อาจารย์มารหวนภพ เล่ม 1

อาจารย์มารหวนภพ #1

by Kuang Shang Jia Kuang, 狂上加狂, ขวงซั่งจยาขวง

เล่ากันว่า บนเขาเจวี๋ยซานมียอดเขาชื่อว่าแท่นเซียน
บนยอดเขาแท่นเซียนมีต้นไม้ต้นหนึ่ง บนต้นไม้ติดผลโสมสองผล…

เซวียหรานหร่าน ร่างกายอ่อนแอตั้งแต่แบเบาะ ได้บิดามารดาบุญธรรมเก็บมาเลี้ยง เพื่อที่จะรักษาชีวิตให้ยืนยาว
เมื่อนางอายุสิบหกปีจึงต้องไปกราบเป็นศิษย์ของผู้บำเพ็ญเซียน #ซูอี้สุ่ย อาจารย์ผู้เย็นชาน่ากลัวและมีท่าทีแปลกๆ กับนาง

แต่นางผู้ไม่ฝักใฝ่การบำเพ็ญ นับตั้งแต่เข้ามาในสำนักก็เป็นศิษย์ไม่เอาไหน
นางได้ยินว่าอดีตอาจารย์ของอาจารย์เป็นจอมมารหญิงมู่ชิงเกอ
ถูกฝ่ายธรรมะลงทัณฑ์จนถึงแก่ความตาย แต่ชั่วขณะสุดท้ายเสี้ยววิญญาณที่เหลือถูกชักนำไปพักพิงบนต้นไม้เซียนเพื่อก่อกำเนิดใหม่ในผลโสม

ทว่าผลโสมมีสองผล หากผลหนึ่งคือมู่ชิงเกอ
แล้วอีกผลหนึ่งเล่าคือผู้ใด…
การอุบัติขึ้นของสองผลโสมมีอะไรผิดพลาดหรือลึกลับซับซ้อนซ่อนอยู่เบื้องหลังหรือไม่…

Genres: China

316 pages, Paperback

Published March 28, 2024

About the author

Associated Names:
* 狂上加狂 (Chinese)
* Kuang Shang Jia Kuang (English)
* ขวงซั่งจยาขวง (Thai)
* Cuồng Thượng Gia Cuồng (Vietnamese)

Reviews

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

3.8
ต้องบอกก่อนว่าอ่านเรื่องเทพเซียนนักบำเพ็ญไม่เก่ง
เลยยยย ถนัดแนวน้ำเน่ามากกว่า
ฉะนั้นเรื่องนี้เลยอ่านช้าหน่อย (?)
แต่ถึงอย่างนั้น ปมต่างๆ ก็ยังทำให้อยากรู้
สรุปแล้วมู่ชิงเกอคือใคร ซึ่งกุเดาถูก(อ่านเล่ม2)
และก็ยังมีปมที่ทำให้ไม่เข้าใจอยู่ น่าติดตามแหละ
เธอคนนั้นคือฉันอีกคนเหรอ รึยังไง
แต่ถึงอย่างนั้นก็คิดว่ายังไม่สนุกเท่าที่คาดหวัง
หวานๆ มีแบบปลาย ปลายมาก รวมกันถึง10บรรทัดปะ
แล้วเพราะงี้ คนชอบน้ำเน่าก็หมดแรง
หวังว่าเล่มต่อไปจะสนุกขึ้น

[M · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เพลินๆ เรื่อยๆ ไม่เครียดมาก ยิ้มได้เป็นระยะ

หร่านหร่าน สาวน้อยที่เกิดจากผลของต้นไม้เซียน ซึ่งก็วางไว้ว่าหากไม่ใช่มู่ชิงเกอ จอมมารสาวชื่อเสียงเหม็นโฉ่แต่พลังตบะสูงส่ง ก็คงเป็นน้องสาวของมู่ชิงเกอที่เป็นคนดีทว่าอ่อนด้อยกว่าพี่สาวนัก

หร่านหร่าน คือผลที่ตกลงมาก่อนเวลา อ่อนแอ บอบบางและดูไร้พิษสงอย่างสิ้นเชิง
จนได้จับพลัดจับผลู(?)ต้องกราบซูอี้สุ่ย ศิษย์เอกของนางมารมู่ชิงเกอเป็นอาจารย์

อ่านไปก็พอจะเดาได้ว่านางเอกน่าจะเป็นมู่ชิงเกอนั่นแหละ ทั้งปฏิกิริยาต่างๆ ของพระเอกก็ค่อนข้างบ่งชี้
ตัวนางเอกแม้จะมาเกิดใหม่ แต่คาแรกเตอร์น่าจะไม่ต่างจากตัวจริง เฉลียวฉลาด แต่ชิวจัด 5555 เพราะหร่านหร่านคือชอบกิน ทำตัวสบายๆ ดูไม่มีความทะเยอทะยานเล้ยยย

แต่ใดๆ ก็ตาม เรื่องแนวเทพเซียนก็ต้องมีภารกิจให้ต้องทำเพื่อกู้โลกแหละนะ แน่นอนว่าอันนี้ก็ไม่เว้น
ระหว่างทางที่ต้องผจญภัยก็จะเพลินไปกับคาแรกเตอร์นางเอกที่เรารู้สึกว่าน่ารักดี แล้วก็ดูพระเอกที่เส้นเลือดปูดเพราะโมโหมู่ชิงเกอนั่นแหละ แต่คนตรงหน้ากลับไม่รู้อะไรเลยงี้ 😆

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

อาจารย์มารหวนภพ – ขวงซั่งจยาขวาง

Fantasyบำเพ็ญเซียนกู้โลกที่จริงใจเพราะจบดีNOตับพัง แถมหวานฉ่ำด้วยจูบนี้ที่รัก

เรื่องราวความรักพัวพันยากแยกระหว่างศิษย์อาจารย์คู่หนึ่ง

ที่ทำให้ทั้งแดนมนุษย์ต้องโกลาหล สะเทือนถึงพิภพสวรรค์ พลิกตลบแผ่นดินด้วยตำนานของคนคู่นี้

คนหนึ่งชาติก่อนเคยเป็นอาจารย์ แต่ชาตินี้ดันกลายเป็นศิษย์ที่รักอาจารย์แทนซะงั้น

ก็ไม่รู้ว่าพอจบเรื่องแล้วจะนับลำดับขั้นกันยังไง555



เราหมักดองเรื่องอาจารย์มารหวนภพของป้าขวงมานาน ในที่สุดซีรีส์ก็ฉายทันอีกแล้ว เราไม่ควรดองน้องต่อไปสินะ ได้ฤกษ์หยิบจากไห พร้อมดูซีรีส์ไปด้วยเลยจ้า/คือไม่ฉาย ไม่มีฤกษ์อ่าน ถถถ



ว่าด้วยเรื่องราวของ เซวียหรานหร่าน ร่างกายอ่อนแอตั้งแต่แบเบาะ ได้บิดามารดาบุญธรรมเก็บมาเลี้ยง เพื่อที่จะรักษาชีวิตให้ยืนยาว เมื่อนางอายุสิบหกปีจึงต้องไปกราบเป็นศิษย์ของผู้บำเพ็ญเซียนซูอี้สุ่ย อาจารย์ผู้หล่อเหลา แต่มักทำสีหน้าเย็นชาน่ากลัวและมีท่าทีแปลกๆ กับนางเสมอแต่นางผู้ไม่ฝักใฝ่การบำเพ็ญ ชีวิตมีเพียงปณิธาน “ขอเป็นคนธรรมดาที่ได้กินอาหารอร่อย เกิดเป็นคนมิใช่ง่าย ไยต้องยึดติดกับการเป็นอมตะด้วยเล่า!” นับตั้งแต่เข้ามาในสำนักก็เป็นศิษย์ไม่เอาไหน นางได้ยินว่าอดีตอาจารย์ของซูอี้สุ่ยคือจอมมารหญิงมู่ชิงเกอ ผู้ก่อหายนะแก่โลกมนุษย์ และถูกฝ่ายธรรมะลงทัณฑ์จนถึงแก่ความตาย แต่ได้ซูอี้สุ่ยชักนำเสี้ยววิญญาณที่เหลือไปพึ่งพิงบนต้นไม้เซียนเพื่อก่อกำเนิดใหม่ในผลโสม ทั้งได้ยินมาว่ามู่ชิงเกอผู้นี้ชื่นชอบในตัวซูอี้สุ่ยแต่ไม่อาจสมหวัง

เมื่อกลับมาเกิดใหม่ จึงต้องการผูกวาสนากับเขาอีกครั้ง แต่กลับพบว่าท่าทีที่เขามีต่อนางเปลี่ยนไปทว่าผลโสมมีสองผล หากผลหนึ่งคือมู่ชิงเกอ แล้วอีกผลหนึ่งเล่าคือผู้ใดเล่า...การอุบัติขึ้นของสองผลโสมมีอะไรผิดพลาดหรือลึกลับซับซ้อนซ่อนอยู่เบื้องหลังหรือไม่...



ไม่น่าเชื่อ ป้าขวงเขียนแฟนตาซี...

ปกติเราไม่เคยได้อ่านแนวนี้จากป้าขวงเลย พอได้มาอ่านเรื่องนี้ก็รู้สึกว่า ป้าขวงควรมาแต่งแนวนี้บ่อยๆ ค่ะ เลิกเขียนผช.เรดแฟล็กวางยาสาวเถอะ หนูขอ การอ่านเรื่องนี้ทำให้เรานึกถึงความรู้สึกตอนอ่านเรื่อง เงาเพลิงสะท้านปฐพี แบบไม่ได้ซับซ้อน ผจญภัยระดับกำลังพอดี และมีตัวละครที่น่าเอ็นดูสุดๆ อีกด้วย



เรารู้สึกว่านิยายเรื่องนี้ก็เหมือนมาในคอนเซปต์ เกิดใหม่อีกครั้ง แต่เป็นการเกิดใหม่ที่ตัวละครไม่ได้ย้อนเวลากลับไป แต่เกิดใหม่ไร้ความทรงจำประหนึ่งว่าไม่ได้มีความเชื่อมโยงกับชาติก่อนเลย ซึ่งนางเอกของเรา เซวียหรานหร่าน ก็คือคนที่ได้มาเกิดใหม่ จากต้นกำเนิดใหม่ที่ติดผลออกมาด้วยกัน2ลูกนั่นเอง

โดยต้นไม้นี้มีที่มาจากเรื่องราวศิษย์อกตัญญู ซูอี้สุยที่อยากคืนชีพให้อาจารย์มารของเขาอย่างมู่ชิงเกอ เพื่อถอนคำสาปที่ถูกร่ายอาคมเอาไว้บนใบหน้า และใช่ค่ะ นางเอกของเราถือกำเนิดมาจากต้นไม้ และเป็นหนึ่งในผลที่หล่นลงมาก่อนกำหนด

“เซวียหรานหร่าน” เดิมเป็นเด็กสาวชาวบ้านร่างกายอ่อนแอที่ได้ครอบครัวตระกูลเซวียรับไปเลี้ยงดั่งลูกแท้ๆ ทั้งสองรักและเอ็นดูบุตรสาวผู้รู้ความคนนี้ แต่ก็เหมือนโชคไม่ค่อยดี ถูกคนอื่นหมายจะขโมยบุตรสาวสุดที่รักไปเป็นอนุเลยต้องพากันย้ายบ้านนี้ แต่ผลกลับกลายเป็นว่าเมื่อออกห่างจากบ้านเดิม ร่างกายของนางเอกยิ่งอ่อนแอใกล้ตาย เพื่อรักษาชีวิตเลยต้องจำใจจนกราบเข้าสำนักเซียนเป็นศิษย์ของ “ซูอี้สุย” อาจารย์หน้าตึงที่เป็นหมอเทวดาเรียกค่ารักษาโคตรแพง

อ่านมาถึงตรงนี้ก็คงจะเอ๊ะกันแบบ80%แล้วแหละว่า หรือนางเอกก็คืออาจารย์ของพระเอกที่กลับชาติมาเกิด “มู่ชิงเกอ” นางมารที่ถูกหลายสำนักชังเนื่องจากก่อเหตุวินาศสันตะโรไว้ นั่นคือปล่อยบุตรมารออกมาจนถูกหลายสำนักล้อมปราบ และถูกลูกศิษย์สุดที่รักส่งไปหาความตาย แต่ที่ยังเหลือไว้อีก20%ก็เพราะว่า บนต้นไม้ดันติดดอกออกมา2ผล ซึ่งคนที่จะมาเกิดใหม่คู่กับมู่ชิงเกอ ยังมี “มู่หรานอู่” น้องสาวที่เสียชีวิตไปพร้อมกับพี่สาวในเหตุการณ์นั้นด้วย

แม้เราจะยังไม่แน่ใจ100%ว่า เซวียหรานหร่านคือใครกันแน่ แต่ที่แน่ๆ แม่นางน้อยเซวียหรานหร่านคนนี้นี่แหละที่ทำเอาเราเอ็นดูในความเฉลียวฉลาดอยู่เป็น ช่างสังเกตและหลงรักในความใฝ่หาของกินแบบสุดๆ และเพราะความน่ารัก น่าเอ็นดูทำอาหารเก่งของนางเอกนี่แหละ ถึงกับอาจารย์ของเธออย่างซูอี้สุย ตบะแตกทั้งเรื่องการกินอาหาร และความรัก



แต่เรื่องราวมันก็ไม่ได้นำเสนอแต่เรื่องราวความรักหวานๆ อย่างเดียว ภายในเรื่องยังมีปริศนาที่หลงเหลือจากเมื่อ17ปีก่อนว่าใครคือบุตรมาร น้ำพุวิญญาณอยู่ไหน และใครกันคือผู้บงการเรื่องราวอยู่เบื้องหลังทั้งหมดที่ทำเอาแม้แต่มู่ชิงเกอ���ี่ร้ายกาจสุดๆ ก็หมดท่า



ช่วงเล่ม1-2 เป็นการดำเนินเรื่องราวแบบค่อยเป็นค่อยไปจากปริศนาเล็ก ๆ และค่อยดันบาร์ไปเรื่อยๆ แต่ที่ดันบาร์แรงๆ ไม่มีแผ่วคือความหวานของแบบละมุนน่ารักของศิษย์จารย์คู่นี้ (เราไม่ค่อยติดอะไร อาจเพราะเราอ่านในมุมมองที่รู้ว่านางเอกคือมู่ชิงเกอ) และการที่เขียนไม่เขียนให้นางเอกรีบตกหลุมรักพระเอกไวเพราะเขาหล่อขนาดนั้น แต่ค่อยๆ ซึมลึกเปลี่ยนความรู้สึกในใจไปแบบเรื่อยๆ

จนมาเล่ม3จ่ะ พระเอกโดนอีเว่ยจิวแปะยันชำระวิญญาณ ชำระความรักทั้งต่อมู่ชิงเกอและเซวียหรานหร่านไปจากใจ คือตอนที่ขมสำหรับลูกสาวชั้นมากๆ เหมือนว่าเมื่อวานเรายังรักกัน แต่วันนี้เขาลืมไปหมดแล้วแถมยังกลับมาเกลียดเราแบบจะฆ่ากันให้ตายไปอีก มันทรมานใจสุบๆ แต่ชีป้าขวงก็ไม่ได้เขียนดึงดราม่าแบบบ่อน้ำตาแตกมากมายเพราะถึงแม้ฮีพระเอกจะจำบ่ได้ แต่ท้องฮีจำได้ว่าอยากกินอาหารที่นางเอกทำเท่านั้น ดังนั้นช่วงเล่ม3 ถึงแม้จะขมเล็ก แต่ก็หมั่นๆ ความปากไม่ตรงกับใจ ผีเข้าผีออกของพระเอกสุดๆ เรียกได้ว่าเป็นสัตว์ร้ายที่ถูกต้องตามตำราที่มู่ชิงเกอเคยเขียนถึงซูอี้สุยเอาไว้เด๊ะ

พอถึงเล่ม4 ก็เป็นช่วงกู้โลกร่วมมือกันจัดการลาสบอส และเฉลยปมที่ผูกพระนางทั้งสองคนเอาไว้ด้วยกันอย่างแนบแน่น ยิ่งกว่าสามภพสามชาติไปอีก



เรารู้สึกได้เลยว่า ป้าขวงว่าแผนปม และการโยงใยเรื่องราวต่างๆ ในเรื่องนี้มาเป็นอย่างดีเลยค่ะ ตัวร้ายในเรื่องอาจจะเดาไม่ยาก แต่ที่เดายากกว่าคือเรื่องของพระนางที่พัวพันรักแค้นกันมานี่แหละสนุกมากกว่า

เราชอบการเล่าที่หย่อนปริศนาให้ผู้อ่านสงสัย และก็ค่อยๆ เฉลยมันมาเรื่อยๆ แบบไม่ต้องให้คนอ่านรอลุ้นนาน ซึ่งเราเฉลยรงนี้เลยได้ค่ะ แบบที่ทุกคนคิดนั่นแหละ เซวียหรานหร่านก็คือมู่ชิงเกอตัวจริง แต่เพราะนิยายไม่ได้เขียนให้ชีจำได้เลยว่าชีคือใคร และเคยเก่งแค่ไหนมาก่อน มันทำให้สนุกกับการลุ้นในทุกๆ หน้าถัดไปว่า ต่อไปชีจะเก่งขึ้นไปขนาดไหน ได้เห็นความคอนทราสระหว่างมู่ชิงเกอตัวจริงๆ กับตัวลอกเลียนแบบที่ไม่มีวันจะลอกเหมือน เห็นความเจ็บปวดและเฝ้าเอาใจใส่ของพระเอกในการเฝ้าดูแลนางเอกในฐานะอาจารย์



BOOK VS Series

Love of the Divine Tree ซีรี่ย์จีนเรื่องราวความรักของศิษย์-อาจารย์!

พออ่านจบแล้วเราก็เลยไปตะลุยดูซีรีส์ต่อเลย5555 ขอพูดก่อนเลย เติ้งเหวยหล่อมาก และเป็นซูอี้สุยที่ทำถึงสุดๆ และเซี่ยงหานจือที่แสดงเป็นนางเอกของเรื่องคือเก่งมากๆ แสดงแยกคาแรคเตอร์ มู่ชิงเกอ/เซวียหรานหร่านกันได้อย่างชัดเจน แถมมีเสน่ห์มากสุดๆ ไปเลย

พูดในฐานะคนที่เพิ่งอ่านจบได้เลยว่า ซีรีส์ก็มีทั้งเหมือนและแตกต่างบ้าง ก็มีบางครั้งที่ดูแล้วรู้สึกหงุดหงิดที่เขาเพิ่มบทให้บางตัวละคร เยอะแบบ ฉากนั้นไม่ต้องมีก็ได้ เปลี่ยนนิสัยนางเอกให้เป็นคนดีเกิ้นนน (ช่วงต้นก่อนจะเห็นสันดานชายอวี้) คือในนิยายนางเอกก็เป็นคนดี แต่ไม่ได้ดีจนโง่ ไม่ได้เชื่อใจใครง่ายๆ ช่วงแรกเราก็จะหงุดหงิดไปหน่อย ส่วนใหญ่คือซีรีส์คือเอาโครงไปเปลี่ยนเนื้อใน และก็มีบางครั้งที่หยิบบทพูดจากนิยายมาใส่ บางช็อตพอได้เห็นคนแสดงคือฟินมาก แต่บางช็อตคือมันไม่รีเลตกับเนื้อหาซีรีส์เลยสู ลอยๆ แต่ช่วงจบเปลี่ยนจากนิยาย ซึ่งก็โอเคดูอลังดี และจบดีมาก คะแนนเราให้ 8/10


สรุปเลย—

นิยายสนุกมากก อ่านไม่ยาก แฟนตาซีบำเพ็ญเซียนที่มีทั้งรัก มิตรภาพ ปมปริศนาและเรื่องราวต่างๆ นานาที่อ่านแล้วเพลิน จอยมากๆ ภาษาแปลไหลลื่นแต่ติดอย่างเดียวมีทับเสียงจีนเยอะไปทั้งที่มีคำแปลไทย เนื้อหากำลังพอดีครบรสไม่หนักและก็ไม่เบาเกินไป

เอาเป็นว่าถ้าใครดูซีรีส์แล้วยังไม่เคยอ่าน มาลองอ่านดูกันค่ะ มาเก็บที่มาออริจินัลของพระนางซูอี้สุยและเซวียหรานหร่านให้ครบจะได้รู้ว่าพวกเค้าพัวพันกันมานานจนแม้แต่ความตายก็แยกพวกเขาจากกันไม่ได้ค่ะ

(ps.หากรีวิวเราอ่านไม่ค่อยเข้าใจ ต้องขออภัยด้วยนะคะ อยู่ในช่วงเขียนไม่ออกสุดๆ)

wdufsnk
03.03.2025

ห้ามคัดลอก หรือนำรีวิวไปดัดแปลง พบเจอปรับ10,000.-

[Vikki Liu · Rating 5 out of 5]

นางเอกฉลาด ชอบกินของอร่อย มีพรสวรรค์ด้านการทำอาหาร และมีอาจารย์สุดหล่อแสนสปอย นางเอกหลอกถามอะไรอาจารย์ก็รู้ทันหมด ตลกมาก555555
ชอบการดำเนินเรื่องที่นางเอกไม่รู้เรื่องในอดีต และค่อยๆเปิดเผยเรื่องราวพร้อมๆนักอ่าน มีสำนวนจีนใหม่ๆไม่ค่อยซ้ำเรื่องอื่น
อ่านไปอ่านมาก็ถึงเล่ม4 แล้ว เพลินมาก

[mandu man · Rating 3 out of 5]

อ่านๆ วางๆ อยู่หลายรอบเพราะเรื่องเหมือนไม่ได้มีอพไรมากระตุ้นให้อยากรู้อยากเห็น ตลกโปกฮาไปเรื่อย

แต่ก็เหมือนเรื่องอื่นๆ ของนักเขียนท่านนี้ที่สองเล่มแรกเข็นแสนเข็น หวังว่าเล่มต่อไปจะสนุกขึ้นนะ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นเด็กสาวที่มีร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่แรกเกิด ไร้บิดามารดาเพราะพ่อแม่บุญธรรมของนางเก็บนางมาได้จากใต้ต้นไม้บรรพกาลต้นหนึ่ง และเพราะความขี้โรคอ่อนแอที่เกือบจะคร่าชีวิตของนาง นางจึงต้องไปกราบขอเป็นศิษย์ของผู้บำเพ็ญเพียรผู้แสนเย็นชา แม้นางจะอ่อนแอและไร้ฝีมือในการฝึกบำเพ็ญ แต่ฝีมือทำอาหารของนางรวมถึงรสนิยมในการเสพสุขกับอาหารนั้นเป็นเลิศยิ่งนัก ถึงขนาดที่ทำให้อาจารย์ของนางผู้เลี่ยงธัญญาหารมาได้หลายปี ต้องกลับมากินอาหารและติดในฝีมือทำอาหารของนางเป็นที่สุด

มีความผสมผสานระหว่างงานเซียนแนวจิ่วลู่เฟยเซียง และงานปราบปีศาจแนวหนิงหล่ง ในช่วงต้นเป็นโทนโรแมนติกคอเมดี้ นางเอกมีความน่าเอ็นดูบวกกับความโก๊ะแบบใส ๆ ที่ช่วยเพิ่มอารมณ์ขันได้ดี แต่พอเนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้นขึ้น มีการพูดถึงปมอดีตของคู่พระนาง และการปราบปีศาจตัวร้าย โทนอารมณ์ก็จะหนักขึ้น เคมีคู่พระนางดีมากแต่ขอปักธงแดงไว้หน่อยว่าในช่วงแรก ๆ นั้นพระเอกจะเป็นอาจารย์ที่หลอกปล้ำจูบจากลูกศิษย์ที่ใสซื่อไร้เดียงสาอยู่หลายหน แต่หลัง ๆ ก็จะเห็นความรักที่ลึกซึ้งของทั้งคู่ชัดขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ

การวางไทม์ไลน์ของเรื่องทำให้อ่านสนุกมาก เพราะทำให้เราอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีตจนทำให้นางเอกกลายมาเป็นเด็กกำพร้าอ่อนแอ และยิ่งอ่านก็จะเห็นปมปัญหาที่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แบบที่รู้สึกได้ว่านักเขียนวางพล็อตมาดีและยังปิดปมหลัก ๆ ได้ครบทุกประเด็นด้วย แต่ใด ๆ ต้องขอชื่นชมการแปลที่ใช้คำได้สวยงามและเก็บอรรถรสมาได้ครบถ้วนด้วยค่ะ

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

#หลังอ่านของน้ำฝน 🌧
- อดีตอยากฉีกสัญญาศิษย์อาจารย์ ไม่เป็นแล้วศิษย์อยากเป็นอย่างอื่น
- ปัจจุบันร่างสัญญาอาจารย์ศิษย์เอง ฉีกสัญญาเอง ไม่เป็นแล้วอาจารย์ อยากเป็นที่รัก
- จากศิษย์(เด็ก)ผี สู่อาจารย์(แก่)ซึนเดเระ
- ต่างจากซีรีส์ไม่เยอะ อ่านก่อนดูหรือดูก่อนอ่านก็ได้
- อาจารย์แมวคือเริ่ด ซีรีส์ทำดี แค่น้อยไปหน่อย ในนิยายมีซีนน่ารักเยอะกว่า
- ความดื้อจนน่าทุบของพระเอก ทั้งนิยายและซีรีส์พอกัน
.
หลังอ่านแบบเต็ม ⬇️
🔗 https://wp.me/p6yYEv-3S6

[Tee's Tree · Rating 5 out of 5]

แนวเทพเซียน นางเอกน่ารักและฉลาดมาก อ่านได้เรื่อยๆไม่มีเบื่อเลย

[Dancha Sugar · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่รีวิวยากมาก 4 เล่ม แบบเรื่องราวเยอะแยะไปหมด 🤣🤣🤣

แนวเทพเซียน & ยุทธภพ
แกนหลักเรื่องคือ…
นางเอก “เซวี่ยหรานหร่าน” ❤️ได้มาเกิดใหม่ใต้ต้นก่อกำเนิด แต่จำอดีตชาติอะไรไม่ได้เล้ยยย แถมยังอ่อนแอขี้โรคด้วย
โชคดี ได้คู่สามีภรรยาชาวบ้านแถวนั้นที่ไม่มีลูก เอาไปเลี้ยง
แต่ด้วยความที่มีจุดกำเนิดไม่ธรรมดาแถมมีอดีตพิเศษอีก พออายุได้ 16 ก็มีสำนักต่าง ๆ มาตามหาตัวกัน 1 ในนั้นก็มีสำนักพระเอกด้วย
พระเอกได้ไปจ้าาา 🤣🤣🤣
พระเอก“ซูอี้สุย” ❤️ เจ้าสำนักซีซาน เอาเรื่องที่นางเอกอ่อนแอ ขี้โรคมาบอกกับพ่อแม่ว่า ต้องให้นางเอกเข้าฝึกวิถีเซียน จะได้มีอายุยืนยาว
นางเอกเลยได้เข้าสำนักพระเอกในที่สุด…

ความเข้มข้นของเรื่องมีมาตลอดหลายเรื่อง หลายปม
- นางเอกเป็นใครมาเกิดใหม่กันแน่
- พระเอก//นางเอกในอดีตชาติมีความสัมพันธ์กันยังไง ทำไมพระเอกถึงขั้นแบ่งพลังของตัวเองเพื่อให้นางเอกได้เกิดใหม่เลยหรอ
- เควสต่าง ๆ ที่ทำให้นางเอกพัฒนาฝีมือหนทางเซียน : การปราบปีศาจครึ่งคนครึ่งปลา การเข้าทดสอบที่เขาเทียนซานเพื่อได้แช่บ่อน้ำพุวิเศษ การบุกไปเอาเพลิงอัคคีบนเขาซื่อเยี่ยน ฯลฯ
- ทีมศิษย์พี่ศิษย์น้อง ศิษย์เก่า ศิษย์ใหม่ ทุกคนมีคาแรกเตอร์แปลกใหม่ ไม่ค่อยเจอหลากหลายขนาดนี้ในเรื่องอื่น : แม่ทัพหัวดื้อแต่จิตใจใสซื่อบริสุทธิ์ , นักสร้างอาวุธแต่นิ้วด้วน , คนดวงดึด้านเงินทอง , ผู้เฒ่าขี้เหล้า , พระสนมชั้นเฟยผู้แสนโผงผาง , เทพมังกรที่จิตใจแข็งแกร่งเด็ดเดี่ยว ฯลฯ ไปจนฝั่งตัวร้าย ที่ทั้งร้ายทั้งเพี้ยน มีตัวร้ายหลายตัวด้วยนะ

พระเอกเป็นคนชั่วคนนึง 🤣 คือพระเอกเป็นคนมีความคิดวางแผนการแบบลึกล้ำ ชนิดที่ตัวร้ายบางตัวยังต้องพลาดท่าให้บ่อย ๆ แต่พระเอกก็ทำทุกอย่างได้เพื่อนางเอก ถึงขนาดสละชีวิตตัวเองให้ก็ยังได้ : แต่สุดท้ายจบดีนะคะ ไม่ต้องกลัวตับพัง 🤣🤣🤣

แต่สิ่งที่ดึงดูดเราให้อยู่กับเรื่องแบบติดหนึบหนับ คือคาแรกเตอร์นางเอกค่ะ !!! ❤️❤️❤️

นางเอกเป็นคนปล่อยวางในทุกสิ่ง
แต่ไม่ใช่แบบงอมืองอเท้านะคะ ไม่ใช่ว่าปล่อยวางว่าเจออะไรก็ไม่มีแรงใจ ปล่อยให้ทุกสิ่งเป็นไปตามธรรมชาติไม่ทำอะไรเลย ใช้ชีวิตลอยเหมือนผักตบสิ้นกำลังใจลอยไปตามกระแสน้ำแบบนั้น
แต่นางเอกจะปล่อยวางในลักษณะที่ว่า… ถ้าคนที่ตัวเองรัก เค้าไม่รักตอบ จนถึงขนาดมาทำร้ายตัวเอง ก็เสียใจไม่นาน เดินหน้าในสิ่งที่ถูกที่ควรต่อไป อะไรที่ควรช่วยเค้าก็ช่วยเพื่อไม่ให้มีอะไรติดค้างกัน ชาติก่อนนางเอกเลยไปแบบสงบมาก ถึงจะตุยเพราะโดนฆ่า แต่ตัวเองได้ทำในสิ่งที่ควรทำแล้ว ไม่มีติดค้างใครอีก

…ถ้าวาสนาที่มีต่อกันจบลง ไม่ว่าจะสัมพันธ์ศิษย์/อาจารย์ หรือคนรัก ก็ไม่ฝืน ยินดีจากไป วันข้างหน้ายังมีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะ ไม่ว่าจะล่องเรือเที่ยวชมเมืองต่าง ๆ เอย ชิมอาหารเลิศรสในท้องที่ต่าง ๆ เอย , ทำอาหารหลากหลายชนิดเอย
ชีวิตยังมีอะไรที่ยังไม่ได้ทำอีกเยอะแยะ จะมามัวจมปลักกับความเศร้าทำไม เศร้าแบบสั้นมาก

…มีชีวิตอย่างอิสระ ไม่ยึดติดกับตัวตน ยศ ชื่อเสียง ต่อให้เคยเด่นดังขนาดไหน ตอนนี้เป็นแค่เด็กธรรมดา ก็ไม่รู้สึกเสียใจ

…ไม่ยึดติดกับความรัก ไม่ได้หมายความว่า ไม่รักใคร นางเอกมีความรัก ความเมตตาให้ทุกคน แต่ไม่เคยยึดติดถ้าคนพวกนั้นจำไม่ได้ หรือไม่ได้รักนางตอบ คนที่เคยชอบนางเคยดีกับนางแต่เปลี่ยนไปเพราะจำอะไรไม่ได้ ก็ไม่ได้เสียใจอยู่นาน และไม่ดันทุรังให้เค้าเปลี่ยนความคิด ให้กลับมาชื่นชอบนางใหม่ด้วย นางไปที่สิ่งที่อยากทำถัดไปเลย เพราะชีวิตยังมีอะไรที่น่าทำแล้วยังไม่ได้ทำอีกเยอะแยะ

เราชอบมุมมองในชีวิตของนางเอกมาก ❤️❤️❤️

…ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว ถ้ามีชีวิตเป็นอมตะแต่ไม่สามารถกินอาหารรสเลิศ-ดื่มสุราชั้นดี ไม่ได้ใช้ชีวิตกับคนที่ตนรักไม่ว่าจะพ่อแม่ภรรยาหรือบุตร นั่นต่างหากที่น่ากลัว

…ถ้าจะแต่งกับใคร ต่อให้รักเค้ามาก แต่ถ้าไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายรักเราจริง ๆ มั้ย หรือเป็น ค รู้สึกสงสาร หรือ ค รู้สึกผิดอยากชดเชยอะไรให้รึเปล่า ถ้าอีกฝั่งยังไม่ชัดเจนว่าแต่งเพราะรักจริง ๆ ยังไงก็ไม่แต่ง
เพราะไม่อยากให้ต่อไปจากคู่รัก กลายเป็นคู่ชังไปแทน ถ้าต้องมารู้สึกเสียใจภายหลัง ก็สู้อย่าแต่งแต่แรกดีกว่า

4 เล่ม เนื้อหาอัดแน่น
ได้มุมมองการใช้ชีวิตมากมาย
สนุกจนอ่านแบบโต้รุ่งกันไปเลย 😅

ถ้าเทียบงานของท่านขวง ฯ จริง ๆ เราอ่านมาไม่เยอะ เทียบกับวาสนาคนเขลา , ซ่อนรักชายาลับ
เราให้อาจารย์มารหวนภพ สนุกกว่าค่ะ
ทั้งความซับซ้อนของปมเรื่อง และคาแรกเตอร์ตัวละครที่หลากหลายและมีมิติมาก

บาดแผลในเรื่องมีเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น จุดที่เหมือนอยู่ ๆ ก็อยากให้มีก็มี อยากให้โผล่ก็โผล่ คืออธิบายลำบาก แต่ถ้าอ่านก็จะรู้เอง เหมือนเขียน ๆ ไป แล้วจุดนี้อยากใส่เรื่องนี้เข้ามา ก็เกิดอธิบายเรื่องนี้ขึ้นมาดื้อ ๆ เลย
แต่ก็ถือว่าเป็นริ้วรอยเล็กน้อยมาก ๆ เมื่อเทียบกับความสนุกค่ะ
สรุปว่า “เป็นเรื่องที่ห้ามพลาด” ❤️❤️❤️