What do you think?
Rate this book
Η ευτυχία που δεν έζησε
Μια νουβέλα με στοιχεία μαγικού ρεαλισμού για την γυναικεία κακοποίηση.
“Οι πράξεις της τον ανάγκαζαν να τη χτυπά για να τη συνετίσει. Μα εκείνη ήταν τόσο χαζή που δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τις τόσο απλές επιθυμίες του”
Η Μάουρα Ρομπέσκου, με την εκπληκτική της πένα, αποτυπώνει την τρομακτική πραγματικότητα της ενδοοικογενειακής βίας σε μια ιστορία που προκαλεί ρίγος
“Οι πράξεις της τον ανάγκαζαν να τη χτυπά για να τη συνετίσει. Μα εκείνη ήταν τόσο χαζή που δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τις τόσο απλές επιθυμίες του”
Η Μάουρα Ρομπέσκου, με την εκπληκτική της πένα, αποτυπώνει την τρομακτική πραγματικότητα της ενδοοικογενειακής βίας σε μια ιστορία που προκαλεί ρίγος
116 pages, ebook
Published April 1, 2024
3 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
March 27, 2025
*Spoilers*
Η Περσεφόνη βλέπει και το φως και το σκοτάδι.
Ανταίος σημαίνει αντίπαλος και ως ρήμα αντιμετωπίζω.
Ο Άντυ λοιπόν βοηθάει την Πέρσα στο ταξίδι της να αντιμετωπίσει τα τραύματά της από το σκοτάδι.
Το βιβλίο, μέσα από τις αλληγορίες προσπαθεί να αναδείξει το πρόβλημα της κακοποίησης σε κάθε φάση του, τονίζοντας τα αποτελέσματα της ψυχολογικής βίας, η οποία καλλιεργεί ανθρώπους θύματα, με την σωματική να δρα ως επισφράγιση. Η Μάουρα σε κάνει να νοιάζεσαι για την Πέρσα, να χαίρεσαι με την χαρά της όσο είναι με τον Άντυ και να πονάς με τον πόνο της. Συνδυάζει το ranch romance, χωρίς όμως να δίνει χώρο σε αυτό να αναπτυχθεί στην πλοκή και να περιγραφεί σε βάρος του εσωτερικού ταξιδιού της Πέρσας. Βέβαια και το εσωτερικό ταξίδι δεν το είδα. Απλά μια μέρα αναφέρει ότι πλέον ξέρει ότι δεν έφταιγε αυτή για όσα την κατηγορούσαν. Πώς έφτασε εκεί όμως; Ναι η καλοσύνη του Αντυ και των υπολοίπων της έδειξε πως θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται, όμως ποιες οι σκέψεις της για να φτάσει από το point A στο Β μέσα της;
Συνολικά αποτελεί ένα character study / character driven βιβλίο που θα μπορούσε να έχει αναπτυχθεί πολύ περισσότερο.
Η σκηνή β*ασμου θα ήθελα να είναι δοσμένη με τρόπο που θα φαίνεται πιο αληθοφανής και αντιπροσωπευτική, να αποδίδονται περισσότερο οι σκέψεις της Πέρσας, αντί να νιώθω ότι η συγγραφέας θέλει να μας ενημερώσει ότι υπήρχε και αυτό το βασανιστήριο, ξεπετώντας το.
Η αποτύπωση των σκέψεων της Πέρσας και του Άντυ στο ίδιο κεφάλαιο στην αρχή της γνωριμίας τους, αν και το καταλαβαίνω για οικονομία εφόσον δεν θα παρατίθονταν παραπάνω λεπτομέρειες για να γίνει ξεχωριστό κεφάλαιο, μου φάνηκε λίγο άτοπη.
Γενικά ένιωθα σαν να διάβαζα θεατρικό έργο χωρίς τους μακροσκελείς μονόλογους, αλλά που κάποιος τρίτος εξηγεί τα πάντα. Μπορούσα να κάνω εικόνες και όλα έρρεαν όμορφα. Καταλαβαίνω τα απότομα time jumps, είναι και αυτά δοσμένα έτσι γιατί έτσι γίνεται στα όνειρα, το οποίο και σέβομαι. Καταλαβαίνω ότι δεν δόθηκε χρόνος σε πολλά όμορφα κομμάτια (όπως ο χρόνος με την Ελπίδα, οι βόλτες με τον Άντυ, πως αναπτύσσεται η σχέση τους, πως η επικοινωνία τους σταδιακά γίνεται και πιο ουσιαστική), ώστε να μην επισκιάσουν το κεντρικό νόημα, όμως μου έλειψε πολλή πληροφορία. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω και θεωρώ plot hole είναι γιατί η Πέρσα πίστευε ότι τα παιδιά της θα τη ζητούσαν και ήθελε να γυρίσει πίσω για να τα δει, πιστεύοντας μάλιστα ότι θα πήγαιναν μαζί της, ενώ είχε αναφέρει εξαρχής ότι ήταν ίδια ο πατέρας τους και φρόντιζαν να έχει αφορμή να την χτυπάει. Προφανώς χρειαζόταν κάποιος λόγος να γυρίσει πίσω ώστε να εξυπηρετηθεί η πλοκή, όμως αυτός δεν μου φαίνεται πιστευτός. Για όλους αυτούς τους λόγους για εμένα είναι στο 3/5. Ήταν μια ιστορία που μου άρεσε αλλά θεωρώ ότι έπρεπε να έχει αναπτυχθεί πολύ περισσότερο, αφού με άφησε να απορώ σε πολλά σημεία της.
Σίγουρα δεν είναι ένα βιβλίο για όλους. Υπάρχουν πολλά trigger warnings για ο,τι μπορεί να φανταστεί κάποιος ότι θα υπάρχουν στην ιστορία μιας κοπέλας που βίωνε ψυχολογικό πόλεμο από τον πατέρα της, δεν ένιωσε ποτέ στοργή και παντρεύτηκε με προξενιό με έναν άπληστο αγριάνθρωπο.. Caution is advised.
Η Περσεφόνη βλέπει και το φως και το σκοτάδι.
Ανταίος σημαίνει αντίπαλος και ως ρήμα αντιμετωπίζω.
Ο Άντυ λοιπόν βοηθάει την Πέρσα στο ταξίδι της να αντιμετωπίσει τα τραύματά της από το σκοτάδι.
Το βιβλίο, μέσα από τις αλληγορίες προσπαθεί να αναδείξει το πρόβλημα της κακοποίησης σε κάθε φάση του, τονίζοντας τα αποτελέσματα της ψυχολογικής βίας, η οποία καλλιεργεί ανθρώπους θύματα, με την σωματική να δρα ως επισφράγιση. Η Μάουρα σε κάνει να νοιάζεσαι για την Πέρσα, να χαίρεσαι με την χαρά της όσο είναι με τον Άντυ και να πονάς με τον πόνο της. Συνδυάζει το ranch romance, χωρίς όμως να δίνει χώρο σε αυτό να αναπτυχθεί στην πλοκή και να περιγραφεί σε βάρος του εσωτερικού ταξιδιού της Πέρσας. Βέβαια και το εσωτερικό ταξίδι δεν το είδα. Απλά μια μέρα αναφέρει ότι πλέον ξέρει ότι δεν έφταιγε αυτή για όσα την κατηγορούσαν. Πώς έφτασε εκεί όμως; Ναι η καλοσύνη του Αντυ και των υπολοίπων της έδειξε πως θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται, όμως ποιες οι σκέψεις της για να φτάσει από το point A στο Β μέσα της;
Συνολικά αποτελεί ένα character study / character driven βιβλίο που θα μπορούσε να έχει αναπτυχθεί πολύ περισσότερο.
Η σκηνή β*ασμου θα ήθελα να είναι δοσμένη με τρόπο που θα φαίνεται πιο αληθοφανής και αντιπροσωπευτική, να αποδίδονται περισσότερο οι σκέψεις της Πέρσας, αντί να νιώθω ότι η συγγραφέας θέλει να μας ενημερώσει ότι υπήρχε και αυτό το βασανιστήριο, ξεπετώντας το.
Η αποτύπωση των σκέψεων της Πέρσας και του Άντυ στο ίδιο κεφάλαιο στην αρχή της γνωριμίας τους, αν και το καταλαβαίνω για οικονομία εφόσον δεν θα παρατίθονταν παραπάνω λεπτομέρειες για να γίνει ξεχωριστό κεφάλαιο, μου φάνηκε λίγο άτοπη.
Γενικά ένιωθα σαν να διάβαζα θεατρικό έργο χωρίς τους μακροσκελείς μονόλογους, αλλά που κάποιος τρίτος εξηγεί τα πάντα. Μπορούσα να κάνω εικόνες και όλα έρρεαν όμορφα. Καταλαβαίνω τα απότομα time jumps, είναι και αυτά δοσμένα έτσι γιατί έτσι γίνεται στα όνειρα, το οποίο και σέβομαι. Καταλαβαίνω ότι δεν δόθηκε χρόνος σε πολλά όμορφα κομμάτια (όπως ο χρόνος με την Ελπίδα, οι βόλτες με τον Άντυ, πως αναπτύσσεται η σχέση τους, πως η επικοινωνία τους σταδιακά γίνεται και πιο ουσιαστική), ώστε να μην επισκιάσουν το κεντρικό νόημα, όμως μου έλειψε πολλή πληροφορία. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω και θεωρώ plot hole είναι γιατί η Πέρσα πίστευε ότι τα παιδιά της θα τη ζητούσαν και ήθελε να γυρίσει πίσω για να τα δει, πιστεύοντας μάλιστα ότι θα πήγαιναν μαζί της, ενώ είχε αναφέρει εξαρχής ότι ήταν ίδια ο πατέρας τους και φρόντιζαν να έχει αφορμή να την χτυπάει. Προφανώς χρειαζόταν κάποιος λόγος να γυρίσει πίσω ώστε να εξυπηρετηθεί η πλοκή, όμως αυτός δεν μου φαίνεται πιστευτός. Για όλους αυτούς τους λόγους για εμένα είναι στο 3/5. Ήταν μια ιστορία που μου άρεσε αλλά θεωρώ ότι έπρεπε να έχει αναπτυχθεί πολύ περισσότερο, αφού με άφησε να απορώ σε πολλά σημεία της.
Σίγουρα δεν είναι ένα βιβλίο για όλους. Υπάρχουν πολλά trigger warnings για ο,τι μπορεί να φανταστεί κάποιος ότι θα υπάρχουν στην ιστορία μιας κοπέλας που βίωνε ψυχολογικό πόλεμο από τον πατέρα της, δεν ένιωσε ποτέ στοργή και παντρεύτηκε με προξενιό με έναν άπληστο αγριάνθρωπο.. Caution is advised.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 30, 2024
Review Book Tour
Τίτλος: Η Ευτυχία που δεν έζησε
Συγγραφέας: Μάουρα Ρομπέσκου
Είδος: Νουβέλα
Βαθμολογία: 4/5
Η Πέρσα είναι μία απλή καθημερινή γυναίκα, σύζυγος και μητέρα. Αν και προσπαθεί να είναι σωστή πάντα καταλήγει να κάνει λάθη και έτσι αναγκάζει τον σύζυγό της να την χτυπά ώστε να την συνετίσει. Δεν φταίει εκείνος αλλά αυτή που κάνει τα πάντα λάθος και έτσι τον υποχρεώνει να γίνεται βίαιος απέναντι της.
Η συγγραφέας κατάφερε με έναν ιδιαίτερο τρόπο να αποτυπώσει το πώς γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας καταλήγουν μετά από χρόνια κακοποίησης και χλευασμού να θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο για τη συμπεριφορά των άλλων. Μέσα σε λίγα κεφάλαια ο αναγνώστης βλέπει τη ζωή από τη πλευρά εκείνης της γυναίκας που ζει μέσα στον φόβο και νομίζει ότι δεν της αξίζει αγάπη και καλοσύνη. Ο απλός τρόπος γραφής κάνει το κείμενο προσιτό σε όλους έχει εύκολο λεξιλόγιο και καθημερινές εκφράσεις. Η γραφή του βιβλίου σου προσφέρει την δυνατότητα να μπεις στο μυαλό μίας κακοποιημένης γυναίκας και να ζήσεις και εσύ μαζί της τη περιπέτεια της. Μέσα του αποτυπώνεται ο πόνος αυτής της γυναίκας. Ειλικρινά με συγκλόνισε.
Αυτό που προσωπικά θα ήθελα διαφορετικό είναι το πόσο γρήγορα τελείωσε. Μέχρι τη μέση υπάρχει μία σταθερή εξέλιξη και έπειτα φτάνει απότομα στο τέλος. Τα τελευταία κεφάλαια ήταν μικρά και χωρίς πολλές λεπτομέρειες σε αντίθεση με τα πρώτα κεφάλαια Θεωρώ ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν δύο ή τρία κεφάλαια ακόμα έστω και αν αυτά ήταν μικρά. Πιστεύω ότι έτσι θα ήταν πιο ομαλή η εξέλιξη του βιβλίου. Το τέλος του βιβλίου με βρήκε πολύ γρήγορα, επίσης το τελευταίο κεφάλαιο πιστεύω ότι χρειαζόταν περισσότερες λεπτομέρειες.
Από εμένα αυτό το βιβλίο παίρνει 4/5. Είναι ένα βιβλίο που διαπραγματεύεται ένα πολύ ευαίσθητο θέμα το οποίο χρειάζεται λεπτούς χειρισμούς. Αυτό ακριβώς κατάφερε να κάνει η συγγραφέας. Εμένα προσωπικά με έκανε να σκεφτώ τους λόγους που μία γυναίκα θύμα ενδοοικογενειακής βίας δεν απομακρύνεται από τον θύτη της. Το να βλέπω τα συναισθήματα και τις σκέψεις αυτής της γυναίκας αποτυπωμένες μπροστά μου με έκανε να μπω στη θέση της. Αυτό το συναίσθημα είναι δύσκολο να αποτυπωθεί αλλά εδώ το βλέπουμε. Ο τρόπος που γράφτηκε το συγκεκριμένο βιβλίο σε ταξιδεύει στα μέρη που περιγράφει, μπορείς εύκολα να τα φανταστείς και να μυρίσεις τα αρώματα τους. Με έναν μαγικό ρεαλισμό η συγγραφέας καταφέρνει μέσα σε 21 κεφάλαια να γεμίσει τον αναγνώστη με πολλά συναισθήματα, να τον κάνει να σκεφτεί και εν τέλει να αναρωτηθεί: Μήπως η Πέρσα είναι κάποια που ξέρω;
Τίτλος: Η Ευτυχία που δεν έζησε
Συγγραφέας: Μάουρα Ρομπέσκου
Είδος: Νουβέλα
Βαθμολογία: 4/5
Η Πέρσα είναι μία απλή καθημερινή γυναίκα, σύζυγος και μητέρα. Αν και προσπαθεί να είναι σωστή πάντα καταλήγει να κάνει λάθη και έτσι αναγκάζει τον σύζυγό της να την χτυπά ώστε να την συνετίσει. Δεν φταίει εκείνος αλλά αυτή που κάνει τα πάντα λάθος και έτσι τον υποχρεώνει να γίνεται βίαιος απέναντι της.
Η συγγραφέας κατάφερε με έναν ιδιαίτερο τρόπο να αποτυπώσει το πώς γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας καταλήγουν μετά από χρόνια κακοποίησης και χλευασμού να θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο για τη συμπεριφορά των άλλων. Μέσα σε λίγα κεφάλαια ο αναγνώστης βλέπει τη ζωή από τη πλευρά εκείνης της γυναίκας που ζει μέσα στον φόβο και νομίζει ότι δεν της αξίζει αγάπη και καλοσύνη. Ο απλός τρόπος γραφής κάνει το κείμενο προσιτό σε όλους έχει εύκολο λεξιλόγιο και καθημερινές εκφράσεις. Η γραφή του βιβλίου σου προσφέρει την δυνατότητα να μπεις στο μυαλό μίας κακοποιημένης γυναίκας και να ζήσεις και εσύ μαζί της τη περιπέτεια της. Μέσα του αποτυπώνεται ο πόνος αυτής της γυναίκας. Ειλικρινά με συγκλόνισε.
Αυτό που προσωπικά θα ήθελα διαφορετικό είναι το πόσο γρήγορα τελείωσε. Μέχρι τη μέση υπάρχει μία σταθερή εξέλιξη και έπειτα φτάνει απότομα στο τέλος. Τα τελευταία κεφάλαια ήταν μικρά και χωρίς πολλές λεπτομέρειες σε αντίθεση με τα πρώτα κεφάλαια Θεωρώ ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν δύο ή τρία κεφάλαια ακόμα έστω και αν αυτά ήταν μικρά. Πιστεύω ότι έτσι θα ήταν πιο ομαλή η εξέλιξη του βιβλίου. Το τέλος του βιβλίου με βρήκε πολύ γρήγορα, επίσης το τελευταίο κεφάλαιο πιστεύω ότι χρειαζόταν περισσότερες λεπτομέρειες.
Από εμένα αυτό το βιβλίο παίρνει 4/5. Είναι ένα βιβλίο που διαπραγματεύεται ένα πολύ ευαίσθητο θέμα το οποίο χρειάζεται λεπτούς χειρισμούς. Αυτό ακριβώς κατάφερε να κάνει η συγγραφέας. Εμένα προσωπικά με έκανε να σκεφτώ τους λόγους που μία γυναίκα θύμα ενδοοικογενειακής βίας δεν απομακρύνεται από τον θύτη της. Το να βλέπω τα συναισθήματα και τις σκέψεις αυτής της γυναίκας αποτυπωμένες μπροστά μου με έκανε να μπω στη θέση της. Αυτό το συναίσθημα είναι δύσκολο να αποτυπωθεί αλλά εδώ το βλέπουμε. Ο τρόπος που γράφτηκε το συγκεκριμένο βιβλίο σε ταξιδεύει στα μέρη που περιγράφει, μπορείς εύκολα να τα φανταστείς και να μυρίσεις τα αρώματα τους. Με έναν μαγικό ρεαλισμό η συγγραφέας καταφέρνει μέσα σε 21 κεφάλαια να γεμίσει τον αναγνώστη με πολλά συναισθήματα, να τον κάνει να σκεφτεί και εν τέλει να αναρωτηθεί: Μήπως η Πέρσα είναι κάποια που ξέρω;
May 25, 2024
"The Happiness She Didn't Live" –Although I’m not sure how the title will be translated- is a profound and evocative novel by Maura Robescou, originally published in Greek and now set to captivate English-speaking audiences by Writing Nook. Blending elements of fantasy realism with a poignant exploration of female abuse, the story immerses readers in the tumultuous life of Persa, a woman who endures the unimaginable at the hands of her husband.
From the very first page, Persa's narrative is gripping and heartbreaking, shedding light on the often-silenced experiences of abuse. Her journey takes an unexpected turn when, after a particularly harrowing episode of violence, she is magically transported to a parallel world. In this new realm, Persa encounters Andy, a man who embodies kindness and compassion. The contrast between her past and present is striking, and through Andy's genuine care, Persa begins to rediscover her self-worth and the essence of love.
The novel excels in its ability to weave fantasy elements with stark realism. The fantastical teleportation serves as both a literal and metaphorical escape for Persa, highlighting the human need for hope and the possibility of a better life. The rich, imaginative world that Persa finds herself in is meticulously crafted, adding layers of depth to the narrative.
One of the most compelling aspects of the book is its character development. Persa is a deeply nuanced protagonist whose resilience and vulnerability are portrayed with authenticity. Andy, on the other hand, provides a soothing contrast and a sense of normalcy and stability that Persa desperately needs. Their relationship evolves naturally, and their bond is both heartwarming and transformative.
Without revealing too much, the ending of "The Happiness She Didn't Live" delivers a great plot twist that is both shocking and thought-provoking. It challenges the reader's perceptions and leaves a lasting impact, prompting reflection on the themes of the novel.
While the book is a powerful and emotional read, there are moments where the pacing feels uneven, particularly in the transitions between the real and fantastical elements. However, this minor flaw does little to detract from the overall impact of the story.
Maura tells a compelling tale of survival, love, and the enduring human spirit. The author has crafted a narrative that is both heart-wrenching and hopeful, making it a must-read for those who appreciate stories that resonate on a deep emotional level.
From the very first page, Persa's narrative is gripping and heartbreaking, shedding light on the often-silenced experiences of abuse. Her journey takes an unexpected turn when, after a particularly harrowing episode of violence, she is magically transported to a parallel world. In this new realm, Persa encounters Andy, a man who embodies kindness and compassion. The contrast between her past and present is striking, and through Andy's genuine care, Persa begins to rediscover her self-worth and the essence of love.
The novel excels in its ability to weave fantasy elements with stark realism. The fantastical teleportation serves as both a literal and metaphorical escape for Persa, highlighting the human need for hope and the possibility of a better life. The rich, imaginative world that Persa finds herself in is meticulously crafted, adding layers of depth to the narrative.
One of the most compelling aspects of the book is its character development. Persa is a deeply nuanced protagonist whose resilience and vulnerability are portrayed with authenticity. Andy, on the other hand, provides a soothing contrast and a sense of normalcy and stability that Persa desperately needs. Their relationship evolves naturally, and their bond is both heartwarming and transformative.
Without revealing too much, the ending of "The Happiness She Didn't Live" delivers a great plot twist that is both shocking and thought-provoking. It challenges the reader's perceptions and leaves a lasting impact, prompting reflection on the themes of the novel.
While the book is a powerful and emotional read, there are moments where the pacing feels uneven, particularly in the transitions between the real and fantastical elements. However, this minor flaw does little to detract from the overall impact of the story.
Maura tells a compelling tale of survival, love, and the enduring human spirit. The author has crafted a narrative that is both heart-wrenching and hopeful, making it a must-read for those who appreciate stories that resonate on a deep emotional level.
May 26, 2024
Η ιστορία της Πέρσας αντικατοπτρίζει με εντυπωσιακό τρόπο την πορεία των γυναικών που βιώνουν ενδοοικογενειακή βία. Παρότι προσπαθεί να είναι σωστή, βρίσκεται σε μια κατάσταση όπου η αυτοκριτική της την οδηγεί να αναλαμβάνει την ευθύνη για την κακή συμπεριφορά του συζύγου της.
Η συγγραφέας πετυχαίνει να αποτυπώσει την εξέλιξη με εύκολο και προσιτό τρόπο γραφής, που επιτρέπει σε κάθε αναγνώστη να συναισθανθεί το άγχος και την αμηχανία της Πέρσας. Το βιβλίο προσφέρει μια συναρπαστική εμπειρία. Θα μπορούσε να επεκταθεί περαιτέρω για να δώσει περισσότερη ομαλότητα, παρόλα αυτά καταφερε να παρέχει στον αναγνώστη μια βαθιά εικόνα της ζωής μιας γυναίκας που ζει μέσα στον φόβο και την ανασφάλεια.
Το βιβλίο αντιμετωπίζει με ευαισθησία το σοβαρό θέμα της ενδοοικογενειακής βίας και προσφέροντας μια ευκαιρία σε αυτον που το διαβάζει να κατανοήσει τα συναισθήματα και τις σκέψεις των θυμάτων. Σε μία εποχή όπου η ενδοοικογενειακή βία δυστυχώς είναι συχνό φαινόμενο η συγγραφέας διαχειρίζεται αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα με επιδέξιο τρόπο. Με άγγιξε πολύ. Και δυστυχώς με έκανε ακομα πιο εντονα να σκέφτομαι πως στην πραγματικότητα ζούμε σε μια κοινωνία που η βία αποτελεί πραγματικότητα. Που τα θύματα δε μιλούν επειδή φοβούνται, ή όταν το κάνουν δεν λαμβάνουν την βοήθεια που είναι αναγκαία.
Δεν θα μπορούσα να του βαλω λιγότερο απο 4/5, και αυτό επειδή θα ήθελα μερικά επιπλέον κεφάλαια.
Το βιβλίο αφήνει τον αναγνώστη με σκέψεις για το πώς αντιλαμβανόμαστε τις καταστάσεις ενδοοικογενειακής βίας, και προσωπικά με έκανε να εξετάσω τους λόγους που μια γυναίκα δεν αποχωρίζεται το θύτη της. Η συγγραφέας διαχειρίζεται το θέμα με τη λεπτότητα και το σεβασμό που του αρμόζει και κατάφερε μέσα από το κείμενο της να μας κάνει να μπούμε στη θέση της Πέρσας, να βιώσουμε συναισθήματα και καταστάσεις μέσα από τα δικά της μάτια.
Η συγγραφέας πετυχαίνει να αποτυπώσει την εξέλιξη με εύκολο και προσιτό τρόπο γραφής, που επιτρέπει σε κάθε αναγνώστη να συναισθανθεί το άγχος και την αμηχανία της Πέρσας. Το βιβλίο προσφέρει μια συναρπαστική εμπειρία. Θα μπορούσε να επεκταθεί περαιτέρω για να δώσει περισσότερη ομαλότητα, παρόλα αυτά καταφερε να παρέχει στον αναγνώστη μια βαθιά εικόνα της ζωής μιας γυναίκας που ζει μέσα στον φόβο και την ανασφάλεια.
Το βιβλίο αντιμετωπίζει με ευαισθησία το σοβαρό θέμα της ενδοοικογενειακής βίας και προσφέροντας μια ευκαιρία σε αυτον που το διαβάζει να κατανοήσει τα συναισθήματα και τις σκέψεις των θυμάτων. Σε μία εποχή όπου η ενδοοικογενειακή βία δυστυχώς είναι συχνό φαινόμενο η συγγραφέας διαχειρίζεται αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα με επιδέξιο τρόπο. Με άγγιξε πολύ. Και δυστυχώς με έκανε ακομα πιο εντονα να σκέφτομαι πως στην πραγματικότητα ζούμε σε μια κοινωνία που η βία αποτελεί πραγματικότητα. Που τα θύματα δε μιλούν επειδή φοβούνται, ή όταν το κάνουν δεν λαμβάνουν την βοήθεια που είναι αναγκαία.
Δεν θα μπορούσα να του βαλω λιγότερο απο 4/5, και αυτό επειδή θα ήθελα μερικά επιπλέον κεφάλαια.
Το βιβλίο αφήνει τον αναγνώστη με σκέψεις για το πώς αντιλαμβανόμαστε τις καταστάσεις ενδοοικογενειακής βίας, και προσωπικά με έκανε να εξετάσω τους λόγους που μια γυναίκα δεν αποχωρίζεται το θύτη της. Η συγγραφέας διαχειρίζεται το θέμα με τη λεπτότητα και το σεβασμό που του αρμόζει και κατάφερε μέσα από το κείμενο της να μας κάνει να μπούμε στη θέση της Πέρσας, να βιώσουμε συναισθήματα και καταστάσεις μέσα από τα δικά της μάτια.
May 26, 2024
Το βιβλίο "Η Ευτυχία που δεν έζησε" είναι η ιστορία της Πέρσας. Η Πέρσα (πολύ πετυχημένο όνομα, θα το καταλάβετε όταν διαβάσετε το βιβλίο) είναι κόρη, σύζυγος, μητέρα. Είναι μια γυναίκα που δεν έχει λάβει αγάπη, που βιώνει μονάχα έναν ατέρμονο κύκλο βίας. Ώσπου ανοίγεται μπροστά της μια πύλη για έναν άλλο, άγνωστο κόσμο. Εκεί συναντάει τον Άντυ, έναν άντρα πολύ διαφορετικό από αυτούς που είχε στην ζωή της, έναν άντρα περιποιητικό, υπομονετικό, που της δίνει τον χώρο και τον χρόνο να ανθίσει. Όμως το κακό καραδοκεί. Κανείς δεν ξέρει πότε οι δύο κόσμοι θα συναντηθούν ξανά, και τι επιφυλάσσει το μέλλον για την ηρωίδα μας.
Δεν ξέρω τι να πρωτοπαινέψω, αλήθεια. Η συγγραφέας διαχειρίστηκε το θέμα της γυναικείας κακοποίησης, μολονότι δύσκολο, με μεγάλη ευαισθησία. Τα μικρά κεφάλαια έκαναν την ιστορία να ρέει, τόσο που μου πήρε μόλις λίγες ώρες να το ολοκληρώσω. Η ηρωίδα του βιβλίου, αν και δεν μπορούσα να ταυτιστώ μαζί της (ευτυχώς), ήταν τόσο συμπαθητικός χαρακτήρας, που δεν μπόρεσα να μην την πονέσω, να μην την βάλω στην καρδιά μου, να μην διαβάζω με αγωνία τη συνέχεια της ιστορίας της. Εκτίμησα επίσης όλες εκείνες τις λεπτές πινελιές που άφησε εδώ κι εκεί η συγγραφέας, ώστε όταν έφτασα στο τέλος του βιβλίου, με έκανε να το ξαναδιαβάσω νοερά από την αρχή, για να βάλω όλα τα κομμάτια της ιστορίας στη θέση τους.
Το μόνα σημεία που δεν με ικανοποίησαν πλήρως ήταν ο τίτλος και το τέλος. Ο τίτλος μού έσφιξε την καρδιά πριν καν αρχίσω την ιστορία. Το τέλος ήταν μεν ταιριαστό, και έφερε κατά κάποιο τρόπο την κάθαρση, όμως από την άλλη σκέφτομαι πως θα μπορούσε ίσως να είχε εξελιχθεί διαφορετικά η ιστορία της Πέρσας.
Η ιστορία μιλάει για ένα -δυστυχώς- επίκαιρο θέμα, τη βία και την κακοποίηση ενάντια στις γυναίκες, την συμπεριφορά του άντρα που θεωρεί την γυναίκα κτήμα του. Δυστυχώς, τέτοια τέρατα υπάρχουν και στην πραγματικότητα. Η Πέρσα θα μπορούσε να είναι η καθεμιά από εμάς εάν είχαμε βρεθεί σε παρόμοιες συνθήκες. Το ότι πραγματεύεται αυτό το ζήτημα και περνάει αυτό το μήνυμα, χωρίς να κάνει τη ιστορία βαριά και αποπνικτική, είναι για μένα το πιο μεγάλο ατού του βιβλίου. Μου άρεσε επίσης η αναφορά στα βιβλία και το πώς μπορούν αυτά να ανοίξουν νέους κόσμους για εμάς τους αναγνώστες. Για όλους τους παραπάνω λόγους, αλλά και για την τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία που διάβασα, για μένα το βιβλίο παίρνει ⭐⭐⭐⭐⭐.
Δεν ξέρω τι να πρωτοπαινέψω, αλήθεια. Η συγγραφέας διαχειρίστηκε το θέμα της γυναικείας κακοποίησης, μολονότι δύσκολο, με μεγάλη ευαισθησία. Τα μικρά κεφάλαια έκαναν την ιστορία να ρέει, τόσο που μου πήρε μόλις λίγες ώρες να το ολοκληρώσω. Η ηρωίδα του βιβλίου, αν και δεν μπορούσα να ταυτιστώ μαζί της (ευτυχώς), ήταν τόσο συμπαθητικός χαρακτήρας, που δεν μπόρεσα να μην την πονέσω, να μην την βάλω στην καρδιά μου, να μην διαβάζω με αγωνία τη συνέχεια της ιστορίας της. Εκτίμησα επίσης όλες εκείνες τις λεπτές πινελιές που άφησε εδώ κι εκεί η συγγραφέας, ώστε όταν έφτασα στο τέλος του βιβλίου, με έκανε να το ξαναδιαβάσω νοερά από την αρχή, για να βάλω όλα τα κομμάτια της ιστορίας στη θέση τους.
Το μόνα σημεία που δεν με ικανοποίησαν πλήρως ήταν ο τίτλος και το τέλος. Ο τίτλος μού έσφιξε την καρδιά πριν καν αρχίσω την ιστορία. Το τέλος ήταν μεν ταιριαστό, και έφερε κατά κάποιο τρόπο την κάθαρση, όμως από την άλλη σκέφτομαι πως θα μπορούσε ίσως να είχε εξελιχθεί διαφορετικά η ιστορία της Πέρσας.
Η ιστορία μιλάει για ένα -δυστυχώς- επίκαιρο θέμα, τη βία και την κακοποίηση ενάντια στις γυναίκες, την συμπεριφορά του άντρα που θεωρεί την γυναίκα κτήμα του. Δυστυχώς, τέτοια τέρατα υπάρχουν και στην πραγματικότητα. Η Πέρσα θα μπορούσε να είναι η καθεμιά από εμάς εάν είχαμε βρεθεί σε παρόμοιες συνθήκες. Το ότι πραγματεύεται αυτό το ζήτημα και περνάει αυτό το μήνυμα, χωρίς να κάνει τη ιστορία βαριά και αποπνικτική, είναι για μένα το πιο μεγάλο ατού του βιβλίου. Μου άρεσε επίσης η αναφορά στα βιβλία και το πώς μπορούν αυτά να ανοίξουν νέους κόσμους για εμάς τους αναγνώστες. Για όλους τους παραπάνω λόγους, αλλά και για την τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία που διάβασα, για μένα το βιβλίο παίρνει ⭐⭐⭐⭐⭐.
November 5, 2025
Μια γυναίκα κακοποιείται από τον συζυγό της. Τα παιδιά της συνένοχοι. Διαφυγή; Μια πυλη που τη μεταφερνει σε έναν νέο κόσμο, σε έναν κόσμο που βρίσκει όσα είχε στερηθεί. Φροντίδα, αγάπη, οικογενειακή θαλπωρή και κυρίως ελευθερία. Πραγματική ελευθερία.
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πολλούς συμβολισμούς και αλληγορίες για να μας δείξει την ανάγκη της πρωταγωνίστριάς μας να ανασάνει, να ζήσει, να ξεφύγει. Και δεν μπορείς παρά να ελπίζεις πως θα καταφέρει να βρει την ευτυχία που δεν έζησε στην προηγούμενη πραγματικότητα.
Ένα βιβλίο με θεματική που μας αφορά όλους και που σίγουρα προξενεί κάποια άβολα συναισθήματα μόλις συνειδητοποιείς πως παρά την υπερβολική απόδοση κάποιων χαρακτήρων, αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν σήμερα πίσω από κλειστές πόρτες. Και συνένοχοι φυσικά, όλα τα κλειστά στόματα.
Θα ήθελα να αφήσω δυο σχόλια.
1. Η σελιδοποίηση θα μπορούσε να επωφεληθεί από λίγο μεγαλυτερο κενό μεταξύ λέξεων και εσωτερικου άκρου σελίδας γιατί πολλές προτάσεις κατέληγαν στο βύθισμα με αποτέλεσμα να πρέπει να ζουλας το βιβλίο για να διαβάζεις καθαρά.
2. Η Περσα κατέληξε σε έναν κόσμο με υποτακτικους και γυναίκες-αντρες σε αρχετυπικους ρόλους. Ίσως να προτιμούσα να έφτανε - λόγω της κακομεταχείρισης της - σε μια πιο προοδευτική κοινωνία.
Το βιβλίο κυλάει σα νεράκι. Δεν αφήνει απορίες και προκαλεί τους κατάλληλους προβληματισμούς για να σου δώσει να καταλάβεις ότι η σιωπή είναι συνένοχος, η αδιαφορία έγκλημα και πως τίποτα δε μπορεί να δικαιολογήσει αυτές τις απάνθρωπες συμπεριφορές.
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πολλούς συμβολισμούς και αλληγορίες για να μας δείξει την ανάγκη της πρωταγωνίστριάς μας να ανασάνει, να ζήσει, να ξεφύγει. Και δεν μπορείς παρά να ελπίζεις πως θα καταφέρει να βρει την ευτυχία που δεν έζησε στην προηγούμενη πραγματικότητα.
Ένα βιβλίο με θεματική που μας αφορά όλους και που σίγουρα προξενεί κάποια άβολα συναισθήματα μόλις συνειδητοποιείς πως παρά την υπερβολική απόδοση κάποιων χαρακτήρων, αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν σήμερα πίσω από κλειστές πόρτες. Και συνένοχοι φυσικά, όλα τα κλειστά στόματα.
Θα ήθελα να αφήσω δυο σχόλια.
1. Η σελιδοποίηση θα μπορούσε να επωφεληθεί από λίγο μεγαλυτερο κενό μεταξύ λέξεων και εσωτερικου άκρου σελίδας γιατί πολλές προτάσεις κατέληγαν στο βύθισμα με αποτέλεσμα να πρέπει να ζουλας το βιβλίο για να διαβάζεις καθαρά.
2. Η Περσα κατέληξε σε έναν κόσμο με υποτακτικους και γυναίκες-αντρες σε αρχετυπικους ρόλους. Ίσως να προτιμούσα να έφτανε - λόγω της κακομεταχείρισης της - σε μια πιο προοδευτική κοινωνία.
Το βιβλίο κυλάει σα νεράκι. Δεν αφήνει απορίες και προκαλεί τους κατάλληλους προβληματισμούς για να σου δώσει να καταλάβεις ότι η σιωπή είναι συνένοχος, η αδιαφορία έγκλημα και πως τίποτα δε μπορεί να δικαιολογήσει αυτές τις απάνθρωπες συμπεριφορές.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 6, 2025
Η γραφή είναι πανέμορφη. Η Μάουρα Ρομπέσκου κατάφερε να με κάνει να νιώσω όλα τα συναισθήματα μαζί με την πρωταγωνίστρια!
Αλλά το τέλος δεν μου άρεσε, αυτό το σπάσιμο του μαγικού ρεαλισμού απλά με σκότωσε! Έκλαψα, πέταξα το βιβλίο μου στον τοίχο, εκνευρίστηκα, στρίγγλιξα! Και ξέρετε κάτι; αυτό ήθελε η συγγραφέας... είναι "η ευτυχία που δεν έζησε"... όμως ΕΓΩ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΖΗΣΕΙ ΕΝΤΑΞΕΙ;
Είναι ένα βιβλίο που σε βάζει σε σκέψεις, που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι μπορείς να κάνεις εσύ ο ίδιος όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με γυναίκες που βρίσκονται στην θέση της Πέρσας. Και θες να κάνεις κάτι για την ίδια την Πέρσα! Έτσι πρέπει να θες να κάνεις κάτι και για τον συνάνθρωπο σου.
Διαβάστε το αξίζει και ελάτε να το συζητήσουμε γιατί.... αααααααααααααααααααααααααα
Αλλά το τέλος δεν μου άρεσε, αυτό το σπάσιμο του μαγικού ρεαλισμού απλά με σκότωσε! Έκλαψα, πέταξα το βιβλίο μου στον τοίχο, εκνευρίστηκα, στρίγγλιξα! Και ξέρετε κάτι; αυτό ήθελε η συγγραφέας... είναι "η ευτυχία που δεν έζησε"... όμως ΕΓΩ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΖΗΣΕΙ ΕΝΤΑΞΕΙ;
Είναι ένα βιβλίο που σε βάζει σε σκέψεις, που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι μπορείς να κάνεις εσύ ο ίδιος όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με γυναίκες που βρίσκονται στην θέση της Πέρσας. Και θες να κάνεις κάτι για την ίδια την Πέρσα! Έτσι πρέπει να θες να κάνεις κάτι και για τον συνάνθρωπο σου.
Διαβάστε το αξίζει και ελάτε να το συζητήσουμε γιατί.... αααααααααααααααααααααααααα
April 30, 2025
Ένα βιβλίο που σε βάζει σε πολλές σκέψεις για την γυναικεία κακοποίηση και πόσα πράγματα που δεν ξέρουμε
March 25, 2025
Είναι ένα βιβλίο, μια νουβέλα, η οποία, μέσα από την υπέροχη γραφή της Μάουρας, πραγματεύεται την γυναικεία κακοποίηση και την ενδοοικογενειακή βία, που είναι προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τα τελευταία πολλά χρόνια. Η ιστορία ακολουθεί την Πέρσα, μια γυναίκα η οποία παντρεύτηκε με προξενιό, είναι σε ένα γάμο όπου δεν τη μεταχειρίζονται σαν άνθρωπο με συναισθήματα, αλλά ο άντρας της και τα παιδιά της την αντιμετωπίζουν ως έναν ακούραστο δούλο που υπάρχει μόνο για εκείνους και όχι για την ίδια. Δεν αναγνωρίζονται οι ανάγκες της, τα θέλω της, τα συναισθήματά της. Μέχρι που μία μέρα, μετά από ένα πάρα πολύ άσχημο περιστατικό κακοποίησης, η Πέρσα μεταφέρεται σε έναν άλλο κόσμο όπου γνωρίζει τον Αντυ και εκεί συνηθίζει σε μία αντιμετώπιση πάρα πολύ διαφορετική. Μαθαίνει ότι τα συναισθήματά της έχουν νόημα, πρέπει να ακούγονται και ότι η ύπαρξή της δεν είναι λανθασμένη. Γενικότερα η νουβέλα έχει δύο μέρη, το μέρος όπου είναι ο Αντυ και το μέρος όπου είναι ο πραγματικός γάμος της Πέρσας. Είναι μία ιστορία η οποία μας δείχνει ακριβώς το πρόβλημα, μας δείχνει το πώς θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα, ποια είναι η τοξική άποψη και τι ακριβώς πρέπει να αλλάξει.Μας παρουσιάζει μία κατάσταση που για λογοτεχνικούς λόγους είναι λίγο τραβηγμένη. Παρόλα αυτά ένας λόγος που η λογοτεχνία είναι πάρα πολύ δυνατή είναι ότι μπορεί να επηρεάσει και να δώσει μηνύματα. Σου δίνει μία συνθήκη σε ένα πιο τραβηγμένο περιβάλλον, ούτως ώστε να μπορέσεις να δεις τα σημάδια και να το καταλάβεις και στη δική σου ζωή όταν είναι ακόμα νωρίς.
Η ιστορία της Πέρσας εμένα προσωπικά με συγκίνησε πάρα πολύ και είδα πάρα πολλά σημεία του εαυτού μου μου σε αυτήν. Είναι ένα βιβλίο το οποίο με έχει καταστρέψει με τον καλύτερο και το χειρότερο τρόπο ταυτόχρονα και έχει γίνει από τα αγαπημένα μου βιβλία του 2024. Θεωρώ ότι πρέπει να διαβαστεί από όλους και δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη.
Η ιστορία της Πέρσας εμένα προσωπικά με συγκίνησε πάρα πολύ και είδα πάρα πολλά σημεία του εαυτού μου μου σε αυτήν. Είναι ένα βιβλίο το οποίο με έχει καταστρέψει με τον καλύτερο και το χειρότερο τρόπο ταυτόχρονα και έχει γίνει από τα αγαπημένα μου βιβλία του 2024. Θεωρώ ότι πρέπει να διαβαστεί από όλους και δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews