Over het zwijgen

by Roelof ten Napel

Marie Verhulp, een gelauwerd dichteres, stopte twintig jaar geleden plotseling met schrijven. Nu doceert ze filosofie en bezoekt ze conferenties, musea, concerten, cafés. Ze maakt notities, leest, observeert, en raakt van tijd tot tijd in gesprek: met een jongere dichter die twijfelt aan de richting van zijn werk; met een studente die over moederschap schrijft; met haar broer, die terugdenkt aan hun jeugd en aan het boek dat hem redde. Over het zwijgen is een roman in impressies en gedachtegangen, van 'misschien wel de spannendste auteur van zijn generatie' (De Volkskrant), over spoken, kunst, familie, inleving en afstand, over het stiksel dat een leven bijeenhoudt. Op de achtergrond ontstaat, als in slow motion, het portret van een vrouw die onze verhalen - over anderen en onszelf - is gaan wantrouwen, en zich afvraagt of een mens ook zonder kan.

162 pages, Paperback

Published January 1, 2024

About the author

Roelof ten Napel (Joure, 1993) is dichter, schrijver en essayist. Hij werd genomineerd voor verscheidene prijzen en was laureaat van het C.C.S. Crone-Stipendium. NRC Handelsblad noemde hem "Een van de grootste jonge schrijvers van het moment."

Reviews

[Niki Vervaeke · Rating 5 out of 5]

ik leende dit boek uit de bib
aangetrokken door de titel
het is prachtig
zinnen die zo uitgepuurd zijn dat je ze zou inkaderen
filosofische vragen, exixtentiële onderwerpen, zinnen om te lezen en herlezen en dan nog eens te herlezen, om ergens over te schrijven
voor iedereen die van denken, stilstaan, paradoxen, ongrijpbaarheid, filosofie, diepgang, literatuur houdt

conclusie
ik ga het boek kopen, must have
must -read
https://www.tzum.info/2024/05/recensi...

[Daan · Rating 4 out of 5]

Dit boek is een fijnzinnig stukje proza dat prima kan dienen als vervanging van ritalin of andere middelen om de gedachten te ordenen voor de lezer met een druk hoofd. Ik werd er in ieder geval akelig kalm van.

[sam · Rating 4 out of 5]

op de een of andere manier precies wat ik even nodig had? geen haast, enkel uitvoerige beschrijvingen van beelden en ideeën. meer boeken waarin kunstwerken heel precies en sferisch worden beschreven zodat ik me kan inbeelden dat ik zelf door een expositie loop graag

[Tessa Kerre · Rating 4 out of 5]

De uitgave is van een beschamende kwaliteit (schaam u diep, Hollands Diep), en dat voor bijna 24 euro. Maar wat erin staat (en dat is natuurlijk veel belangrijker dan hoe het werd uitgegeven, maar het verdient zoveel meer), is zeer de moeite. Ik kende Roelof ten Napel niet, maar de combinatie van de zeer mooie poëtische zinnen, het bijzondere intrigerende onderwerp, en van de vele dingen die je denkt die zullen gebeuren, maar het niet doen (echt nooit) werkt bijzonder goed.

[Tiemen Hageman · Rating 2 out of 5]

Sorry Bram maar saai

[Ineke · Rating 4 out of 5]

Indrukwekkend. Geen makkelijk boek, eerder een essayistische roman, waar je nadat je de laatste bladzijde hebt gelezen, liefst opnieuw aan wilt beginnen. Omdat, op een paar hoofdstukken na, bijna elke zin doordrenkt is van betekenis. En omdat je misschien toch maar een paar glimpen hebt opgevangen. Zoals de hoofdpersoon in het begin van het boek een fototentoonstelling bezoekt en daar glimpen van gezichten ziet, maar alleen onder een bepaalde invalshoek. En juist de waarde van zo’n bijna toevallige waarneming lijkt veel groter dan het platte, dat zich direct ten volle aandient. Over waarnemen en schrijven gaat dit rijke boekje, over het verwoorden van de eigen invalshoek, en dan heel precies. Ik ben benieuwd wat Ten Napel nog meer te zeggen heeft.

[Marit · Rating 3 out of 5]

Je kan aan de schrijfstijl merken dat de schrijver ook poëzie schrijft, waardoor er mooie passages in het boek zitten. Voor mij was het soms iets te filosofisch, hoewel de meeste filosofische stukken me wel aanspraken.

3,5 sterren

[Olivier · Rating 3 out of 5]

3,5 / Gekocht omdat de cover zo’n mooie sfeer uitstraalt. Zegt natuurlijk niet veel over de inhoud. Wat op de achterkant staat, vat het nog het beste samen: “een roman in impressies en gedachtegangen”. Zeker niet verkeerd.

[Sophievb69 · Rating 3 out of 5]

naar mijn mening te poëtisch voor proza

[Ettie Edens · Rating 3 out of 5]

*3,5

[Esmé Boom · Rating 4 out of 5]

Fijne verstilde bedachtzame kleine roman over kunst en kunnen.

[Karel · Rating 4 out of 5]

Genoten van dit boek. Het boek wandelt door losse gebeurtenissen en beslommeringen van het hoofdpersonage, dichteres Marie Verhulp. Veel gebeurt er niet. De taal en gedachten zijn echter de moeite waard: Als kind begint Marie te dichten als een 'versplinterd, onpersoonlijk dagboek' (pag. 25), het is iets dat haar eerder overkomt. "We geloven dat we leven in een schets, zei ze, en dat straks het echte werk nog komt, maar we zijn er al." (pag. 61) "Als je stemmingen kon opvatten als kamers, was het geen moeite ze te zien als een kooi." (pag. 93) "Marie werd voorzichtig. Een mens was geen verhaal, ze moest zich niet verwarren met wat ze over zichzelf kon vertellen. Er was van alles in haar lichaam dat zich nooit ontvouwde tot een plot. Verhalen waren spiegels waarin ze werd vervormd." (pag. 110)

[Marnix Verplancke · Rating 4 out of 5]

Na drie succesvolle dichtbundels stopte Marie twintig jaar geleden met publiceren en ging ze een onopvallend leven leiden. Waarom was ze ooit begonnen met poëzie, laat Roelof ten Napel de lezer zich afvragen in zijn filosofische roman Over het zwijgen, en waarom hing ze de pen aan de wilgen? Knipogend naar het existentialistische idee dat het bestaan geen zin of betekenis heeft tot je die zelf introduceert, laat de schrijver zijn Marie in haar verleden graven, waardoor de kwestie van haar zwijgen aan belang inboet ten voordelen van die van haar zijn. Wie is deze vrouw en wat houdt haar gaande? Of zoals Ludwig Wittgenstein al opmerkte: ‘De vraag naar de zin van het leven wordt niet opgelost door een antwoord te vinden, maar doordat de vraag verdwijnt.’

[Sterre Aandewiel · Rating 5 out of 5]

Ik heb ten Napel op een festival horen spreken over een nieuwe roman waar hij aan werkt. Dat wilde ik aan een vriend cadeau doen, maar het is nog niet geschreven. Daarom ben ik uitgeweken naar Over het zwijgen, en ik kocht het gelukkig toch ook voor mijzelf:

Prachtige boek over de verhalen die we onszelf en anderen vertellen, hoe we onszelf worden of al zijn of nooit zullen zijn, leren van ervaring, over maken en over wat van ons is of blijft of niet, over taal.

Echt een kunstwerk. Zin om meer van ten Napel te lezen!

[Tibbe Walckiers · Rating 4 out of 5]

Je wordt elk hoofdstuk meegenomen in nieuwe impressies en gedachtengangen van het personage Marie Verhulp. Een dichter die al 20 jaar niet dicht.
Over moederschap, kunst, personage en over iets wat je inleving zou kunnen noemen.

Ik vond het fijn om nog eens meegenomen te worden in een verhaal dat weinig tot geen verloop kent maar van alles aanraakt. Aanrader.

[Anke · Rating 3 out of 5]

Er zitten heel veel mooie zinnen en veel interessante ideeën in dit boek, maar voor mij voelde het niet als een roman. Eerder als een verzameling herinneringen en gedachten van een personage die nog aan elkaar verbonden moeten worden. Ik miste een verhaal of in elk geval wat meer coherentie. 3,5⭐️

[Lieze de Vries · Rating 4 out of 5]

Eerste 70 blz in 1 ruk op mijn vrije dag uitgelezen, heerlijk. Maar, middenin drukke weken met een chaotisch hoofd een boek om minder snel 'even tussendoor' te pakken. But that sounds like a me-problem.

[Marije · Rating 3 out of 5]

De sfeer prachtig, de tekst soms wat ingewikkeld/filosofisch. Misschien las ik het te snel.

[Geke Niemeijer · Rating 4 out of 5]

Dit ga ik nog een keer lezen. Het leest als poezie.

[Lot · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek met een filosofische insteek.
Erg beeldend geschreven.

Een boek waar je rustig van wordt :)

[Johanna · Rating 4 out of 5]

Een zeer interessant boek, dat helaas voor mij vaak te filosofisch is. Maar heel mooi geschreven. Een schrijver om in de gaten te houden.

[Ringo Thomas · Rating 3 out of 5]

Mooi geschreven pseudo-filosofie over mensen uit de middenklasse die verloren lopen in hun hoofd.

[Drobber · Rating 3 out of 5]

Waar niet over gesproken kan worden moet met zwijgen. Wel kan je schrijven over het zoeken er naar. En Roelof ten Napel doet dat beeldend..
Doet soms denken aan Robert Pirsig.

[Leonie · Rating 3 out of 5]

3,5

[Jana van der Hak · Rating 5 out of 5]

Roelof ten Napel zet WEER een banger van een roman neer. Ik wacht tot deze man iets schrijft wat ik niet mooi vind. Moest mijn pen er constant bijhouden, alles is onderstreept, echt alles. Kannie wachten op de volgende

“Misschien was een ‘zelf’ niks anders dan een kleed dat zo vaak moest worden hersteld dat intussen het stiksel overheerste”

[Kirsten Paoline König]

---
Genomineerd voor de BNG Literatuurprijs 2024 ✨