Το βιβλίο "Το αθηναϊκό Underground" με τον χρονικό προσδιορισμό 1964-1983, φιλοδοξεί να καταγράψει το εύρος αυτού του ιστορικού φαινομένου, τόσο χρονολογικά όσο και περιπτωσιολογικά.
Από τις πρώτες νύξεις για το ύφος στις σελίδες του περιοδικού "Πάλι" έως στον μηδενισμό του punk και τη σταδιακή πολιτικοποίηση και ριζοσπαστικοποίηση του φαινομένου. Από τα δεκάδες έντυπα των 70s και 80s που διανέμονταν στην πλατεία Εξαρχείων έως ψυχεδελικές και underground τάσεις στις γκαλερί της εποχής. Από το παραισθητικό και παραβατικό σινεμά έως τη σχέση των εικαστικών με τη μουσική της εποχής.
Το βιβλίο αναλύει το κλίμα εκείνης της εποχής, πολιτισμικό και πολιτικό, το οποίο εμφανίζει παράδοξες ομοιότητες με τη σημερινή. Πρόκειται για ένα πλούσια εικονογραφημένο βιβλίο με αναλυτικές προσεγγίσεις στο φαινόμενο από ερευνητές και μελετητές.
Δυστυχώς το Αθηναϊκό underground δεν ήταν αυτό που νόμιζα. Δικό μου λάθος
Περίμενα περισσότερο ένα βιβλίο που θα έμοιαζε με το ντοκιμαντέρ Φωνές από το υπόγειο. Περίμενα ένα βιβλίο που θα περιέγραφε π.χ. περισσότερο τη Σκηνή γύρω από το περιοδικό Πάλι και την παράγκα του Σίμου.
Κάποια άρθρα (γιατί περισσότερο μου θύμιζαν άρθρα κάποιου περιοδικού) μου φάνηκαν αρκετά επιφανειακά και βιαστικά.
Πολύ ενδιαφέρον ήταν το άρθρο του Αλέξη Καλοφωλιά για την πανκ σκηνή στην Ελλάδα και της Πάολα Ρεβενιώτη για το κίνημα των γκέι και των τρανσέξουαλ στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.
Πάρα πολύ ενδιαφέρον ήταν και το άρθρο του Νικου Μάλλιαρη Για μία κοινωνικοπολιτική ανάλυση της Ελληνικής αντικουλτούρας.