De kroning van het krotkind

by Anastasya Chernook

Op haar dertigste leidt Anastasya Chernook een leven waar velen jaloers op zouden zijn: succesvol onderneemster met haar School of Confidence, vast panellid bij Gert Verhulst, covermodel voor Flair, populaire podcastmaakster en gelukkige moeder. Haar motto: je kan zijn wie je wil zijn. Maar niets komt vanzelf. In ‘De kroning van het krotkind’ vertelt Chernook over haar indrukwekkende parcours: hoe ze als zesjarig kind van Kirgizische illegalen in een West-Vlaams krot belandde, te kampen had met een met demonen worstelende vader en gepest en uitgesloten werd wegens haar afkomst en armoede, maar ook over hoe ze zich uit de ellende vocht en gelukkig werd. ‘De kroning van het krotkind’ is het inspirerende levensverhaal van een moedige, doortastende vrouw die de levenslessen die ze onderweg vergaarde wil delen met haar lezers. Zodat ook die zich kunnen kronen als kings/queens of confidence.

184 pages, Paperback

First published March 1, 2024

About the author

Anastasya Chernook is de oprichtster van de School of Confidence, waar ze vrouwen begeleidt naar meer zelfvertrouwen. Daarnaast is ze kunstenares en een fenomeen op sociale media (Instagram, TikTok). Ze is geboren in Kirgizië, maar woont in Zwevezele. Het grote publiek leerde haar kennen als vast panellid in de talkshow van Gert Verhulst.

Reviews

[Indra Jacobs]

Een boek dat me ontroerde terwijl ik aan het giechelen was, ´want met miserie moet je toch ook een beetje kunnen lachen, niet?´

Een prachtig boek met diepgaande, pure onderwerpen die je aanzetten tot nadenken.

[Anna De Bruyn]

2,5 ⭐️

Het boek begon veelbelovend maar na de eerste hoofdstukken was ze mij kwijt. Achteraf gezien weet ik ook niet zo goed wat ik eigenlijk van dit boek verwachte maar ik had gehoopt op een ontspannend boek vol met girls-girl-energie. Het bleek een best beladen en zwaar boek te zijn dat alle kanten op ging en gevuld stond met rare verwijzingen en spirituele uitspraken.

Naar het einde toe werd het terug iets beter. Maar dit boek is dus niet mijn ding. Jammer!

[Iris]

Ik ben aangenaam verrast door dit boek. Het is veel diepgaander dan je zou verwachten en echt van een hoog niveau. Er worden heel wat hedendaagse topics aangesneden en besproken naast haar levensverhaal. De foto's in het boek zijn een leuke touch (al is dat handgeschreven lettertype wel moeilijk te lezen).

[Laura Wieleman]

Eerste hoofdstukken vond ik heel goed, daarna werd het wat ‘abstracter’ en was Nastja me kwijt.

[Charlotte Paerewyck]

3,5 ⭐️

[Camille Vandeputte]

“Dus, hoewel ik hoop dat dit boek voor jou iets positiefs teweeg zal brengen, hoef je geenszins een dienaar te zijn aan mijn hof. Wees maar gewoon je eigen koningin. Of koning. Of wat je ook maar wilt zijn.

Dan komt het grotendeels vanzelf wel goed.”

[Emma]

Vorige zomer dacht ik: "Komaan, laat ik eens investeren in mezelf. Even lekker wat 'empowering' lectuur voor op reis." Dus ik bestelde dit boek, in de hoop zen te worden op het strand. Wat ik kreeg? Een masterclass in hoe je jezelf als arme slachtoffer neerzet, terwijl je je hele familie ongevraagd onder de bus smijt...

Vanaf de eerste hoofdstukken voelde ik het al: dit is geen zelfvertrouwen-coach, dit is een zelfverheerlijkingskampioen. Mevrouw draait élke situatie zodanig dat zij het zielige slachtoffer is, terwijl ze tegelijkertijd met een snauw en een opgeheven neus iedereen rondom haar neerhaalt. Narcisme, maar dan met een gele kaft en affirmatiequotes.

Ik dacht eerst nog: "Misschien komt er een wending." Spoiler: die kwam niet. Wat wel kwam? Mijn ergernis. Na 100 pagina's heb ik het boek gesloten — niet uitgelezen, maar ver-oordeeld tot het kampvuur.

En weet je wat? Dat was het enige nuttige moment van dat hele boek. Het brandt uitstekend. Vlammen gingen hoger dan haar ego.

Eindconclusie: Als je zin hebt in een boek dat je tijd verdoet, met een vleugje ego en een overdosis slachtofferschap — bestel dit vooral. Anders? Gebruik het meteen als aanmaakblokje.

[Tamara Durnez]

Ik vond het begin heel krachtig en het einde. Het midden vond ik hier en daar langdradig en soms echt teveel van de hak op de tak. Al bij al wel genoten van dit boek. Ik kende Anastasya totaal niet, geen idee wie ze was voor ik haar boek las.

[Manon D. B.]

Mooi geschreven verhaal van de schrijfster haar leven en gedachten. Naar het midden toe was ze mij even kwijt bij geloof en politiek. Op het einde sluit ze mooi af. Een slimme dame met veel ervaringen waaruit je toch wel wat lessen kunt trekken.

[Liesbeth De Kempe]

De eerste hoofdstukken waren mooi en tof om te lezen. Halverwege het boek heb ik het gevoel dat het gewoon bladvulling is die geschreven is geweest.
Spijtig, want had er wel meer van verwacht

[Julie Kerstens]

2,5✨️

[Elien]

Graag gelezen!

[Ellen Van Houcke]

Aangenaam verrast. Eerste helft vond ik wel boeiender dan tweede helft.

[Jolien]

Ik had nog nooit van haar gehoord toen ik dit boek cadeau kreeg van een vriendin. Na het lezen weet ik eigenlijk nog steeds niet wie ze precies is, maar dat doet er niet toe. Zelf had ik het boek nooit gekozen om te lezen, maar ik ben ontzettend dankbaar dat ik dankzij mijn vriendin dit wel ontdekt én gelezen heb.

De auteur vertelt haar levensverhaal, maar doet dit op zo'n manier dat er verschillende maatschappelijke thema's aan bod komen. Ze wil je er anders naar laten kijken en je erover laten nadenken. En dat lukt zeer goed. Er kwamen tranen van verdriet, maar ook tranen van ontroering én herkenning. Straf hoe ze soms ook humor gebruikt in toch wel een zwaar levensverhaal. Al is dit zeker welkom als afwisseling met de zware stukken. Dit bewijst hoe nuchter ze in het leven staat en niet aan zelfmedelijden doet. Chapeau.

De grijze pagina's zijn een korte samenvatting van het afgelopen hoofdstuk waarin ze je probeert te vertellen hoe je kan omgaan met bepaalde dingen in je leven. Ze dringt je niks op.

Één puntje waar ik me wel aan stoorde: 'beste lezer', 'lieve lezer',... Ze spreekt je heel vaak aan op deze manier. Té vaak naar mijn gevoel.

[Mirthes bookshelf]

"Mijn oprechte wens voor jou, te midden van dit vluchtige en roerige menselijke bestaan, is dat je leert onvoorwaardelijk in jezelf te geloven."

Wat ben ik blij dat ik eindelijk "De kroning van het krotkind" heb gelezen. Anastasya Chernook heeft een verhaal neergezet vol ontroering, pijn, groei en zelfliefde. Een boek waarvan ik zelfs zou denken dat iedereen het ooit in zijn / haar / hun leven gelezen moet hebben. Ik heb genoten van de schrijfstijl van Anastasya, het voelde aan als levensraad krijgen van een goede vriendin. Als een gezellige babbel, een diep gesprek, maar altijd met de nodige grappige anekdotes.

Al moest ik zeggen de verhalen soms wat afdwalen (maar heel eerlijk, dat stoorde me totaal niet). Ik heb meegevoeld, meegelachen en meegedacht met Anastasya van de eerste tot de laatste pagina. Zeker een aanrader.

"Je kunt het glas als halfvol of halfleeg zien, maar je kunt ook gewoon dankbaar zijn dat je een glas hebt."

[Helena Vandenbulcke]

3,5 ⭐️

Ik wou dit boek al een tijdje aanschaffen en mijn buikgevoel bleek (zoals altijd 👹) correct te zijn. Het las niet alleen als een trein, maar deed in een aantal hoofdstukken wat ieder goed boek doet: ontroeren, tot nadenken stemmen en af en toe zelfs luidop doen lachen. Vooral de hoofdstukken “Een brandstapel voor hypocrieten zoals jij en ik” en “Wanneer Mark Chapman je bloemen stuurt” zal ik er zeker nog eens openslaan.

Anastasya blaakt van het schrijftalent en is een krak in complexe ideeën behapbaar en begrijpbaar maken. (Een zwaar onderschat talent!) Mij doet het mijmeren over wat met een betere redacteur allemaal mogelijk zou zijn geweest. My two cents: geen gewoon goed maar onvergetelijk boek. Al ben ik er 1000% van overtuigd dat de auteur daar zelf niet wakker van ligt.

[Ibisette]

Heel dubbel. Prachtig en rijk taalgebruik, leest heel vlot. Oprecht veel bewondering voor het pad dat deze vrouw heeft afgelegd. Ik merk echter weerstand bij mezelf op tegenover Anastasia. Dit is een heel persoonlijk relaas en de tips die worden aangereikt of de levenslessen daar kan ik in mijn persoonlijk pad weinig mee.
Vervolgens verliest voor mij het boek een punt omdat ik echt diarree krijg van schrijvers die je echt continu aanspreken met 'Beste lezer'. Op zo'n moment voel ik me echt een kleuter die door de juf mee de klas in gezeuld wordt.
Voor de rest, beste lezer, vind ik het een goed boek en ik wens deze schrijfster enkel het beste toe.

[Ellen]

Ik vond dit een leuke en inzichtgevende biografie. Mijn voorkeur ging uit naar de meer persoonlijke aanspreking en concrete ‘take-aways’ aan het einde van elk hoofdstuk. Sommige hoofdstukken begonnen wat vreemd, waardoor ik dacht: 'waar gaat dit heen?', maar uiteindelijk zat er telkens een mooie en duidelijke boodschap in. Ik las veel dingen die ik nog niet wist over Anastasya. De onderwerpen zetten je echt aan het denken, al miste ik af en toe de vleugje humor die ze normaal gesproken wel heeft.

[Joke Jacobs]

Na meer als een jaar stof te vatten in mijn boekenkast besloot ik het dan toch maar te lezen. En wouw wat heeft het mij verrast. Ik lees niet vaak non-fictie, en nog minder Nederlandstaligen boeken, dus ik wist niet goed wat te verwachten. Maar iets had mij toen getriggered om dit boek te kopen. Net zoals het nu mij getriggered heeft tot nadenken, en het verbreden van mijn wereldbeeld.

Het is zo een boek dat je na het omslaan van de laatste bladzijden nog een tijd naar een kale muur laat kijken.
En lieve lezer, geloof vooral in je eigen krachten.

[Brenda Vandenberghe]

Ik wou eigenlijk eerder 3,5 geven want op momenten goed geschreven, vlot en met humor. Sommige momenten dan weer minder vlot. Naar het einde was ik ook minder betrokken en sprak het me minder aan. Verder was het een fijne open inkijk in haar leven en hoe ze doorzette om een ander bestaan na te streven. Ik heb er in het algemeen van genoten.

[Lieselotte Valcke]

Grappig eerlijk.

[Lesley]

(Kobo plus)

Ik leerde Anastasya kennen doordat ze in mijn feed op Istagram voorbij kwam, eerst met fragmenten als deelnemer aan DSMTW en daarna vanuit de podcast De Mutti’s en als jurylid van DSMTW. Hierdoor werd ik benieuwd naar haar en toen zag ik dat ze een boek geschreven had, dat ik gelukkig kon lezen via Kobo plus. 🙈

Ik moet het eens zijn met een aantal reviews, de eerste helft van het boek vond ik erg goed. Sommige dingen waren wel heftig om te lezen, heb af en toe ook meer dan 1 traan gelaten voor de kleine Ana. Daarna geraakte ze me wat kwijt bij het zweverige gedeelte. 😬