Reis af naar de Waddeneilanden met deze romantische novelles van Susan Muskee! Elk verhaal bevat een hartverwarmende trope, een zwijmelwaardige love interest én een hoofdpersonage dat meteen je hart verovert.
Cor en Marie hebben de hele zomer eilandhoppend op de Wadden doorgebracht. Als afsluiter hebben ze een retraite geboekt in een spa op Borkum – een Duits Waddeneiland, net naast Rottumerplaat. Maar in plaats van een lang weekend vol rustgevende massages en ontspannende zeewierpakkingen, blijken ze per ongeluk een stilteretraite te hebben geboekt.
Met frisse tegenzin besluiten de vrouwen er toch maar voor te gaan – niet in de laatste plaats omdat het niet te annuleren én niet om te boeken is. Terwijl Cor en Marie hun weekend op spijkermatjes doorbrengen in plaats van in bubbelbaden, doen ze bijzondere inzichten op. Over zichzelf én over elkaar.
"Liefde is eigenlijk de ochtend ná nieuwjaarsnacht. De dag na het feest. Het moment dat je naast elkaar wakker wordt, er mascaravegen op je gezicht zitten en je een tong hebt als schuurpapier. Liefde zit in de simpelheid van het moment waarin je niet wordt overspoeld door de herinneringen aan gisteren, maar gewoon samen bent. Het moment waarop je nog even onder de dekens kruipt, omdat het licht te fel is en de dag te vol. Dan is liefde het glas water dat je voor de ander haalt. Die tien minuten die je ' nog even' tegen elkaar aan kruipt voordat je samen de puinzooi opruimt.
Voor mij is liefde de stilte tijdens de geanimeerde gesprekken. De stilte die je niet hoeft op te vullen, omdat hij zo vertrouwd is. De grapjes die je niet uit hoeft te leggen, omdat de ander ze toch wel begrijpt. Het is het moment dat een gesprek over iets alledaags gaat, in plaats van over iets heel bijzonders. Als de drank op is, de muziek is gestopt en je met je schoenen in je hand naar huis wandelt. Het zijn niet de hoogste pieken, maar ook niet de diepste dalen. Liefde is het midden. Het prachtige, ruwe, ongerepte midden, waarin alles kan gebeuren en tegelijkertijd niets hóéft. Waarin het juist allemaal zo eenvoudig is.
Het moment waarop je naar de ander kijkt en denkt: dit is het."
Deze quote raakt je toch tot op het bot, wat prachtig. Ik heb genoten van alle boeken uit deze serie. Zeker een dikke aanrader voor felelgood liefhebbers en een serie die ik niet snel zal vergeten. Nu heb ik heel veel zin om met mijn lief naar een waddeneiland te gaan! 🥺❤️
De Waddenliefde-serie wordt afgesloten met dit bonusverhaal over Cor en Marie, de fijne personages die in alle boeken een (kleine of iets grotere) rol hebben gespeeld, en ze gaan naar een luxe wellness op Borkum - één detail: ze hebben over het hoofd gezien dat het een stilteretraite is. Laat stil zijn nu nét niet de sterkste kracht van Marie zijn, tel daar een crisis bij op en je weet meteen dat er eigenlijk veel gezegd moet worden terwijl dat niet mag…
Ahh, Cor en Marie, de wijze raadgevers, brengers van een vrolijke noot en algeheel sfeerverhogende, liefdevolle personages die je al een beetje hebt leren kennen krijgen nu hun eigen boek - en verdiend! Door het dubbele perspectief krijg je een kijkje in hun gedachten, word je meegenomen in hun belevingswereld en sluit je ze nog verder in je hart. Ze vullen elkaar aan als yin en yang, durven uiteindelijk toch weer goudeerlijk te zijn en de mooie overwegingen over hun liefde voor elkaar zorgen ervoor dat je deze reeks met een warm gevoel afsluit. Het is jammer dat er geen 12 Waddeneilanden zijn, want deze serie was zo leuk 😍
Zo'n retraite zou volgens mij niets voor mij zijn. Tenzij het is toegestaan om af en toe even lekker met je ogen te rollen. Hoe dan ook; leuk einde met Cor en Marie.
Cor en Marie zijn zo leuk. Ik hoopte al dat zij een eigen verhaal zouden krijgen, omdat deze personages in elk Waddenliefde boek terugkomen.
Wel jammer dat ik de 'betrayal' trope echt vreselijk vind. Gelukkig verliep alles verder helemaal goed, maar daardoor vond ik het verhaal toch minder leuk.
Susan, ik ben zo blij dat jij net zo gek was op Cor en Marie als ik! Dit boek was weer genieten. Ik denk wel dat ik zo een stilte retraite echt verschrikkelijk zou vinden, maar daar zal ik gelukkig nooit achter hoeven te komen.
De twee dames die we deze hele serie al voorbij zien hoppen, kregen in Borkum hun eigen novelle. Helaas begon het verhaal vervelend en chaotisch en bleef dat gevoel vrijwel het hele boek lang hangen.
Cor en Marie hebben per ongeluk een stilte retraite geboekt, waarbij ze ook nog eens in twee aparte kamers terecht komen en onenigheid krijgen over het kopen van een vakantiehuisje. Ze waren in de andere boeken steeds de positiviteit zelve, maar in dit boek vond ik hen maar vervelend. Stop daar nog een über zweverige retraite mevrouw genaamd Lotus bij en je bent mij eigenlijk al compleet kwijt.
Jammer dat dit de afsluiter van de serie was. Mijn beoordelingen verschilde enorm per boek. Boeken 2 en 5 vond ik leuk, de rest mwah. Borkum was verreweg het minst leuke verhaal.
Dit was echt een heerlijk zomerse feelgoodserie, waardoor je meteen ook wilt uitwaaien op een waddeneiland. Maar het was ook heerlijk om me daar te kunnen wanen door deze boeken.
De perfecte afsluiter van de Waddenliefde serie met het verhaal van Cor en Marie! Ik hoopte al dat zij een eigen deel zouden krijgen, want ze waren in alle andere delen zo leuk!
‘Borkum’ is het laatste deel in de Waddenliefde-reeks. De vorige vijf verhalen speelden zich af op een Nederlands Waddeneiland en zoals Muskee zelf aanduidt, Borkum is een bonusverhaal en dat wordt inhoudelijk ook benadrukt door het feit dat het over een Duits eiland gaat. Cor en Marie zijn dit keer de hoofdpersonages, een uitstekende keuze aangezien ze in de vorige verhalen al meerdere keren als belangrijke nevenpersonages verschenen zijn. In dit kortverhaal krijgen ze elk een eigen stem, ondanks de lengte van ‘Borkum’ werkt dat duale vertelperspectief wel. Aangezien Cor en Marie in een stilteretraite beland zijn, zijn er niet veel dialogen tussen hen. De wisselende vertelstandpunten zijn een prima manier om een uitgebreide inkijk in hun gedachten te krijgen.
Het contrast tussen de twee geliefden wordt door die perspectieven helder. Als je de vorige verhalen gelezen hebt, weet je al dat Cor rustiger is dan Marie. Het is echt een aanvulling voor de hele reeks dat Cor hier nu ook een stem krijgt. Door elk afzonderlijk een beeld van hun persoonlijkheid te krijgen ontdek je wat beide personages zo goed bij elkaar doet passen. Je volgt apart hun ontwikkeling en komt te weten wat hun zorgen zijn.
Wie onrechtstreeks Cor en Marie met elkaar verbindt, is Lotus. Zij begeleidt de retraite en mag tijdens het weekend wel praten. Door Lotus’ filosofie dringen bepaalde gedachten beter door, zowel bij Cor als bij Marie. Lotus zorgt tegelijk ook voor een ‘zweverig’ stukje in het verhaal. Haar inzichten zetten je zelf aan het denken over je eigen leven. Dat filosofische deeltje is mooi in evenwicht met de verhaallijn over het duo en hun gedachten waarmee ze worstelen.
Verder zijn de hints naar de andere verhalen een echte meerwaarde voor ‘Borkum’. Zo is het heel leuk om Ed uit het eerste verhaal ‘Texel’ opnieuw tegen te komen. Muskee maakt ook een subtiele link met het vierde kortverhaal, ‘Ameland’. Die details zorgen ervoor dat er een sterke connectie is tussen elk deel van de reeks, maar je hoeft de verhalen zeker niet in volgorde te lezen om alles goed te begrijpen. ‘Borkum’ is gewoon het stukje roem dat Cor en Marie verdienen. Zij zorgden in de andere verhalen ervoor dat de hoofdpersonages evolueerden en nu is het hun beurt om te ontdekken wat belangrijk voor hen is.
Ondanks de vele sterke punten van ‘Borkum’ is het verhaal toch net te kort om volledig tot z’n recht te komen. Je krijgt een iets beperkter beeld van de omgeving, maar Muskee weet toch een belangrijk authentiek element aan te halen: het treintje dat je vanaf de veerboot naar het centrum brengt. Omdat de tijdspanne van het verhaal slechts vier dagen is, voelt het verteltempo soms wrang aan. Muskee moet keuzes maken, waardoor sommige momenten net iets te snel gaan. Haar vlotte vertelstijl en diepzinnige quotes over liefde zorgen er desondanks mee voor dat ‘Borkum’ de perfecte afsluiter is voor de ‘Waddenliefde’-serie.
Conclusie 4 sterren ‘Borkum’ is het perfecte laatste deel van de ‘Waddenliefde’-serie met voldoende diepgang. Muskee bewijst met deze reeks dat ze tot de feelgoodtop behoort.
Ik heb vorig jaar de waddenliefde serie gelezen en ik kwam er vandaag achter dat ik helemaal vergeten ben dit deel te lezen. Ik was zo blij dat het over Cor en Marie ging, m’n favoriete koppel die in elk deel van de serie voorbij komt.
Dit verhaal is de laatste in de serie en ik wist echt even niet over wie dit zou moeten gaan, omdat de serie best wel 'af' voelde met de vijf vorige delen. Toen ik dan begon een las over wie het ging was ik meteen enthousiast! Deze personages waren enorm leuk, maar helaas trok het verhaal me deze keer net even wat minder, waardoor ik niet helemaal lekker in het boek kwam, en hij was ook wat kort waardoor het allemaal wat gehaast voelde.
Ik vond dit laatste deel een beetje mwah, kort en snel... Er staat ook in de notes dat het een bij-verhaal is en dat klopt ook wel. Maar toch had ik iets meer verwacht bij de 2 vrouwen die in de andere delen veel bijdragen.