Donsdag

by Kristien Dieltiens, Jeska Verstegen (illustrator)

Een beste vriend hebben is super, vindt Gaston. Samen met Fons durft hij veel meer. Maar op een dag wil Fons zijn vriend niet meer zijn.

Gaston is verdrietig. Hoe los je zoiets op? Zijn ouders hebben het druk. Zij zitten met een tweede kindje in hun hoofd.

Dan krijgt hij van zijn opa een eend cadeau. Kan een eend een beste vriend worden? En wat moet hij met het nieuws dat zijn ouders voor hem hebben?

Een warm boek over vriendschap en verlies voor lezers vanaf 7 jaar

Genres: Childrens

81 pages, Kindle Edition

First published May 27, 2024

About the author

Kristien Dieltiens kreeg een kunstzinnige en pedagogische opleiding. Zelf moeder van vijf kinderen werkt ze sinds 1974 intensief met kinderen, wat haar de inspiratie levert voor haar boeken.
Zij won in 2002 de Prijs van de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury met haar eerste jeugdroman, Olrac.

Kristien Dieltiens in de Nederlandstalige Wikipedia

Kristien Dieltiens in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Kristien Dieltiens bij uitgeverij Clavis


Kristien Dieltiens had an artistic and pedagogical training. A mother of five children, she works extensively with children since 1974, which gives her the inspiration for her books.
She won de Prijs van de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury (Prize of the Flemish Child and Youth Jury) in 2002 with her ​​first youth novel, Olrac.

Reviews

[Willemijn jufwillemijnopallstars]

Wat een mooi boek 🥹

[Fien Bracke]

Leesjury groep 3 voorbereiding

[Mila Hinrichs]

Wat een ongelofelijk zielig, maar prachtig kinderboek. Over alleen zijn en toch weer samen zijn, echt heel mooi.
100% aanraden

[Claudia Groen]

3.5*

[Bo Schokker]

3.5

[Ria]

Soms overkomt het je, een verhaal dat ingetogen zacht je herinnert aan toen, je als een boemerang treft met nu. Een boek dat voorrang neemt op andere verhalen door er te zijn.

Donsdag is er één uit de buitencategorie, de enkele exemplaren die je in een boekjaar direct opvallen door sterke titel en veelzeggend beeld op het omslag. Daarna zie je de namen van de makers, niet de minste in boekenland. Zowel Dieltiens als Verstegen ontvingen diverse nominaties en werden resp. bekroond met de Woutertje Pieterse Prijs en de award van de New York Times &The New York Public Library.

Gaston kreeg een klein, geel dotje voor zijn verjaardag, een eend. Geen hond of poes. De voorgestelde hamster was ook geen optie. Fons had er één.
Uitgebreide bespreking: https://lezersgoud.nl/kristien-dielti...

[Jeanet Tiemessen]

Donsdag – Kristien Dieltiens

Een beste vriend hebben is super, vindt Gaston. Met Fons durft hij veel meer dan zonder hem. Maar op een dag wil Fons zijn vriend niet meer zijn.
Gaston is triest. Hoe los je zoiets op? Bij zijn ouders kan hij niet terecht. Zij willen graag nog een kindje, en moeten daarvoor naar het ziekenhuis.
En dan krijgt hij voor zijn verjaardag zomaar een eend cadeau van zijn opa. Kan een eend een beste vriend worden? En wat moet hij met het grote nieuws dat zijn ouders voor hem hebben?

De mooie cover met het silhouet van een jongen met een eend in zijn armen in een kleurrijk veld vol bloemen trekt meteen de aandacht. Titel en achterflap maken me nieuwsgierig naar het verhaal van Gaston.

Kristien Dieltiens schreef al veel kinderboeken, maar voor mij is Donsdag het eerste boek dat ik van haar lees. En het smaakt zeker naar meer, want haar schrijfstijl is prettig en beeldend. De thema’s die aan bod komen zijn weliswaar heftig voor jonge kinderen, maar worden op een troostrijke en warme manier beschreven.

Gaston zit met zijn gevoelens in de knoop door alles wat er thuis speelt en dan komt daar ook nog eens de ruzie met zijn vriendje Fons bij. Een heel herkenbare situatie voor jonge kinderen. Dat klasgenootje Marie als dom werd weggezet raakte me wel, gelukkig was dat het enige minpuntje in het boek en ontdekt Gaston later dat Marie een heel goede en lieve vriendin is.

De mooie illustraties van Jeska Verstegen sluiten goed aan bij het verhaal.

Een warm en ontroerend verhaal over vriendschap, verlies en rouw.

4 ★

Bedankt uitgeverij Lannoo en De leukste kinderboeken voor dit recensieboek!

[Marijt]

Wat een mooi boek dit! Maar wees voorbereid dat het heftige thema's bevat: ouders met een kinderwens, langdurige ruzie en tussen twee vrienden, een verstrooide opa en het verlies van een baby. Maar o zo mooi beschreven en verbeeld.

Begrijpelijk dat het een A-boek is, want ik vind het zeker geschikt voor kinderen in groep 4/5 en ook 6. Maar ik zou dit boek toch niet aanschaffen voor een school; dit verhaal vraagt begeleiding... durft elke leerkracht dit zo voor te lezen. Ik verwacht wel prachtige gesprekken, waarbij kinderen echt vertellen wat het verhaal met ze doet en welke gevoelens ze herkennen bij de personages. Maar ik zie het ook uit zijn verband gerukt worden door volwassenen (ouders en leerkrachten) die de schoonheid van dit boek en deze ontwikkelkans voor kinderen niet inzien. De leerkracht die dit wel durft te behandelen in zijn/haar klas, mag mij zijn/haar ervaring delen... Ik ben benieuwd!

Reflectieve dimensie - groep 4/5/6

[Eline Pullen]

Wat een berg emoties en gevoelens in een boek. De treurnis is zacht en mooi omschreven. En heb genoten van de illustraties. Toch weet ik niet of ik dit boek aan veel kinderen zou aanraden. Misschien wel als je wilt lezen over het onderwerp vriendschap/afscheid nemen en rouw.

[Katja Smit]

Vlaams kinderboek over veel onderwerpen tegelijk: een vriend die je vriend niet meer wil zijn, een opa die dingen vergeet, een vader en moeder met een kinderwens, een eend die komt en gaat en tot slot de geboorte van een zusje.

Voor een A-boek lang niet gek, maar om zelf te lezen toch wel wat zwaar. Dit is er eentje om samen over te praten.
De illustraties zijn deels met houtskool gemaakt en die zijn werkelijk beeldschoon.

2024, A-boek, vriendschap, rouwproces

[Tessa]

Gaston is een jongen die voor zijn zevende verjaardag een eendenkuiken cadeau krijgt van zijn opa. Hij durft dit eendenkuiken niet vast te houden. Een tijdje geleden heeft hij de hamster van zijn beste vriend Fons laten vallen en die hamster ging toen dood. Sindsdien wil Fons geen vrienden meer zijn en voelt Gaston zich wat eenzaam. Hij vraagt zich af of een eend een nieuwe beste vriend kan zijn. Hij hoopt het wel, want zijn ouders zijn druk met het maken van een kindje in het ziekenhuis en opa is ook druk met zichzelf in de weer. De eendenkuiken, die door Gaston ook Fons wordt gedoopt, groeit op en verlaat het nest dat Gaston voor hem heeft gemaakt.

Een boek met diepgaande onderwerpen die helaas allemaal niet ver genoeg worden uitgediept om er iets mee te kunnen in een boek. Zo gaat het over een kindje maken in het ziekenhuis en er wordt veel verteld over de grootte van de baby. Gaston houdt zich hier echter afzijdig van en wil niks met een baby in de buik te maken hebben. Ook woont opa bij hen in huis, maar weet hij niet alles even goed meer. Verder komt Gaston in contact met een meisje uit zijn klas, maar ook deze vriendschap blijft aan de oppervlakte in dit boek. Het is best een treurig boek, met zware onderwerpen. Het einde is helemaal onverwachts en maakt dat ik twijfel of dit wel een geschikt boek is om als middenbouw leerling alleen te lezen. Het is zeker een onderwerp dat besproken moet worden bij kinderen en ook veel voorkomt, maar het voelt niet goed genoeg uitgewerkt en nogal zwaar beladen in dit boek. Het is wel een boek dat ingezet kan worden om samen te lezen wanneer er sprake is van verlies.

De schrijfstijl van Kristien Dieltiens leest wel vlot en prettig. Het boek bevat korte hoofdstukken, dus je bent er zo doorheen met lezen. De illustraties van Jeska Verstegen zijn prachtig en beslaan de volledige bladzijdes. De illustraties zijn zacht en geven een warm gevoel tijdens het lezen, dat echter in contrast staat met de tekst. Al met al een verrassend verhaal over vriendschap en verlies.

Gelezen voor de boekenbingo 2025

[Maaike de Vries]

Donsdag - Kristien Dieltiens
Illustraties Jeska Verstegen
Gaston heeft een beste vriend, Fons. Maar op een dag laat hij de hamster van Fons vallen: de hamster breekt zijn nekje en gaat dood. Fons wil daarna niet meer met Gaston praten. Gelukkig heeft Gaston een huisdier gekregen van zijn opa die bij hem in huis woont: een eendenkuiken. Hij noemt hem ook Fons. De twee worden beste maatjes. Gaston ziet hoe Fons groeit. En ondertussen groeit er ook iets in de buik van zijn mama. Ze hebben niet zoveel aandacht voor Gaston, hij voelt zich best alleen. Als Fons de eend opeens wegvliegt maakt Gaston zich zorgen. Nu heeft hij helemaal niemand meer. Of toch?

Dit ontroerende boek ademt zachtheid en aandachtigheid uit. De woorden zijn precies gekozen, de zinnen kort en aansluitend bij een kind van 6 à 8 jaar. Een kind in die leeftijd kan het verhaal zelf al lezen. Maar het is ook fijn om het boek voor te lezen. Het is best een verdrietig verhaal, er komt afscheid van het leven in voor en het is goed om daar op voorbereid te zijn. De illustraties van Jeska Verstegen zijn tegelijk vrolijk en droevig. De uitbundige bloemen zijn troostrijk, maar soms tekent ze iemand alleen in zwart-wit. Elke pagina maakt indruk, het is een boek dat je rustig keer op keer wilt lezen.

[Esther JLR]

Ik vind dat de auteur in dit kinderboekje had moeten kiezen tussen wat ze nu allemaal samen in één boek opvoert:

- Jongetje laat hamster van beste vriend vallen: dood (met als gevolg dat beste vriend hem negeert)
- Moeder is emotioneel afwezig want bezig met IVF die maar niet lukt
- Jongetje mag geen hond of poes dus dan maar een babyeend met hulp van dementerend opa
- Moeder zwanger en dan gaat het bijna op het einde mis: doodgeboren zusje

Óf je kiest voor de hamster - vriendschap - eend- herstelde vriendschap verhaallijn,
Óf voor afwezige moeder - dus troost vinden in eendje -
Óf voor het dode zusje gedoe (ik houd niet zo van dramaporno)
Of voor dementerende opa in combinatie met eendje

maar liever niet alles in één boek wat mij betreft.

Pluspunt: mooie illustraties.

[Juliette]

De beste vriend van Gaston, wil zijn vriend niet meer zijn, als Gaston de hamster van hem laat vallen. Daar is Gaston erg verdrietig van. Opa Vik nennt voor hem een eendenkuiken mee, die noemt hij uiteindelijk Fons.
Nu worden zijn kuiken zijn beste vriend.
Zijn ouders willen nog graag een kindje erbij, als dat uiteindelijk lukt, groeit het eendje groter, maar ook de baby in mama’s buik. En heeft het eendje ook een ei gelegd.
Uiteindelijk gaat het niet goed met de zwangerschap en moet Gaston afscheid nemen van zijn zusje en geeft hij haar de witte veren die hij samen met zijn vriend vindt

Het boek heet donsdag, omdat Gaston een naam/ smiley in de klas mag bedenken voor de dinsdag.

De prenten spreken mij in eerste instantie niet aan, maar passen wel goed bij het verhaal

[Femke van den Biggelaar]

Nieuwe vrienden maken, omdat je oude beste vriend niet meer wil. Dat valt soms niet mee. En dan krijg je ineens een eendenkuiken. Dat zou ik, denk ik, helemaal geweldig vinden. Maar is een eend genoeg? Moet je soms verder kijken naar een persoon, dan wat je in eerste instantie over iemand denkt. Dit vond ik allemaal al prachtige ingrediënten. Een lief verhaal, tot het einde me bij de strot greep. Op een mooie manier. Een verhaal om redelijk luchtig uit te leggen dat niet alles altijd loopt zoals je hoopt.

[Pauline Leest]

NUR 282: Fictie 7 - 9 jaar

Verloren en eenzaam zijn de gevoelens die het boek bij mij oproepen. Eigenlijk blijft het nog best op de vlakte, al is er veel te begrijpen tussen de regels door. En met een aantal lichtpuntjes, waardoor de abrupt gestopte vriendschap minder pijnlijk wordt.

Voor mijn gevoel is het net te afstandelijk beschreven. Ik krijg er niet helemaal uit wat Gaston van de baby in moeders buik vindt. Hij accepteert het gelaten lijkt wel.

Het is goed leesbaar en overzichtelijk geschreven. De illustraties vond ik goed bij de sfeer van het verhaal passen.

[Mehsi]

Dit was dieper en verdrietiger dan ik had verwacht. Over nieuwe vriendschappen, eenden, ouders die heel graag nog een kindje willen, hele grote gedachtes hebben, opa die dingen vergeet (wat even moeilijk was omdat mijn vader dementie heeft), opgroeien, en meer. Ik vond het mooi vormgegeven hoe Gaston zwart/wit was terwijl alles in kleur was.

Maar als Fons een vrouwtje was, waarom steeds hij/hem?? Heb ik iets gemist?

[Yvon]

Een bijzonder verhaal over groei, verlies, rouw en de dood. Met mooie rijke teksten en een beetje poëtisch geschreven. De illustraties passen hier goed bij. Dit boek is denk ik wel specifiek voor kinderen vanaf groep 4/5 en gezinnen die met deze situatie te maken heeft (gehad). Niet meteen geschikt voor ieder kind denk ik.

[Sophie]

Fragiel en droevig verhaal. De werkelijkheid is soms ook hard. Een kind kan nog minder complex reageren en weerspiegelt zijn gevoelens in die van zijn naasten maar gaat al zijn weer zijn eigen weg met eigen bekommernissen.

[Daisy Hendrikx]

Dit verhaal is verdrietiger dan ik verwacht had. Mooi geschreven, dat wel.
En de illustraties zijn echt prachtig.

[Emma]

Heftig mooi verhaal maar lastig te bednekne voor wie het exact geschreven is. De platen zijn wel prachtig

[Sonja]

Mooi verhaal, mooie beeldspraak gebruikt. Gaston zijn ouders willen graag een tweede kind. Goed beschreven wat dat doet met de gevoelens van Gaston.

[Anniek Klop]

In één ruk uitgelezen. Wat is dit boek fijn geschreven, wat zijn gevoelige thema's op een mooie manier verwoord.
de illustraties erbij maken het verhaal af.

[Sharon]

Zo ontroerend, zo’n passende illustraties.
Ik heb even geen woorden…

[Jill Koster]

Griffels en penselen
💔💔💔

[Evelien Schockaert]

Mooi en triestig boek, mooie tekeningen. Duidelijk vanuit het standpunt van een kind. Vele aspecten komen kort aan bod, blijft heel open, zoals het einde...