What do you think?
Rate this book
Nationalism: A World History
A global perspective on the nature and evolution of nationalism, from the early modern era to the present
The current rise of nationalism across the globe is a reminder that we are not, after all, living in a borderless world of virtual connectivity. In Nationalism, historian Eric Storm sheds light on contemporary nationalist movements by exploring the global evolution of nationalism, beginning with the rise of the nation-state in the eighteenth century through the revival of nationalist ideas in the present day. Storm traces the emergence of the unitary nation-state—which brought citizenship rights to some while excluding a multitude of “others”—and the pervasive spread of nationalist ideas through politics and culture.
Storm shows how nationalism influences the arts and humanities, mapping its dissemination through newspapers, television, and social media. Sports and tourism, too, have helped fashion a world of discrete nations, each with its own character, heroes, and highlights. Nationalism saturates the physical environment, not only in the form of national museums and patriotic statues but also in efforts to preserve cultural heritage, create national parks, invent ethnic dishes and beverages, promote traditional building practices, and cultivate native plants. Nationalism has even been used for selling cars, furniture, and fashion.
By tracing these tendencies across countries, Storm shows that nationalism’s watershed moments were global. He argues that the rise of new nation-states was largely determined by shifts in the international context, that the relationships between nation-states and their citizens largely developed according to global patterns, and that worldwide intellectual trends influenced the nationalization of both culture and environment. Over the centuries, nationalism has transformed both geopolitics and the everyday life of ordinary people.
The current rise of nationalism across the globe is a reminder that we are not, after all, living in a borderless world of virtual connectivity. In Nationalism, historian Eric Storm sheds light on contemporary nationalist movements by exploring the global evolution of nationalism, beginning with the rise of the nation-state in the eighteenth century through the revival of nationalist ideas in the present day. Storm traces the emergence of the unitary nation-state—which brought citizenship rights to some while excluding a multitude of “others”—and the pervasive spread of nationalist ideas through politics and culture.
Storm shows how nationalism influences the arts and humanities, mapping its dissemination through newspapers, television, and social media. Sports and tourism, too, have helped fashion a world of discrete nations, each with its own character, heroes, and highlights. Nationalism saturates the physical environment, not only in the form of national museums and patriotic statues but also in efforts to preserve cultural heritage, create national parks, invent ethnic dishes and beverages, promote traditional building practices, and cultivate native plants. Nationalism has even been used for selling cars, furniture, and fashion.
By tracing these tendencies across countries, Storm shows that nationalism’s watershed moments were global. He argues that the rise of new nation-states was largely determined by shifts in the international context, that the relationships between nation-states and their citizens largely developed according to global patterns, and that worldwide intellectual trends influenced the nationalization of both culture and environment. Over the centuries, nationalism has transformed both geopolitics and the everyday life of ordinary people.
512 pages, Hardcover
First published September 10, 2024
19 people are currently reading
340 people want to read
About the author
Eric Storm
23 books5 followersLibrarian Note: There is more than one author by this name in the Goodreads database.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
December 29, 2024
Een mooie studie over het ontstaan en de doorwerking van nationalisme. Niet alleen voor specifieke regio's maar globaal; het doel is om de 'opkomst en ontwikkeling van het nationalisme te benaderen als een wereldwijd proces' (p.21). Daarnaast - en dit is een verdienste van Storm - bespreekt hij de in welke mate de burgers verbonden werden met de natiestaat (burgerschap) en op welke wijze het natiebegrip in de cultuur tot uiting kwam. Ook heeft hij oog voor de wijze waarop het natiebegrip in de fysieke ruimte vorm kreeg.
Het boek is rijk aan informatie zonder dat je het idee hebt dat je overspoeld wordt door alle informatie.
Een kleine opmerking wil ik nog maken. Storm heeft het over: '[u]it wraak voor de moord op een nazidiplomaat in Parijs door een joodse student barstte in 1938 in heel Duitsland een pogrom uit, de Kristallnacht' (p.303). Hier ontstaat de suggestie dat er sprake was van een spontane uitbarsting van volkswoede, hetgeen niet het geval was. In de Duitse geschiedschrijving is het gebruikelijker om te spreken over de 'Reichskristallnacht' waarmee duidelijk(er) wordt dat het hier geen spontane uitbarsting van volkswoede betreft maar een georkestreerde vorm van woede, waarbij het nog de vraag is in hoeverre deze actie door de bevolking werd gedragen: 'Verübt wurden die Greueltaten von SA, SS und zahllosen Parteigenossen. Die Bevölkerung war aktiv kaum beteiligt und ließ nur selten Sympathie für die Akte des Vandalismus erkennen' (H.A. Winkler, Der lange Weg nach Westen. Deutsche Geschichte II: Vom «Dritten Reich» bis zur Wiedervereinigung, p.48).
Het boek is rijk aan informatie zonder dat je het idee hebt dat je overspoeld wordt door alle informatie.
Een kleine opmerking wil ik nog maken. Storm heeft het over: '[u]it wraak voor de moord op een nazidiplomaat in Parijs door een joodse student barstte in 1938 in heel Duitsland een pogrom uit, de Kristallnacht' (p.303). Hier ontstaat de suggestie dat er sprake was van een spontane uitbarsting van volkswoede, hetgeen niet het geval was. In de Duitse geschiedschrijving is het gebruikelijker om te spreken over de 'Reichskristallnacht' waarmee duidelijk(er) wordt dat het hier geen spontane uitbarsting van volkswoede betreft maar een georkestreerde vorm van woede, waarbij het nog de vraag is in hoeverre deze actie door de bevolking werd gedragen: 'Verübt wurden die Greueltaten von SA, SS und zahllosen Parteigenossen. Die Bevölkerung war aktiv kaum beteiligt und ließ nur selten Sympathie für die Akte des Vandalismus erkennen' (H.A. Winkler, Der lange Weg nach Westen. Deutsche Geschichte II: Vom «Dritten Reich» bis zur Wiedervereinigung, p.48).
January 23, 2025
Key gleanings from Storm's sweeping historical survey of nationalism:
At its best, nationalism inspires culture, cohesion, and pride. At its worst, nationalism inspires violent competition, coercion, and discrimination. For Stone, the rise of nation-states in the mid 18th century was an outgrowth of a long historical dialectic between the cultural expressions of a national identity and the often shifting or conflicting political means of governance.
Nation-states are more successful when a balance is maintained between individuals and government, between cultural pride and political aims and shared ideals. Nation-states are less successful when political ideologies (encouraging unity, loyalty to country) are superimposed on established cultures (language, art, ethnic/religious affiliation), leaving many bereft of personal identity.
Storm points out that despite the common nationalist belief that one's nation is "unique", history reveals patterns in the "remarkably similar rhetoric" of these nations as they attempt to strengthen and unify their populations.
At its best, nationalism inspires culture, cohesion, and pride. At its worst, nationalism inspires violent competition, coercion, and discrimination. For Stone, the rise of nation-states in the mid 18th century was an outgrowth of a long historical dialectic between the cultural expressions of a national identity and the often shifting or conflicting political means of governance.
Nation-states are more successful when a balance is maintained between individuals and government, between cultural pride and political aims and shared ideals. Nation-states are less successful when political ideologies (encouraging unity, loyalty to country) are superimposed on established cultures (language, art, ethnic/religious affiliation), leaving many bereft of personal identity.
Storm points out that despite the common nationalist belief that one's nation is "unique", history reveals patterns in the "remarkably similar rhetoric" of these nations as they attempt to strengthen and unify their populations.
March 22, 2025
Reads like chewing wax. Instead of a book experience, I felt like being treated with eight PhD dissertations back-to-back. Let's just say the book is too academic for me.
From what I can gather, nationalism simply taps into a deeply rooted human nature, "us-vs-them", to achieve goals, be it extracting resources for war effort, winning independence, or retaining power in a nation-state.
Nationalism has this mystical power to bind people together to work towards the same goal, even if the goal does not necessarily align with the people's best interest. Since the people are so important in this equation, the ruling class is willing to compromise by granting a constitution, suffrage, and human rights to ensure that the nationalism bond remains strong. This is basically where we are at right now in the river of history.
The next chapter will be different because as the ruling class gather increasingly more wealth and power, the people continue to lose the bargaining chip. Since the constitution, suffrage, and all the progress in human rights are no more than compromises bestowed grudgingly by the ruling class, once they figure out how to rule and maintain in power, AGAIN, without the necessity to keep the people happy, I won't be surprised that they will revoke these progressive measures that have inconvenienced them for the past century. If anything, the advent of LLM serves as an accelerator in this power shift. No wonder the rich and powerful are pissing billions of dollars into it.
The future is grim. I fear that we are heading right back to Feudalism.
P.S. if one wants a gist of the book, just read the "Conclusion" of each chapter.
From what I can gather, nationalism simply taps into a deeply rooted human nature, "us-vs-them", to achieve goals, be it extracting resources for war effort, winning independence, or retaining power in a nation-state.
Nationalism has this mystical power to bind people together to work towards the same goal, even if the goal does not necessarily align with the people's best interest. Since the people are so important in this equation, the ruling class is willing to compromise by granting a constitution, suffrage, and human rights to ensure that the nationalism bond remains strong. This is basically where we are at right now in the river of history.
The next chapter will be different because as the ruling class gather increasingly more wealth and power, the people continue to lose the bargaining chip. Since the constitution, suffrage, and all the progress in human rights are no more than compromises bestowed grudgingly by the ruling class, once they figure out how to rule and maintain in power, AGAIN, without the necessity to keep the people happy, I won't be surprised that they will revoke these progressive measures that have inconvenienced them for the past century. If anything, the advent of LLM serves as an accelerator in this power shift. No wonder the rich and powerful are pissing billions of dollars into it.
The future is grim. I fear that we are heading right back to Feudalism.
P.S. if one wants a gist of the book, just read the "Conclusion" of each chapter.
August 16, 2025
Blog n.a.v. ‘Nationalisme’ van Eric Storm
Een heuse wereldgeschiedenis van het nationalisme – dat biedt Eric Storm in dit boek. En dat maakt hij waar. Het gaat om de geschiedenis van het nationalisme, sinds de natiestaat opkwam in Frankrijk en de Verenigde Staten eind 18e eeuw. En in het boek is er zeker niet alleen aandacht voor het Westen, maar komt de hele wereld aan bod.
En Eric Storm laat goed zien hoe de invulling en betekenis van het nationalisme in de loop van de tijd veranderde.
Kortom, een knap boek.
Wat mij opviel tijdens het lezen:
“De natiestaat werd uitgevonden in de Verenigde Staten en Frankrijk tijdens het revolutionaire tijdperk en verschilde fundamenteel van bestaande staatsvormen, zoals stammenfederaties, stadstaten, autocratische rijken en absolute monarchieën. Een natiestaat heeft een duidelijk afgebakend territorium en is gebaseerde op de soevereiniteit van de natie, die tot uitdrukking komt in een grondwet, gelijkheid van alle burgers voor de wet en een geïnstitutionaliseerde vorm van politieke inspraak.”
“Om een goed inzicht te krijgen in de wereldwijde geschiedenis van het nationalisme moeten we zowel het enorme succes van de natiestaat als de breed geschakeerde impact van het nationalisme op mensen over heel de wereld onderzoeken.”
“In de Middeleeuwen fungeerden de Bijbel en de Klassieke Oudheid als de voornaamste bron om gebieden en hun bewoners te identificeren. (…) Religieuze verschillen tussen christenen, joden, moslims en heidenen waren veel fundamenteler dan die tussen ‘naties’, en de grenzen die de identiteit van deze groepen afbakenden waren veel scherper. (…) De opkomst van gecentraliseerde staten in Europa vanaf het einde van de Middeleeuwen bracht belangrijke veranderingen met zich mee. Langzaam ondermijnden ze de suprematie van de paus en de keizer terwijl ze de territoriale macht van de landadel ernstig verzwakte. (…) Staten waren door de toenemende kosten van de oorlogsvoering gedwongen te centraliseren, hun belastinginkomsten te vergroten en hun bestuur te verbeteren. (…) Een proces van secularisering verbrak de betovering van een alomvattend religieus wereldbeeld, en nieuwe termen, zoals ‘cultuur’ en ‘civilisatie’ werden gemunt om menselijke vooruitgang weer te kunnen geven.”
1775-1815
“De Verenigde Staten kunnen gezien worden als de eerste natiestaat. (…) De Franse Revolutie, die van Frankrijk een machtige gecentraliseerde natiestaat maakte, zou veel meer impact hebben. Ze zou het model van de natiestaat creëren dat snel overal in Europa en Latijns-Amerika ingang vond. (…) Er werden tientallen nieuwe natiestaten gesticht. (…) In 1805 nam Haïti een grondwet aan en werd daarmee de eerste natiestaat in Latijns-Amerika. (…) Culturele en taalkundige grenzen waren niet van belang, politieke grenzen daarentegen wel. (…) Slaafgemaakten waren overal uitgesloten. (…) De Franse revolutionairen kenmerkten zich door hun grootschalige poging om staat en samenleving radicaal nieuw in te richten door op vrijwel elk terrein rationele en uniforme regels toe te passen. Zo vervingen ze plaatselijke maat- en gewichtseenheden door een uniform metriek stelsel en schrapten ze de interne tolheffing en handelsbarrières, waardoor een nationale markt ontstond. De doopregisters van de Kerk maakten plats voor een uniform bevolkingsregister. (…) Was de natie eenmaal soeverein, dan kende ze het staatsburgerschap relatief gemakkelijk aan buitenlanders toe. Maar inwoners bij wie een gebrek aan beschaving werd verondersteld (…) zoals vrouwen, kinderen, geestelijk gehandicapten, slaafgemaakten, mensen van Afrikaanse afkomst en de meeste inheemse Amerikanen, werden uitgesloten van politieke inspraak. (…) De absolute macht van de koning maakte plaats voor de soevereiniteit van de natie. (…)
1815-1848
“Welke talen vormden nu een geschikte basis voor een ware nationale cultuur en wellicht een onafhankelijke taal? (…) Vooral de snelgroeiende liberale mainstream omarmde het natiestaatmodel, waardoor het nationalisme als aparte politieke ideologie grotendeels onzichtbaar werd. (…) Historici bestudeerden de lokale geschiedenis of ontwikkelingen met betrekking tot sociale klassen of godsdiensten binnen een nationaal kader. Door de natie te beschouwen als een vat waarin ontwikkelingen werden bestudeerd, nationaliseerden ze het verleden, waardoor elke natie een uniek karakter leek te bezitten en haar eigen bijzonder traject te volgen. (…) Door een nationale bibliotheek en een nationaal archief op te zetten, evenals een nationaal theater en nationale musea. (…) Het nieuw romantische concept van de natie als een historisch gegroeide taalgemeenschap met een gedeelde cultuur, was in 1848 behoorlijk ingeburgerd. (…) Het zou pas politieke effecten hebben tijdens de revolutie in 1848, toen allerlei nationalistische bewegingen voor het eerst gewelddadig met elkaar in botsing kwamen vanwege betwiste gebieden.”
1848-1885
“De meeste landen in West-Europa waren nu een natiestaat met een parlement, verkiezingen en rechtsgelijkheid. (…) Succesvolle eenwording van zowel Italië als Duitsland. (…) In de volgende decennia besloten veel Europese regeringen geleidelijk het stemrecht te verruimen en repressieve wetten aan te passen. (…) Een afwijkend wettelijk kader voor de koloniën werd in de 19e eeuw steeds meer de regel. (…) De verbetering van de infrastructuur, de aanleg van nieuwe wegen, kanalen, telegrafielijnen en bovenal spoorwegen verbond de verschillende delen van het land. (…) Op vrijwel elk plein verrezen standbeelden van beroemde leden van de natie, terwijl straten, lanen en parken naar nationale helden of belangrijke nationale gebeurtenissen werden vernoemd. (…) Nederland – werd het initiatief genomen om de geboortedag van kroonprinses Wilhelmina te vieren. (…) Elk land moest een vlag, een volkslied, een nationale feestdag, een goed gedocumenteerd verleden, nationaal erfgoed, nationale helden, kenmerkende gebouwen en folklore hebben. (…) Tegelijk bleef het staatsburgerschap zeer restrictief.”
1885-1914
“Het besef groeide dat armoede, werkloosheid en ongezonde leefomstandigheden van miljoenen mensen het sociale weefsel bedreigden. (…) Buiten West-Europa en Amerika was het enthousiasme voor een constitutionele natiestaat niet erg wijdverbreid. (…) In 1891 werd in Stockholm het openluchtmuseum uitgevonden. (…) Het toeristeninformatiekantoor beleefde zijn primeur in de Franse stad Grenoble in 1889.”
1914-1945
“In Europa ontstonden veel nieuwe staten na de ineenstorting van het Russische, het Oostenrijks-Hongaarse en het Ottomaanse Rijk. (…) Ze implodeerden in het centrum, waardoor een vacuüm ontstond dat grotendeels door nationalistische bewegingen werd opgevuld. (…) In het Interbellum ontstonden nog meer natiestaten, meestal als afsplitsing van het Britse Rijk. (…) Frankrijk was minder geneigd om zelfbestuur toe te staan. (…) Niettemin kwam tijdens het Interbellum het liberale natiestaatmodel steeds meer onder vuur te liggen. (…) Was een parlementair systeem echt de beste en efficiëntste manier om de belangen van de natie te dienen? (…) Ondanks hun felle nationalistische retoriek gaven Japen, het Derde rijk en fascistisch Italië dus duidelijk de voorkeur aan een imperium boven de natiestaat. (…) De natiestaat was in het dagelijks leven overal aanwezig, bijvoorbeeld via de dienstplicht, het onderwijs, de wetshandhaving en sociale voorzieningen. (…) Al snel versterkte de radio de verbeelde gemeenschap van de natie doordat miljoenen luisteraars tegelijkertijd getuige konden zijn van dezelfde gebeurtenis.”
1945-1979
“Fanatiek nationalisme en discriminerend raciaal denken werden afgewezen omdat ze nu geassocieerd werden met agressieoorlogen en het genocidale beleid van de nazi’s en hun bondgenoten. (…) Toch zijn er in de late jaren 50 en de vroege jaren 60 veel pogingen gedaan om grotere federale eenheden te vormen, en pas toen deze projecten mislukten, werd de natiestaat de onbetwiste norm voor onafhankelijke staten. (…) Nederland was ook een koloniale mogendheid die de relatie met zijn koloniën probeerde te transformeren door een soort gemenebest op te richten. (…) Het federale moment was voorbij en vanaf toen was verdergaande territoriale versplintering de trend. (…) Het tijdperk van de Koude Oorlog was de bloeitijd van de nationale massamedia. Radio en televisie schiepen nationale routines. (…) Sport oefende tijdens de Koude Oorlog vermoedelijk de krachtigste nationaliserende invloed uit.”
1979-heden
“Twee reacties zouden de overhand krijgen: het neoliberalisme en de identiteitspolitiek. (…) Nationalisme was een andere reactie op het afkalven van de moderniseringsideologieën en dit was verrassend genoeg nauw verbonden met de opkomst van het neoliberalisme. (…) In de periode na 1979 werd het burgerschap voornamelijk beïnvloed door de afbraak van de verzorgingsstaat en een nieuwe nadruk op mensenrechten. (…) De invoering van de werelderfgoedlijst van de Unesco en de groei van het toerisme spoorden landen aan karakteristieker te worden dan ze ooit waren geweest. (…) De val van het communisme zou tot veel nieuwe natiestaten leiden, die in het algemeen bestaande (interne) grenzen behielden. (…) Groeiende rol van religie in de politiek. Het beste voorbeeld hiervan is de opkomst van het islamisme. (…) Overal ter wereld namen nationalisten, rechtse populisten, inheemse gemeenschappen en etnische minderheden in feite het inmiddels gedateerde klassieke antropologische cultuurbegrip over. (…) De liberalisering van de economie, de val van het communisme en de snelle opkomst van internet riep de kwestie van nationale worteling in een geglobaliseerde wereld op.”
“Al met al wordt een in natiestaten verdeelde wereld tegenwoordig als de natuurlijke orde der dingen beschouwd, die zelfs de cyberspace is binnengedrongen. Internet heeft niet geleid tot een global village, maar heeft juist nationalistische gevoelens aangewakkerd. (…) Op dit moment zijn er drie relatief recente ontwikkelingen die de huidige hegemonie van het natiestaatmodel lijkten te ondermijnen: regionale samenwerking, de wederopstanding van imperia en de klimaatcrisis.”
Een heuse wereldgeschiedenis van het nationalisme – dat biedt Eric Storm in dit boek. En dat maakt hij waar. Het gaat om de geschiedenis van het nationalisme, sinds de natiestaat opkwam in Frankrijk en de Verenigde Staten eind 18e eeuw. En in het boek is er zeker niet alleen aandacht voor het Westen, maar komt de hele wereld aan bod.
En Eric Storm laat goed zien hoe de invulling en betekenis van het nationalisme in de loop van de tijd veranderde.
Kortom, een knap boek.
Wat mij opviel tijdens het lezen:
“De natiestaat werd uitgevonden in de Verenigde Staten en Frankrijk tijdens het revolutionaire tijdperk en verschilde fundamenteel van bestaande staatsvormen, zoals stammenfederaties, stadstaten, autocratische rijken en absolute monarchieën. Een natiestaat heeft een duidelijk afgebakend territorium en is gebaseerde op de soevereiniteit van de natie, die tot uitdrukking komt in een grondwet, gelijkheid van alle burgers voor de wet en een geïnstitutionaliseerde vorm van politieke inspraak.”
“Om een goed inzicht te krijgen in de wereldwijde geschiedenis van het nationalisme moeten we zowel het enorme succes van de natiestaat als de breed geschakeerde impact van het nationalisme op mensen over heel de wereld onderzoeken.”
“In de Middeleeuwen fungeerden de Bijbel en de Klassieke Oudheid als de voornaamste bron om gebieden en hun bewoners te identificeren. (…) Religieuze verschillen tussen christenen, joden, moslims en heidenen waren veel fundamenteler dan die tussen ‘naties’, en de grenzen die de identiteit van deze groepen afbakenden waren veel scherper. (…) De opkomst van gecentraliseerde staten in Europa vanaf het einde van de Middeleeuwen bracht belangrijke veranderingen met zich mee. Langzaam ondermijnden ze de suprematie van de paus en de keizer terwijl ze de territoriale macht van de landadel ernstig verzwakte. (…) Staten waren door de toenemende kosten van de oorlogsvoering gedwongen te centraliseren, hun belastinginkomsten te vergroten en hun bestuur te verbeteren. (…) Een proces van secularisering verbrak de betovering van een alomvattend religieus wereldbeeld, en nieuwe termen, zoals ‘cultuur’ en ‘civilisatie’ werden gemunt om menselijke vooruitgang weer te kunnen geven.”
1775-1815
“De Verenigde Staten kunnen gezien worden als de eerste natiestaat. (…) De Franse Revolutie, die van Frankrijk een machtige gecentraliseerde natiestaat maakte, zou veel meer impact hebben. Ze zou het model van de natiestaat creëren dat snel overal in Europa en Latijns-Amerika ingang vond. (…) Er werden tientallen nieuwe natiestaten gesticht. (…) In 1805 nam Haïti een grondwet aan en werd daarmee de eerste natiestaat in Latijns-Amerika. (…) Culturele en taalkundige grenzen waren niet van belang, politieke grenzen daarentegen wel. (…) Slaafgemaakten waren overal uitgesloten. (…) De Franse revolutionairen kenmerkten zich door hun grootschalige poging om staat en samenleving radicaal nieuw in te richten door op vrijwel elk terrein rationele en uniforme regels toe te passen. Zo vervingen ze plaatselijke maat- en gewichtseenheden door een uniform metriek stelsel en schrapten ze de interne tolheffing en handelsbarrières, waardoor een nationale markt ontstond. De doopregisters van de Kerk maakten plats voor een uniform bevolkingsregister. (…) Was de natie eenmaal soeverein, dan kende ze het staatsburgerschap relatief gemakkelijk aan buitenlanders toe. Maar inwoners bij wie een gebrek aan beschaving werd verondersteld (…) zoals vrouwen, kinderen, geestelijk gehandicapten, slaafgemaakten, mensen van Afrikaanse afkomst en de meeste inheemse Amerikanen, werden uitgesloten van politieke inspraak. (…) De absolute macht van de koning maakte plaats voor de soevereiniteit van de natie. (…)
1815-1848
“Welke talen vormden nu een geschikte basis voor een ware nationale cultuur en wellicht een onafhankelijke taal? (…) Vooral de snelgroeiende liberale mainstream omarmde het natiestaatmodel, waardoor het nationalisme als aparte politieke ideologie grotendeels onzichtbaar werd. (…) Historici bestudeerden de lokale geschiedenis of ontwikkelingen met betrekking tot sociale klassen of godsdiensten binnen een nationaal kader. Door de natie te beschouwen als een vat waarin ontwikkelingen werden bestudeerd, nationaliseerden ze het verleden, waardoor elke natie een uniek karakter leek te bezitten en haar eigen bijzonder traject te volgen. (…) Door een nationale bibliotheek en een nationaal archief op te zetten, evenals een nationaal theater en nationale musea. (…) Het nieuw romantische concept van de natie als een historisch gegroeide taalgemeenschap met een gedeelde cultuur, was in 1848 behoorlijk ingeburgerd. (…) Het zou pas politieke effecten hebben tijdens de revolutie in 1848, toen allerlei nationalistische bewegingen voor het eerst gewelddadig met elkaar in botsing kwamen vanwege betwiste gebieden.”
1848-1885
“De meeste landen in West-Europa waren nu een natiestaat met een parlement, verkiezingen en rechtsgelijkheid. (…) Succesvolle eenwording van zowel Italië als Duitsland. (…) In de volgende decennia besloten veel Europese regeringen geleidelijk het stemrecht te verruimen en repressieve wetten aan te passen. (…) Een afwijkend wettelijk kader voor de koloniën werd in de 19e eeuw steeds meer de regel. (…) De verbetering van de infrastructuur, de aanleg van nieuwe wegen, kanalen, telegrafielijnen en bovenal spoorwegen verbond de verschillende delen van het land. (…) Op vrijwel elk plein verrezen standbeelden van beroemde leden van de natie, terwijl straten, lanen en parken naar nationale helden of belangrijke nationale gebeurtenissen werden vernoemd. (…) Nederland – werd het initiatief genomen om de geboortedag van kroonprinses Wilhelmina te vieren. (…) Elk land moest een vlag, een volkslied, een nationale feestdag, een goed gedocumenteerd verleden, nationaal erfgoed, nationale helden, kenmerkende gebouwen en folklore hebben. (…) Tegelijk bleef het staatsburgerschap zeer restrictief.”
1885-1914
“Het besef groeide dat armoede, werkloosheid en ongezonde leefomstandigheden van miljoenen mensen het sociale weefsel bedreigden. (…) Buiten West-Europa en Amerika was het enthousiasme voor een constitutionele natiestaat niet erg wijdverbreid. (…) In 1891 werd in Stockholm het openluchtmuseum uitgevonden. (…) Het toeristeninformatiekantoor beleefde zijn primeur in de Franse stad Grenoble in 1889.”
1914-1945
“In Europa ontstonden veel nieuwe staten na de ineenstorting van het Russische, het Oostenrijks-Hongaarse en het Ottomaanse Rijk. (…) Ze implodeerden in het centrum, waardoor een vacuüm ontstond dat grotendeels door nationalistische bewegingen werd opgevuld. (…) In het Interbellum ontstonden nog meer natiestaten, meestal als afsplitsing van het Britse Rijk. (…) Frankrijk was minder geneigd om zelfbestuur toe te staan. (…) Niettemin kwam tijdens het Interbellum het liberale natiestaatmodel steeds meer onder vuur te liggen. (…) Was een parlementair systeem echt de beste en efficiëntste manier om de belangen van de natie te dienen? (…) Ondanks hun felle nationalistische retoriek gaven Japen, het Derde rijk en fascistisch Italië dus duidelijk de voorkeur aan een imperium boven de natiestaat. (…) De natiestaat was in het dagelijks leven overal aanwezig, bijvoorbeeld via de dienstplicht, het onderwijs, de wetshandhaving en sociale voorzieningen. (…) Al snel versterkte de radio de verbeelde gemeenschap van de natie doordat miljoenen luisteraars tegelijkertijd getuige konden zijn van dezelfde gebeurtenis.”
1945-1979
“Fanatiek nationalisme en discriminerend raciaal denken werden afgewezen omdat ze nu geassocieerd werden met agressieoorlogen en het genocidale beleid van de nazi’s en hun bondgenoten. (…) Toch zijn er in de late jaren 50 en de vroege jaren 60 veel pogingen gedaan om grotere federale eenheden te vormen, en pas toen deze projecten mislukten, werd de natiestaat de onbetwiste norm voor onafhankelijke staten. (…) Nederland was ook een koloniale mogendheid die de relatie met zijn koloniën probeerde te transformeren door een soort gemenebest op te richten. (…) Het federale moment was voorbij en vanaf toen was verdergaande territoriale versplintering de trend. (…) Het tijdperk van de Koude Oorlog was de bloeitijd van de nationale massamedia. Radio en televisie schiepen nationale routines. (…) Sport oefende tijdens de Koude Oorlog vermoedelijk de krachtigste nationaliserende invloed uit.”
1979-heden
“Twee reacties zouden de overhand krijgen: het neoliberalisme en de identiteitspolitiek. (…) Nationalisme was een andere reactie op het afkalven van de moderniseringsideologieën en dit was verrassend genoeg nauw verbonden met de opkomst van het neoliberalisme. (…) In de periode na 1979 werd het burgerschap voornamelijk beïnvloed door de afbraak van de verzorgingsstaat en een nieuwe nadruk op mensenrechten. (…) De invoering van de werelderfgoedlijst van de Unesco en de groei van het toerisme spoorden landen aan karakteristieker te worden dan ze ooit waren geweest. (…) De val van het communisme zou tot veel nieuwe natiestaten leiden, die in het algemeen bestaande (interne) grenzen behielden. (…) Groeiende rol van religie in de politiek. Het beste voorbeeld hiervan is de opkomst van het islamisme. (…) Overal ter wereld namen nationalisten, rechtse populisten, inheemse gemeenschappen en etnische minderheden in feite het inmiddels gedateerde klassieke antropologische cultuurbegrip over. (…) De liberalisering van de economie, de val van het communisme en de snelle opkomst van internet riep de kwestie van nationale worteling in een geglobaliseerde wereld op.”
“Al met al wordt een in natiestaten verdeelde wereld tegenwoordig als de natuurlijke orde der dingen beschouwd, die zelfs de cyberspace is binnengedrongen. Internet heeft niet geleid tot een global village, maar heeft juist nationalistische gevoelens aangewakkerd. (…) Op dit moment zijn er drie relatief recente ontwikkelingen die de huidige hegemonie van het natiestaatmodel lijkten te ondermijnen: regionale samenwerking, de wederopstanding van imperia en de klimaatcrisis.”
September 1, 2025
Some chapters of this book are 5 star and some are 2. The author attempts to do far too much in the book simultaneously. However, the chronological development of nationalism was pretty poignant. The book describes the shift of nationalism from
very ambiguous and generally following ethnicity -> an idealistic movement looking to provide liberation for humanity (while excluding significant chunks of humanity) -> a mixing of cultural aspects into nationalism -> a pragmatic necessity for governments to survive -> a pragmatic response to worker movements for governments to survive -> a natural response of people due to developmental projects and media -> people begin to see things in terms of nations as natural units
I disagree with some of the factual details regarding Bangladesh, China, and Hong Kong
very ambiguous and generally following ethnicity -> an idealistic movement looking to provide liberation for humanity (while excluding significant chunks of humanity) -> a mixing of cultural aspects into nationalism -> a pragmatic necessity for governments to survive -> a pragmatic response to worker movements for governments to survive -> a natural response of people due to developmental projects and media -> people begin to see things in terms of nations as natural units
I disagree with some of the factual details regarding Bangladesh, China, and Hong Kong
January 26, 2025
Te breed opgezet, waardoor de analyse oppervlakkig lijkt te blijven.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews