What do you think?
Rate this book
; Ano
Kung nagbabalak kang basahin ang akdang ’to, maghanda ka ng isang banig na paracetamol para sa first four chapters, Mefenamic kung kailangan, at kung DDS ka ay mabuti kung may Losartan kang naka-ready for the rest of the novel. Sa mga delawan at komonesta naman ay makatutulong ang panyo o bimpo dahil tiyak na iiyak kayo—sa katatawa. Kung may balak ka namang tapusin ay bumili ka na rin ng sleeping pills dahil hindi ka patutulugin ng nobelang ito. Hindi mo na matatakasan ang lilikhaing imahen ng nobelang ito sa imahinasyon mo. Tiyak ’yan.
233 pages, Paperback
Published January 1, 2022
4 people are currently reading
17 people want to read
About the author
Zero A.D.
3 books10 followersZeno Antonio Denolo (known for his pen name Zero A.D.) might be a newcomer, but it doesn’t mean that he lacks the knack to pen a tongue-in-cheek yet significant narrative.
Denolo was born in Manila in 1990. He graduated at the Polytechnic University of the Philippines in 2010 with a Bachelor of Science in Clinical Psychology degree.
He joined the Cirilo F. Bautista Prize for the Novel in 2015. Out of 73 qualified submissions, his entry Uberman and other seven works from different authors were shortlisted.
Unsurprisingly, his entry has been selected for the Special Jury Prize. Denolo then received P50, 000 and a winner’s certificate in the said writing competition.
The distinguished Board of Judges of CFB Prize for the Novel which is composed of National Artist Cirilo F. Bautista (chair), Katrina Tuvera, Roland Tolentino, Dean Francis Alfar, and Joselito delos Reyes praised Denolo’s work for its “painful but pleasing critique of society” and “its ability to let the public read, be entertained, while pondering the follies of being a hero.”
Moreover, the superhero-themed novel recently won the 16th Madrigal-Gonzalez Best First Book Award. This year’s award has been given to a writer in Filipino who has just written his or her first book. Out of six finalists, Zero A.D. snagged it.
Denolo was born in Manila in 1990. He graduated at the Polytechnic University of the Philippines in 2010 with a Bachelor of Science in Clinical Psychology degree.
He joined the Cirilo F. Bautista Prize for the Novel in 2015. Out of 73 qualified submissions, his entry Uberman and other seven works from different authors were shortlisted.
Unsurprisingly, his entry has been selected for the Special Jury Prize. Denolo then received P50, 000 and a winner’s certificate in the said writing competition.
The distinguished Board of Judges of CFB Prize for the Novel which is composed of National Artist Cirilo F. Bautista (chair), Katrina Tuvera, Roland Tolentino, Dean Francis Alfar, and Joselito delos Reyes praised Denolo’s work for its “painful but pleasing critique of society” and “its ability to let the public read, be entertained, while pondering the follies of being a hero.”
Moreover, the superhero-themed novel recently won the 16th Madrigal-Gonzalez Best First Book Award. This year’s award has been given to a writer in Filipino who has just written his or her first book. Out of six finalists, Zero A.D. snagged it.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
October 18, 2024
Tangina. Ang ganda nitong nobelang ito. Lakas ng amats ng awtor. Hinilo nya ako at parang pinasinghot ng droga sa sobrang likot ng imahinasyon nya.
Full review soon. Tangina mo. Zero AD. Dabest ka!
BOOK REVIEW:
Isa lang ang masasabi ko sa nobelang ito "Halimaw".
Tinalakay rito ang isa sa mga sensitibong paksa, "Ang Politika". Marahil sa ilang mambabasa ito ay "outdated na" o sa ibang termino ay "lumang tugtugin, pero ibahin nyo si Zero A.D. Hindi sya nag focus sa iisang kategorya ng isang akdang panitikan, bagkus, kinalap nyang lahat ng ito, nagsulat ng iba't-ibang istorya ngunit siniguradong magkaugnay at swak sa isa't-isa.
Habang binabasa ko ito, naramdaman ko na konektado ako sa mga titik at letra ng akda. Madali syang basahin at walang mga salitang palabok. puta kung puta. gago kung gago. kriminal kung kriminal. trapo kung trapo. Sasampal-sampalin ka, kukutos-kutusan ka, yuyugyugin at yuyugyugin ka at yayanigin ang buo mong pananaw hanggang sa magising ka.
Magaling ang pagkaka execute ng mga pangungusap. Binigyan diin ang mga bagay na naging kawalan sa bawat mamamayang Pilipino na hindi natin napapansin dahil niloko nila tayo ng mga matatamis na pangako at pag-usad na sa huli wala namang nangyari at nauwi lang wala.
Hindi nakuntento ang manunulat na magmukhang "plain as a white wall" lang ang kanyang nobela — nilagyan nya ito ng "sugar, spice and everything NOT nice describing kung gaano kauto-uto ang Pilipino in a satirical manner na malalaman magbubukas ng kaisipan na ang mga kwento na nakapalood dito ay totoo at maihahalintulad sa mga nangyayari sa paligid. Hindi nagbulag-bulagan ang manunulat sa mga "injustices" na kanyang nakita. Binigyan at hinayaan nyang sumilip mga mambabasa sa kanyang lente at hindi nya iyon ipinagdamot.
Isa pa sa mga punto na gustong-gusto ko sa aking binasa ay patungkol sa kung gaano kadaling mapaniwala ang tao. Madalas, pinipili nalang na maging bulag ng ating kapwa dahil sa kahirapan. Mas pipiliin pang bumoto ng trapo kesa isipin ang pag-ayos ng kanyang karapatan. Mas lubos kong naintindihan na mas gugustuhin nalang na ibenta ng ilan ang kanilang karapatan para lamang mapunuan ang sikmurang kumalam. Lulunukin nalang ang pride at yayakapin ang mga bagay na alam na mali dahil lamang sa kasalatan at kawalan ng karangyaan.
Sya ngang tunay na mas gusto ng mga politiko ang mangmang na mamamayan kesa sa mga mapanuri. Rason kung bakit mas nagpo focus ang mga proyekto sa pagiging maka masa kesa maglaan sa pagpapayabong ng edukasyon.
Bilang paglalahat, naisip ko na marahil ang kahulugan ng tuldok kuwit sa titulo ng nobelang ito ay iparating sa lahat na dapat tayong lumagom sa tamang landas — na hindi dapat natatapos ang pagbubukas ng kaisipan sa huling pahina ng akdang ito. Na dapat bigyang diin ang "social awareness" ng mga Pilipino sa pagpili ng mga tamang namumuno. Binigyan tayo ng manunulat ng responsibilidad na ipagpatuloy ang kwentong ito. Binigyan nya ng karapatan ang bawat isang mambabasa na nakatapos na makita ang liwanag at itapak ang ating sarili at maisapuso na pumili ng nararapat, sapagkat, deserve natin ito. Na itanong lagi sa ating sarili ang tanong na "ANO" — Ano ang magagawa ko at kaya kong gawin bilang isang payak at namamayang Pilipino?
Full review soon. Tangina mo. Zero AD. Dabest ka!
BOOK REVIEW:
Isa lang ang masasabi ko sa nobelang ito "Halimaw".
Tinalakay rito ang isa sa mga sensitibong paksa, "Ang Politika". Marahil sa ilang mambabasa ito ay "outdated na" o sa ibang termino ay "lumang tugtugin, pero ibahin nyo si Zero A.D. Hindi sya nag focus sa iisang kategorya ng isang akdang panitikan, bagkus, kinalap nyang lahat ng ito, nagsulat ng iba't-ibang istorya ngunit siniguradong magkaugnay at swak sa isa't-isa.
Habang binabasa ko ito, naramdaman ko na konektado ako sa mga titik at letra ng akda. Madali syang basahin at walang mga salitang palabok. puta kung puta. gago kung gago. kriminal kung kriminal. trapo kung trapo. Sasampal-sampalin ka, kukutos-kutusan ka, yuyugyugin at yuyugyugin ka at yayanigin ang buo mong pananaw hanggang sa magising ka.
Magaling ang pagkaka execute ng mga pangungusap. Binigyan diin ang mga bagay na naging kawalan sa bawat mamamayang Pilipino na hindi natin napapansin dahil niloko nila tayo ng mga matatamis na pangako at pag-usad na sa huli wala namang nangyari at nauwi lang wala.
Hindi nakuntento ang manunulat na magmukhang "plain as a white wall" lang ang kanyang nobela — nilagyan nya ito ng "sugar, spice and everything NOT nice describing kung gaano kauto-uto ang Pilipino in a satirical manner na malalaman magbubukas ng kaisipan na ang mga kwento na nakapalood dito ay totoo at maihahalintulad sa mga nangyayari sa paligid. Hindi nagbulag-bulagan ang manunulat sa mga "injustices" na kanyang nakita. Binigyan at hinayaan nyang sumilip mga mambabasa sa kanyang lente at hindi nya iyon ipinagdamot.
Isa pa sa mga punto na gustong-gusto ko sa aking binasa ay patungkol sa kung gaano kadaling mapaniwala ang tao. Madalas, pinipili nalang na maging bulag ng ating kapwa dahil sa kahirapan. Mas pipiliin pang bumoto ng trapo kesa isipin ang pag-ayos ng kanyang karapatan. Mas lubos kong naintindihan na mas gugustuhin nalang na ibenta ng ilan ang kanilang karapatan para lamang mapunuan ang sikmurang kumalam. Lulunukin nalang ang pride at yayakapin ang mga bagay na alam na mali dahil lamang sa kasalatan at kawalan ng karangyaan.
Sya ngang tunay na mas gusto ng mga politiko ang mangmang na mamamayan kesa sa mga mapanuri. Rason kung bakit mas nagpo focus ang mga proyekto sa pagiging maka masa kesa maglaan sa pagpapayabong ng edukasyon.
Bilang paglalahat, naisip ko na marahil ang kahulugan ng tuldok kuwit sa titulo ng nobelang ito ay iparating sa lahat na dapat tayong lumagom sa tamang landas — na hindi dapat natatapos ang pagbubukas ng kaisipan sa huling pahina ng akdang ito. Na dapat bigyang diin ang "social awareness" ng mga Pilipino sa pagpili ng mga tamang namumuno. Binigyan tayo ng manunulat ng responsibilidad na ipagpatuloy ang kwentong ito. Binigyan nya ng karapatan ang bawat isang mambabasa na nakatapos na makita ang liwanag at itapak ang ating sarili at maisapuso na pumili ng nararapat, sapagkat, deserve natin ito. Na itanong lagi sa ating sarili ang tanong na "ANO" — Ano ang magagawa ko at kaya kong gawin bilang isang payak at namamayang Pilipino?
September 4, 2024
Actual Rating: 4.25
"Bílang pinuno, ang dapat mong ibigay sa kanila ay trabaho, kabuhayan, edukasyon, at pag-asa, pag-asang maiaangat nila ang sarili nilang mga búhay at hindi na kailangan pang gumawa ng masama para lamang punan ang kalam ng sikmura. Huwag takot. Walang kaunlaran sa bayang pinaghaharian ng takot." — Zero A.D., ; (Ano)
Sa totoo lang, hindi ko alam kung paano ko isusulat ang aking review sa librong ito. Ang alam ko lang, dapat itong mabasa ng maraming tao, kaya't heto, susubukan ko.
Ang "; (Ano) ay maaaring nobela o koleksyon ng maiiksing kwento na pinagtagni-tagni ng awtor sa malikhaing paraan. Ito ay isang salaysay mula sa isang tauhang walang pangalan habang sinusundan niya ang kapalaran ng bansa sa ilalim ng pamamahala ni Pangulong Carrion. Kwento ito kung paano ang taong isinugo diumano ng alien upang iligtas ang Pilipinas ay siya ring dahilan ng pagkasira nito.
Mahirap maintindihan ang balangkas ng librong ito dahil sa ilang mga dahilan, tulad ng hindi kronolohikal na istruktura ng kwento at ang pagkakaroon ng mga tauhang hindi mapagkakatiwalaan. Gayunpaman, madaling maunawaan ang layunin ng aklat — ipinapakita nito na hindi karahasan at takot ang solusyon para mailigtas ang ating bayan. Mahusay na isinalarawan ng awtor na hindi isang pinuno na may kamay na bakal at walang paggalang sa hustisya at batas ang kailangan ng bansa. At nakakatakot mang aminin, maraming sitwasyon sa librong ito ang sumasalamin sa reyalidad ng ating lipunan.
Sa kabuuan, ito'y nakakatawa, nakakagalit, nakakalungkot, at nakakatakot, pero naniniwala ako na dapat itong basahin ng Pilipinong mambabasa — lalo na kung die-hard fan ka ng kung sinumang politiko.
"Bílang pinuno, ang dapat mong ibigay sa kanila ay trabaho, kabuhayan, edukasyon, at pag-asa, pag-asang maiaangat nila ang sarili nilang mga búhay at hindi na kailangan pang gumawa ng masama para lamang punan ang kalam ng sikmura. Huwag takot. Walang kaunlaran sa bayang pinaghaharian ng takot." — Zero A.D., ; (Ano)
Sa totoo lang, hindi ko alam kung paano ko isusulat ang aking review sa librong ito. Ang alam ko lang, dapat itong mabasa ng maraming tao, kaya't heto, susubukan ko.
Ang "; (Ano) ay maaaring nobela o koleksyon ng maiiksing kwento na pinagtagni-tagni ng awtor sa malikhaing paraan. Ito ay isang salaysay mula sa isang tauhang walang pangalan habang sinusundan niya ang kapalaran ng bansa sa ilalim ng pamamahala ni Pangulong Carrion. Kwento ito kung paano ang taong isinugo diumano ng alien upang iligtas ang Pilipinas ay siya ring dahilan ng pagkasira nito.
Mahirap maintindihan ang balangkas ng librong ito dahil sa ilang mga dahilan, tulad ng hindi kronolohikal na istruktura ng kwento at ang pagkakaroon ng mga tauhang hindi mapagkakatiwalaan. Gayunpaman, madaling maunawaan ang layunin ng aklat — ipinapakita nito na hindi karahasan at takot ang solusyon para mailigtas ang ating bayan. Mahusay na isinalarawan ng awtor na hindi isang pinuno na may kamay na bakal at walang paggalang sa hustisya at batas ang kailangan ng bansa. At nakakatakot mang aminin, maraming sitwasyon sa librong ito ang sumasalamin sa reyalidad ng ating lipunan.
Sa kabuuan, ito'y nakakatawa, nakakagalit, nakakalungkot, at nakakatakot, pero naniniwala ako na dapat itong basahin ng Pilipinong mambabasa — lalo na kung die-hard fan ka ng kung sinumang politiko.
July 5, 2025
Throwing shade is always fun 😌 I wish i couldve read this when ot was first released, tho :( it wouldve hit harder!
August 17, 2025
Isa lang masasabe ko one of a kind Ang ; Ano social commentary Ang libro sa lipuna at Gobyerno sa paaran na houmor yung ending something unexpected.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews