Johny Vansevenant is de bekendste stem in de Wetstraat. Hij volgt al 35 jaar de binnenlandse politiek vanaf de eerste rij. In dit boek blikt hij terug op een carrière om u tegen te zeggen. Hij was de eerste die 's morgens vroeg aankondigde dat koning Boudewijn de abortuswet niet wilde ondertekenen. Zijn primeur over de Agusta-corruptiezaak leidde tot het ontslag van de 3 Guys van de PS. Bij alle grote crisissen in de Wetstraat brengt hij de klok rond als eerste verslag uit op de radio. In zijn analyses legt hij glashelder, neutraal en onbevooroordeeld uit waarom de politici de keuzes maken die ze maken.
De strijd om de macht start bij de laatste regering-Martens en eindigt bij de regeringen van premier De Croo en minister-president Jambon. Vansevenant zag hoe de macht van de klassieke politieke partijen verkruimelde. Hij zag hoe ruw het politieke spel gespeeld wordt. Hij onthult hoe achter de schermen de berichtgeving tot stand komt. Hij baseert zich daarvoor op zijn agenda's, op het archief van de VRT en op zijn onfeilbare geheugen. Speciaal voor dit boek interviewt hij daarnaast verschillende toppolitici die terugkijken op de belangrijkste momenten uit de recente politieke geschiedenis.
Indrukwekkend overzicht van 35 jaar Belgische politiek, van het eind van de jaren 1980 tot nu (halfweg 2024). De omvang kan afschrikken, en sommige episodes zijn wel heel erg in detail beschreven, maar het leest in elk geval heel vlot weg. Verwacht geen grote, diepgaande analyses: radiojournalist Vansevenant is in eerste instantie een chroniqueur die zich vooral baseert op zijn eigen (dagboek)notities, met een voorkeur voor "opmerkelijke zinnetjes", in lijn met de soundbites waar radio het van moet hebben. Dat maakt dat de focus wel heel erg op de 'poppetjes' ligt, de mannen en vrouwen van de Wetstraat, met hun grote ego's en gevoelige zieltjes. Grote structurele bewegingen blijven daardoor buiten beeld, maar de auteur illustreert wel treffend dat politiek altijd ook een zaak van concrete mensen is. En ook van journalisten, want ook dat is de meerwaarde van dit boek: het illustreert dat politieke verslaggeving niet alleen een zaak is van kritisch berichtgeven (al kan je je wel afvragen of Wetstraters niet per definitie te dicht bij de politici staan), maar ook van hard en soms ondankbaar labeur. Dit boek bewijst dat als burger (en als lezer) het 'spel' – of zoals Vansevenant het schrijft – de ‘strijd’ om de macht volgen uitermate boeiend en belangwekkend is, maar voor onze democratie ook levensnoodzakelijk.
Johny Vansevenant is begonnen als journalist in het jaar dat ik meerderjarig ben geworden, dus dit boek is een beetje een politieke geschiedenis van België die ik zelf vanaf de zijlijn heb meegemaakt. Veel feiten zijn uiteraard vertrouwd, maar het valt toch op hoeveel ontwikkelingen die achteraf cruciaal bleken op het moment zelf niet opvielen in de dagelijkse overvloed aan informatie- wat in feite een argument is om meer boeken te lezen, in plaats van de actualiteit nauwgezet te volgen. Wat waarschijnlijk niet de bedoeling was van dit boek... Zeer levendig en relevant, geschreven door een bevoorrechte getuige. Essentieel voor wie zich afvraagt hoe we geraakt zijn waar we nu zijn. En een goede herinnering aan hoe vergankelijk politieke naam en faam is; van minstens een derde van de ministers die in het boek worden besproken kan ik me niet herinneren wat voor goeds of slechts ze hebben gerealiseerd.
Een journalistiek kroonstuk over de Belgische politiek vanaf de Regering Martens-IX in 1990. Vansevenant schrijft op een neutrale en correcte wijze, waarbij de belangrijkste gebeurtenissen van weleer belicht worden. Als extra toevoeging zijn er quotes van de betrokken politici in het boek opgenomen, die met een historische blik op alles terugkijken.
Het boek is een klepper an sich, maar is soms erg summier over de meer recente periodes (Regering Michel I e.v.). Dit is desalniettemin een basiswerk voor elke politiek geïnteresseerde en werpt een mooi zicht op de journalistiek van de afgelopen 30 jaar!
Johny Vansevenant weet als geen ander hoe de politieke machine in België draait, en dat bewijst hij met dit boek. De strijd om de macht is niet zomaar een politieke memoire, het is een meeslepende, soms zelfs onthutsende terugblik op decennia van intriges, machtsspelletjes en persoonlijke observaties uit het hart van de Wetstraat.
Zijn schrijfstijl is helder, eerlijk en scherp, zonder te vervallen in roddel of sensatiezucht. Je voelt het vakmanschap van een ervaren journalist die jarenlang vanop de eerste rij verslag uitbracht. Vansevenant neemt je mee langs sleutelmomenten in de Belgische politiek en slaagt erin om complexe situaties tastbaar en begrijpelijk te maken.
Voor wie geïnteresseerd is in politiek, journalistiek of recente Belgische geschiedenis is dit boek absoluut een aanrader.
Review: "De Strijd om de Macht" van Johny Vansevenant
"De Strijd om de Macht" is een intrigerend boek van Johny Vansevenant dat de lezer meeneemt op een reis door de complexe wereld van macht, politiek en de persoonlijke strijd die daar vaak mee gepaard gaat. Vansevenant, een auteur die bekendstaat om zijn scherpe observaties, weet in dit werk een meeslepende en tegelijk kritische blik te werpen op de machtsdynamieken die onze samenleving vormgeven.
Het boek is opgebouwd uit verschillende verhaallijnen die elkaar doordringen, van de intriges binnen politieke systemen tot de persoonlijke strijd van individuen die proberen hun positie te veroveren of te behouden. Vansevenant slaagt erin de menselijke kant van macht te belichten, waarbij hij niet alleen de machthebbers zelf, maar ook de mensen eromheen en de impact op hun levens onderzoekt. Dit maakt het boek niet alleen een politieke analyse, maar ook een psychologische studie.
Wat "De Strijd om de Macht" bijzonder maakt, is de manier waarop Vansevenant het idee van macht niet enkel vanuit een politieke lens benadert, maar ook vanuit een sociaal en psychologisch perspectief. Het boek is doordrenkt met actuele thema's die relevant zijn voor zowel politiek geïnteresseerden als voor lezers die geïnteresseerd zijn in de menselijke natuur en de manier waarop macht relaties en keuzes beïnvloedt.
De schrijfstijl van Vansevenant is helder en direct, maar tegelijkertijd ook doordrenkt met diepgang. Hij weet ingewikkelde concepten op een begrijpelijke manier over te brengen, zonder in te boeten op de complexiteit van de thema's die hij aansnijdt. Het boek leest vlot, maar het vraagt ook om reflectie en verdieping.
Al met al is "De Strijd om de Macht" een indrukwekkend werk dat niet alleen de machtsstructuren in de samenleving onderzoekt, maar ook de persoonlijke verhalen achter de politiek belicht. Het is een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in de dynamiek van macht en de impact daarvan op zowel individuen als op de bredere samenleving.
Leest als een trein door grote titels en korte hoofdstukken. Altijd feitelijk en gevat.
Bedroevend hoe in 35 jaar de staat van onze politiek vordert. Verontrustend hoe onvermogen een evidentie wordt in de geesten van politieke 'leiders'. Beschamend om te lezen hoe zij zich veroorloven om een land lam te leggen om met elkaars voeten te kunnen spelen.
Alles wat in het boek staat heeft Vansevenant al eens gezegd op de radio, maar dat is een vluchtig medium : "verba volant, scripta manent" zegden (en schreven!) de Romeinen. Handig om bepaalde stukken uit onze recente politieke geschiedenis te kunnen herlezen. Verwacht geen diepgaande analyses, wel een nuttige referentie.
Verwacht geen nieuwe, grote theoretische inzichten over de binnenlandse politiek (hoeft ook niet). Wat je wel krijgt is echter zeker de moeite waard: een vlot geschreven, grondig overzicht van het Belgische politieke wel en wee van het einde van de jaren '80 tot 2024.
Als je de (politieke) actualiteit / geschiedenis bestudeert, zal je veel bekende feiten herlezen. De invalshoeken vanuit het 'nieuws maken als journalist' en de terugblikken door politici maken het een zeer levendig boek dat vlot wegleest.
Een trouw en objectief verslag van 35 jaar Belgische politieke journalistiek. Interessante terugblijk, maar bij de huidige geopolitieke toestand wel vaak makkelijk te relativeren.