In het midden van een hittegolf worden privédetectives Keller Brik en Gwen Van Meer benaderd door een vrouw wier dochter spoorloos verdween. Het spoor leidt naar een obscure Belgische cultfilm, die spoken uit het verleden wakker maakt.
Ondertussen zit Briks eigen verleden hem op de hielen. Een onderwereldfiguur wil zijn vel, omdat hij Brik de schuld geeft van de moord op zijn vader. Briks enige optie is de echte moordenaar op te sporen, maar dat is een zoektocht die nog meer spoken wekt.
Terwijl de hitte wijkt voor harde regen, gaan Brik en Gwen op zoek naar verlossing. Maar voor sommige zonden uit het verleden bestaat geen verlossing. Enkel vergelding en bloederige wraak.
Kerstmis hadden we al drie keer gevierd dit jaar en daardoor kon ik op eerste kerstdag deze misdaadroman in één ruk uitlezen. Van genoten: bloed, wreedheid, suspense, een tikkeltje hoop en menselijkheid en dan een spetterende finale. En dat tegen die zo herkenbare achtergrond, van talrijke duistere plekken in Brussel tot aan de Faculteit Letteren in Leuven. Nu braafjes wachten op deel 5 in de reeks.
Een fantastische thriller die zich afspeelt op plekken waar ik zelf gewoond heb: Brussel, Hoeilaart en Leuven. Gelukkig had ik toen niet te maken met het doodseskader van de Servische maffia of een corrupte ex-collega. Aanrader!!!
✨✨✨ recensie ✨✨✨ Anne-Laure wordt al twee jaar vermist. Er wordt geen stap verder geraakt in het onderzoek. De moeder van de 27-jarige vermiste Anne-Laure schakelt het detectievebureau van Keller Brik en Gwen Van Meer in om haar dochter te vinden. Na informatie uitgewisseld te hebben kan de zoektocht beginnen. Tijdens hun zoektocht stuiten ze op de dertien jaar geleden verdwenen Maud Cortois. Wat hebben deze twee zaken met elkaar te maken ? In dit verhaal krijgen we ook een tweede perspectief nl. Keller die achtervolgd wordt door zijn verleden. Ratko Mihajlovic stelt Keller verantwoordelijk voor de dood van zijn vader. De Servische en Albanese mafia vormen de rode draad doorheen dit verhaal. In dit boek leren we het duistere Brussel kennen. De straten waar je steeds over je schouder kijkt. Wouter start elk hoofdstuk met een eigen speciale opener nl het weerbericht. Hij heeft een zeer vlotte schrijfstijl en de personages worden geloofwaardig neergezet. Het boek loopt over een tijdsspanne van vijf dagen en komt iets wat traag op gang maar het is zoals het weer, je begint te zweten onder de spanning zoals de hittegolf in Brussel, de spanning wordt zachtjes aan opgedreven tot op het einde de hemelsluizen open gaan en je wordt verrast met een fantastisch plot. Voor mij het eerste boek van Wouter Dehairs maar het zal zeker niet het laatste zijn. Al is dit boek het vierde boek uit een reeks het kan absoluut als stand-alone gelezen worden. ⭐️⭐️⭐️⭐️
‘Harde Regen’ is het vierde boek over privédetective en ex-flik Keller Brick en misschien ook wel de donkerste in de reeks. In elk boek wordt Brick ingehuurd om één of andere verdwijning of moord te onderzoeken. De gebeurtenissen spelen zich af in Brussel, de stad waar ik opgroeide en waar ik me elke plaats waar Brick zich bevindt perfect voor de geest kan halen. De verhalen van Wouter Dehairs doen me denken aan de ‘film noir’. Mochten ze ooit de verhalen verfilmen zou ik ze persoonlijk in zwart-wit draaien. Elk boek is een page-turner. De gebeurtenissen en ontwikkelingen volgen elkaar in snel tempo op. En daar draagt de directe schrijfstijl van Wouter Dehairs toe bij. Wouter verliest zich niet in ellenlange omschrijvingen of beschrijvingen maar is altijd kort to he point. Geen woord te weinig of te veel. Ook de muziek speelt een belangrijke sfeerrol in de verhalen. Wouter vermeldt niet alleen regelmatig welke song er speelt maar geeft op het einde van het boek ook de playlist weer, waardoor je als lezer, om nog beter in de sfeer te komen, de gepaste muziek kan beluisteren bij het lezen.
In boek één maak je kennis met het hoofdpersonage Keller Brick en zijn assistente Gwen. Al snel kom je er achter dat beiden een heel zware rugzak met zich meedragen. Beetje bij beetje wordt de inhoud onthuld. Zelf had ik van bij boek één een klik met beide personages. En deze is met elk boek nog gegroeid. Hun verleden is complex, donker, ruw en chaotisch. Maar ook de dag van nu wijkt hier niet van af. In boek drie voegt Wouter er nog een derde personage aan toe, Dante, een jongen op de dool die toevallig het pad van Gwen kruist. En als je denkt dat dit een éénmalige ontmoeting wordt blijkt dat Gwen de jongen niet kan loslaten…misschien omdat hij haar teveel doet denken aan wie ze zelf was op zijn leeftijd.
In ‘Harde Regen’ krijgt Brick een nieuwe case voorgelegd maar komt ook de nevenverhaallijn, draaiende rond zijn overleden vader en voormalig politieagent, zijn ex-collega Devuyst en hun beider rol in de heersende oorlog tussen de Albanese en Servische maffia tot een explosief hoogtepunt. Om dit alles ten gronde te volgen en te begrijpen zou ik aanraden om het lezen te beginnen bij boek één ‘De Graffiti moorden’ Op die manier krijg je een nog sterkere band met de hoofdpersonages en begrijp je nog beter waarom ze net die handelingen stellen.
Bij het lezen van ‘Harde Regen’ kreeg ik na elk hoofdstuk het gevoel dat het licht langzaam maar zeker uitdoofde. Net als Brick en Gwen zie je geen uitweg meer en net als Brick en Gwen weet je dat de hele escalatie berust op een leugen. Maar opgeven staat niet in hun woordenboek, ook al weten ze dat ze dit spel niet kunnen winnen. Meermaals heb ik me tijdens het lezen afgevraagd, is dit nu het einde…het laatste boek over privé detective Keller Brick en zijn assistente Gwen… en ook al weet je dat het licht zal uitgaan…lees je gejaagd verder…en ergens diep in je binnenste hoop je dat er toch misschien ergens nog een sprankeltje gerechtigheid mag geschieden…
Hier stop ik met schrijven…want ik wil dat je samen met mij het einde beleeft…van ‘Harde Regen’. Veel leesplezier en vergeet niet eerst naar p. 297 te gaan om de playlist te downloaden.
Bedankt uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar!
Het is heet in Brussel, het asfalt dampt, kleren plakken van het zweet, een hittegolf waart over het land en de enige verkoeling is te vinden in de schaduw van een kantoorgebouw, onder de kruin van een boom in een park of in een met airco voorziene woning. Ook onder Kellers voeten is de hitte aan het stijgen want zijn verleden blijft hem achtervolgen.
En dat terwijl hij samen met Gwen een bloeiende zaak heeft. Sinds hij door zijn vorige zaken in het nieuws kwam is zijn befaamdheid gestegen. Gwen blijft een zwijgzame medewerker maar achter die façade schuilt een harde mannenhatende wraakengel. Een wraakengel die tegelijkertijd zorgzaam is voor Dante, die ze van straat plukte en bij zich in huis nam!
Als een vrouw hen benadert met de vraag om haar dochter te zoeken die al twee jaar geleden verdween, zetten Keller en Gwen er hun tanden in en ontdekken een link met een vergeten kortfilm, waar zij haar doctoraat rond plande. Maar hoe kan een oude, verloren gewaande film noir een verdwijning veroorzaken?
Keller belandt opnieuw in de donkere onderbuik van Brussel, een smeerpoel van liegen, bedriegen, drugs en wanhopige mensen… dit op risico van zijn eigen leven.
En dan barst niet alleen de regenbom maar ook wordt alles in een versnelling hoger gezet, een storm broeit!
Keller Brik is intussen al aan zijn vierde avontuur toe. Ik zei ooit eens dat hij een ‘vibe’ is: hij weet zichzelf als geen ander in de neteligste situaties te brengen, waar hij met zijn (donkere) humor probeert zichzelf uit te lullen vaak om alleen maar met een paar blauwe ogen en schrammen hier en daar ternauwernood te ontsnappen, al dan niet geholpen door zijn assistente, die haar eigen strijd te strijden heeft.
Gwen Van Meer is de streetwise harde bolster die maar al te graag haar messen gebruikt om een boodschap over te brengen. Ik kan het gevoel nooit van me afschudden dat er een grote gelijkenis is tussen haar en Lisbeth Salander uit de Millennium-boeken van Larrson. (Bewust, toeval of homage?)
Maar één ding staat vast, Wouter Dehairs weet niet alleen hoe hij een misdaadroman moet schrijven, met Brussel als hoofdrol onder een verhitte, branderige zon of in een stad met door regen (en bloed) blinkende straatstenen.
Het boek is achteraan ook voorzien van een playlist (te beluisteren via spotify) met liedjes die de sfeer van ‘Harde Regen’ heel goed begeleiden.
Deze privé-detectiveroman is een rasecht spannend boek. Het verdient zeker zijn plaats in het genre omdaat het anders is dan alle andere boeken. Niet omdat het de beste thriller is – wel een zeer goede – maar vooral omwille van de originaliteit in look een feel. Vergelijk het gevoel met een ijskoud glas cola op een hete zomerdag. Daar kan ook niet veel tegenop.
Hoewel er veel gebeurt in het boek, slaagt de auteur er toch in het plot redelijk eenvoudig te houden. Hierdoor heeft hij veel beweegruime waarin zijn hoofdpersonages hun ding kunnen doen. En de manier waarop de verhaallijnen de personages met elkaar verbinden is ook van superieure kwaliteit.
Qua look en feel is dit een zeer moderne misdaadroman, waardoor hij op een positieve manier totaal anders aanvoelt dan al boeken die ik dit jaar mocht lezen. Inhoudelijk is het eerder een klassieke detective die kenmerken van de roman noir mengt met deze van de hardboiled detectiveroman. En hoewel beide genres al meer dan een halve eeuw oud zijn, voelt Harde regen helemaal modern aan.
Van het hoofdpersonage krijgen we redelijk wat geschiedenis mee, maar het fijnste is dat we de man beter leren kennen door zijn gedrag. Hij wordt geportretteerd als een underdog en zijn gevoel voor humor en de drang om altijd het laatste woord te willen hebben bezorgen hem niet alleen de sympathie van de lezer maar brengen hem ook veelvuldig in moeilijkheden… En toch blijft hij zichzelf en weigert zich enkel aan te passen als de potentiële klappen groter dreigen te worden dan wat hij kan incasseren. Zijn assistente is dan weer een heel ander paar mouwen: die is kort van stof, houdt wan de stilte en laat liever haar mes dan haar tong spreken. Dat ze daarmee herhaaldelijk aan de verkeerde kant van de grens tussen goed en kwaad terechtkomt, kan haar niet deren, want haar drijfredenen worden gevoed door haar groot rechtvaardigheidsgevoel.
er wordt regelmatig wat spanning gegenereerd doordat het hoofdpersonage zich veelvuldig in nesten weet te werken en het telkens weer de vraag is hoe (on)gehavend hij weer uit deze strijd zal komen. Maar het hoogtepunt is - zoals het hoort – wel de ontknoping die bestaat uit een grootse schietpartij in een verlaten discotheek. Hoewel er weel confrontaties plaatsvinden, kunnen we toch niet spreken van een constante spanningslijn, want de humor en de frisheid van vertelstijl ontwapenen deze veelvuldig.
Al na een paar bladzijden voel je al dat je iets speciaal in handen hebt. Maar de unieke lichtvoetige schrijfstijl van Wouter Dehairs die doorspekt is met zowel tongue-in-cheek als onderkoelde humor, maakt het een zeer verfrissende leeservaring. Maar de balans is toch perfect in evenwicht want de lezer vergeet nooit dat hij een spannend boek aan het lezen is.
Dit was een zeer aangename leeservaring. Vooral door het verfrissend en lichtvoetige gevoel dat tussen de donkere scenes door overheerst. Om het Vlaams te houden zou je kunnen stellen dat dit een kruising zou kunnen zijn van de werken van Luc Deflo en deze van Stan Lauryssens het resultaat beter is dan zijn oorspronkelijke delen.
Vraag blijft wel of dit gevoel deze keer zo aangenaam was omdat het nieuw was voor mij en of het na meerdere boeken te hebben gelezen nog altijd zo ervaren zal worden. Of dat het zijn magie verliest en omslaat in ergernis. Alleen de toekomst zal het uitmaken, maar voor nu was het zeker een positief gegeven.
Wouter Dehairs is een Vlaamse schrijver die in 2017 debuteerde met de misdaadroman Lockdown. Dit boek belandde op de longlist van de Gouden Strop. Daarna begon hij aan een misdaadserie rond de dubieuze privédetective Keller Brik en zijn assistente Gwen. Het tweede boek in de reeks, Nachtstad, leverde hem de Knack Hercule Poirot prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman op. De boeken van Dehairs spelen zich af in het decor van Brussel en Leuven.
Een moeder contacteert het duo Brik Keller en Gwen Van Meer om haar dochter terug te vinden. Ze verdween twee jaar geleden zonder enig spoor. Tijdens hun zoektocht worden ze echter zelf ook met hun eigen verleden geconfronteerd. Een machtig man uit de onderwereld stelt Keller verantwoordelijk voor de dood van zijn vader. Wil de privédetective zijn eigen vel redden, zal hij ook hier op zoek moeten gaan naar de dader. Een kat en muisspel ontplooit zich tegen de achtergrond van wraak en de donkere kanten van Brussel.
Wouter Dehairs kiest voor een hoofdpersonage - Keller Brik - dat lak heeft aan normen en waarden en gevaar niet schuwt. Hij komt in conflict met zowel de maffia als de politie. Nevenpersonage Gwen Van Meer kleurt al even graag buiten de lijntjes en heeft een strafblad. De uitwerking van de personages is zeer gedetailleerd, zowel qua persoonlijkheid als weetjes, bijvoorbeeld muzieksmaak en favoriete biermerk. De schrijfstijl van deze auteur is uniek. Hoewel hij de tijd neemt om de omgeving en omstandigheden duidelijk neer te zetten, blijft hij in zijn verhaal tegelijk bij de kern van de zaak. Dat past trouwens ook bij de hoofdpersonages die al evenmin van prietpraatjes houden. Naast het hoofdverhaal, zitten er ook steeds kleinere verhaallijnen bij, zoals andere zaken waar het duo aan werkt. Er is een goede consistentie wat spanning betreft, want er gebeuren vaak situaties die niet zuiver op de graat zijn, zoals de contacten met de Brusselse onderwereld. De opbouw van het verhaal is chronologisch en daardoor goed te volgen door de lezer. Dehairs maakt veel originele vergelijkingen in zijn woordkeuze en weet zijn verhaal zo te formuleren dat de droge humor duidelijk naar voren komt. Heerlijk! De auteur maakt graag gebruik van cliffhangers, waardoor het moeilijk wordt het boek aan de kant te leggen. Het persoonlijke leven van Keller vormt de grote verhaalkern hier. Daarbij wordt toegewerkt naar een indrukwekkend einde waarvan de afloop niet te voorspellen is. Harde regen is het vierde deel in deze reeks die aanvankelijk een trilogie zou worden. Wouter Dehairs was echter nog niet klaar met zijn personage en daar kan de lezer alleen maar blij om zijn. De verhalen kunnen apart gelezen worden, maar dan mist de lezer wel de ontwikkeling van de hoofdpersonages en juist dat maakt de reeks zo boeiend. In het echte leven blijft de lezer liefst zo ver mogelijk uit de buurt van types als Keller Brik, maar als fictief figuur gaat men hem absoluut appreciëren.
Harde regen is een hommage aan het genre van de misdaadromans. Dit boek alsook de reeks zijn echte aanraders voor de liefhebbers ervan. Dankjewel, uitgeverij Lannoo, voor het recensieboek. Rating: 4,5*
In Harde regen wordt Keller door de moeder van Anne-Laure gevraagd om haar verdwijning te onderzoeken. Alleen blijkt zij al 2 jaar vermist te zijn. Het lijkt een onmogelijke zaak, maar Keller en Gwen mag je natuurlijk nooit onderschatten.
Dehairs verspilt in dit boek geen tijd aan lange intro's. Gwen is bezig met een 'lichte' marteling. Of haar aanpak gerechtvaardigd is, laat ik in het midden. Wat wel zeker is, is dat de combinatie van haar intelligentie en gevaarlijke kant een heel interessant personage maakt van Gwen.
Ook in dit boek duikt de naam Ratko Mihajlović op. Hij verdenkt Keller van de moord op zijn vader en daarmee lijken zijn dagen geteld te zijn. Voor Keller start een race tegen de klok om zijn leven te redden en de echte schuldige bij Mihajlović te krijgen.
Omdat de verhaallijn rond dit personage verder bouwt op gebeurtenissen uit de vorige boeken, raad ik aan om eerst deze boeken te lezen. De overige zaken zijn in elk boek wel verschillend. Het is dus niet zo dat je totaal niet kunt volgen als je Harde regen als eerste zou lezen.
Dit verhaal kende opnieuw een verrassend einde. Vooral de afloop in de zaak van de vermiste Anne-Laure vond ik verbluffend. Maar ook de inschattingsfout van Keller in de zaak rond de net vrijgelaten Koval had ik totaal niet zien aankomen. Het vierde deel vond ik beter dan het derde deel. De verhaallijnen waren ditmaal meer mijn ding.
Harde regen is een verslavend goede thriller. De zaken waren allemaal even boeiend om te volgen, net zoals ik dat gewend was van de eerste boeken. Hierdoor kan je aandacht onmogelijk verslappen tijdens het lezen. Dehairs weet als geen ander hoe hij spanning moet opbouwen en kan vasthouden. Hij verrast keer op keer met plotwendingen die je als lezer onmogelijk kan voorspellen. Het is een plezier om zijn boeken te lezen en ik hoop snel op een nieuw verhaal!
Heel erg bedankt aan Uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar!
In het midden van een hittegolf worden privédetectives Keller Brik en Gwen Van Meer benaderd door een vrouw wier dochter verdween. Het spoor leidt naar een obscure Belgische cultfilm, die spoken uit het verleden wakker maakt.
Ook Briks eigen verleden achtervolgt hem. Een onderwereldfiguur wil zijn vel, omdat hij Brik de schuld geeft van de moord op zijn vader. Briks enige optie is de echte moordenaar opsporen, maar dat is een zoektocht die nog meer spoken wekt.
‘Harde regen’ is het vierde boek in de ‘Keller Brik’-serie van Wouter Dehairs. Keller en Gwen voelen ondertussen als vertrouwde personages aan, maar Dehairs weet nog steeds verrassend uit de hoek te komen. Gwen Van Meer was sowieso al een personage met een donker kantje, maar ze “snijdt” er steeds meer te kantjes van af. Dat maakt haar intrigerend en dat zorgt voor extra spanning. Ook Keller Brik is in dit boek goed uitgewerkt. Hij is vaak zijn zwartgallige zelf, maar hij komt soms verrassend gewiekst en pienter uit de hoek. Beide karakterontwikkelingen wisten me in dit deel aangenaam te verrassen.
Het verhaal zelf zit ook goed in elkaar. Brik en Van Meer zijn met boeiende zaken bezig. Gedurende het verhaal worden verschillende bouwstenen gelegd voor een sterk einde. Alles komt mooi samen en alle losse eindjes worden aan elkaar geknoopt.
De avonturen van Keller en Gwen werden bovendien opnieuw verpakt in een vlotte schrijfstijl. Door de korte hoofdstukken las het boek vlot weg.
Het verhaal speelt zich af over enkele dagen en een leuk, origineel elementje was dat elke dag werd ingeluid door een weerbericht.
'Harde regen' is een verrassende detectieve roman met een goed uitgewerkt plot. Dehairs lijkt zijn hoofdpersonages uit de serie heruit te vinden in dit vierde deel en toont dat Keller en Gwen nog niet aan hun einde toe zijn.
Ok. Sommige mensen lezen enkel het begin en het einde van een bespreking, dus val ik maar meteen met de deur in huis. Ik heb dit boek graag gelezen. Ziezo, please like and subscribe, tot de volgende keer
Allez dan. Het begon een beetje traag (maar NIET saai!), maar eenmaal op dreef (en dat duurde niet te lang), was er geen houden meer aan. Ik had nog gedacht de tomato methode (25 minuten activiteit, 5 minuten pauze) toe te passen, zodat ik op zijn minst een paar keer pauze kon nemen, maar naarmate het einde dichterbij kwam, zou dat toch niet meer gelukt zijn.
En toen het uit was, greep ik al naar het helaas nog niet geschreven volgende boek —ik vrees dat ik een jaar ga moeten wachten.
Een van de boeiende aspecten aan Dehairs is dat hij positief blijft evolueren. Er zijn nog altijd wel wat zinnen die iets overdreven de thriller trope volgen, maar bijvoorbeeld zijn portrettering van een bepaalde professor in dit boek, is uitstekend gebracht.
Oh, en bonuspunten voor de playlist, achterin het boek.
Ongeveer na een derde had ik door wat de sleutel was tot het plot, maar dat deed op geen enkele manier afbreuk aan mijn nieuwsgierigheid. Dehairs blijft verrassen zonder een deus ex machina te moeten opvoeren, en dat is hoe ik mijn thrillers graag heb. Benieuwd wat hij volgend jaar in petto zal hebben.
Hier hangt de lucht vol weemoed en de stank is om te snijden... Brussel kreunt onder een hittegolf , Brik en Gwen worden benaderd door een vrouw die haar vermiste dochter zoekt. Het spoor leidt naar een occulte cultfilm. Ook Briks verleden, en dat van zijn vader achtervolgt hem. De Albanese en Servische maffia zitten hem op de hielen. Tijdens een harde regen volgt de finale. Ik heb me wel geërgerd aan de vele Brusselse straatnamen. Harde regen doet me denken aan les Films Noirs. Dit is in de meeste gevallen een misdaadfilm waarvan de hoofdfiguren in een existentieel bedreigende en nihilistische wereld leven. voor melancholie, vervreemding, somberheid, teleurstelling, ontgoocheling, pessimisme, ambiguïteit, morele corruptie, schuld en paranoia. Typische, vaak optredende personages zijn de cynische, eenzame held (antiheld) en de femme fatale, tussen wie zich allerlei intriges afspelen tegen de achtergrond van een louche grote stad.
Het nieuwe boek uit mijn favoriete Vlaamse thrillerreeks was het wachten waard. De hoofdpersonages Keller Brik en Gwen kruipen onder je huid en laten je ook na de laatste pagina niet los. Zoals de vorigen boeken van Dehairs leest ook dit boek heel filmisch. Het lijkt mij maar een kwestie van tijd tot deze reeks verfilmd wordt. Ik ben een fan van het eerste uur en blijf dit ook na dit laatste boek. Nu wachten op het volgende…
De titel verwijst meer naar de weersomstandigheden dan naar het verhaal. Een verhaal dat vandaag het nieuws haalt. Brussel - Anderlecht Schieten op straat tussen bende aan het metrostation: Clemenceau(zie ook bladzijde 37) Werkelijkheid:2025. Boek uitgegeven in 2024. Niet te geloven. In het boek gaat het tussen de Albanese maffia en de Serviers en daar zit Brik Keller, privédetective midden in.
I want to start by thanking Lannoo for sending me a copy of this book. It is always exciting to read and review a new release.
This book is the fourth of a series, but I read it as a stand-alone. Because of this, I think that my opinion might be a bit different than that of those who’ve read the entire series. The narrative starts rather slow, taking about a third of a book to pick up and actually for the plot line to unfold. It sets up a good background context, which was nice if you haven’t read the previous books, but it is still a bit overshadowed by the slow pace and lack of action. When the story picks up, though, you are fully engaged with it and it has a nice flow. For me, the part that was a bit confusing was the main plot line. From the premise, I thought that the main focus was going to be the disappearance case. However, there are many other plot lines introduced, all running parallel to each other, and some being carried over from the previous books. At some point it felt like too many new narratives were being introduced, leaving some largely unexplained and undeveloped, and the disappearance case takes a backdrop giving the feeling it’s not the main plot anymore. Although I think the author did a great job with trying them all together and include some nice plot-twists, part of me feels the book is more about the fight with the mafias and previous conflict than a detective case, which isn’t what I expected to read about and it’s not my type of story.
Als ik eerlijk ben, dan moet ik toegeven dat ik als fervent thrillerlezer zelden grijp naar een Vlaamse auteur. Harde Regen is het 4e deel in de Keller Brik misdaadreeks en voor mij een 1e kennismaking met schrijver Wouter Dehairs. Keller Brik is een getraumatiseerde ex-flik die samen met de eveneens getormenteerde Gwen Van Meer ingehuurd wordt als privé-detective. Gwen knapt voor Brik het wat vuilere werk op en deed me denken aan Lisbeth Salander uit de veelal bejubelde Milleniumtrilogie van Stieg Larsson. Het verhaal kwam voor mij wat traag op gang maar dit werd ruimschoots goedgemaakt tijdens de zenuwslopende zoektocht naar de verdwenen vrouw Anne-Laure Degraeve. Je krijgt een glimp te zien van de onderwereld en hoe hard het eraan toegaat bij de Albanese maffia. Het hele boek loopt over een tijdspanne van 5 dagen waarbij elke dag gestart wordt met een ludiek radioweerbericht. Een heel leuke toevoeging! Alhoewel dit boek onderdeel is van een serie, had ik niet het gevoel iets gemist te hebben van de vorige delen. Met goed uitgediepte hoofdkarakters en een spannende, soms shockerende verhaallijn, kon Harde Regen mij meer dan bekoren. Ik ben eigenlijk een beetje beschaamd dat ik als Vlaamse tot voor kort nog nooit van Wouter Dehairs gehoord had. Tegelijk ben ik ook blij dat nu nog heel wat ontzettend goed leesvoer tegoed heb.
Behoorlijk geschreven, duidelijke structuur maar weinig verrassend, erg voorspelbaar en veel clichés uit misdaadreeksen/televisiereeksen. Gezien de Hercule Poirot prijs, roept het bij mij vragen op omtrent het niveau van de Vlaamse thrillers.
Een boek over een Brussels detective die de Albanese maffia achter zich heeft doordat het leek in vorig boek dat hij hoofd had gedood. Hij lost een 2 jaar oude verdwijning op en ook eentje van 30 jaar daarvoor. Wonderwell overleefd hij met dank aan zijn assistente.