Ο Λουκαρέλι, με όχημα το αστυνομικό μυστήριο, ζωγραφίζει με την πένα του μια ολόκληρη εποχή, από τη δυσώδη ατμόσφαιρα του Σαλό μέχρι την πολιτικά ταραγμένη Ιταλία του ’48. Έχοντας μελετήσει καλά την ιστορική περίοδο, χρησιμοποιεί λιτές, κοφτές πινελιές, δίνοντάς μας σκηνές άψογου ιταλικού νεορεαλισμού. Χρησιμοποιώντας πραγματικά στοιχεία, όπως τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων στην τρίτη ιστορία, θα μας καταστήσει κάτοικους αυτού του κόσμου. Η βία, η διαφθορά, η πολιτική και το σεξ μπλέκονται σε ένα ατέρμονο γαϊτανάκι, μένοντας η μόνη σταθερά μέσα σε ένα σκηνικό που αλλάζει ταχύτατα.
Ο Ντε Λούκα είναι ένας αρχετυπικός αντιήρωας. Κυκλοφορεί με τσαλακωμένα ρούχα, καπνίζει αμέτρητα τσιγάρα, καταναλώνει άπειρους καφέδες και ποτά, είναι επιρρεπής στις μοιραίες γυναίκες. Αυτό που τον διαφοροποιεί είναι το πόσο απολιτικός είναι. Σπάνια συναντάμε έναν ήρωα τοποθετημένο σε μια τέτοια κρίσιμη περίοδο που να μην παίρνει θέση. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η δικαιοσύνη και η απόδοσή της. Μέχρι να πιάσει τον ένοχο, αυτή η δυσαρμονία του εγκλήματος τον επηρεάζει ακόμα και ψυχοσωματικά: τρέφεται ελάχιστα, μια και το στομάχι του δεν μπορεί να συγκρατήσει τίποτα. Το από πού προέρχονται οι διαταγές δεν παίζει γι’ αυτόν κανένα ρόλο. Είτε εγκληματίας φασίστας, είτε αντάρτης που χρησιμοποιεί την ηρωική δράση του δίκην κολυμβήθρας του Σιλωάμ για τα αμαρτήματα του, είτε εκλεγμένος πολιτικός, κανένας δεν είναι αθώος. Φωνάζει σε όλους ότι το μόνο που θέλει είναι να παραμείνει αστυνομικός και να τον αφήσουν να κάνει τη δουλειά του απερίσπαστος. Αυτή του η αδυναμία θα είναι και η καταστροφή του. Δεν θα καταλάβει ποτέ ότι είναι ένα απλό πιόνι στα χέρια της ιστορίας και, παραμένοντας πιστός στον μικρόκοσμό του, θα συντριβεί όταν τα γεγονότα θα τον προσπεράσουν.