Galaicofobia

by Alexandre Peres Vigo

190 pages, Paperback

Published March 22, 2024

About the author

Alexandre Peres Vigo, nado en Trasancos en 1982, é un filólogo, escritor e profesor galego.

Licenciouse en Humanidades e doutorouse en Filoloxía Galega e Portuguesa na Universidade da Coruña. É profesor na Facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña. A súa principal liña de estudo é o estereotipo antigalego e a galaicofobia, así como as implicacións literarias, históricas e sociolingüísticas destes fenómenos. Forma parte do Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega, UdC (ILLA).

Ten colaborado en revistas da súa especialidade como Revista Galega de Filoloxía ou Madrygal.

Reviews

[Moraima Aragundi]

3.5?

explora o desprezo contra Galicia e o pobo, a lingua e a cultura galega desde as súas orixes (sXIII) ata a actualidade, recollendo exemplos de fontes primarias e proporcionando contexto histórico

a destacar:
-interesante por coñecer os exemplos de primeira man
-o autor bota man de diferentes fontes, tanto crónicas reais e obras de intelectuais como libros de refráns (dando así a posibilidade de ver a óptica desde o poder e desde a xente letrada, pero tamén como se reflexaba na sociedade en xeral)

o único malo é que se me fixo pesado por momentos porque os exemplos ao final eran bastante semellantes, pero ese é o punto, a repetición da dinámica ao longo dos séculos, con variacións dependendo da situación política (de España) e económica (dos galegos)

[Alexandre Alphonse]

A must-read for every Galician.

[Marta Besada Garrido]

Un pobo que canta e fala non morre, non deixa morrer a súa cultura e identidade aínda que lle intentar convencer do contrario. Marabilloso traballo, cunha liña temporal que mestura historia, literatura e lingüística. Disfruteino moitísimo, aprendín moitísimo e mudei moitos conceptos que tamén tiña erróneamente arraigados. A emoción máis repetida foi carraxe, porque ogallá os que sufriron a máis vil envexa e iñoranza puideran ver como hoxe en día moitas sentimos o orgullo de levar Galiza adiante e como moita xente de fóra sente “envexa” do que somos e do que temos. Ogallá ensinarlles a palabra mesetario ou fodechincho, somentes por xustiza poética.
Unha lectura moi recomendada dende logo

[Marcus]

Séculos de estigmatización, parodia e invisibilización. Desprezo histórico cara ao galego e ao galeguismo. Mecanismos —culturais, lingüísticos, políticos— que sostiveron (e aínda sosteñen) a marxinación dun pobo. A galeguidade como resistencia, como conciencia, como suxeito colectivo. A urxencia dunha reapropiación cultural e política. Unha cartografía pedagóxica; un ensaio sobre o reflexo do poder e as súas fendas. E sobre como o silencio tamén nos esteriliza.