Τον Ιούνιο που μας πέρασε διάβασα και πραγματικά απόλαυσα το πρώτο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον ντετέκτιβ Σον Ντάφι, τώρα διαβάζοντας και το δεύτερο, μπορώ να πω ότι το επίπεδο ποιότητας παραμένει υψηλό, τόσο από άποψη πλοκής όσο κυρίως από άποψη γραφής. Το καλό είναι ότι κατά τα φαινόμενα θα κυκλοφορήσουν και τα επόμενα βιβλία με ήρωα τον Σον Ντάφι, κάτι εξαιρετικά θετικό, μιας και καταλαβαίνω ότι είναι εξίσου καλά ή και ακόμα καλύτερα από τα δυο που έχουν ήδη κυκλοφορήσει.
Μπέλφαστ, Απρίλιος του 1982, και μπορεί οι απεργίες πείνας των μελών του IRA να έχουν τελειώσει, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το κλίμα είναι λιγότερο τεταμένο ή ότι έχουν σταματήσει οι τρομοκρατικές επιθέσεις και οι σκοτωμοί. Το τεμαχισμένο πτώμα ενός αγνώστου άντρα θα βρεθεί μέσα σε μια βαλίτσα, παραχωμένη σ'έναν κάδο σκουπιδιών σε κάποιο παρατημένο εργοστάσιο, και είναι μια υπόθεση που θα πονοκεφαλιάσει για τα καλά τον αντισυμβατικό Σον Ντάφι και τους συναδέλφους του. Πολλά εμπόδια θα βρεθούν για να ανακόψουν την πορεία των ερευνών, ενώ στο κάδρο θα μπουν αρκετοί άνθρωποι, από έναν ξεπεσμένο αριστοκράτη και μια νεαρή χήρα, μέχρι έναν αμφιλεγόμενο επιχειρηματία. Αλλά ο Σον Ντάφι, σαν ξεροκέφαλος που είναι, θα την βγάλει την άκρη, έστω και αν βρεθεί αρκετές φορές κοντά στον θάνατο...
Λοιπόν, πρόκειται για ένα πάρα, μα πάρα πολύ καλό αστυνομικό θρίλερ με νουάρ ατμόσφαιρα και μπόλικη ένταση, το οποίο προσφέρει δράση, μυστήριο και ανατροπές, όπως επίσης και κάποιες πολύ δυνατές εικόνες από την Βόρεια Ιρλανδία της δεκαετίας του '80. Η γραφή είναι εξαιρετική, κοφτή και αιχμηρή, με γλαφυρές περιγραφές και φοβερούς διαλόγους, με τον κυνισμό και το μαύρο χιούμορ να κάνουν έντονη την παρουσία τους. Όπως και να το κάνουμε, καλά αστυνομικά θρίλερ υπάρχουν πολλά, αλλά λίγα είναι αυτά που ξεχωρίζουν χάρη στο στιλ γραφής και το ύφος του συγγραφέα: Ε, τα βιβλία της σειράς αυτής σίγουρα ξεχωρίζουν. Για λεπτομέρειες δεν έβαλα στο βιβλίο πέντε αστεράκια. Ποιος ξέρει όμως, μπορεί να βάλω στο επόμενο...