What do you think?
Rate this book
Chatten met Napoleon
Met wie uit het verleden zou jij willen chatten? Napoleon misschien? In Chatten met Napoleon lees hoe je met hulp van generatieve AI een virtueel gesprek kunt voeren met historische figuren, van Cleopatra tot Einstein.
En dat niet alleen, want de mogelijkheden van nieuwe technieken voor AI, zoals ChatGPT en andere tools, zijn ongekend. Tegelijkertijd kleven er ook serieuze risico’s en beperkingen aan deze technologieën. Hoe kun je daar als docent in de praktijk op een leuke, slimme én verantwoorde manier gebruik van maken? Dit boek geeft antwoord op die vraag. Het is geschreven voor docenten, van voortgezet tot wetenschappelijk onderwijs.
Experts Barend Last en Thijmen Sprakel leggen uit hoe generatieve AI werkt; een vorm van kunstmatige intelligentie die op basis van data en training nieuwe, originele content creëert. Ook vertellen ze hoe je de beste prompts schrijft en hoe je de uitdagingen rondom bijvoorbeeld toetsing, schrijfopdrachten of het kritisch evalueren van resultaten aangaat.
De ontwikkelingen rondom AI gaan razendsnel. In deze nieuwe editie zijn diverse hoofdstukken en werkvormen geactualiseerd met nieuwe inzichten uit onderzoek en praktijk.
* Actualisering en verbetering van een aantal hoofdstukken naar aanleiding van de recente vooruitgang in de technologie.
* Verfijning van de vele werkvormen met nieuwe perspectieven, inzichten uit onderzoek en praktijk.
* Reflectie op de ethische, pedagogische en praktische vragen die de technologische ontwikkelingen met zich meebrengen.
* Aantrekkelijke en overzichtelijke full colour vormgeving.
De auteurs geven concrete handvatten om de vele mogelijkheden van generatieve AI in het onderwijs in te zetten. Het leeuwendeel van het boek bestaat dan ook uit werkvormen die direct zijn te gebruiken of die inspireren en aanzetten tot experimenteren.
Een echt praktijkboek dus, boordevol voorbeelden, tips, en werkvormen. Een boek met handvatten voor docenten om hun onderwijspraktijk aan te passen aan een wereld waarin generatieve AI niet meer is weg te denken. Dit vraagt moed, maar is ook een reis die de moeite waard is. Reis je mee? De auteurs zijn de perfecte gidsen op deze reis.
En dat niet alleen, want de mogelijkheden van nieuwe technieken voor AI, zoals ChatGPT en andere tools, zijn ongekend. Tegelijkertijd kleven er ook serieuze risico’s en beperkingen aan deze technologieën. Hoe kun je daar als docent in de praktijk op een leuke, slimme én verantwoorde manier gebruik van maken? Dit boek geeft antwoord op die vraag. Het is geschreven voor docenten, van voortgezet tot wetenschappelijk onderwijs.
Experts Barend Last en Thijmen Sprakel leggen uit hoe generatieve AI werkt; een vorm van kunstmatige intelligentie die op basis van data en training nieuwe, originele content creëert. Ook vertellen ze hoe je de beste prompts schrijft en hoe je de uitdagingen rondom bijvoorbeeld toetsing, schrijfopdrachten of het kritisch evalueren van resultaten aangaat.
De ontwikkelingen rondom AI gaan razendsnel. In deze nieuwe editie zijn diverse hoofdstukken en werkvormen geactualiseerd met nieuwe inzichten uit onderzoek en praktijk.
* Actualisering en verbetering van een aantal hoofdstukken naar aanleiding van de recente vooruitgang in de technologie.
* Verfijning van de vele werkvormen met nieuwe perspectieven, inzichten uit onderzoek en praktijk.
* Reflectie op de ethische, pedagogische en praktische vragen die de technologische ontwikkelingen met zich meebrengen.
* Aantrekkelijke en overzichtelijke full colour vormgeving.
De auteurs geven concrete handvatten om de vele mogelijkheden van generatieve AI in het onderwijs in te zetten. Het leeuwendeel van het boek bestaat dan ook uit werkvormen die direct zijn te gebruiken of die inspireren en aanzetten tot experimenteren.
Een echt praktijkboek dus, boordevol voorbeelden, tips, en werkvormen. Een boek met handvatten voor docenten om hun onderwijspraktijk aan te passen aan een wereld waarin generatieve AI niet meer is weg te denken. Dit vraagt moed, maar is ook een reis die de moeite waard is. Reis je mee? De auteurs zijn de perfecte gidsen op deze reis.
256 pages, Paperback
Published January 1, 2024
6 people are currently reading
33 people want to read
About the author
Barend Last
13 books5 followersBarend Last is zelfstandig onderwijskundige en veelgevraagd spreker en trainer op het gebied van onderwijs. Daarnaast is hij auteur van diverse boeken. In 2020 verscheen zijn debuut Kleine held op sokken en volgden er meerdere kinderboeken. Voor volwassenen schreef hij het nonfictiesucces Blended learning en onderwijsontwerp. Daarnaast is hij vaste voorlezer bij De Voorleeshoek. Gif in het dierenrijk was het eerste kinderboek van Barend. Het boek werd genomineerd voor de Kinderjury 2023.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
August 3, 2024
In een discussie op LinkedIn adviseerde Barend Last mij om maar zijn boek te lezen om verduidelijking te krijgen over zijn standpunten over AI. Nadat ik dat gedaan heb, ben ik nog niet veel verder.
Het is natuurlijk lastig een boek te schrijven over iets dat nog volop in ontwikkeling is (dit is alweer de derde editie binnen een jaar) en dat eigenlijk zichzelf kan uitleggen. GPT/LLM zoals ChatGPT is de eerste technologische ontwikkeling dat zich volledig zelf kan uitleggen zonder dat de gebruiker een boek heeft moeten lezen of een cursus heeft moeten volgen. De vraag is dan, wat is nog de meerwaarde van dit relatief duur boek?
Chatten met Napoleon is verdeeld in twee delen. In het eerste deel worden GPT-modellen uitgelegd, hoe het min of meer werkt, hoe je prompts kunt geven en wat de gevaren en kansen zijn voor het onderwijs. Het tweede deel geeft een aantal 'werkvormen' om GPT-modellen te gebruiken in het onderwijs.
De schrijfstijl is redelijk wollig en oppervlakkig, wat mij af en toe deed denken aan ChatGPT output. Sommige alinea's lijken veel te zeggen, meer zeggen eigenlijk niet bijster veel. Er is zeker informatie te vinden en het is zeker geen onzin dat er geschreven wordt.
Ik kreeg soms ook het gevoel dat er welbekende punten aangestipt moesten worden, maar die daarna niet betrokken werden in het verdere verloop van het boek. Privacy en AVG bijvoorbeeld is niet voldoende uitgewerkt. Je mag bijvoorbeeld ChatGPT gebruiken als je 13 jaar of ouder bent, en tot je 18e moeten ouders expliciete toestemming geven voor gebruik, Dit wordt niet genoemd. Daarnaast is één van de werkvormen dubieus: 'laat ChatGPT je dagboek psychisch analyseren'. Niet alleen heeft OpenAI geen AVG-overeenkomst met school en ga je als docent hier dan echt de fout in, ook kan dit grote gevolgen hebben voor leerlingen die mentaal niet stevig in hun schoenen staan. Ook het klonen van je stem door AI zou ik niet adviseren.
Het ander punt dat mij opviel is het idee dat kennis belangrijk wordt geacht: "Onderwijs is kenniswerk." Maar ergens anders staat dat docenten facilitators gaan worden en niet meer de 'sage on the stage' zijn. Later geeft het boek de welbekende problemen van GPT-modellen (betrouwbaarheid, hallucineren, outsourcen van denken, onvoldoende kritisch). Je moet dan de informatie van zo'n programma 'kritisch benaderen'. Maar je kunt alleen die informatie kritisch analyseren als je domeinkennis hebt over dat wat je wilt leren. Over deze paradox wordt niet dieper ingegaan. Het lijkt er dus op dat zaken benoemd moeten zijn (kennis is belangrijk, denk aan privacy), maar er wordt niet kritisch bekeken hoe dit te ondervangen. Je moet dan als docent waakzaam zijn en goed opletten op vooroordelen en dergelijken. En daar houdt het op.
Chatten met Napoleon geeft aan dat de rol van de docent zal veranderen. Ik denk van niet. De rol blijft hetzelfde: kennisoverdracht, (al zal de 'sage on the stage' nu ook GPT output kritisch moeten beoordelen), maar heeft er een groot stuk gereedschap bij. Nee, je kunt de impact van GPT programma's niet negeren, maar voor de nabije toekomst zullen er nog geen grote veranderingen plaatsvinden, simpelweg omdat GPT-modellen nog niet betrouwbaar genoeg zijn. En een kennisrijke docent weet echt wel zichzelf aan te passen zodra het zover is. Geen paniek, gewoon laten informeren, en je leerdoelen niet uit het oog verliezen.
En dat is denk ik mijn grootste kritiekpunt, een gebrek aan vakkennis: het waarom van toetsen, het waarom van feitenkennis, het verschil tussen informatie en kennis, de stilte omtrent AVG-regelgeving. Ook mist er goed gefundeerde kritiek. Ja, er worden gevaren genoemd, maar daar blijft het bij: let op, er is risico. Een beetje zoals die duikboot 'Titan': "let op, deze boot is niet goedgekeurd door instanties die er verstand van hebben, je kunt letsel oplopen of doodgaan," om daarna vol goede moed de oceaan af te dalen.
Willen we AI een plek geven in het onderwijs, dan moeten we het kritisch benaderen, vertrouwen houden in onderwijsdidactiek, ons niet laten verwonderen en aanpassingen maken aan onze leerdoelen omdat deze technologie er is. "Nog nooit was kennis zó cruciaal", dat klopt en daarom is het alle hens aan dek voor het onderwijs voor kennisoverdracht buiten AI om, want alleen kennisrijke leerlingen kunnen AI kritisch benaderen.
Het is natuurlijk lastig een boek te schrijven over iets dat nog volop in ontwikkeling is (dit is alweer de derde editie binnen een jaar) en dat eigenlijk zichzelf kan uitleggen. GPT/LLM zoals ChatGPT is de eerste technologische ontwikkeling dat zich volledig zelf kan uitleggen zonder dat de gebruiker een boek heeft moeten lezen of een cursus heeft moeten volgen. De vraag is dan, wat is nog de meerwaarde van dit relatief duur boek?
Chatten met Napoleon is verdeeld in twee delen. In het eerste deel worden GPT-modellen uitgelegd, hoe het min of meer werkt, hoe je prompts kunt geven en wat de gevaren en kansen zijn voor het onderwijs. Het tweede deel geeft een aantal 'werkvormen' om GPT-modellen te gebruiken in het onderwijs.
De schrijfstijl is redelijk wollig en oppervlakkig, wat mij af en toe deed denken aan ChatGPT output. Sommige alinea's lijken veel te zeggen, meer zeggen eigenlijk niet bijster veel. Er is zeker informatie te vinden en het is zeker geen onzin dat er geschreven wordt.
Ik kreeg soms ook het gevoel dat er welbekende punten aangestipt moesten worden, maar die daarna niet betrokken werden in het verdere verloop van het boek. Privacy en AVG bijvoorbeeld is niet voldoende uitgewerkt. Je mag bijvoorbeeld ChatGPT gebruiken als je 13 jaar of ouder bent, en tot je 18e moeten ouders expliciete toestemming geven voor gebruik, Dit wordt niet genoemd. Daarnaast is één van de werkvormen dubieus: 'laat ChatGPT je dagboek psychisch analyseren'. Niet alleen heeft OpenAI geen AVG-overeenkomst met school en ga je als docent hier dan echt de fout in, ook kan dit grote gevolgen hebben voor leerlingen die mentaal niet stevig in hun schoenen staan. Ook het klonen van je stem door AI zou ik niet adviseren.
Het ander punt dat mij opviel is het idee dat kennis belangrijk wordt geacht: "Onderwijs is kenniswerk." Maar ergens anders staat dat docenten facilitators gaan worden en niet meer de 'sage on the stage' zijn. Later geeft het boek de welbekende problemen van GPT-modellen (betrouwbaarheid, hallucineren, outsourcen van denken, onvoldoende kritisch). Je moet dan de informatie van zo'n programma 'kritisch benaderen'. Maar je kunt alleen die informatie kritisch analyseren als je domeinkennis hebt over dat wat je wilt leren. Over deze paradox wordt niet dieper ingegaan. Het lijkt er dus op dat zaken benoemd moeten zijn (kennis is belangrijk, denk aan privacy), maar er wordt niet kritisch bekeken hoe dit te ondervangen. Je moet dan als docent waakzaam zijn en goed opletten op vooroordelen en dergelijken. En daar houdt het op.
Chatten met Napoleon geeft aan dat de rol van de docent zal veranderen. Ik denk van niet. De rol blijft hetzelfde: kennisoverdracht, (al zal de 'sage on the stage' nu ook GPT output kritisch moeten beoordelen), maar heeft er een groot stuk gereedschap bij. Nee, je kunt de impact van GPT programma's niet negeren, maar voor de nabije toekomst zullen er nog geen grote veranderingen plaatsvinden, simpelweg omdat GPT-modellen nog niet betrouwbaar genoeg zijn. En een kennisrijke docent weet echt wel zichzelf aan te passen zodra het zover is. Geen paniek, gewoon laten informeren, en je leerdoelen niet uit het oog verliezen.
En dat is denk ik mijn grootste kritiekpunt, een gebrek aan vakkennis: het waarom van toetsen, het waarom van feitenkennis, het verschil tussen informatie en kennis, de stilte omtrent AVG-regelgeving. Ook mist er goed gefundeerde kritiek. Ja, er worden gevaren genoemd, maar daar blijft het bij: let op, er is risico. Een beetje zoals die duikboot 'Titan': "let op, deze boot is niet goedgekeurd door instanties die er verstand van hebben, je kunt letsel oplopen of doodgaan," om daarna vol goede moed de oceaan af te dalen.
Willen we AI een plek geven in het onderwijs, dan moeten we het kritisch benaderen, vertrouwen houden in onderwijsdidactiek, ons niet laten verwonderen en aanpassingen maken aan onze leerdoelen omdat deze technologie er is. "Nog nooit was kennis zó cruciaal", dat klopt en daarom is het alle hens aan dek voor het onderwijs voor kennisoverdracht buiten AI om, want alleen kennisrijke leerlingen kunnen AI kritisch benaderen.
July 9, 2025
Mooi overzicht, geeft weer inspiratie om zelf verder te klooien :-)
December 7, 2025
Ondanks het soms wollige taalgebruik kan dit boek een goed hulpmiddel zijn voor het oppakken van AI in het onderwijs.
Hoewel deze ontwikkeling zo bizar snel gaat en een boek over AI al bijna veroudert is bij uitgeven, is het handig om de basisprincipes zo beschreven te hebben.
Hoewel deze ontwikkeling zo bizar snel gaat en een boek over AI al bijna veroudert is bij uitgeven, is het handig om de basisprincipes zo beschreven te hebben.
October 16, 2023
1 ster aftrek voor het gebruik van Venn-diagrammen.
June 20, 2024
Wat een goed boek. Het bevat veel ideeën en praktische checklists.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews