Czasy, które nadejdą

Światy Pilipiuka #14

by Andrzej Pilipiuk

Życie potrafi okaleczyć bardziej niż śmierć

Andrzej Pilipiuk po raz kolejny serwuje wyśmienitą ucztę wszystkim wielbicielom historii. Tej wielkiej i tej mniejszej, codziennej. Podążając tropami życia Doktora Skórzewskiego spotkacie skazanego na śmierć genialnego chemika, zrozumiecie, dlaczego romantyzm powinien być wciągnięty na listę zaburzeń umysłowych i dowiecie się, jak zmienić zapluskwioną norę w miejsce zdatne do życia. Z Robertem Stormem zbliżycie się do rozwiązania tajemnicy rządzącej jego życiem. Dotkniecie przeszłości zaklętej w spiżu i brązie. I spojrzycie w przyszłość prowadzącą do okrucieństwa tak wielkiego, że pozostanie tylko wznieść toast Za przyszłe czasy, oby nigdy nie nadeszły.

Genres: Audiobook, Fantasy, Short Stories, Fiction, Polish Literature

374 pages, Paperback

First published March 27, 2024

About the author

Polish humoristic fantasy and science fiction writer. According to university degree an archeologist.

Debuted in 1996 with short story Hiena, first appearence of Jakub Wędrowycz - an alcoholic, civil exorcist - who later become a character of many short stories gathered in 5 books.

In 2002 he got Janusz A. Zajdel Award for short story Kuzynki (Cousins), extended later into book and sequels. Kuzynki, Księżniczka (Princess) and Dziedziczki portray the adventures of 3 women: an over 1000-years old teenage vampire, a 300-year old alchemist-szlachcianka, and her relative, a former Polish secret agent from CBŚ (Polish 'FBI'). A recurring character in the series alchemist Michał Sędziwój, and the universe is the same as the one of Wędrowycz (who makes appearances from time to time).

Reviews

[Daniel · Rating 2 out of 5]

MISTRZ OPOWIADAŃ FANTASY POWRACA

Z kilkoma opowiadaniami prawie bez wątków fantasy, które były solidne, niektóre trochę zbyt infodumpowe ale cóż.

Problemem jest ostatnie opowiadanie w którym dostajemy wątek furry dziewczyny, nad którą większość postaci się rozpływa jakby to ją nie cimcirimci, co mnie totalnie obrzydziło bo wybijało z tego szambo z głowy autora.

Dużo było też wrzutek jaka to technologia jest straszna o nie wszyscy umrzemy.

Gdyby nie ostatnie opowiadanie byłoby 3

I can't

Idę wypłukać uszy

[Anna Einstein · Rating 1 out of 5]

Pilipiuk to od lat moja guilty pleasure, światopoglądowo się bardzo nie zgadzamy ale we wcześniejszych zbiorach opowiadań można było na to przymknąć oko dzięki pomysłowym fabułom, natomiast ta książka jest słabiutka:
- większość opowiadań była po prostu nudna
- Storm jest już kompletnie nieznośny a do tego teraz w każdym opowiadaniu ma przydupasa którego rola sprowadza się do podkreślania na każdym kroku jaki to on jest szlachetny, uczciwy i mądry, rzygam
- strasznie dużo mędrkowania jaka to technologia jest zła, aborcja jest zła, jedyna słuszna droga to religia
- ostatnie tytułowe opowiadanie wieje mocno pedofilią i niby wszyscy potępiają ale rozpływają się nad tym ze szkoda dziewczynki bo była ładna (?!), ogólnie pozostawiło mega niesmak, może dałabym jeszcze jedną gwiazdkę gdyby nie to opowiadanie

Tak ze z panem Andrzejem się już chyba pożegnamy.

[Maćkowy · Rating 4 out of 5]

Kolejny udany tom "Światów Pilipiuka". Doktor Skórzewski (2 świetne opowiadania) jak zawsze w formie, Robert Storm też daje radę, poszukiwania zaginionej armaty wciągnęły mnie bez reszty, a opowiadanie o Klementynce miło zaskoczyło. Jedynie w ostatnim i zarazem tytułowym opowiadaniu prawie udławiłem się zbyt dużą porcją poglądów Pilipiuka na temat zgniłego zachodu. Tak czy inaczej opowiadania Wielkiego Grafomana niezmiennie dają mi wiele radości. Czekam na kolejne tomy.

[Lexie · Rating 3 out of 5]

1. Remedium 3/5*
2. Klementynka 3.5/5*
3. Siódma armata 2.5/5*
4. Profesor śmierć 2/5*
5. Czasy, które nadejdą 4/5*

[Karol · Rating 5 out of 5]

Bardzo szybko doczekaliśmy się kolejnego tomu opowiadań “bezjakubowych”. Czemu w cudzysłowie? Bo tym razem nasz ulubiony bohater się pojawia. W dosyć epizodycznej roli ale jednak. Więc oficjalnie tego tomu za wolny od Jakuba Wędrowycza uznać nie możemy.

Co z środku? Pięć opowiadań. Zestaw można by powiedzieć charakterystyczny i standardowy. Dwie przygody Roberta Storma, tyleż samo doktora Skórzewskiego oraz jedna wariacja na temat klasycznej bajki. Padło tym razem na… no niestety tego dowiadujemy się pod koniec opowiadania więc zdradzić nie mogę, żeby nie zepsuć Wam zabawy. A trzeba przyznać, że trochę jej w tej opowieści jest. Tymczasem co u naszych znanych bohaterów? Skórzewski leczy, Storm spotyka dziwnych ludzi i odkopuje skarby. Wszystko się w tej książce zgadza.

Jeżeli jesteście fanami opowiadań Andrzeja Pilipiuka to nic Wam nie mam do powiedzenia bo już tę książkę i tak macie na swojej półce. Jeżeli natomiast chcielibyście zacząć swoją przygodę z twórczością wielkiego grafomana to nic nie stoi na przeszkodzie żeby to zrobić właśnie przy okazji premiery tego zbioru opowiadań. Polecam serdecznie.

#305#18#2024

[Lukasz Nalepa · Rating 1 out of 5]

It would be three stars probably if not for the ordinary ideological right-wing propaganda more and more visible from Pilipiuk's stories.... Sad.

[an2586 · Rating 1 out of 5]

Pierdolę to. DNF.
Większość książki jak zwykle, spoko czytadła. I w tedy pojawia się ostatnie opowiadanie. To tytułowe. Aż mi się żygać zachciało. Myślałam, że pilipiuk jest wstanie napisać cokolwiek i ja i tak będę go czytać, ale to jest kurwa przesada. Jestem w stanie tolerować i tłumaczyć na prawdę dużo, ale w tym opowiadaniu jednoznacznie widać podejście autora do poruszanych tematów. Rozumiem konserwatyzm, ale jak człowieka bardziej przejmuje globalizacja i papierowe słomki niż dosłowne horrory i brutalizacja dokonywane na drugim człowieku, to to jest kurwa obrzydliwe.

[Grzegorz Nowak · Rating 4 out of 5]

Dawno nie czytałem Pilipiuka. I choć opowiadania są nierówne, spodobał mi się w nich przygodowy styl. No i tytułowe opowiadanie - choć klasyczne powieści i opowiadania przyzwyczaiły nas do prawdopodobnych scenariuszy dystopii - dla mnie było nieco przygnębiające. Gdyż niestety - widać pewne fundamenty tej wizji...

[Paweł · Rating 3 out of 5]

No, lubię Pilipiuka jako pisarza i nawet grafomania mi nie przeszkadzała zbytnio do tej pory. Ale powolutku zaczyna się robić jakby nudnawo. Trochę podróży w czasie ale bez zakończenia (taka maniera chyba, że niby otwarte opowiadanie i głęboki przekaz), trochę przewidywalnych tematów (nie nie, czytając o wielkich śladach wilków wcale nie spodziewamy się wilkołaka) itp. W zasadzie jedyna jasna strona to pobyt doktora Skórzewskiego w Wojsławicach - czytelnicy Pilipiuka już pewnie się domyślają kogo tam spotkał. Właśnie jego.

PS: oczywiście zła Unia, wrogowie Ojczyzny itp są dalej na miejscu. Tym razem nawet wątek religijny wkracza do rozważań Storma.

Ogólnie z guilty pleasure zaczyna się robić cringe (jak mawiają młodsi). Oczywiście kolejny tom serii też kupię. Nie wiem czemu.

PS: Andrzej Ziemiański w opowiadaniach (Np tom Zapach Szkła) porusza te same tematy, w tym hitlerowskie próby uruchomienia "Dzwonu" - można porównać. Tam dałem 5*.

[Gabriela · Rating 4 out of 5]

Remedium 3/5
Klementynka 5/5
Siódma armata 2/5
Profesor śmierć 3/5
Czasy, które nadejdą 5/5

[Pielgrzym Ołówkowy · Rating 1 out of 5]

Ta książka nie zasługuje na tak śliczną okładkę.

[Maria Kubiak · Rating 4 out of 5]

Jak zwykle kawał dobrej literatury, choć czytelnik czuje niedosyt. Książka dużo spokojniejsza niż poprzednie, jeśli ktoś szuka dreszczyku emocji, to się zawiedzie.

[Sylwka (unserious.pl) · Rating 3 out of 5]

Trzynaste spotkanie z doktorem Stormem i Robercikiem Skórzewskim niestety zaliczyłam do kategorii „średnich z tych gorszych”. ;) Aby zatrzeć to niefortunne wrażenie, postanowiłam sięgnąć po najnowszy zbiór opowiadań Andrzeja Pilipiuka zatytułowany Czasy, które nadejdą.

Pięć opowiadań.
Tradycyjnie nie będę streszczać wszystkich pięciu opowiadań zawartych w trzynastej osłonie cyklu Światy Pilipiuka, ale pozwolę sobie przytoczyć poniżej ich tytuły.

Remedium;
Klementynka;
Siódma armata;
Profesor Śmierć;
Czasy, które nadejdą.
Doktor Skórzewski rządzi. ;)
Pierwsze opowiadanie Remedium, w którym pierwsze skrzypce gra mój ulubiony doktor Skórzewski, wprawiło mnie w dobry nastrój.

Wydawało mi się, że z tej postaci nie da się już więcej „wycisnąć” i że powoli będzie ona odchodziła na zasłużoną emeryturę. Myliłam się jednak bardzo. Powrót do młodzieńczych czasów doktora, który podejmuje się ryzykownego eksperymentu medycznego mogącego pogrążyć jego karierę lub wywindować ją na sam szczyt, okazał się strzałem w dziesiątkę.

Drugie opowiadanie Klementynka, również mocno przypadło mi do gustu i momentami bawiło mnie do łez. Szczególnie przez bardzo ciekawe nawiązanie i luźne powiązanie znanej wszystkim historii Czerwonego Kapturka ze stanem wojennym i rodzinną działalnością wywrotową.

Kolejne dwa opowiadania — Siódma armata i Profesor Śmierć — również były fajne i dobrze się je czytało. Zawiodłam się natomiast na ostatnim opowiadaniu, które było trochę jak pokraczny manifest polityczny autora.

Poza tym zbiór opowiadań oceniam jako całkiem dobry. Czytało mi się go lekko, a spotkanie z ulubionymi bohaterami i nawiązania historyczne nadały temu tomowi dodatkowego smaczku.

Polecam!

https://unserious.pl/2024/07/czasy-kt...

[Olszaa · Rating 3 out of 5]

Książka to krótkie opowiadania, których nie skończyłam przez zastój, wolno się czyta przez specyficzny język,treść ciekawa, dużo można z niej wynieść. Moje ulubione opowiadanie to 1 o syfilisie i gruźlicy, 2 dobrze ukazuje szczegóły warunków życia ludzi w kraju komunistycznym. 3 opowiadanie było dosyć żmudne, bardzo historyczne i upakowane dużą ilością informacji. 4 i 5 opowiadanie odpuściłam

Edit: może do tego wrócę ze względu na kontrowersje panujące wokół ostatniego opowiadania

[Maciej · Rating 1 out of 5]

No smutne. Formuła się trochę wyczerpała a trochę jakość zabija ideologiczne wzmożenie. Przy braku konsultanta wątroba puchnie. No żal.

[Pawel Baran · Rating 4 out of 5]

Ciekawy zbiór opowiadań dokładnie w stylu Pilipiuka. Umiejscowione w ciekawych momentach historycznych, przeplatane nutką fantasy i tu i ówdzie przyprawione wątkiem kryminalnym. Polecam tą książkę wszystkim fanom Pilipiuka. Ja sie ubawiłem czytając "Czasy które nadejdą".

[Krzysztof Grabowski · Rating 2 out of 5]

Nie wiem, czy ja się starzeje, albo zwyczajnie Pilipiuka lubi się na pewnym etapie swojego życia (tym wcześniejszym - studenckim), ale się tutaj nieco zawiodłem. Niby jest ok, ale opowiadaniom brakuje takiego żaru, jak niegdyś miał m. in. wątek Rzeźnika Drzew, pewnego Szewca, prześmiewcze spotkanie z morderczym kołtunem czy szeregu innych dużo mroczniejszych i ciekawych przypadków. Tutaj tak naprawdę próżno było mi szukać czegoś nowego, a dawny zapał autora ulotnił się gdzieś między kartami.

Mamy w sumie pięć opowiadań, gdzie dwukrotnie napotkamy Roberta Storma i dr. Skórzewskiego. "Remedium" ma potencjał, ale to opowiadanie o młodszym, mniej doświadczonym Skórzewskim, który zajmuje się tragicznym studium swojego przyjaciela. "Klementynka" to taka alternatywna wersja Czerwonego Kapturka, w dodatku za czasów PRL-u. Proste i przyjemne opowiadanie.

"Siódma armata" to typowy Storm, z dosyć ciekawym spotkaniem z Cyganami, ale wrażenie wtórności względem poprzednich opowiadań jest tu silne, nawet jeżeli przedmiot poszukiwań jest ciekawy. "Profesor śmierć" to Skórzewski w okresie pierwszej wojny światowej, kiedy to trafia do... Wojsławic. Tak, znany bimbrownik też tu będzie...

Tytułowe opowiadanie, czyli "Czasy, które nadejdą" jest niby kontrowersyjne, bo poruszany jest tu motyw dosyć drażliwy, ale w gruncie rzeczy to nadal typowy Pilipiuk, który za mocno tym razem lubi wrzucić do swojej literatury pewne poglądy. I mi to nie przeszkadza, bo to kwestia twórcy jak się utożsamia ze swoim dziełem i ile z siebie mu w ten sposób poświęca, ale jest to opowiadanie w gruncie rzeczy zbyt długie, jak na to co się w nim dzieje. To ten etap, gdzie wątek na tyle mnie wynudził, że sięgnąłem do Audioteki...

Jak wyjdzie kolejny zbiorek to z chęcią do niego sięgnę, ale już bez większych oczekiwań. Ostatnio autor nie trafia w moje gusta, a przyczyny tego stanu nie jestem w stanie dokładnie określić. Może ta magia serii przestała na mnie tak mocno oddziaływać i całość zwyczajnie mi spowszechniała?

[Maciej · Rating 3 out of 5]

„Czasy, które nadejdą” Andrzeja Pilipiuka to zbiór pięciu opowiadań, które kontynuują historie dwóch znanych fanom postaci – Roberta Storma i doktora Skórzewskiego, dodając jednocześnie świeży element alternatywnej bajki „Klementynka” osadzonej w PRLu. Pilipiuk znany jest ze swojej wyobraźni i specyficznego stylu, co z jednej strony sprawia, że jego teksty porywają czytelników, ale z drugiej – wzbudzają kontrowersje.

Zacznijmy od zalet. Autor potrafi zręcznie malować światy, do których zaprasza nas w swoim charakterystycznym stylu. W opowiadaniach, mimo ich krótkiej formy, można dostrzec bogactwo wątków i postaci. Szczególnie postać doktora Skórzewskiego w okolicach Wojsławicach. „Klementynka”, alternatywna wersja „Czerwonego Kapturka”, dodaje szczyptę kreatywności, a tytułowe opowiadanie jest dosyć kontrowersyjne z racji wielu elementów światopoglądowych autora. To już 14. tom opowiadań bezjakubowych (mimo, że Wędrowycz się pojawia) i nie wiem dlaczego w dalszym ciągu czytam Pilipiuka (guilty pleasure w tym przypadku przerodziło się w cringe).

Z drugiej strony opowiadania są przewidywalne, a Storm staje się nieznośny z tym jego przydupasem podkreślającym na każdym kroku szlachetność bohatera. W tym zbiorze opowiadań, autor ewidentnie za bardzo stara się forsować swoje poglądy polityczne, co odciąga uwagę od fabuły, a nadmiar moralizatorstwa męczy.

Wielbicielom Pilipiuka książka na pewno dostarczy tego, czego szukają – specyficznego humoru, znanych postaci i oryginalnych przygód. Ja natomiast chyba wysiądę z tego pociągu i raczej zakończę przygodę z “dziadersami polskiej fantastyki”.

Przyjemność 2,5/5
Styl: 3,7/5
Historia: 2,8/5

Ocena 3,0/5

[Łukasz Wikierski · Rating 4 out of 5]

Trochę nierówny zbiór opowiadań, ale za to z mocnym uderzeniem w postaci tytułowego utworu.
Skórzewski i carska Rosja - klimat i zderzanie doktora z trybikami biurokracji, machiny wojennej wychodzi bardzo dobrze.
Klementynka - śmieszne opowiadanie. O ile PRL pokazany ok, to finał taki bajkowy.
Jeśli chodzi o opowiadania z Robertem Stormem, to siódma armata taki standard. Za to ostatnie opowiadanie ma tą fajną nutkę tajemniczości z SF - możliwa przyszłość, w której wracamy do moralności Cesarstwa Rzymskiego, z próbą ostrego szarpania emocjami. Trochę geniuszu Roberta demaskującego genialne fałszerstwo obrazu.

Cytaty:
"Romantyzm powinno się wciągać na listę zaburzeń umysłu. I zwalczać jak inne zarazy"
"...diabel to mistrz kłamstwa, ale może powiedzieć prawdę, jeśli to doprowadzi człowieka do nieszczęścia lub upadku."
"To właśnie czyni nas prawdziwymi mężczyznami. Nie naturalna odwaga, ale umiejętność odnalezienia w sobie siły do przełamania paraliżującego lęku."
"Postęp techniczny przez wieki niósł ludziom radość i nadzieję. Sprawiał, że życie stawało się lżejsze i weselsze. Nawet tak przerażające środki zniszczenia jak broń atomowa miały swoje plusy. Równowaga sił zapewniła Europie siedem dekad spokoju. Dziś... Dziś zaczynam się bać tego co przyniesie przyszłość."
"Politycy są niezatapialni - gorsze skandale wybuchały. Kilka lat i wróci w korytarze sejmowe. Jak nie on, to przyjdą inne kanalie.

[PasjOla · Rating 4 out of 5]

To już 14 pozycja z cyklu Światy Pilipiuka. Zbiór opowiadań, w którym ponownie przewija się doktor Paweł Skórzewski i Robert Storm. Mamy więc do czynienia z carską Rosją oraz współczesnymi czasami. Każdy z panów obcuje ze zjawiskami, które trudno wytłumaczyć. Mrocznymi, dziwnymi, fantastycznymi. Poznajemy fragmenty ich życia, epizody, które im się przytrafiły i były na tyle niezwykłe, że warto je opisać.

Autor dzięki swojemu wykształceniu znakomicie odnajduje się w historycznych szczegółach. Dzięki temu rzeczywistość, na tle której pokazane są wydarzenia, brzmi wiarygodnie. Smaczki z okresu carskiej Rusi, lekarskie dokonania i eksperymenty, które wtedy miały miejsce, pozwalają inaczej spojrzeć na wydarzenia, które spotykają młodego lekarza. Mamy też obraz życia mężczyzny poświęconego pasji, odtwarzaniu przeszłości, ratowaniu dawnych artefaktów. Bo Robert Storm to człowiek, który kocha to co robi.

Zbiór zawiera pięć opowiadań. W dwóch spotkamy się z doktorem Skórzewskim ("Remedium" i "Profesor Śmierć"), w innych dwóch z Robertem Stormem i Arkiem ("Siódma armata" i "Czasy, które nadejdą"). Jest też opowiadanie "Klementynka", w którym bohaterką jest dziewczynka o tytułowym imieniu.

"Remedium" dzieje się w carskiej Rosji. Młody doktor Paweł Skórzewski trafia do miejsca, które otacza paliatywną opieką lokalnych mieszkańców. Jednym z pacjentów jest przyjaciel doktora ze studenckich czasów. Czy tajemnicza mieszanka okaże się remedium na wszelkie dolegliwości? "Profesor Śmierć" to czasy wojny, a doktor działa na froncie. Czy genialni matematycy mogą zaszkodzić Profesorowi Śmierć w jego planach masowej zagłady?

W "Siódmej armacie" Robert Storm z Arkiem płatają figla Skandynawom i podmieniają im działa. Autor obdarzył bohatera specyficznym poczuciem humoru. Znakomicie się bawiłam czytając to opowiadanie. W "Czasy, które nadejdą" zaś Robert zastanawia się nad tym, dokąd zmierza współczesny świat i za co ludzie gotowi są zapłacić.

Dla mnie to kolejny dobry zbiór opowiadań Naczelnego Grafomana.

[Creative_M_Life · Rating 5 out of 5]

4,5/5

Zbiór pięciu opowiadań osadzonych w rożnych czasach, z różnymi problemami. Tym razem możemy przenieść się do świata XIX-wiecznych lekarzy i poznać ich zmagania. Stać się małą dziewczynką w świecie groźnej Milicji i babci z ogromnymi uszami, do tego szukać skarbu, być na wojnie i zaplątać się w teraźniejszości, która to idealnie łączy przeszłość z przyszłością.
Dwa pierwsze opowiadania uwielbiam. Pióro autorka i zgrabne połączenie historii tej mniejszej i większej z surowymi faktami jest niesamowite. Dodatkowo lektor zrobił mistrzowską robotę – jeszcze nigdy nie uśmiałam się z tak oczywistych żartów na temat Polaków jak przy tych opowiadaniach. Kolejne dwa to taka równia pochyła można polubić lub neutralnie podejść do sprawy – duża liczba szczegółów historycznych, z ciekawymi smaczkami naszej kultury. Przyjemnie się słuchało. Ostatnie opowiadanie mnie zaskoczyło i to tak totalnie. Autor połączył przyszłość z teraźniejszością, wrzucił dość brutalny obraz sci-fi i rzucił cień światła na teraźniejszość. Sprytnie wykorzystał też przeszłą historię, aby uwypuklić fakty, teorie i zaznaczyć puentę. Jestem pod wrażeniem.
Do połknięcia na raz, a postać Skórzewskiego razem ze Stormem są perfekcyjnie wykreowane i idealnie wpasowane do ich historii.

[Chomiczkowe.recenzje · Rating 3 out of 5]

"Czasy, które nadejdą" to zbiór opowiadań autorstwa Andrzeja Pilipiuka, który zainteresuje fanów jego twórczości, jednakże nie wzbudzi zachwytu na miarę poprzednich dzieł.

Pilipiuk, jak zawsze, kreśli barwne historie, które poruszają wyobraźnię czytelnika, jednakże brak im tego czegoś, co sprawia, że zapadają w pamięć na dłużej. Niektóre motywy, według mnie, są nieco zbyt często używane przez Pilipiuka, przez co wątki sa bardzo podobne do innych jego opowiadań, jak na przykład wykorzystanie Czerwona Kapturka, choć akurat "Klementynka" w tym zbiorze była jednym z lepszych tekstów. Autor również nieco nadużywa swoich przemyśleń światopoglądowych, zwłaszcza w ostatnim opowiadaniu co może nieco męczyć czytelnika, ciagle zmuszonego do czytania jak to kiedyś było lepiej, a teraz źle i będzie jeszcze gorzej. Do tego w niektórych opowiadaniach brakuje puenty, fajnie byłoby poznać dalsze losy, nawet w jednym akapicie i ten zarzut również odnosi się do tekstu "Czasy, które nadejdą", czyli ostatniego opowiadania, gdzie nie ma rozwiązania fabuły i nie wiemy w sumie po co to wszystko było.

Pomimo tych mankamentów, książka ma swoje momenty i z pewnością dostarczy kilku godzin dobrej rozrywki.

[Michal Pilichowski · Rating 3 out of 5]

Było to moje pierwsze zetknięcie ze stylem Pilipiuka, oceniam je jako raczej udane. Styl autora jest przyjemny w odbiorze, za w przyszłości planuje sięgnąć po przynajmniej część z jego pozostałych utworów.
Z samego zbioru najbardziej podobały mi się dwa poświęcone postaci doktora Skórzyńskiego, głownie ze względu osadzenia w epocxe zaborów i w trakcie pierwszej wojny światowej. Przemawia też do mnie 19wieczny etos wynalazcy/odkrywcy poświęcającego się badaniom dla dobra ludzkości, jest w tym coś pięknego. Pozostałe były ok, to poświęcone szwedzkim armatom/archeologom amatorom nawet bardzo ok.
Najsłabiej wypada moim zdaniem ostatnie opowiadanie, w którym autor w zbyt bezpośredni i uproszczony sposób przedstawia swoje poglądy na współczesność. Jeśli byłą to zamierzona satyra to niestety jej nie wychwyciłem.

[Piotr · Rating 4 out of 5]

Kolejny tom z cyklu Światy Pilipiuka: Najbardziej podobało mi się "Remedium" o nieuleczalnych w XIX wieku chorobach: gruźlicy i syfilisie ze względu na głównego bohatera i ciekawie oddany klimat szpitala w Petersburgu; kolejne opowiadanie z dr. Skórzewskim w Wojsławicach w czasie Wielkiej Wojny (Profesor Śmierć) było również zajmujące. "Klementynka" interesujące wariacje na temat Czerwonego Kapturka, ale dla mnie średnie. Dwa opowiadania z Robertem Stormem słabsze dla mnie: "Siódma armata" ciekawa ze względu opis poszukiwań i scenę u Cyganki, opowiadanie "Czasy, które nadejdą" nieprzekonujące i tylko do przeczytania: nie razi mnie jednak nachalna propaganda, o której piszą niektórzy recenzenci. Szybko przeczytane i częściowo wysłuchane

[Maciek Janiak · Rating 4 out of 5]

Ciężko ocenić jednoznacznie bo to zbiór opowiadań, 2 z nich to takie 3.5 ale są też takie na 5 (np. Te o dr. Skórzewskim, obydwa 5/5) więc uśredniając to takie 4.5? Ostatnie opowiadajie słabe i na koniec trochę za bardzo widać poglądy autora, i nie chodzi o to czy się z nim zgadzam czy nie ale nie powinien moim zdaniem mówić w książce o swoich przekonaniach i poglądach, w tonie sugerującym że to fakty. Nie wiem, 5 gwiazdek to zdecydowanie za mała skala na ocene książki

[Michał · Rating 3 out of 5]

Hmm, że Skórzewskim spoko, z wilkołakiem nuda, Storm 50:50, jakieś bezsensowne wtyki o srovidzie, chociaż Pan Andrzej chyba faktycznie w tą bajkę dalej wierzy i trochę to odrzuca od ostatniego opowiadania. Nie ma tragedii, ale nie ma też szału, przeczytane w 2 dni - nawet jeśli momentami nudzi, to jednak autor potrafi w 'jeszcze jedna tura', chociaż w przypadku książki to chyba bardziej 'jeszcze jeden rozdzial'. Ot, trója.

[Aleksandra · Rating 3 out of 5]

3.5 Pierwsze 50 stron w ogóle mnie nie zachęciło, ale jako że była to książka z polecenia czytałam dalej. Kolejne 20 stron mnie bardziej zaciekawiło. W tym momencie przerzuciłam się na audiobooka i poleciało z górki. Finalnie książka ciekawa. Najbardziej zapadło mi w pamięci opowiadania: Klementynka i Czasy, które nadejdą.

[Jakub Bryl · Rating 3 out of 5]

Jeden z gorszych zbiorów opowiadań niejakubowych. Pomysły fajne, ale chyba zabrakło czasu na redakcję. Może trochę za duże tempo wypuszczania nowości? Tak czy inaczej - moje guilty pleasure - przeczytać musiałem :)

[Paula · Rating 3 out of 5]

Nie wszystkie opowiadania trzymają poziom jakiego oczekiwałabym po opowiadaniach Pilipiuka. Oczywiście nadal mają ten niesamowity klimat ale niektórym zabrakło tego czegoś. Pierwszy raz nie pochłonęłam zbiorku w całości, a trochę nawet się nudziłam.

[Nika Kobielka · Rating 1 out of 5]

Chyba najgorsza książka z całej serii.. W miejsce oryginalnych pomysłów otrzymujemy nachalną dydaktykę, męczące pseudonaukowe wykłady i próby umoralniania w amerykańskim stylu, czyli wprost i bez polotu.