What do you think?
Rate this book
คินดะอิจิยอดนักสืบ เรือเช่าหมายเลข 13
นี่คือผลงานในนิยายชุด ‘คินดะอิจิยอดนักสืบ’ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทยเล่มสุดท้าย ปิดฉากสุดยอดงานเขียนระดับตำนานจากปลายปากกาของ ‘ปรมาจารย์แห่งนิยายสืบสวน’ อย่างสมบูรณ์!
พบศพชายหญิงนอนกอดก่ายกันในเรือเช่าที่ลอยอยู่นอกชายฝั่ง ฝ่ายหญิงถูกรัดคอจนตาย ก่อนจะโดนแทงที่อกซ้ายทะลุหัวใจ ส่วนชายหนุ่มถูกจ้วงแทงหัวใจจนเสียชีวิต แล้วถึงโดนรัดคอ ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้พบเห็นสั่นสะท้านจนหัวใจแทบหยุดเต้น คือสภาพศพอันสยดสยองของทั้งสองที่ถูกเลื่อยหั่นคอจนเกือบขาด! แม้แต่คินดะอิจิยังต้องเอ่ยปากว่า “ศพถูกตัดหัวขาด หรือคดีที่เจอแค่หัว ยังจะน่ากลัวน้อยกว่า”
ปริศนายิ่งทวีความซับซ้อนมากขึ้น เมื่อชายคนหนึ่งอ้างว่าเป็นสามีของหญิงเคราะห์ร้าย ไหนจะสมาชิกชมรมเรือพายของชายผู้ตายที่มีพฤติกรรมชวนสงสัย คินดะอิจิจึงอาสาเข้าร่วมสืบคดีสุดประหลาดแสนพิสดารนี้ แต่ความจริงที่ซุกซ่อนอยู่นั้นกลับเขย่าขวัญสั่นประสาทยิ่งกว่า!
พบศพชายหญิงนอนกอดก่ายกันในเรือเช่าที่ลอยอยู่นอกชายฝั่ง ฝ่ายหญิงถูกรัดคอจนตาย ก่อนจะโดนแทงที่อกซ้ายทะลุหัวใจ ส่วนชายหนุ่มถูกจ้วงแทงหัวใจจนเสียชีวิต แล้วถึงโดนรัดคอ ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้พบเห็นสั่นสะท้านจนหัวใจแทบหยุดเต้น คือสภาพศพอันสยดสยองของทั้งสองที่ถูกเลื่อยหั่นคอจนเกือบขาด! แม้แต่คินดะอิจิยังต้องเอ่ยปากว่า “ศพถูกตัดหัวขาด หรือคดีที่เจอแค่หัว ยังจะน่ากลัวน้อยกว่า”
ปริศนายิ่งทวีความซับซ้อนมากขึ้น เมื่อชายคนหนึ่งอ้างว่าเป็นสามีของหญิงเคราะห์ร้าย ไหนจะสมาชิกชมรมเรือพายของชายผู้ตายที่มีพฤติกรรมชวนสงสัย คินดะอิจิจึงอาสาเข้าร่วมสืบคดีสุดประหลาดแสนพิสดารนี้ แต่ความจริงที่ซุกซ่อนอยู่นั้นกลับเขย่าขวัญสั่นประสาทยิ่งกว่า!
232 pages, Paperback
Published March 28, 2024
2 people are currently reading
44 people want to read
About the author
Seishi Yokomizo
236 books818 followersSeishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
April 16, 2024
เรือเช่าหมายเลข 13
มีผู้พบร่างชายหญิงเสียชีวิต ฝ่ายหญิงใส่เสื้อผ้าเต็มยศ ส่วนฝ่ายชายสวมเพียงกางเกงใน ที่สำคัญคือศีรษะของทั้งคู่ถูกตัดจนเกือบขาด เลือดไหลนองน่าสยดสยองเต็มเรือเช่าที่ลอยอยู่กลางแม่น้ำ
หลังจากที่สามารถระบุตัวศพได้แล้ว คินดะอินจิที่ร่วมมือกับสารวัตรโทโดโรกิ ก็เร่งรุดเข้าสอบปากคำเพื่อนร่วมหอพัก และสมาชิกชมรมเรือพายของมหาวิทยาลัยที่ฝ่ายชายสังกัดทันที
เขาได้พบกับความซับซ้อนของเรื่องราว และไขความลับที่นำพามาถึงจุดจบอันน่าตกตะลึง
นางฟ้าตกสวรรค์
มีผู้พบรูปปั้นตกอยู่กลางสี่แยกแห่งหนึ่งถูกรถที่สัญจรผ่านไปมาแล่นทับแตก ภายในพบศพหญิงสาวซ่อนอยู่
พยานให้การว่าเห็นรูปปั้นตกจากรถบรรทุกคันหนึ่ง คนขับสวมหมวก และใช้ผ้าพันคอสีเหลืองปิดบังใบหน้าจนไม่สามารถระบุตัวตนได้
ภายหลังมีผู้มาขอดูศพและยืนยันว่านี่คือลิลลี่ นักระบำเปลื้องผ้าดาวรุ่งที่หายตัวไป ส่วนชายที่พันผ้าพันคอสีเหลือง ก็ตรงกับเอกลักษณ์ของลูกค้าประจำรายหนึ่ง
คินดะอิจิซึ่ง 'บังเอิญ' นั่งอยู่ในห้องของสารวัตรโทโดโรกิ จึงได้ร่วมมือกับทางการเข้าสืบคดี จนทราบว่าชายผู้นี้เคยก่อคดีรูปแบบคล้ายกันมาก่อน และเกือบจะมีเหยื่อเพิ่มอีกรายหากไม่ถูกขัดจังหวะ
ผู้เคราะห์ร้ายพาคินดะอิจิและตำรวจย้อนรอยกลับไปถึงรังของผู้ต้องสงสัย และไขปริศนาที่มีความเกี่ยวของกับ LGBTQ
เรือเช่าหมายเลข 13 สนุก แต่นางฟ้าตกสวรรค์ อาจจะเป็นเพราะง่วง เลยงงๆ ตอนเฉลย
แต่ที่คิดแล้วก็สงสัยมากกว่าตอนที่อ่านนี้คือ
ทำไม
ทำไมคินดะอิจิถึงได้บังเอิญไปอยู่ในคดีใหญ่ๆ มากมายถึงสามสิบแปดคดี
ทำไมตำรวจถึงยอมให้คนนอกอย่างคินดะอิจิร่วมสืบคดี และวุ่นวายกับที่เกิดเหตุ พยานหลักฐานมากถึงขนาดนี้
สปอนเซอร์ของคินดะอิจิมีกี่คน และมีอิทธิพลมากแค่ไหน จนทำให้เขาสามารถออกโรงสืบสวนเรื่องชาวบ้านแบบการกุศลมาได้หลายต่อหลายปี
Goodreads ให้ 4.4 เราให้ 4.1
มีผู้พบร่างชายหญิงเสียชีวิต ฝ่ายหญิงใส่เสื้อผ้าเต็มยศ ส่วนฝ่ายชายสวมเพียงกางเกงใน ที่สำคัญคือศีรษะของทั้งคู่ถูกตัดจนเกือบขาด เลือดไหลนองน่าสยดสยองเต็มเรือเช่าที่ลอยอยู่กลางแม่น้ำ
หลังจากที่สามารถระบุตัวศพได้แล้ว คินดะอินจิที่ร่วมมือกับสารวัตรโทโดโรกิ ก็เร่งรุดเข้าสอบปากคำเพื่อนร่วมหอพัก และสมาชิกชมรมเรือพายของมหาวิทยาลัยที่ฝ่ายชายสังกัดทันที
เขาได้พบกับความซับซ้อนของเรื่องราว และไขความลับที่นำพามาถึงจุดจบอันน่าตกตะลึง
นางฟ้าตกสวรรค์
มีผู้พบรูปปั้นตกอยู่กลางสี่แยกแห่งหนึ่งถูกรถที่สัญจรผ่านไปมาแล่นทับแตก ภายในพบศพหญิงสาวซ่อนอยู่
พยานให้การว่าเห็นรูปปั้นตกจากรถบรรทุกคันหนึ่ง คนขับสวมหมวก และใช้ผ้าพันคอสีเหลืองปิดบังใบหน้าจนไม่สามารถระบุตัวตนได้
ภายหลังมีผู้มาขอดูศพและยืนยันว่านี่คือลิลลี่ นักระบำเปลื้องผ้าดาวรุ่งที่หายตัวไป ส่วนชายที่พันผ้าพันคอสีเหลือง ก็ตรงกับเอกลักษณ์ของลูกค้าประจำรายหนึ่ง
คินดะอิจิซึ่ง 'บังเอิญ' นั่งอยู่ในห้องของสารวัตรโทโดโรกิ จึงได้ร่วมมือกับทางการเข้าสืบคดี จนทราบว่าชายผู้นี้เคยก่อคดีรูปแบบคล้ายกันมาก่อน และเกือบจะมีเหยื่อเพิ่มอีกรายหากไม่ถูกขัดจังหวะ
ผู้เคราะห์ร้ายพาคินดะอิจิและตำรวจย้อนรอยกลับไปถึงรังของผู้ต้องสงสัย และไขปริศนาที่มีความเกี่ยวของกับ LGBTQ
เรือเช่าหมายเลข 13 สนุก แต่นางฟ้าตกสวรรค์ อาจจะเป็นเพราะง่วง เลยงงๆ ตอนเฉลย
แต่ที่คิดแล้วก็สงสัยมากกว่าตอนที่อ่านนี้คือ
ทำไม
ทำไมคินดะอิจิถึงได้บังเอิญไปอยู่ในคดีใหญ่ๆ มากมายถึงสามสิบแปดคดี
ทำไมตำรวจถึงยอมให้คนนอกอย่างคินดะอิจิร่วมสืบคดี และวุ่นวายกับที่เกิดเหตุ พยานหลักฐานมากถึงขนาดนี้
สปอนเซอร์ของคินดะอิจิมีกี่คน และมีอิทธิพลมากแค่ไหน จนทำให้เขาสามารถออกโรงสืบสวนเรื่องชาวบ้านแบบการกุศลมาได้หลายต่อหลายปี
Goodreads ให้ 4.4 เราให้ 4.1
May 1, 2024
รู้สึกว่าคดีสนุกกว่าเล่ม ปีศาจสวนดอกไม้
เล่มนี้เป็นเรื่องสั้น 2 คดี คดีแรกเปิดมาก็พบศพเลย การเล่าเรื่องตรงประเด็นไม่เยิ่นเย้อ อ่านได้ลื่นไหลเนื้อเรื่องดำเนินเร็วมาก ตอนจบแอบสงสารตัวละครในเรื่อง
เรื่องที่สองมีความสนุก แต่น้อยกว่าเรื่องแรก วิธีการเล่าเหมือนกัน แต่ว่ากลอุบายของคนร้ายยังไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่ มีตัวละคร LGBT ซึ่งนับว่าแปลกใหม่เพราะนิยายชุดนี้เขียนไว้นานแล้ว
สำนักพิมพ์ทำปกสวย รูปเล่มดี พิสูจน์อักษรเนี้ยบ เล่มนี้ให้ 4 ดาว
เล่มนี้เป็นเรื่องสั้น 2 คดี คดีแรกเปิดมาก็พบศพเลย การเล่าเรื่องตรงประเด็นไม่เยิ่นเย้อ อ่านได้ลื่นไหลเนื้อเรื่องดำเนินเร็วมาก ตอนจบแอบสงสารตัวละครในเรื่อง
เรื่องที่สองมีความสนุก แต่น้อยกว่าเรื่องแรก วิธีการเล่าเหมือนกัน แต่ว่ากลอุบายของคนร้ายยังไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่ มีตัวละคร LGBT ซึ่งนับว่าแปลกใหม่เพราะนิยายชุดนี้เขียนไว้นานแล้ว
สำนักพิมพ์ทำปกสวย รูปเล่มดี พิสูจน์อักษรเนี้ยบ เล่มนี้ให้ 4 ดาว
April 9, 2024
3.5
ชอบการแปล อ่านได้ไหลลื่นดีค่ะ วันเดียวจบ มีสองเรื่องในเล่มนี้ แต่ในแง่เนื้อเรื่องชอบเรื่องสองมากกว่า ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ขายทางหน้าปก สะดุดนิดหน่อยตรงที่แอบมีกลิ่นการเหยียดคนรักเพศเดียวกันอยู่ แต่มานึกว่านักเขียนอยุคนละยุคสมัยกับทุกวันนี้ก็พอเข้าใจได้
ชอบการแปล อ่านได้ไหลลื่นดีค่ะ วันเดียวจบ มีสองเรื่องในเล่มนี้ แต่ในแง่เนื้อเรื่องชอบเรื่องสองมากกว่า ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ขายทางหน้าปก สะดุดนิดหน่อยตรงที่แอบมีกลิ่นการเหยียดคนรักเพศเดียวกันอยู่ แต่มานึกว่านักเขียนอยุคนละยุคสมัยกับทุกวันนี้ก็พอเข้าใจได้
May 6, 2024
สนุก อ่านวันเดียวจบ เพิ่งเคยอ่านแนวนี้เลย ในเล่มประกอบไปด้วย 2 คดี
ชอบความซับซ้อนซ่อนปมของเรื่อง ทำเอาเราจับทางไม่ได้ว่าใครกันแน่คือคนร้าย
เล่มแรกที่อ่าน ดันเป็นเล่มสุดท้ายของซีรี่ย์ คงต้องไปหาเล่มอื่นๆ มาอ่านแล้ว
ชอบความซับซ้อนซ่อนปมของเรื่อง ทำเอาเราจับทางไม่ได้ว่าใครกันแน่คือคนร้าย
เล่มแรกที่อ่าน ดันเป็นเล่มสุดท้ายของซีรี่ย์ คงต้องไปหาเล่มอื่นๆ มาอ่านแล้ว
April 9, 2024
เขาว่าเป็นเล่มสุดท้ายของชุดคินดะอิจิยอดนักสืบ เล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้นสองตอน ดูเล่มบางๆ แต่คดีเข้มข้นทั้งสองตอน ปริศนาท้าทายและแทรกความสยองนิดๆ ตีแผ่สันดานมนุษย์อย่างอำมหิตตามสไตล์คินดะอิจิได้ดี อ่านสนุกมาก ถึงจะเป็นตอนสั้นแต่ดีงามไม่แพ้ตอนยาวเลย
July 15, 2025
เป็นเล่มสุดท้ายของหนังสือชุดคินดะอิจิที่สมศักดิ์ศรีมาก ในเล่มแบ่งออกเป็นสองคดี แต่ละคดีมีความซับซ้อนพอควร เต็มไปด้วยเรื่องราวของความหลากหลายทางเพศ การแบ่งแยกชนชั้น และความไม่เท่าเทียมในสังคม ประเด็นอ่อนไหวสีเทาที่หากเป็นทุกวันนี้อาจทำให้อ่านแล้วรู้สึกอึดอัดได้ แต่ทำให้เห็นมุมมองของงานเขียนยุคก่อน เป็นลายเซ็นของนักเขียนท่านนี้ที่ชัดมาก ที่ชอบอีกอย่างคือ การมีกิมมิคเซอไพรส์เล็กๆ ของการพบกันระหว่างตัวละครหลักในช่วงท้ายเล่ม เป็นของขวัญเล็กๆ ให้นักอ่านอย่างดีเลย แฟนๆ คินดะอิจิห้ามพลาดเลยนะคะ
August 18, 2024
3.5 for this one. I read this during my reading slump so I'm not sure if it's just because I was feeling bored or if it's really is boring. I mean the twists were great but story in general didn't really make me feel like I want to read till the end.
January 18, 2025
เคสสนุกดี แต่ไม่โหดเท่าเล่มเก่าๆ
October 20, 2024
นี่ชอบเรื่องที่ 2 มากกว่านะ มันดูมีปมซับซ้อนซ่อนเงื่อน พลิกตลบเยอะกว่าดี แต่บางคำพูดมีความเหยียดเพศเล็กน้อย เข้าใจได้แหละ เพราะหนังสือก็ถูกเขียนมานานแล้ว และเพราะเหตุนี้ด้วย ก็เลยทำให้พล็อตทั้งสองเรื่องไม่ได้แปลกใหม่มากนัก หลายจุดเดาได้ และก็ยังคงความเป็นคินดะอิจิในแง่ของการแทรกประเด็นการเล่นชู้ ความอิโรติก 18+ เหมือนเดิมมม 🤫
Displaying 1 - 9 of 9 reviews