos. Me interesaba hablar un poco más sobre la obra en general; y por otro lado, me habían quedado tantas viñetas afuera que no quería dejar de publicarlas 🤭
.
Así que, vamos por parte.
.
🔸Ito me tomó por sorpresa. No he consumido mucho del mangaka hasta el momento pero desde el vamos, tiene algo que llama la atención por lo morboso, lo extravagante, el delirio de la mente y los trazos bien humanizados que les da a sus personajes.
.
🔹Por lo tanto, no está nada mal que él se haya encargado de una adaptación de tanto calibre. Me pareció un combo genial porque me sentí a gusto con la lectura en todo momento. Las bufonerías de Yozo están tan bien retratadas que las considero un plus a la hora de leer la obra original. Porque muchas veces cuesta ponerse en la piel del personaje, y visualizar las conductas y las expresiones es la mejor mano que nos pueden dar.
.
🔸Tener una adaptación gráfica de la obra más representativa de Dazai me parece glorioso, es un regalo que no nos merecíamos. Me parece fundamental poner al alcance de público joven o público que tal vez desconozca o no se interese por obras de esta naturaleza. A pesar de que sean ficcionales, hay temas recurrente de la vida humana que pueden ser difíciles de abordar como la depresión, el suicidio, las expectativas sociales, nuestra propia visión del mundo y de nosotros mismos, y dejan de lado el texto puro y duro y tener otra forma de abordarlo y volverlo accesible, es el mejor camino para formar lectores y expandir la cultura letrada 🙂
.
Estoy muy muy feliz de haber llegado al final de este periplo junto a Dazai y Yozo. No fue un camino fácil porque hubo momentos en que me daban ganas de p*tear a Yozo como no se dan una idea. Increíble que una persona pueda mandarse tantas c4gadas juntas 😅 pero supongo que es parte de la vida y cómo nos paramos frente a ella.
.
.
No sé por dónde empezar a hablar porque cada página es una agonía. Todo el tomo está inmerso en una atmósfera pesada, fría, llena de pesimismo...
.
Los dibujos de Ito son una joya. Desde el primer tomo siento verdadera admiración por la capacidad de plasmar la falsedad, la desesperanza, la agonía, las bufonadas, incluso la felicidad que tan poco ha teñido estás páginas...
.
El encuentro con el señor X (😂) le dan un giro de 180° a la trama y parece que todo quiere volver a encausarse. Las múltiples historias personales y ficticias se tocan con líneas muy finas; y una promesa es todo lo que necesitaban para intentar un nuevo comienzo...
.
Pero Oba, ¿es digno de ser humano?
.
-----------
Opinión final sobre los tres tomos:
Este post surgió por dos motivos. Me interesaba hablar un poco más sobre la obra en general; y por otro lado, me habían quedado tantas viñetas afuera que no quería dejar de publicarlas 🤭
.
Así que, vamos por parte.
.
🔸Ito me tomó por sorpresa. No he consumido mucho del mangaka hasta el momento pero desde el vamos, tiene algo que llama la atención por lo morboso, lo extravagante, el delirio de la mente y los trazos bien humanizados que les da a sus personajes.
.
🔹Por lo tanto, no está nada mal que él se haya encargado de una adaptación de tanto calibre. Me pareció un combo genial porque me sentí a gusto con la lectura en todo momento. Las bufonerías de Yozo están tan bien retratadas que las considero un plus a la hora de leer la obra original. Porque muchas veces cuesta ponerse en la piel del personaje, y visualizar las conductas y las expresiones es la mejor mano que nos pueden dar.
.
🔸Tener una adaptación gráfica de la obra más representativa de Dazai me parece glorioso, es un regalo que no nos merecíamos. Me parece fundamental poner al alcance de público joven o público que tal vez desconozca o no se interese por obras de esta naturaleza. A pesar de que sean ficcionales, hay temas recurrente de la vida humana que pueden ser difíciles de abordar como la depresión, el suicidio, las expectativas sociales, nuestra propia visión del mundo y de nosotros mismos, y dejan de lado el texto puro y duro y tener otra forma de abordarlo y volverlo accesible, es el mejor camino para formar lectores y expandir la cultura letrada 🙂
.
Estoy muy muy feliz de haber llegado al final de este periplo junto a Dazai y Yozo. No fue un camino fácil porque hubo momentos en que me daban ganas de p*tear a Yozo como no se dan una idea. Increíble que una persona pueda mandarse tantas c4gadas juntas 😅 pero supongo que es parte de la vida y cómo nos paramos frente a ella.
.
May 2, 2020
Maravilloso trabajo de Junji Ito sobre la novela de Dazai. Capaz ganaría más la edición como un único tomo, pues la división en partes le hace padecer. Supongo que alguna edición de lujo lo recuperará en un futuro compilado, merecerá la pena tenerlo así.
Novelón de principio a fin. Bibliografía exhaustiva. ¿Donde comienza la novela y donde termina la realidad? Quizás un cuadernos de Indigno de Ser Humano sea conveniente explicando todo lo que rodea a esta obra en manga.
No pierdan oportunidad para leerlo. De lo mejorcito del año.
Novelón de principio a fin. Bibliografía exhaustiva. ¿Donde comienza la novela y donde termina la realidad? Quizás un cuadernos de Indigno de Ser Humano sea conveniente explicando todo lo que rodea a esta obra en manga.
No pierdan oportunidad para leerlo. De lo mejorcito del año.
April 1, 2025
sramitese čestidke
June 17, 2024
Avvertenza: Il mio è un commento generico, spoiler free, che abbraccia tutti e tre i volumi che compongono la serie.
Il romanzo "Lo squalificato" di Osamu Dazai, nonostante non sia conosciuto come merita, è sicuramente degno di nota.La narrazione segue le vicende di Ōba Yōzō, un personaggio che fin da bambino lotta per conformarsi alle aspettative della società, senza mai riuscirci, e che si nasconde dietro la facciata di burlone pur di non rivelarsi per quello che realmente è ovvero un disadattato.
Il titolo originale, 人間失格 [Ningen Shikkaku], che significa "non più umano", suggerisce già la profondità e la complessità di quest'opera che ha influenzato non solo il mondo della letteratura, ma anche quello del fumetto, con adattamenti manga realizzati da artisti del calibro di Usamaru Furuya e Junji Ito.
Pur preservando la natura esistenzialista del romanzo, la rielaborazione di Furuya si discosta da quella di Ito per un approccio più misurato riguardo le atrocità vissute e perpetrate dal protagonista.
L'interpretazione di Junji Ito del lavoro di Dazai è notevole - sebbene si sia preso non poche libertà modificando alcune parti dell’originale - la sua impronta artistica ha infuso nuova linfa al testo.
Ito non risparmia scene disturbanti e grottesche, rappresentate con minuziosa attenzione ai dettagli; sono tavole vivide con un equilibrio perfetto di contrasti e ombre che fanno emergere l' avversario inclinazione degli avvenimenti che coinvolgono Ōba, nonché il suo crescente malcontento che si manifesta in un deterioramento sia fisico sia morale.
Restando fedele al suo stile, come accade ugualmente in altre sue produzioni, il mangaka dell’orrore lovecraftiano enfatizza la quantità di sventure che affliggono i suoi personaggi, accentuando così non solo la tragedia incombente ma anche il forte senso di ingiustizia che permea le sue storie.
Quella contenuta tanto nel libro quanto nei manga è una cronaca intrisa di disperazione e sfiducia che conduce progressivamente a una riflessione sull’individuo e sull’intricato percorso alla ricerca del proprio posto nel mondo.
December 5, 2020
Final de trilogía, muy en la línea de junji ito y tomo en el chal veremos relación del autor original de la obra con la trama de la historia. Me ha encantado
Read
October 21, 20232.5 / No me gusto NADA que metiera a Dazai Osamu/Shuji Tsushima como personaje... encima del final de la obra original no tiene -literal- nada
No sé, quizás si no leyeron la obra original o no soy muy fans de Dazai les de igual pero en mi caso hizo que no pueda disfrutar ni un poquito del cierre de la trilogía
No sé, quizás si no leyeron la obra original o no soy muy fans de Dazai les de igual pero en mi caso hizo que no pueda disfrutar ni un poquito del cierre de la trilogía
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 12, 2022
Genijalno.
April 27, 2023
Možda najbolji momenat svih mangi je to što je dodao samog Dazaia kao lika.
December 5, 2023
Que gozada de trilogía.
Lo que ha hecho Junji Ito con Indigno ser humano de Osamu Dazai es magia.
Lo que ha hecho Junji Ito con Indigno ser humano de Osamu Dazai es magia.
January 6, 2024
สูญสิ้นความเป็นคน
ชื่อนี้ถูกต้องแล้วเลย
งานภาพก็คือเหมาะกับเนื้อเรื่องมาก
full of emotions ตลอดทั้งสามเล่ม
ชื่อนี้ถูกต้องแล้วเลย
งานภาพก็คือเหมาะกับเนื้อเรื่องมาก
full of emotions ตลอดทั้งสามเล่ม
July 23, 2025
now i have neither happiness nor unhappiness.
everything passes.
no more questions.
no longer human.
everything passes.
no more questions.
no longer human.
October 21, 2023
surreal จัด ๆ แต่จริง ๆ อยากให้ 4 ครึ่ง เมื่อไหร่ goodreads จะให้ครึ่งดาวได้
January 3, 2026
De los tres tomos este es el más tranquilo. pero el que más peso emocional tiene, primero el amorío de Yozo con la Farmacéutica sumado a su adicción a la morfina, terminando en la muerte de su esposa y de su amante, haciendo que así por fin Yozo toque su punto más bajo, e internándose se de cuenta de quien es, de lo mal que hizo las cosas y aceptando sus errores , siendo castigado por cuenta propia gasta el final de su vida. no puedo dejar de mencionar que me gustó mucho la aparición del autor original de la obra. Una gran historia.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 15, 2025
La trágica historia de Dazai, junto con el dibujo de Junji Ito es una mezcla que casa a la perfección en todos los aspectos.
March 21, 2024
Si yo fuera descendiente de Osamu Dazai le hubiera denunciado por llamar así a esta serie cuando tiene de parecido con el original los nombres de los personajes. No mantiene ni el tono, ni el ritmo, ni la historia, ni consigue transmitir la angustia que sufre el protagonista. Se esconde en tópicos y caricaturiza tanto a los personajes secundarios que casi parece que ellos tienen la culpa de que la vida del personaje principal fuera tan terrible y acabara como acabase. A veces la obra parece decir que el protagonista es como es y que realmente la culpa de sus males los tiene la sociedad.
En la obra original se ve perfectamente cómo tiene familia que le quiere, es acomodado y tiene unos compañeros que se preocupan genuinamente por su bienestar, y es él quién lo echa todo a perder por sus vicios e indiferencia frente a la vida.
Además, debido a que esta serie está alargada en tres tomos cuando uno solo hubiera bastado, casi tardas más en leerla que la original, que es mejor y no tan repetitiva.
En la obra original se ve perfectamente cómo tiene familia que le quiere, es acomodado y tiene unos compañeros que se preocupan genuinamente por su bienestar, y es él quién lo echa todo a perder por sus vicios e indiferencia frente a la vida.
Además, debido a que esta serie está alargada en tres tomos cuando uno solo hubiera bastado, casi tardas más en leerla que la original, que es mejor y no tan repetitiva.
December 8, 2019
“Ahora en mí no ha felicidad ni desdicha simplemente todo va pasando”.
Última entrega de la adaptación de la novela “Indigno de ser humano” de Osamu Dazai, que ha hecho el rey del terror en el manga: Junji Ito.
Poco a poco, el drama de Dazai se mezcla con el error existencial de Ito. Frente a otras historias más deshilvanadas de Ito, el esqueleto de la obra de Dazai permite una trama más clara sobre la degeneración de un hombre incapaz de ser feliz: Yôzô Ooba.
Por último, se cierra con un ejercicio meta donde aparece el propio Dazai. No es el terror típico de Ito y se agradece, además sirve para conocer a Dazai, un autor con una vida maldita.
En definitiva, una lectura estupenda para hundir tu maldita existencia bajo el nihilismo y la tragedia.
Última entrega de la adaptación de la novela “Indigno de ser humano” de Osamu Dazai, que ha hecho el rey del terror en el manga: Junji Ito.
Poco a poco, el drama de Dazai se mezcla con el error existencial de Ito. Frente a otras historias más deshilvanadas de Ito, el esqueleto de la obra de Dazai permite una trama más clara sobre la degeneración de un hombre incapaz de ser feliz: Yôzô Ooba.
Por último, se cierra con un ejercicio meta donde aparece el propio Dazai. No es el terror típico de Ito y se agradece, además sirve para conocer a Dazai, un autor con una vida maldita.
En definitiva, una lectura estupenda para hundir tu maldita existencia bajo el nihilismo y la tragedia.
June 16, 2022
Ono što je Đunđi Ito odlučio da uradi u poslednjoj trećini ove mange je toliko genijalno da mogu mirna srca da kažem da manga u neku ruku prevazilazi roman prema kome je nastala. Poslednja slika mi je spustila jezu niz kičmu ne zbog toga što je strašna ili uznemirujuća, već zbog prevelike količine tuge i tragedije koju nosi u sebi. Ovo je jedna od najboljih mangi koje sam pročitao u životu - iako mi prethodna dva broja nisu bila naročito jaka, što još više govori o finalnom delu trilogije. “Nikad čovek 3” je razlog zbog koga obožavam Đunđija i zbog čega toliko uživam u njegovim kreacijama koliko god da su užasne i mučne.
February 20, 2022
Ce troisième tome était un peu moins angoissant que les précédents pour une raison toute simple : on associe ses visions à un début de sevrage donc de delirium puisqu’ils apparaissent quand il commence à être en manque. Du coup, ça fournit une explication rationnelle bien moins effrayante que la folie qui l’habite, lui et les personnes qui l’entourent.
J’ai bien aimé ce troisième tome, surtout la fin que j’ai trouvé particulièrement dérangeante.
https://psylook.kimengumi.fr/2022/02/...
J’ai bien aimé ce troisième tome, surtout la fin que j’ai trouvé particulièrement dérangeante.
https://psylook.kimengumi.fr/2022/02/...
December 28, 2023
After a rather weak 2nd part that was almost devoid of any real plot, the finale speeds up, bringing back characters from the 1st part and makes sure to cram as many plot twists as possible, subverting expectations and adding a meta twist on the premise,
December 26, 2023
not bad, but various reviews have led me to expect a masterpiece and this simply wasn't one
the scenes with the apothecary woman were well thought-out and worked to good effect, but other than that i have no particular highlights; it's just a competent adaptation, somewhere on the level of the source material, but still not as transcendent or as dark as i hoped it would be
the scenes with the apothecary woman were well thought-out and worked to good effect, but other than that i have no particular highlights; it's just a competent adaptation, somewhere on the level of the source material, but still not as transcendent or as dark as i hoped it would be
July 23, 2022
Truly sickening
January 28, 2023
Dans les trois tomes seul le 1 m'a un peu déçu les 2 autres sont incroyables et l'histoire de cet homme est tristement tragique.
Junji ito ne me déçoit vraiment jamais.
Junji ito ne me déçoit vraiment jamais.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 29, 2024
Ho appena finito di leggere i tre volumi di questa meravigliosa rivisitazione manga liberamente ispirata all’opera postuma di Osamu Dazai, autore segnato da una vita di dissolutezza e disperazione, terminata precocemente a soli 38 anni da un ennesimo tentativo di suicidio, andato a buon fine.
Conoscevo precedentemente l’opera originale e, pur non avendola mai letta, a grandi linee ero al corrente della sua influenza semi-autobiografica che ha caratterizzato la vita dell’autore sin dalla giovane età.
Junji Ito ci regala esattamente questo: ci permette di riscoprire e ripercorrere la triste storia dell’autore attraverso il protagonista della sua stessa opera, Yozo Oba, giovane tormentato e in difficoltà, grazie a cui il maestro racconta un’infelice serie di eventi, di pesi mal sopportati, di problemi mai superati, dispiegandoci la vita angosciata, smarrita e, purtroppo, tragica di Osamu Dazai, aggiungendolo anche come doppelgänger e amico del protagonista alla fine del manga, permettendo a entrambi di trovare una momentanea ancora di salvezza nell’altro, due facce della stessa medaglia, due volti dello stesso viso.
Sinceramente sono molto colpita da come Junji Ito riesca sempre a creare questo senso di inadeguatezza, disagio, amarezza, depressione, su qualunque storia posi le mani. Riesce a provocare orrore, ansia e angoscia anche senza l’aggiunta di mostri o esseri sovrannaturali, forse addirittura maggiormente, dimostrando quanto la paura più cruda e sofferente possa nascere dall’essere umano.
Fatico a trovare le parole per descrivere le emozioni che questa storia provoca, forse ancora di più sapendo che si tratta di fatti realmente accaduti, e leggere le disgrazie e le malinconie dell’autore/protagonista “in prima persona” lo rende spaventosamente reale.
Non c’è un singolo personaggio per cui non si provi pena, compassione, turbamento e rabbia, in primis nei confronti del protagonista Yozo, contraddittorio e contrastante, dinamico nella sua apatia, spesso addirittura cattivo e incurante, ma impossibile da disprezzare di fronte alle gravi mancanze e continue difficoltà che la vita gli ha posto davanti, che non hanno fatto altro che peggiorare fino allo stremo di fronte alla sua incessante dissolutezza.
All’interno dell’’opera si lascia chiaramente intendere che probabilmente la natura disperata e smarrita di Yozo nasce a seguito di forti traumi, abusi e aspettative che hanno caratterizzato l’ambiente in cui è cresciuto, instillando in lui questa paura e sfiducia nei confronti della felicità e soprattutto del genere umano.
Inutile dirlo a chiunque volesse barcamenarsi in questa lettura, non è assolutamente un’opera semplice e leggera, è estremamente cupa e profonda, ci vuole attenzione per seguirla fino in fondo, è una forte critica alla società e agli individui che la compongono.
Junji Ito, come sempre, una garanzia.
Un’ennesima conferma del motivo per cui è considerato il maestro inarrivabile del suo genere. 👺
Conoscevo precedentemente l’opera originale e, pur non avendola mai letta, a grandi linee ero al corrente della sua influenza semi-autobiografica che ha caratterizzato la vita dell’autore sin dalla giovane età.
Junji Ito ci regala esattamente questo: ci permette di riscoprire e ripercorrere la triste storia dell’autore attraverso il protagonista della sua stessa opera, Yozo Oba, giovane tormentato e in difficoltà, grazie a cui il maestro racconta un’infelice serie di eventi, di pesi mal sopportati, di problemi mai superati, dispiegandoci la vita angosciata, smarrita e, purtroppo, tragica di Osamu Dazai, aggiungendolo anche come doppelgänger e amico del protagonista alla fine del manga, permettendo a entrambi di trovare una momentanea ancora di salvezza nell’altro, due facce della stessa medaglia, due volti dello stesso viso.
Sinceramente sono molto colpita da come Junji Ito riesca sempre a creare questo senso di inadeguatezza, disagio, amarezza, depressione, su qualunque storia posi le mani. Riesce a provocare orrore, ansia e angoscia anche senza l’aggiunta di mostri o esseri sovrannaturali, forse addirittura maggiormente, dimostrando quanto la paura più cruda e sofferente possa nascere dall’essere umano.
Fatico a trovare le parole per descrivere le emozioni che questa storia provoca, forse ancora di più sapendo che si tratta di fatti realmente accaduti, e leggere le disgrazie e le malinconie dell’autore/protagonista “in prima persona” lo rende spaventosamente reale.
Non c’è un singolo personaggio per cui non si provi pena, compassione, turbamento e rabbia, in primis nei confronti del protagonista Yozo, contraddittorio e contrastante, dinamico nella sua apatia, spesso addirittura cattivo e incurante, ma impossibile da disprezzare di fronte alle gravi mancanze e continue difficoltà che la vita gli ha posto davanti, che non hanno fatto altro che peggiorare fino allo stremo di fronte alla sua incessante dissolutezza.
All’interno dell’’opera si lascia chiaramente intendere che probabilmente la natura disperata e smarrita di Yozo nasce a seguito di forti traumi, abusi e aspettative che hanno caratterizzato l’ambiente in cui è cresciuto, instillando in lui questa paura e sfiducia nei confronti della felicità e soprattutto del genere umano.
Inutile dirlo a chiunque volesse barcamenarsi in questa lettura, non è assolutamente un’opera semplice e leggera, è estremamente cupa e profonda, ci vuole attenzione per seguirla fino in fondo, è una forte critica alla società e agli individui che la compongono.
Junji Ito, come sempre, una garanzia.
Un’ennesima conferma del motivo per cui è considerato il maestro inarrivabile del suo genere. 👺
November 5, 2023
Último tomo de la versión oscura de Junji Ito. En este último cuaderno, Yozo llega al estado de la locura y la adicción, después de casarse sufre la desdicha de la infidelidad y así mismo, se ve arrastrado por el alcohol y después sustituido por las inyecciones de tranquilizantes que la farmacéutica Hiroko le proporciono.
A lo largo de esta última parte, las muertes se vuelven más crudas, y retorcidas, la locura es total, al grado de que Yozo confiesa sus crímenes, entre ellos varias muertes provocadas. Está locura llega a tal momento que a Yozo lo mandan al psiquiátrico y ahí conoce a un personaje muy peculiar. Una vuelta de tuerca tan deliciosa, en dónde Ito, hace que Dazai sea el personaje más interesante al momento de interactuar con su propia creación.
Está ficción y versión de Ito, es ingeniosa, oscura, y da miedo, retrata perfectamente lo que el autor original plasmo en palabras y que aquí con unos trazos aterradores lo llevo a otro nivel. A mí gusto personal, está trama, tiene para seguirse explotando y generar mucha controversia. En estos últimos capítulos del tomo, vemos que se nos sorprende y con un final, poco común e interesante, que hace que se diferencie mucho del final original. Es así, como recomiendo explorar las obras de Ito y disfrutar del terror japones que nos propone.
A lo largo de esta última parte, las muertes se vuelven más crudas, y retorcidas, la locura es total, al grado de que Yozo confiesa sus crímenes, entre ellos varias muertes provocadas. Está locura llega a tal momento que a Yozo lo mandan al psiquiátrico y ahí conoce a un personaje muy peculiar. Una vuelta de tuerca tan deliciosa, en dónde Ito, hace que Dazai sea el personaje más interesante al momento de interactuar con su propia creación.
Está ficción y versión de Ito, es ingeniosa, oscura, y da miedo, retrata perfectamente lo que el autor original plasmo en palabras y que aquí con unos trazos aterradores lo llevo a otro nivel. A mí gusto personal, está trama, tiene para seguirse explotando y generar mucha controversia. En estos últimos capítulos del tomo, vemos que se nos sorprende y con un final, poco común e interesante, que hace que se diferencie mucho del final original. Es así, como recomiendo explorar las obras de Ito y disfrutar del terror japones que nos propone.
Displaying 1 - 30 of 73 reviews






























