Reis af naar de Waddeneilanden met deze romantische novelles van Susan Muskee! Elk verhaal bevat een hartverwarmende trope, een zwijmelwaardige love interest én een hoofdpersonage dat meteen je hart verovert.
Nienkes vriend Rens heeft voor een prikkie het vakantiehuisje van zijn oma Bep op Ameland overgenomen. Een regelrecht bouwval – vandaar de prijs. Nienke ziet de bui al hangen: met vier linkerhanden is samen opknappen een recipe for disaster. Om nog maar te zwijgen over wat voor druk zoiets op een (toch al wankele) relatie legt.
Maar ooit sloeg hun vonk over op Ameland, dus sluiten ze een deal: één zomer proberen ze het vakantiehuis te verbouwen, anders gaat het terug in de verkoop. Tussen de verfblikken en de muurvuller bloeit hun liefde voor het eiland steeds meer op. Maar lukt het ze ook de scheuren in hun relatie te repareren?
In Ameland maak je beter kennis met Nienke, de beste vriendin van Lisa uit het eerste deel. Haar vriend Rens heeft redelijk impulsief het oude vakantiehuisje van zijn oma overgekocht en hij heeft het plan opgevat dat ze dat, zonder echte kluservaring maar met de hulp van heel wat YouTube-filmpjes best zelf kunnen opknappen. De eerste tegenslagen dienen zich al snel aan, maar de belangrijkste vraag is: is hun relatie ook toe aan een opknapbeurt?
“En op dat moment realiseer ik me dat sommige liefdes nooit verloren gaan; ze wachten gewoon geduldig tot je ze weer terugvindt.”
Het is echt leuk dat ieder boek een ander uitgangspunt heeft en dat je in dit boek een stel volgt dat elkaar aardig uit het oog is verloren en bij wie de liefde dus weer aangewakkerd moet worden. Deze personages zijn echte tegenpolen en vinden het soms lastig om elkaar in het midden te vinden, maar met de hulp van een kluscursus, wat klusblunders en daar de humor van kunnen inzien, de eilandbewoners, een flinke dosis doorzettingsvermogen en een goede basis kun je een heel eind komen. De groei die deze personages doormaken gaat door de omvang van het verhaal hier en daar wel erg snel, maar het geheel is weer origineel en liefdevol, alle delen zijn subtiel en mooi met elkaar verbonden en ik heb met plezier op Ameland vertoefd!
als echte Ameland lover (ga al zo’n 15 jaar elke zomervakantie naar Ameland) moest ik dit boek wel lezen 🤭. Het boek heb ik dan ook samen gekocht met een vriendin die ik op Ameland heb leren kennen. En waar kan je dit boek dan beter lezen dan op Ameland? Nou dat ik heb ik gedaan!!! 🤩 Het was een leuk boek wat makkelijk weg las, ik vond het alleen een beetje saai en ik miste misschien wat meer/ grotere romantiek, het bleef allemaal best beperkt en of klein. Ondanks dat toch 3 sterren ⭐️⭐️⭐️, en zeker een aanrader!!!!
Een second chance romance, terwijl de relatie gewoon nog gaande is? Nee, bedankt.
Het was niet slecht. Maar er zat in dit verhaal gewoon oprecht niets waar ik ook maar iets bij voelde. En de snelheid van het opknappen van dit huisje klinkt zo ongeloofwaardig.
Geluisterd als luisterboek, daar is deze serie wel echt perfect voor!
Hoewel ik Ameland heel erg leuk vind, vond ik dit verhaal tot nu toe het 'minst'. Het is net alsof Nienke en Rens voor het eerst in 7 jaar bedacht hebben dat ze misschien moeten praten. Ik denk dat hun situatie geloofwaardiger aan zou voelen als ze misschien pas een paar jaar een relatie hadden, maar ach wie ben ik. Hoe dan ook las het verder wel weer erg fijn.
Dit was blijkbaar niks voor mij. De insteek van dit boek is leuk (Rens en Nienke zijn tegenpolen en gaan een vervallen vakantiehuisje verbouwen op Ameland), maar de uitwerking was wat oppervlakkig en saai.
En jakkes, wat was Rens (de mannelijke hoofdpersoon) een verschrikkelijke gast. Zo verschrikkelijk dat ik ervan overtuigd was dat de schrijver het extra had aangedikt omdat het de bedoeling was dat we hem zouden gaan haten. Nienke, de vrouwelijke hoofdpersoon, zou het vast ergens halverwege het verhaal uitmaken alvorens ze haar ware liefde zou ontmoeten, toch? Maar nee. Ze blijft bij Rens, die enorm lullig tegen haar doet en werkelijk niets te bieden heeft. Het is een chaoot die zich gedraagt als een kleuter en constant Nienke’s goede plannen en meningen wegwuift. Hij vindt constant dat zij zich maar moet aanpassen aan hem. Niets erger dan iemand zonder visie en kennis die per sé de leiding moet hebben en daarmee de kundige mensen aan de kant schuift en nul oog heeft voor de gevoelens van een ander. Ook laat hij haar ergens halverwege in de steek omdat hij was vergeten dat hij een congres had in New York. En dan nog blijft Nienke people-pleasend het huisje verbouwen om te laten zien dat ze van Rens houdt.
Je ziet eigenlijk een vrouw haar tijd verdoen en zichzelf kleiner maken voor een draak van een vent. En heel veel meer dan dat is het niet. Een relatie die niet loopt, een verbouwing die niet leuk is…en dat het hele boek lang. Erg jammer. Hopelijk is het volgende boek weer wat beter, want het eiland hoppen bevalt me wel en de schrijfstijl is ook wel echt prettig.
Ik keek zo uit naar dit boek in de serie, omdat we in het eerste deel al een klein beetje van dit verhaal meegekregen hebben! Ik ben misschien een beetje bevooroordeeld, maar deze relatie had mogen eindigen. (En dat zeg ik niet omdat ik net mijn relatie van 6 jaar heb beëindigd en me nu echt beter voel dan een paar maanden geleden). Als je al zo’n lange tijd geen ‘relatie’ meer hebt, terwijl je in een relatie zit, dan is de kans heel klein dat je het gaat redden samen. Achja, ik heb wel genoten van het verhaal!
Een klusverhaal op een eiland is natuurlijk een leuke combi en ‘Ameland’ leest dan ook weer lekker weg. Ondertussen zocht ik op Google naar de sage van Rixt van Oerd. Er staat een beeld van haar in Buren. Zij werd zeeheks of strandheks genoemd. Cor (van Marie) geeft Nienke een goed advies om over na te denken “Soms moet je elkaar in het midden vinden“. Ik vond dat mooi en ik denk dat veel mensen iets met dit advies kunnen. Zeker in deze tijd van heftige discussies en polarisatie.
In dit vierde deel van de Waddenliefde-serie leren we het koppel Rens en Nienke kennen. Omdat Nienke steeds iedereen wil helpen, heeft ze vaak weinig tijd over voor haar vriend. Ze beginnen naast elkaar te leven en daar brengt een zomer klussen op Ameland hopelijk verandering in. Die invalshoek van een wankele relatie is erg origineel voor een feelgoodverhaal. Meestal lezen we over hoe de personages elkaar leren kennen en dan verliefd worden, maar hier vormen de hoofdpersonages dus al een paar jaar een koppel. Daardoor creëert Muskee ruimte om het te hebben over het feit dat liefde niet altijd rozengeur en maneschijn is.
Het aantal personages is beperkt, waardoor je vanaf het begin mee bent met het verhaal. Vooral Nienke is goed uitgewerkt, je krijgt een volledig beeld van haar karakter en ontdekt wat haar gevormd heeft tot wie ze vandaag is. Het ik-perspectief zorgt mee voor een sterke connectie met haar. Nienkes persoonlijkheid staat in schril contrast met die van haar chaotische vriend Rens. Het stel vormt een interessante combinatie, Muskee gebruikt hen als een prima voorbeeld van het gezegde ‘tegenpolen trekken elkaar aan’. Ze heeft de strubbelingen tussen Rens en Nienke heel geloofwaardig beschreven. Wat ze meemaken in hun relatie, zal voor veel lezers herkenbaar zijn. De sterke, gedetailleerde dialogen maken duidelijk dat communicatie belangrijk is in een relatie. Tijdens die gesprekken vangen we een glimp op van Rens’ karakter, maar hij is dus een vlakker personage. Nienke maakt wel een evolutie door naarmate het verhaal vordert.
Het kortverhaal heeft een interessante rode draad die alle puzzelstukjes netjes bij elkaar houdt, namelijk de renovatie van het vakantiehuisje op Ameland. Naast de liefdesperikelen van Rens en Nienke lezen we ook meer over wat er allemaal bij komt kijken als je iets zelf renoveert. De klusjes hebben niet alleen invloed op de relatie van de hoofdpersonages, we leren er ook door leuke nevenpersonages kennen zoals Tygo, Cor en Marie. Zij zijn een leuke aanvulling voor het verhaal en zorgen voor wat humor.
Door het renovatiegegeven is het vakantiegevoel hier iets minder aanwezig, maar je krijgt wel een goed beeld van Ameland zelf. Het volksverhaal over Rixt van het Oerd geeft het verhaal extra authenticiteit. Verder blinkt Susan Muskee hier opnieuw uit op het vlak van taalgebruik. Ze kiest voor grappige, luchtige vergelijkingen met bv. dropfruitduo’s. Daardoor worden serieuzere onderwerpen toegankelijker. Het einde is prima afgerond: we zijn gestart met het begin van de renovatie en Muskee heeft netjes toegewerkt naar het einde ervan.
Conclusie 4 sterren ‘Ameland’ is een fijn feelgoodverhaal met een originele invalshoek. Het uitstekende taalgevoel van Susan Muskee bezorgt je enkele uren leesplezier.
Ik keek sinds het eerste boek al uit naar deze, omdat de hoofdpersonages uit dit boek al worden geïntroduceerd in Texel. Echter denk ik dat hierdoor mijn verwachtingen een beetje té hoog waren, waardoor dit boek tot nu toe mijn minst favoriete is geworden in de Waddenliefde serie. Ik vond de personages niet heel interessant en irriteerde me ook vaak aan ze. Wel was het boek weer snel uit en las het vlot weg, wat het verhaal nog enigszins heeft gered. Hopelijk is de volgende weer wat beter.
Dit boek ging meer over het redden van het vakantiehuis dan over het redden van de relatie... Jammer, want de vorige boeken in de serie vond ik super leuk. Ik ga alsnog de rest van de boeken lezen, hopelijk zijn die wat leuker!
Nienkes vriend Rens heeft voor weinig het vakantiehuisje van zijn oma overgenomen op Ameland. Een echt bouwval. Beide hebben ze linkerhanden dus Nienke is niet enthousiast. Maar ze besluiten het een kans te geven. Een zomer proberen ze het te verbouwen, anders gaat het de verkoop in. Hun liefde bloeit tussen het klussen door steeds meer op. Maar kunnen ze ook hun eigen scheuren dichten?
Ook in dit deel worden oude bekenden weer even genoemd.
Dit boek past wel bij mijn leven momenteel, aangezien ik zelf ook midden in een verbouwing zit hihi.
Het boek was vermakelijk, maar ik vond m weer net iets minder dan de vorige. Hopelijk zet die lijn zich niet voort en zijn de laatste 2 delen wel weer gewoon heel tof!
Ik wil weer meer verrassingen en plottwists. Dit was allemaal vrij recht toe recht aan.