Alexandre Peres Vigo, nado en Trasancos en 1982, é un filólogo, escritor e profesor galego.
Licenciouse en Humanidades e doutorouse en Filoloxía Galega e Portuguesa na Universidade da Coruña. É profesor na Facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña. A súa principal liña de estudo é o estereotipo antigalego e a galaicofobia, así como as implicacións literarias, históricas e sociolingüísticas destes fenómenos. Forma parte do Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega, UdC (ILLA).
Ten colaborado en revistas da súa especialidade como Revista Galega de Filoloxía ou Madrygal.
explora o desprezo contra Galicia e o pobo, a lingua e a cultura galega desde as súas orixes (sXIII) ata a actualidade, recollendo exemplos de fontes primarias e proporcionando contexto histórico
a destacar: -interesante por coñecer os exemplos de primeira man -o autor bota man de diferentes fontes, tanto crónicas reais e obras de intelectuais como libros de refráns (dando así a posibilidade de ver a óptica desde o poder e desde a xente letrada, pero tamén como se reflexaba na sociedade en xeral)
o único malo é que se me fixo pesado por momentos porque os exemplos ao final eran bastante semellantes, pero ese é o punto, a repetición da dinámica ao longo dos séculos, con variacións dependendo da situación política (de España) e económica (dos galegos)
Séculos de estigmatización, parodia e invisibilización. Desprezo histórico cara ao galego e ao galeguismo. Mecanismos —culturais, lingüísticos, políticos— que sostiveron (e aínda sosteñen) a marxinación dun pobo. A galeguidade como resistencia, como conciencia, como suxeito colectivo. A urxencia dunha reapropiación cultural e política. Unha cartografía pedagóxica; un ensaio sobre o reflexo do poder e as súas fendas. E sobre como o silencio tamén nos esteriliza.