อันตัวข้านี้คือนายอำเภอ (สาว) แห่งจี๋เสียง เล่ม 1

อันตัวข้านี้คือนายอำเภอ (สาว) แห่งจี๋เสียง #1

by Cao Deng Da Ren, 草灯大人, เฉ่าเติงต้าเหริน

เพราะประจบฮ่องเต้ “ผิดพลาด” และ ‘ไร้ปณิธานยิ่งใหญ่’ ใด เซี่ยจือชิวจึงถูกส่งไปเป็นนายอำเภอที่อำเภอจี๋เสียง
จนผ่านไปช่วงหนึ่ง หลังติดประกาศรับสมัครที่ปรึกษาอยู่เนิ่นนาน ก็ไม่มีคนมาสมัคร พลันปรากฏเซียะหลินอันที่ประวัติไม่ชัดแจ้งมาเสนอตัวถึงที่
ตอนแรกนางเพียงอยากทดลองใช้เขาสองวัน แต่แล้วกลับถูกเขาล่วงรู้จุดอ่อน นางจึงจำใจต้องรับเขาไว้ทำงาน

คดีพิศวงมากหลาย… ดาหน้าเข้ามาไม่ขาดสาย
แต่ภายใต้ความช่วยเหลือของเซียะหลินอัน เซี่ยจือชิวกลับสามารถไขคดีปริศนาติดต่อกัน
กลายเป็นผลงานอันยอดเยี่ยมที่ปูทางไปสู่ฉายา ‘เซี่ยทรงธรรม’

หากแต่นี่กลับเพิ่งเป็นจุดเริ่มต้น
เบื้องลึกที่ทำให้เซี่ยจือชิวต้องปลอมตัวเป็นชายคืออันใด...
และปริศนาตัวตนที่แท้จริงของเซียะหลินอัน เป็นเช่นใด...
และความสัมพันธ์วกวนสับสนวุ่นวายนี้จะจบลงอย่างใด...

328 pages, Paperback

Published October 12, 2023

Reviews

[Patrawan Dear]

# อันตัวข้านี้คือนายอำเภอ (สาว) แห่งจี๋เสียง (เล่ม 1-3)

แนวสืบสวนที่ไม่หนัก แทรกอารมณ์ขัน สำนวนแปลไหลลื่นมาก

ชอบเคมีพระนางเวลาอยู่ด้วยกัน น่ารักดี ค่อย ๆ สืบ ค่อย ๆ รัก ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์ ไม่มีบทรัก แต่อ่านแล้วอมยิ้มได้อยู่

เสียดายที่ปมสำคัญในช่วงท้ายคลี่คลายลงแบบง่ายเกิน อ่านมาเพลิน ๆ สามเล่มถึงกับสะดุด

โดยรวมจัดว่าอ่านได้สนุกดีค่ะ :)

[Boong · Rating 3 out of 5]

สืบสวนสอบสวนเบาๆ ปนฮา
คดีแรกเป็นคดีชาวบ๊านชาวบ้านมาก แต่เหตุปัจจัยพลิกไปพลิกมาดั
จริงๆคดีไม่ซับซ้อนพอจะเดากันได้แหละ แต่มันชาวบ้านมากไง นี่ชอบ
บันเทิงสไปซี่มาก

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกมีความจำเป็นต้องปลอมตัวเป็นชายตั้งแต่เกิด แม้เมื่อสิ้นมารดาและถูกญาตินำไปทิ้งเพื่อฮุบสมบัติแต่รอดชีวิตมาได้ ก็ยังคงปลอมตัวเป็นชายเพื่อได้มีโอกาสเข้าเรียนและเป็นขุนนาง มีความสามารถด้านประจบสอพลอ แต่ไม่รู้ประจบท่าไหนจึงถูกฮ่องเต้ส่งตัวไปเป็นนายอำเภอที่เมืองเล็ก ๆ ห่างไกลเมืองหลวงอย่างเมืองจี๋เสียง ขนาดเปิดรับที่ปรึกษายังไม่มีคนมาสมัคร จนมีชายหนุ่มหน้าตาดีดูมีสง่าราศีมาสมัคร หากพอรู้ว่าประวัติเขาดูมีพิรุธก็ว่าจะปฏิเสธและรับสมัครคนใหม่ แต่ดันถูกเขาจับได้ตอนแอบแต่งตัวเป็นหญิงจึงต้องเลยตามเลยรับเขามาทำงานในตำแหน่งที่ปรึกษานายอำเภอ

นางเอกเปิดตัวมาแบบโบ๊ะบ๊ะ สร้างอารมณ์ขันได้น่าเอ็นดู คู่พระนางต้องมาช่วยกันไขคดีที่เกิดขึ้นในเมือง ซึ่งจริง ๆ ไม่ค่อยมีคดีใหญ่อะไรเกิดขึ้นบ่อยนัก แต่อยู่ดี ๆ ก็มีคดีที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐีใหญ่ในเมือง ซึ่งเป็นคดีซับซ้อนที่กลายเป็นคดีซ้อนคดี กว่าจะจบปิดคดีแรกไปได้ก็แทบจะกินไปเกินครึ่งเรื่อง

แม้พล็อตในส่วนของคดีจะน่าสนใจ แต่การเล่าเรื่องมีความอืดมาก จะเล่าทีต้องเท้าความไปถึงต้นกำเนิดของตัวละครแต่ละตัว คือเห็นมิติตัวละครชัดเจนก็จริง แต่มาแบบรายละเอียดเยอะมากที่ทำให้ยืดเยื้อเกิน และยิ่งเมื่อเทียบกับตอนตัดจบพล็อตในช่วงหลังของเรื่อง เลยยิ่งรู้สึกว่าแบ่งน้ำหนักไม่ค่อยบาล้านซ์เท่าไหร่

แต่เคมีคู่พระนางคือดี ขณะที่นางเอกมาแบบโก๊ะ ๆ แต่กลับมีน้ำใจงดงาม ส่วนพระเอกคือปากร้ายใจดี ร่ำรวยเงินทองไม่พอยังทำกับข้าวเก่งอีก ตอนบรรยายช่วงทำอาหารก็ลงรายละเอียดแบบทำให้คนอ่านท้องร้องกันไป เวลาง้องอนเอาใจนางเอกแต่ละทีก็แค่แจกเงินหรือทำกับข้าวให้กินก็สำเร็จแล้ว ความแต่งชายของนางเอกไม่มีอุปสรรคในการจีบกันของพวกเขาค่ะ เป็นความหวานสายขาวเน้นความน่ารักน่าเอ็นดู ไม่เน้นเร่าร้อน แค่ได้อ่านฉากเขาจูบกันก็คือที่สุดแล้วค่ะ

[Yingsukruam · Rating 5 out of 5]

** เหมาะสำหรับคนชอบนิยายสืบสวนสอบสวน แซมโมเม้นต์ระหว่างพระเอกนางเอกที่ค่อยๆ ไต่ความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆ ^^

- นางเอกขี้งก ขี้กลัวขี้ขลาดบางจังหวะ 555 แต่เป็นคนใส่ใจคดีและคนรอบข้าง เป็นคนไม่คิดมากและไม่ได้เป็นคนไขคดีแบบเก่งเวอร์ ออกจะโก๊ะๆ โชคดีที่พระเอกปรากฎตัว 555
- คดีไม่ได้จบในตอน แต่ต่อเนื่องกันไปทั้ง 3 เล่ม เน้นไปทางคดีชาวบ้านของอำเภอจี๋เสียง หลักๆ มี 2 คดีมั้ง(ถ้าจำไม่ผิด)
- พระเอกชอบทำอาหาร ไม่ชอบกินนอกจวนนายอำเภอ ไปสืบคดีข้างนอกก็ขอเป็นคนเข้าครัวเอง นิยายก็บอกขั้นตอนการทำของฮีนะ หลังๆ เริ่มสนใจนางเอกก็ใส่ใจกับข้าวที่ทำให้นางเอก // เป็นคนปากจัด บางทีพูดไม่คิด พูดตรง แต่เวลาไขคดีก็คือทดแทนส่วนของนางเอกและทำหน้าที่คอยช่วยชี้แนะให้นางเอกค่อยๆ เห็นเบาะแส

** ไม่ได้มีชิงบัลลังก์ เน้นสืบสวนคดีชาวบ้านตระกูลหนึ่งของจี๋เสียงนี่แหละ ถึงจะคดีชาวบ้านแต่ก็หักมุมอยู่นะ โดยผสมไปกับจังหวะที่พระเอกเริ่มโดนนางเอกตกเรื่อยๆ 5555

[桂英 吴 · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ อาจจะมีคนที่ชอบ และไม่ชอบได้

อ่านตอนแรก สำนวนแปลกๆ แนวคล้าย ถ้าไม่จงรักภักดีต่อข้าก็จงตายซะ

นางเอกโก๊ะมาก จนสงสัยว่านางเป็นนายอำเภอได้อย่างไร

แต่ด้วย ความที่นักเขียนวางพล็อตคดีได้ลึกลับซับซ้อนมากๆ จบเล่ม 1 ไปครึ่งเล่ม2 ยังปิดคดีไม่เสร็จ
เพราะเรื่องมันซับซ้อนเกิน ทำให้ คนอ่านก็อยากจะอ่านไปเรื่อยๆ ว่ามันยังไง

ระหว่างทาง ที่สืบคดี ค่อยๆ เห็นความสัมพันธ์ระหว่างพระนาง คือ พระเอก น่าจะชอบนางเอกก่อนเนี่ยแหละ
ชอบแต่ก็ปากร้ายมาก เล่มนี้ พระเอก ยังไม่รู้ใจตนเองเท่าไหร่ ต้องประมาณเล่ม 2 ชอบก็ส่วนชอบ แต่ ความอยากแกล้ง ก็มี

แล้ว นางเอก ก็โบ๊ะบ๊ะ มาก จุดที่นางพูด ทำให้คนอื่นคิดอย่างนึง แต่พอนางบอกว่า ทำไมถึงพูดแบบนี้
ทำเอาทั้งพระเอก และคนอ่านเอ๋อไปเลย...ขำ ความโบ๊ะบ๊ะมาก

[aida · Rating 4 out of 5]

สนุกดีแบบเรื่อยๆ
นางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชายเป็นนายอำเภอ พระเอกมาสมัครเป็นที่ปรึกษา แล้วก็ช่วยกันสืบคดีซึ่งค่อนข้างยาว ค่อยๆ พาร์ตใช้สมองคือพระเอกล้วน นางเอกมีดีแค่ปากจริงๆ เลยทำให้สงสัยว่าได้เป็นขุนนางได้ไง

[Mo Melody · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกกกก ถูกจริต นิยายสืบสวน ตลก แฝงจังหวะฮาๆ โบ๊ะบ๊ะแทบทุกตอน

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

With overlapping criminal cases, this investigative story is engrossing enough.

[JooSuShin · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวชวนหัวของนายอำเภอ(สาว)กับคุณชายที่ปรึกษาผู้มีความเป็นมาลึกลับ แนวสืบคดีซ้อนคดีซ้อนคดี ซับซ้อนซ่อนเงื่อน คนร้ายที่โดนคนร้ายกว่าพาสู่ขิต ตัวละครไม่มีใครขาวสักคน มีแต่เทาๆไปจนถึงดำ

แต่เนื้อเรื่องไม่หนัก แทรกด้วยความขำขันที่มาในรูปแบบของนางเอกโก๊ะๆ ตลกรับประทาน หน้าหนาหน้าทน ปล้นเงินลูกน้อง ที่มีเหตุจำเป็นให้ต้องปลอมตัวเป็นชายด้วยสาเหตุจาก 'เจ้ากรรมนา��เวร' ที่มาในรูปของคำว่า 'ญาติ'

ข้อดีของนางเอกคือเป็นขุนนางน้ำดีมีคุณธรรมที่หาได้ยาก เบียดบังแฮ้บตังค์ลูกน้องได้ แต่ห้ามรังแกชาวบ้านเด็ดขาด ไม่รับสินบน ไม่จับแพะเพื่อให้ตัวเองปิดคดีได้

Spoil: นางเอกโดนพระเอกจับโป๊ะได้อย่างรวดเร็ว (ไม่มีโมเมนต์พระเอกโบ้-ซึ่งดีมาก) เพราะดันครึ้มอกครึ้มใจ แต่งหญิงมาให้คนเขาเห็นตั้งแต่แรกๆเลย

ส่วนพระเอกก็เป็นประเภทคุณชายเย็นชา ใจดำหน้านิ่ง แต่ฉลาด มีไหวพริบ หล่อเหลา ร่ำรวย ทำกับข้าวเป็น และกวนทรีนเก่งมากกกกก *โดยเฉพาะกับนางเอก [เอาจริงๆสาเหตุที่พระเอกต้องทำกับข้าวกินเองเพราะเคยโดนคนรับใช้ใกล้ตัววางยานี่มันน่าเศร้าใจมากเลยนะ]

ในระหว่างสืบคดีก็จะสนุกสนานกับการเห็นพระเอกค่อยๆตกหลุมเสน่ห์ของนางเอกโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ค่อยๆแสดงความห่วง ความหวง ความหึง ความซื้อชาดทาปากสีแดงอ่อนผสมผงทองให้สาวอยู่เนืองๆ (คนเขายังปลอมตัวเป็นชายอยู่จะให้ไปใช้ตอนไหน?) แต่ตัวพระเอกเองก็มีความเป็นมาที่ไม่ปกตินัก ชอบพูดว่าตัวเองเป็นฆาตกรอยู่บ่อยๆ เล่มนี้ยังไม่เฉลยว่าอะไรยังไง รอติดตามต่อไป

ปล.ชอบความจิกกัดสังคมปิตาฯในเรื่อง บางทีก็ไม่ใช่แค่ฝ่ายชายที่ช่วยเหลือกันยกตนเป็นใหญ่ แต่เป็นเพราะพอเกิดเรื่องชู้สาวทีไร ฝ่ายหญิงก็ยังมาหยุมกันเองอีกเนี่ยแหละ

ตัวอย่างบางช่วงบางตอน:
"โอ้? ความหมายของเจ้าคือสามีเจ้าถูกนายหญิงใหญ่เหลียงบังคับขืนใจ พอมีเหลียงเฮ่าก็ถูกบังคับให้เลี้ยงดูลูกนอกสมรสคนนี้อีก เขาไม่มีมือไม่มีปาก ตอนถูกขืนใจไม่รู้จักผลักไสหรือร้องให้ใครช่วย?"