Bunnyb608 reviews21 followersFollowFollowJuly 14, 2024เล่มจบเป็นเล่มที่ซ็อกฮวาเติบโตขึ้นเยอะมาก เพราะเป็นช่วงที่เค้าต้องแยกกับควักซูฮวันค่อนข้างเยอะ ตอนนี้ชเวโฮออนขึ้นเป็นใหญ่ และคิดจะเอาลัทธิสวนเอเดนมาเป็นศาสนาประจำเรนโบว์ซิตี้ (ถ้าใครกลัวไปทางศาสนาเยอะ ไม่ต้องกลัวเค้าก็ไม่ได้พูดถึงแบบเน้นมาก) ทำให้ผู้มีอิทธิพลทางเศรษฐกิจส่วนนึงไม่พอใจกลายเป็นว่าเล่มนี้มาสเตอร์สองคนที่มีอิทธิพลมากตอนต้นเรื่องง่อยไปแล้วเป็นการต่อสู้แย่งอำนาจระหว่างคนอื่นแทนชอบคาแร็คเตอร์ซ็อกฮวามาก เค้าเป็นคนจิตใจดี ไม่ค่อยคิดแค้นใครโกรธยังแทบไม่มี ขนาดบางครั้งควักซูฮวันทำผิดกับเค้าแล้วนึกว่าต้องโดนแน่ยังไม่เคยโดนเลย ช่วงที่ต้องแยกกัน ซ็อกฮวาก็พยายามเข้มแข็งพยายามไม่เป็นภาระให้ควักซูฮวันเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายก็มีหน้าที่ของทหารที่ต้องทำด้านจิตใจเค้าไม่ได้อ่อนแอ ถ้าถึงเวลาตัดสินใจเค้าทำได้ดีเหมือนทหารคนนึงด้วยซ้ำส่วนควักซูฮวันก็ชอบ เค้าเป็นทหารก็จริง แต่ไม่ได้เชื่อฟังคำสั่งเบื้องบนแบบตาบอดแล้วถ้าให้เลือกคือเค้าเลือกซ็อกฮวา อย่างอื่นไม่สำคัญเท่า ยิ่งตอนหลังเค้ามารู้สาเหตุที่ทำให้ซ็อกฮวาร่างกายอ่อนแอว่าส่วนนึงเป็นเพราะเค้า(แต่เรื่องมันตั้งแต่ก่อนควักซูฮวันเกิด) เค้ายิ่งรู้สึกผิด รักมากด้วยแต่ก็รู้สึกผิดด้วย ควักซูฮวันนี่ดูแลซ็อกฮวาดีมากๆ เค้าเป็นด้านตรงข้ามของกันและกันที่ถูกกำหนดให้มาเจอเพื่อเติมเต็มกัน ความรักของสองคนนี้โรแมนติกมากชอบช่วงที่สองคนนี้ใช้ชีวิตที่รัสเซียด้วยกันมากๆเนื้อเรื่องหลักที่เกี่ยวกับการผลิตวัคซีนเพื่อป้องกันไวรัสอดัมและการแย่งอำนาจกันจบตอนเลยครึ่งเล่มไปนิดๆ ต่อจากนั้นเป็นตอนพิเศษที่จริงๆ ก็เหมือนเนื้อเรื่องต่อมานั่นแหละ ส่วนตัวลุ้นให้สองคนนี้ใช้ชีวิตเงียบสงบในที่ที่คนอื่นจะไม่ตามไปกวนเพราะเค้าทำเพื่อคนอื่นมาเยอะมากแล้วแต่จบแบบในเรื่องก็โอเค ค่อนข้างสะท้อนสังคมคือขั้วอำนาจเก่าไปขั้วอำนาจใหม่ก็มา แล้วก็..คิดถึงแต่ผลประโยชน์ดีที่ควักซูฮวันกับซ็อกฮวาไม่ใช่คนยึดติดกับลาภยศเชื่อเสียงถือว่าเป็นนิยายเกาหลีที่อ่านรอด 🤗 ไม่เสียดายเงินและชอบด้วยค่ะ 😄This entire review has been hidden because of spoilers.korean-yy
Januars101 reviews2 followersFollowFollowJune 28, 2024เล่ม3 สนุก แต่ตอนเฉลยปมของเรื่องทั้งหมดเราว่ามันแอบคาดเดาง่ายไปหน่อยนึง แต่ก็ยังเป็นนิยายที่โดยรวมแล้วอ่านเพลิน ลุ้นตลอดเรื่อง และเอาใจช่วยให้ซูฮวันกับซ็อกฮวาได้อยู่ด้วยกันแบบมีความสุขจริงๆสักทีเพราะความรักความเป็นห่วงกันและกันของคู่นี้มันดีต่อใจคนอ่านแบบเราสุดๆเลย ตอนพิเศษในเล่มเหมือนเป็นตอนปกติที่ยังดำเนินเรื่องราวต่อเนื่องจากตอนจบ อ่านไปยิ้มไปกับความขี้หวง ความใส่ใจซ็อกฮวาของซูฮวัน คลั่งรักขนาดที่ไม่อยากให้ใครมาพูดคุยเล่นกับด็อกเตอร์หินคนสวยขาของเค้า แต่ก็ให้ซ็อกฮวาได้ทำทุกสิ่งที่อยากทำ (โดยที่ต้องมีตัวเองอยู่ใกล้ๆนะ) ซ็อกฮวาเองจริงๆก็คลั่งรักซูฮวันขั้นหนักเหมือนกันแหละ แถมเล่มนี้ยังเอาใจซูฮวันแบบชัดเจนขึ้นกว่าเล่มก่อนหน้ามากๆ 🥺 อยากให้ลองอ่านกันน้าา เรื่องราวของพวกเค้าสองคนน่ารักจริงๆ
Nong Lookjan2 reviewsFollowFollowMay 17, 2026ไม่ได้แย่นะ แต่เฉย ๆ กว่าที่คิดอาจจะคาดหวังไว้เยอะเกิน 🫥🫥 อ่านจบยังไม่ชอบฉากนั้นเล่มแรกอยู่ดีคือยิ่งอ่านไปก็รู้สึกฮีไม่น่าใช่คนแบบนั้นไหมนะตอนแรกเกือบไม่อ่านต่อละเลยเข็นมาเล่ม 2 ฉากบึ่มบ้ามไม่ได้เยอะนะแต่ยาวมากกก + รู้สึก character ชายควักแอบกลับไปมาตั้งแต่เล่มแรกพอเล่มสองเริ่มชัดหรือเราคิดไปเองก็ไม่รู้ ฮือ . . ส่วนตัวแอบไม่ชอบ part ทหาร อำนาจ ชนชั้น คิดว่าเล่าดีได้มากกว่านี้อย่างว่าแหละความเกาหลี ด้วยความเรื่องก็เล่าสลับไปหาชายควักตอนเด็กด้วยเลยคิดว่า part นี้ควรเข้มข้นกว่านี้แอบเสียดาย ด้วยความ 3 เล่มจบด้วยแหละเลยเล่าได้ไม่มากพล็อตก็เลยเดาง่ายไปนิด ถือว่าอ่านเบาสมอง อ่านเพลิน ๆ แบบพล็อตยังมีอะไรให้คิดก็เพลินดีค่า
Kiengku106 reviews1 followerFollowFollowJune 28, 2026|| Review รวม 1-3 ||➳ เล่ม 1-2: ★★★★.5➳ เล่ม 3: ★★★★.25➝ Overall: ★★★★.5 /5✰⭑ชอบกว่าที่คิด 555 ปกติอ่านนิยายเกาหลีที่มีพระเอกแนวนี้ไม่ค่อยรอด แต่ควักซูฮวันจริง ๆ มันก็เป็นคนดี(?)นี่หว่า ถึงจะดีเพราะโดนซ็อกฮวาตบ ๆ ให้เข้ารูปเข้ารอยก็เถอะยกเว้นฉาก SA ตอนต้นเรื่อง ทำไปทำไม ค่อนข้าง OOC มากเลย อ่านไปเรื่อย ๆ ซูฮวันไม่น่าทำอะไรแบบนี้กับซ็อกฮวาได้จุดที่ชอบหลัก ๆ ในเรื่องนี้คงจะเป็นเรนโบว์ซิตี้กับการเปรียบเปรยถึงเอเดน (มีอดัม มีอีฟ แถมงูตัวร้ายด้วย) ที่มาพร้อมกับการตั้งคำถามหลาย ๆ อย่างอ่านเรื่องย่อนึกว่าจะเป็นแนว survival แต่พออ่านถึงระบบเรนโบว์ซิตี้ก็รู้เลยว่าน่าจะมาแนวการเมืองแหง (แล้วก็มาจริง มาเต็มด้วย 555)ส่วนตัวคิดว่าอ่านเพลินดี นักเขียน balance ระหว่างเรื่องการเมือง เลิฟไลน์ และตัวซอมบี้ได้ดี (ถึงอันหลังจะมาน้อยหน่อยแต่ก็เข้าใจได้) character development และ conflict ของทุกคนก็น่าสนใจมีบางจุดที่ดูลอย ๆ ไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ขัดใจอะไรมาก