چه كسي معلم تاريخ را كشت ؟

by Nizar Qabbani, مهدی سرحدی (Translator)

متن دوزبانه.

128 pages

First published January 1, 2007

About the author

Nizar Tawfiq Qabbani was a Syrian diplomat, poet and publisher. His poetic style combines simplicity and elegance in exploring themes of love, eroticism, feminism, religion, and Arab nationalism. Qabbani is one of the most revered contemporary poets in the Arab world, and is considered to be Syria's National Poet.

When Qabbani was 15, his sister, who was 25 at the time, committed suicide because she refused to marry a man she did not love. During her funeral he decided to fight the social conditions he saw as causing her death. When asked whether he was a revolutionary, the poet answered: “Love in the Arab world is like a prisoner, and I want to set (it) free. I want to free the Arab soul, sense and body with my poetry. The relationships between men and women in our society are not healthy.” He is known as one of the most feminist and progressive intellectuals of his time.

While a student in college he wrote his first collection of poems entitled The Brunette Told Me. It was a collection of romantic verses that made several startling references to a woman's body, sending shock waves throughout the conservative society in Damascus. To make it more acceptable, Qabbani showed it to Munir al-Ajlani, the minister of education who was also a friend of his father and a leading nationalist leader in Syria. Ajlani liked the poems and endorsed them by writing the preface for Nizar's first book.

The city of Damascus remained a powerful muse in his poetry, most notably in the Jasmine Scent of Damascus. The 1967 Six-Day War also influenced his poetry and his lament for the Arab cause. The defeat marked a qualitative shift in Qabbani's work – from erotic love poems to poems with overt political themes of rejectionism and resistance. For instance, his poem Marginal Notes on the Book of Defeat, a stinging self-criticism of Arab inferiority, drew anger from both the right and left sides of the Arab political dialogue.

Reviews

[پیمان عَلُو · Rating 5 out of 5]

‏ سَتَقتُلونَ كاتباً
لكنّكُم لَن تقتُلوا الكتابة

چه بسا نویسنده‌ای را بکشید
اما نوشتن را نخواهید کشت

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-

‏صعبُ على الحكّام في عالَمِنَا الثالثِ
أن يُصالِحوا الفكر...
وأن يُصادِقوا الأقلامْ...
هل يستطيعُ الذئبُ أنْ يُصادقَ الأغنامْ؟؟

برای حاکمان جهان سوم،دشوار است
که با اندیشه،آشتی کنند
و قلم را ،تأیید...!
آیا گرگ می‌تواند با گوسفندان از درِ آشتی در‌آید؟؟


_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-

‏ من أين يأتينا الفَرح؟
ولوتُنَا المضل السّواد

شادمانی از کجا آید به سوی ما،
وقتی که رنگ مورد علاقه‌مان، سیاه است؟

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_—_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_

‏ أسکتوا الشارع...
واغتالوا جميع الأسئلة...
وجميع السائلينُ...

خیابان را به سکوت وا داشته‌اند...
و همه پرسش‌ها و پرسشگران را...
ترور کرده‌اند...

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-

‏ كيف تبكي أمَّةُ
أخَذُوا منها المدامعْ؟؟؟

چگونه ملتی می‌تواند بگرید
وقتی اشک‌هایش را از او ستانده‌اند؟؟؟

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-

‏ مهما رَفَعتُم عالياً أسواكم
لَنْ تمْنعوا الشمس
مِن الاشراق!

هر اندازه دیوارها را بلند بسازید
خورشید را از طلوع کردن
باز نخواهید داشت

_-__-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_

‏
و الفکرُ في بلادِينا
أرخصُ مِن حِذاء ...
و غايةُ الدنيا لدينا
الجنسُ...والنساء!!!

اندیشه در سرزمین ما
از کفش هم پست‌تر است
و در دنیا تمام اهدافمان
در شهوت...و زن خلاصه میشود!!!

_-__-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_

‏ ودخَلَنا في زمان الهروُلَة...
و وقفنا بالطوابير-كأغنامِ...أمام المقصلة
و ركَضنَا... ولَهثنا...
وَ سابقنا
لتَقبيلِ حِذاء القَتَلَة...!

به دوران گریز پا نهاده‌ایم
و همچو گوسفندان در برابر مسلخ به صف ایستاده‌ایم
دویدیم و نفس نفس زنان
از یک دیگر پیشی گرفتیم
برای بوسیدن چکمه قاتلان...!

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_—_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-

‏ هل علی كلّ رئيسِ حاكمِ في أمريكا
إن أرادَ الفوزَ في حُلمِ الرئاسة...
قتلنُا - نحنُ العربْ ؟!

آیا در آمریکا همه‌ی کاندیدا ها
برای رسیدن به رویای ریاست جمهوری
باید ما عرب‌ها را قتل عام کنند ؟!

_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_—-_-_-_-

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 3 out of 5]

دوباره بحث اعراب و اسرائیل - و حمله به توافقنامه هایی مثل توافقنامه ی اسلو - بود، رجزخونی هایی درش دیده می شد - که از لذت کتاب کم می کردن - مثل کتاب زیر:



اما در کل خیلی از کتاب خشم خوشه ها، شدت رجزها کمتر بود و قطعات جذاب و زیبایی اون وسطا پیدا می شد. دوزبانه بودن هم اجازه می داد لذت اصل شعر و آهنگین بودنش به آدم منتقل بشه - احتمالا بدون اصل عربیش دو ستاره دیگه آخرین حد امتیازش بود.

[Maryam]

شادمانی از کجا آید به سوی ما
حال آنکه همه ی وقایع زندگی مان
سریال استبداد است
میهن استبداد زده است
هجرت استبدادی است
روزنامه های رسمی استبدادی است
......
......

از متن کتاب

[ZaRi]

ارباب من!
از تو، یاقوت و حریر و زر نمی خواهم
نمی خواهم که بر من جامه های اطلس و دیبا بپوشانی
تنها خواسته من آن است
که بشنوی سخنم را
زیرا که من در شعر خود، می آورم بر تو
تمام فریاد عرب ها را
تمام نفرین عرب ها را..!

سرورم!
اگر شعر و غزل را خوش نداری،
به جلادت بگو
بگذارد آزادانه پارس کنم!

[Reyhaneh · Rating 1 out of 5]

از شعر ترجمه بدم مياد . عربي ام هم انقدر خوب هست كه شعرهاي قباني را بفهمم . هديه هم نبود . يعني خودم شخصا خريدم !‌ واقعا بايد به خودم شك كنم . شك مي كنم .

[Naele]

اندیشه در سرزمین ما از کفش هم پست تر است.