Jump to ratings and reviews
Rate this book

Libro de los días de Stanislaus Joyce

Rate this book
El diario de Stanislaus un «retrato del artista adolescente» escrito por el hermano del autor de Ulises.

Stanislaus, segundo hijo varón de una destructiva estirpe de borrachos, quisiera creer, como su hermano mayor, que la literatura salva. Pero quizá solo distraiga o alivie. «Todos los seres humanos −apunta un 12 de mayo en su diario o Libro de los días− pasamos la vida elaborando ficciones en nuestras cabezas, solo que algunos pocos logran pasarlas al papel y quedarse más o menos a gusto. Yo tengo la obsesión sin la capacidad. Cuanto más escribo más la tengo.» Pero a su lado está Jim, un probable idiota o un genio que hace palidecer esta obsesión ascendente de su hermano menor o «piedra de afilar».

¿Qué opción le queda a Stanislaus, atrapado en esa ruina de clase media decreciente que es su hogar? No quiere parecerse a Jim, que es un irresponsable, un descerebrado total, capaz de entusiasmarse con cualquier tontería y de renovar su entusiasmo sin sentirse absurdo; pero menos aún quiere asemejarse a su padre, una especie de Abraham irlandés violento y cantarín ahogado en alcohol, «un Saturno con orejeras»; o a su hermano Charlie, un sacerdote en ciernes y un bebedor adicto a los burdeles; o a sus muchas y pobres hermanas, herederas del silencio de su madre.

¿Qué salida hay para el rígido Stanislaus, que no quiere ser ni una cosa ni la contraria? «¡Qué fácil es abrazar los extremos! −apunta la noche del 15 de marzo−. ¡Qué difícil lograr un punto medio! El punto medio se asociará siempre a la mediocridad, y nunca al genio».

Su refugio momentá el silencio y la escritura. Su una vida lejos de su país y al lado de la persona que quiere, Kathleen Murray, joven de catorce años que existe a medias en el mundo real y a medias en su oscura imaginación.

320 pages, Kindle Edition

First published May 15, 2024

1 person is currently reading
249 people want to read

About the author

Diego Garrido

5 books6 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
15 (40%)
4 stars
11 (29%)
3 stars
5 (13%)
2 stars
2 (5%)
1 star
4 (10%)
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
Profile Image for Berta.
38 reviews1 follower
April 29, 2025
se me ha hecho eterno, contando casi desde el inicio las páginas que me quedaban para acabarlo (y no es algo que me suceda habitualmente)
si tuviera que definir este libro con tres palabras, sería sin duda pedante, pretencioso y repetitivo. me siento incapaz de conectar y empatizar con un pobre hombre mediocre que llora en su diario personal durante 300 páginas sobre lo solo que se siente rodeado de patanes e incultos hombres que tratan de proyectar una imagen de intelectualidad y profundidad, a diferencia de él, que es un genio incomprendido: spoiler, es el mismo hombrecillo con ínfulas de algo más que no llega ni a rozar. repito, 300 páginas en las que intenta demostrar que él es diferente (aunque insiste en que se siente un mediocre, para que vayas corriendo a abrazarle y le digas lo contrario), volviendo una y otra vez sobre reflexiones que ya han sido mil veces pensadas antes, y que no tienen nada de original.
digo rodeado de hombres, porque las mujeres que hay en este libro quedan completamente relegadas al papel que le dan los machos (algo, por otro lado, bastante habitual en libros escritos por el género masculino): las hermanas, que son varias, pasan a ser un conjunto de hermanas sin más, prácticamente sin nombre ni entidad propia (no tienen tanta relevancia en la historia al no tener pene).
pd: for a dollar, nombra a una sola mujer poeta, filósofa o escritora que se mencione en el libro. NI UNA, entre toda la retahíla de autores que nombra cíclicamente el protagonista para demostrar lo cultivadisímo que es. terrible.
Profile Image for lilinho .
37 reviews6 followers
October 27, 2024
Makarrada. Zenbat barre eta ze proposamen interesgarria. Kostatu zitzaidan hasieran estilo lehor horretara ohitzea, baina behin soltatzen hasten denean ikaragarri interesgarria da.

Eta ze ondo jausten zaidan Diego Garrido, bide batez, puto amo de época. (Spotyn Luna Miguelekin daukan hizketaldia brutala da)
Profile Image for Luna Miguel.
Author 22 books4,805 followers
May 2, 2024
Conocí a Diego durante un calurosísimo Bloomsday madrileño y guardé su contacto en WhatsApp como “Diego Joyce”. Me habían dicho que ese muchacho era el traductor más joven de James Joyce a nuestra lengua, así que me pareció una buena manera de acordarme de él. Aunque pasados los meses me enterase de su verdadero apellido, yo preferí dejar así las cosas, no tanto por pereza como por cierta sensación de que tras ese apodo se escondía verdaderamente una especie de tataranieto perdido del autor del Ulises. Y, mira, a veces la intuición no falla. Esta primera novela suya es una prueba de ello: Diego Garrido tiene sangre y babas joyceanas. Por sus venas corre una labia cabrona, una enfermedad bibliófila, un deslenguamiento honesto, un lirismo que no le hace ascos al amor apasionado, pero con el que también es capaz de matar al padre —al hermano, en este caso— inventándose un diario secreto con el que Stanislaus Joyce se caga en Tolstoi, se ríe de los aspirantes insufribles a filósofo y disecciona los vicios íntimos de James Joyce, como si de verdad Garrido hubiera compartido con él su cuna. Me he reído hasta el vómito con sus juicios literarios y me he enamorado de su palabrería deseante. En fin, ¡es que son tan cálidas sus letras que yo siento que en este libro siempre será dieciséis de junio!.
Profile Image for Federico.
134 reviews4 followers
December 3, 2025
Inesperadamente lindo libro, que demoré en comprar porque pensaba que iba a ser espantoso. Y si bien está lejos de ser perfecto, una manera amable, políticamente correcta, de decir que por más que a veces se vuelve demasiado, y demasiado en serio, repetitivo, y a veces por lo mismo, y a veces por otras razones aburre, y a pesar de algunos anacronismos leves pero molestos, como "arquetipo" en una acepción Jungiana, a pesar de estas y otras cuestiones que ya no voy a nombrar, es un libro muy grato de leer, que en algunos puntos le hace un gran honor a Stanislau.

Qué increíble eso que generó la literatura de James Joyce. Biografías, reales y ficticias, de miembros de su familia. Sí, hay un grado altísimo de autobiografía entrelazada en sus laberintos y acertijos, pero aún así me resulta igual de maravilloso que de inesperado, y me encanta. Y en este marco tan bizarro y riguroso, sin ser nada del otro mundo, el libro no decepciona ni un poco.
2 reviews1 follower
October 8, 2025
No me lo he podido terminar, insufrible. O no lo he entendido o no es mi estilo.
Profile Image for Jorge Burón.
23 reviews18 followers
September 7, 2025
¡Por fin una novela de 300 páginas! Ni 100, ni 1000. Ni novelita, ni novelón. Una novela.


No hay una sola frase subrayable en el texto, no le hace falta. No son subrayables porque si empiezas la fuerza de la prosa te lleva subrayar páginas enteras y no sólo highlights como de slogan de anuncio de patatas Lay’s. No son instagrameables porque en gran parte de los casos ninguno querríamos vernos relacionados con aseveraciones tan moralmente incómodas; una novela anti-identificación donde el autor debe tragar saliva para dejar hablar a su narrador, y el lector se molesta un poco por disfrutar a un personaje que detesta tanto. Una novela contra el sentimentalismo tan goloso del: ay, soy yo literal.


Hay datos concretos que hablan de tiempos, lugares y realidades lejanas, ajenas; una prosa precisa, que fija, nombra... Seguir aquí: https://www.sustrato.io/textos/libro-...
Displaying 1 - 7 of 7 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.